- 25 Şubat 2011
- 10.393
- 25.119
- 598
- Konu Sahibi Pinkie Pie
-
- #181
Hayırlı olsun Allah güle güle büyütmeyi nasip etsin. Benim de 4 aylık bebegim var ve bende yalnız büyütüyorum. Ailemle farklı şehirlerdeyiz, annem 5 gün kalabildi yanımda sonrasında yalnızdım. Eşimin ailesi de büyük kısmı sevmeye geldiler ev işine yardım eden ya da yanımda kalmayı teklif eden yoktu. Kv yanıma gelin burda kalalım dedi ben o halimle evimde bile rahat edemiyordum halbuki. Ziyarete gelen görümce sürekli hizmet bekledi yemek hazırlayaçağımı bildiği halde kardeşine gitti yemek zamanı geldi falan filan.İkimizin de annelerden falan pek hayır yok.
Yaş sağlık durumlarını katarsak kendilerince onlar da haklı.
Ama bu yaşadığım zorluğu değiştirmiyor.
Cumartesi günü doğum yaptım, normal isteyip, 30 saat sancı çekip, artık durum kritikleşince sezaryen olmak zorunda kaldım.
Zaten kendimi yarım insan gibi hissediyorum, üstüne de hayatımda ilk defa bebek bakımını tek başına üstleniyorum.
Kaç gündür eşim ilgileniyodu ama bugün ve sonrası artık işe gitmek zorunda.
Bugün saatlerce uyumayınca bir ara çıldırıyorum sandım.
Gaz, mama, alt herşeyi tek tek kontrol ede ede anca 5-6 saatte uyutabildim.
Hergünüm nasıl böyle geçecek diye düşünüyorum.
Bebeğini tek başına büyütmüş başka anneler varsa, verecekleri tavsiyeler ve cesarete ihtiyacım var.
Biraz da modum da düşük bu sıralar, o sebeple gerçekten morale ihtiyacım var.
Anneyim diye süper güclerim olacakmış gibi davranmadım bir gün 1 tostla yetindim bir gün 3 çeşit yemek yapabildim evi üstünkörü temizledim oglum uyurken yaptım temizlik islerimi .çoğunlukla hep onun yanındaydım ne zamanki yürümeye başladı biraz daha genişlettim işleri güçleriİkimizin de annelerden falan pek hayır yok.
Yaş sağlık durumlarını katarsak kendilerince onlar da haklı.
Ama bu yaşadığım zorluğu değiştirmiyor.
Cumartesi günü doğum yaptım, normal isteyip, 30 saat sancı çekip, artık durum kritikleşince sezaryen olmak zorunda kaldım.
Zaten kendimi yarım insan gibi hissediyorum, üstüne de hayatımda ilk defa bebek bakımını tek başına üstleniyorum.
Kaç gündür eşim ilgileniyodu ama bugün ve sonrası artık işe gitmek zorunda.
Bugün saatlerce uyumayınca bir ara çıldırıyorum sandım.
Gaz, mama, alt herşeyi tek tek kontrol ede ede anca 5-6 saatte uyutabildim.
Hergünüm nasıl böyle geçecek diye düşünüyorum.
Bebeğini tek başına büyütmüş başka anneler varsa, verecekleri tavsiyeler ve cesarete ihtiyacım var.
Biraz da modum da düşük bu sıralar, o sebeple gerçekten morale ihtiyacım var.
Bunu okuduğum iyi oldu bende yurtdısındayım baktım şimdi bizim burda da online satışı varmış.. listeme bunu da eklicem teşekkürler :)
Bilinmiyor efendim hamile kalmadan neye maruz kalınacağı. Siz biliyormusunuz şu an veya biliyor muydunuz?Acımasızlık değil gerçekçilik denmesi lazım. Hamile kalmadan önce bilmiyor muydu koşulları?
Burada böyle "annem bakmıyor, kayınvalidem de bakmıyor " diye ağlayan çok gördük. Sanki bakmak zorundalar. Herkes kendine doğuruyor...
Nden kendinizi eksik hissediyorsunuz onu anlayamadım onun dışında bende yanlız büyüttüm üstelik bende sezaryenliydim zor oturup kalkıyordum üstelik bebeğim geceleri hiç uyumuyordu sarılık olmuştu ve sütüm yoktu üstelikte göbeğinden sürekli kan geliyordu doktora götürdük sorun yok kuruyacak dedi aç kalmış dedi mama başladık artık geceleri mama yapıyordum suyu ılıt mama hazırla bu sırada bebeği susturmaya çalış süt yok sütün olsun diye sürekli bişeyler içip yemem gerek göğüslerim yara olmuştu nerdeyse ucu kopacaktı ki yarısı gitmişti acıdan duş alamıyordum üstüne birde mastit oldum göğüs kanalım tıkanmış ateş titreme ilaç derken süt tamamen gitti falan bir ton zorluk yaşadım bunlar çok normal zamanla düzelir ama bunlara rağmen kendimi eksik hissetmedimİkimizin de annelerden falan pek hayır yok.
Yaş sağlık durumlarını katarsak kendilerince onlar da haklı.
Ama bu yaşadığım zorluğu değiştirmiyor.
Cumartesi günü doğum yaptım, normal isteyip, 30 saat sancı çekip, artık durum kritikleşince sezaryen olmak zorunda kaldım.
Zaten kendimi yarım insan gibi hissediyorum, üstüne de hayatımda ilk defa bebek bakımını tek başına üstleniyorum.
Kaç gündür eşim ilgileniyodu ama bugün ve sonrası artık işe gitmek zorunda.
Bugün saatlerce uyumayınca bir ara çıldırıyorum sandım.
Gaz, mama, alt herşeyi tek tek kontrol ede ede anca 5-6 saatte uyutabildim.
Hergünüm nasıl böyle geçecek diye düşünüyorum.
Bebeğini tek başına büyütmüş başka anneler varsa, verecekleri tavsiyeler ve cesarete ihtiyacım var.
Biraz da modum da düşük bu sıralar, o sebeple gerçekten morale ihtiyacım var.
Konu sahibi kendi çocuğuna öz çocuğuna bakmaya çalışıyor yol yordam istiyor çünkü bilmiyor. Altını çiziyorum kendi çocuğuna kanından canından kopup gelen savunmasız minik yavruya. Siz yeğene bakıyorsunuz diye dünyayı kurtardığınızı filan mı sanıyorsunuz? 16 saat nedir günde?Geriye kalan 8 saatte uyuyorsunuz dinleniyorsunuz değil mi? Hah işte konu sahibi onu da yapamıyor. Yeğenle insanın kendi öz yavrusunu kıyaslamak ayrı bir bünye gerektiriyor sanıırm ben kıyaslayamadım yinede.Yegenimi buyutuyorum ,altini ciziyorum yegenim,dogdugu gunden beri yanimda ,su an 3,5 aylik son 2,5 aydir gunde 16 saat benimle napiyim cildiriyim mi ?
Anne olurken akliniz neredeydi acaba merak icerisindeyim ,
Ne sandiniz fotograf cektirip sonra birileri gelip bakiyor mu ,
Herkes yalniz buyutuyor ,bende ilk defa bakiyorum,
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?