- Konu Sahibi mahurbirbestee
-
- #41
Siz ortada bir yuva görüyor musunuzYuva kolay kurulmuyor ki yıkılsın fakat bu işin sonunda kırılan taraf sen olmuşsun. 2.5 sene bir çok şeyi toparlamak için gayet makül bir zaman. Hâlâ yerinde sayan biriyle olmaz. Ailelere güvenerek evlenmiyoruz ki canım artık hayatın içindesin inişi çıkışı sana. Eğitim, diploman varsa işini garanti etmeden boşanma, eğer düşüncen varsa. Yoksa bu borç kumar konusunda bir büyüğünden nasihat ise eşine. Cinsel hayatınızı dillendirmek onu hepten köreltir. Zor bir durum..
Cinsellik yoksa boşan geç değmezHerkese merhaba . Geçen konumdan beni hatırlayanlar olur belki konuyu daha iyi anlamanız için ilk konumu okursanız mutlu olurum .
Eşimle 2,5 senelik evliyiz . Evliliğin ilk gününden beri sonu gelmeyen sorunlar yüzünden ayrılmayı düşünüyordum ve ailemde destekti . Bu ayrılığı ona ailemin yanına gittikten sonra söyleyecektim bana engel olmasın diye . Fakat ailemin yanına gittikten sonra işler biraz değişti. Annem önceki gibi destek olmadı yani şöyle ki “ kimsenin kocası iyi değil , kim mutlu sanıyorsun , idare et “ gibi şeyler söyledi . Bazen “tamam ayrıl ben arkandayım “ dedi . Bazen de “idare et “ . Yani o da emin değil bana kalırsa çevrenin tepkisinden ve benim hali hazırda olan anksiyetemin üzerine depresyon eklenecek diye korkuyor . Bu durumda ben güvenemedim ve eve geldim o süreçte de eşime bir şey söylemedim . Bizim eşimle çözülemeyen çok sorunumuz var .
Öncelikle biz 2,5 senedir ilişkiye giremedik . Bunu önceki konuda belirtmemiştim . İlk önce ben defalarca doktora gidelim desem de yanaşmadı üstüne sinirlendi. Sonrasında işte zamana yayalım dedi ve ne bi doktor ne aile danışmanı istemedi. Bi defasında tamam dedi ve yine götürmedi. Bu başlı başına bi sorun . İlk zamanlar çok sorun etmesem de gözüme çok batmaya başladı. Bu evlilikte cinsellik yok . Temas sevişme var ama birleşme hiç olmadı . Milletin çocuk sorularından da bıktım üstelik .
İkincisi ekonomik sıkıntı . Ben çalışmıyorum . Defalarca iş arayışında olsam da olumlu yanıt alamadım . Ki zaten çalışsam da alıp maaşımı borçlara verecek o yüzden şu anda da istemiyorum . Kendisi 25 bin alıyor . Maaşı aldığı gün para bitiyor . Çünkü hali hazırda 150 bin borç var . Evlendiğimizden beri borç asla bitmedi. Önceleri kumardı sonraları paranın yetmeyişi diye biliyorum . O kadar yıprandım ki artık sorgulamıyorum bile . Evlenmeden lüks içindeydim şimdi kendime bi bot bi mont bile alamıyorum . Hafta içi full evdeyim bi pazar tatili var dışarı çıkacağımız onda da muhakkak kavga ediyoruz. Para yok diyor çıkmak istemiyor ama arkadaşlarının yanına gidiyor gayet. Kendi hergün iş yerinde dışardan yemekler söylüyor yiyor evden götürmeyi kabul etmeyip ama ben dışarda yiyelim desem pazarları bi kavga çıkıyor . Götürüyor çoğunda ama ağzımdan burnumdan getiriyor. Markette her aldığıma karışıyor . İhtiyaç neyse onu alıyorum sadece ama oldu ki birkaç abur cubur aldım yine kavga . Bazen eve para bırakıyor sonrasında hergün o parayı istiyor ve bitiriyor . Çok yoruldum bıktım . Bi alışveriş dahi yapamıyorum kendime .
Üçüncüsü bu şehirde yapayalnızım kimsem yok . Akşam geliyor o da çoğu zaman uyuyor ben hep yalnız kalıyorum. Temizlik yemek resmen hizmetçilik yapıyorum bu evliliğin benden götürdüğü çok şey var ama kattığı hiçbir şey yok . Ayrılmak istiyorum ama arkamda destek yok bunu anladım nasıl çıkacağım bu işin içinden ?
sadece birleşme olmadı onun haricinde 2,5 senedir sevişme sadece. Ama çoğu zaman isteksiz zaten .Ortada aslında bir çok soru var aklıma takılanlardan birisi , evlenmeden önce hiç sizinle cinsellik konuşmadı mı ne bileyim bi öpmek isteği falan olmadı mı? Evlilik birliği içerisinde bir sürü sorun olur düzeltilen ve düzeltilemeyen sorunlar bunların hiç biri düzeltilip evliliğe devam edecek sorunlar değil Kumardan nadirde olsa düzelen insanlar var
Borçlarını bitirip ödeyenler var .
2,5 sene cinsellik olmayan evliliğe bi yorum da bulunamıyorum işte
Rabbim hakkınızda hayırlısını versin .
Bana göre cinselliğin olmayışı hem ondan hem benden kaynaklanıyor . İlk gece korktum ve acı hissettim o da böyle olunca hevesinin kaçtığını söylüyor sonrasında da bu durumu değişmek için bi gayreti olmadı .Yok artık yani burada konu açmaya bile gerek yok.
Cinsellik yoksa neden evlisiniz?
Cinselliğin olmayışı kimden kaynaklanıyor.
Vajinusmus mu, yoksa eşinizde mi bir sıkıntı var.
Bunun cevabını verebilir misiniz?
150.000 TL borç vs bu önemli değil.
Sizin çalışmama sebebiniz bu evlilik için uğraşmak istemeyişiniz.
Yoksa iki kişi çalışsanız 25'er binden 4-5 ayda borç biterdi.
Böyle 2.5 seneye yayılmazdı.
İki tarafın da sorun çözmeye gönlü yok.
Eşinize hiç güveniniz kalmamış.
Aldatma olarak söylemiyorum bunu.
Sorunları çözebileceğine, yuvasına bakacağına, düzeleceğine dair bir güveniniz yok.
Düzeltmek istiyorsanız önce "çift terapisi", sonrasında ise iyi bir doktora gözükmeniz gerekiyor.
Birleşme harici yüzeysel yaşıyorduk işte . Ben de hep Merak ettim neden bi çana sarf etmiyor diye . Beklemek zorunda kaldım hep toplum baskısı yüzünden çektim çekiyorumYani iki buçuk yıl da hiç mi canı istemedi bu adamın? Sizin bu kadar beklemeniz bile hiç normal değil
Ekonomik anlamda rahatlık konusunu açtığımda beni paragözlülükle suçluyor . Ki tek istediğim pazar günleri gezmek ve ihtiyacım olan şeyleri almak . Bunu bile çok görüp beni manipüle ediyor .Bence ailen her şartta yanında olur önce bundan emin ol. O şekilde konuşması kesin kararını ver diyedir. Boşanırsın ailenin yanına gidersin. Evet boşanmak asla kolay bir şey değil… Ama mutsuz bir evlilik,her yönüyle eksik bir koca ömür boyu çekilmez. Ekonomik anlamda rahatlık istemen çok bir şey değil.
Ailenin yanında kendine bir iş bulur,çalışırsın kendi düzenini oturtursun.
O kadar iş başvurusu yaptım hep olumsuzNeden çalışmak istemiyorsunuz?
Evden çıkmak sadece maddi anlamda değil manevi anlamda da rahatlatır sizi.
O boşanmak istemese bile mi ?Desteğe ihtiyacınız yok. Çocuğunuz yok sonuçta. Mahkeme tek celsede boşar cinsellik olmadığı için.
Babam hayatta değil. Ablamlar da kendi rahatlarının bozulmasını istemeyen bencil insanlar maalesef . Sırf “kardeşin boşanmış “ lafına maruz kalmamak için çok da yanaşmıyorlar ayrılmama. Çoktan nefrete dönüştü sevgi kalmadı zaten . Ailesi hep pışpışlamış bu yaşa kadar o yüzden kendini hükümdar sanıyorBabanız yahut başka abi ablanız filan yok mu hep annenizle konulmuş bu konular gibi. Belki başka bir aile büyüğü destek olur yol gösterir. Bana kalırsa hiç zorlamayın bu evliliği zamanla nefrete dönüşür. Çünkü tek sorun cinsellik değil karşınızda evliliğin ne demek olduğunu bilmeyen biri var.
Herkese merhaba . Geçen konumdan beni hatırlayanlar olur belki konuyu daha iyi anlamanız için ilk konumu okursanız mutlu olurum .
Eşimle 2,5 senelik evliyiz . Evliliğin ilk gününden beri sonu gelmeyen sorunlar yüzünden ayrılmayı düşünüyordum ve ailemde destekti . Bu ayrılığı ona ailemin yanına gittikten sonra söyleyecektim bana engel olmasın diye . Fakat ailemin yanına gittikten sonra işler biraz değişti. Annem önceki gibi destek olmadı yani şöyle ki “ kimsenin kocası iyi değil , kim mutlu sanıyorsun , idare et “ gibi şeyler söyledi . Bazen “tamam ayrıl ben arkandayım “ dedi . Bazen de “idare et “ . Yani o da emin değil bana kalırsa çevrenin tepkisinden ve benim hali hazırda olan anksiyetemin üzerine depresyon eklenecek diye korkuyor . Bu durumda ben güvenemedim ve eve geldim o süreçte de eşime bir şey söylemedim . Bizim eşimle çözülemeyen çok sorunumuz var .
Öncelikle biz 2,5 senedir ilişkiye giremedik . Bunu önceki konuda belirtmemiştim . İlk önce ben defalarca doktora gidelim desem de yanaşmadı üstüne sinirlendi. Sonrasında işte zamana yayalım dedi ve ne bi doktor ne aile danışmanı istemedi. Bi defasında tamam dedi ve yine götürmedi. Bu başlı başına bi sorun . İlk zamanlar çok sorun etmesem de gözüme çok batmaya başladı. Bu evlilikte cinsellik yok . Temas sevişme var ama birleşme hiç olmadı . Milletin çocuk sorularından da bıktım üstelik .
İkincisi ekonomik sıkıntı . Ben çalışmıyorum . Defalarca iş arayışında olsam da olumlu yanıt alamadım . Ki zaten çalışsam da alıp maaşımı borçlara verecek o yüzden şu anda da istemiyorum . Kendisi 25 bin alıyor . Maaşı aldığı gün para bitiyor . Çünkü hali hazırda 150 bin borç var . Evlendiğimizden beri borç asla bitmedi. Önceleri kumardı sonraları paranın yetmeyişi diye biliyorum . O kadar yıprandım ki artık sorgulamıyorum bile . Evlenmeden lüks içindeydim şimdi kendime bi bot bi mont bile alamıyorum . Hafta içi full evdeyim bi pazar tatili var dışarı çıkacağımız onda da muhakkak kavga ediyoruz. Para yok diyor çıkmak istemiyor ama arkadaşlarının yanına gidiyor gayet. Kendi hergün iş yerinde dışardan yemekler söylüyor yiyor evden götürmeyi kabul etmeyip ama ben dışarda yiyelim desem pazarları bi kavga çıkıyor . Götürüyor çoğunda ama ağzımdan burnumdan getiriyor. Markette her aldığıma karışıyor . İhtiyaç neyse onu alıyorum sadece ama oldu ki birkaç abur cubur aldım yine kavga . Bazen eve para bırakıyor sonrasında hergün o parayı istiyor ve bitiriyor . Çok yoruldum bıktım . Bi alışveriş dahi yapamıyorum kendime .
Üçüncüsü bu şehirde yapayalnızım kimsem yok . Akşam geliyor o da çoğu zaman uyuyor ben hep yalnız kalıyorum. Temizlik yemek resmen hizmetçilik yapıyorum bu evliliğin benden götürdüğü çok şey var ama kattığı hiçbir şey yok . Ayrılmak istiyorum ama arkamda destek yok bunu anladım nasıl çıkacağım bu işin içinden ?
Bu boşanma sana ananın ak sütü gibi helal. Hiç katlanılacak bir yanı yok. Annen yarım ağız desteklese de boşver sen aile evinde idare et işini kendi istediğin şehirde ara fazla seçici olma başta, iş işteyken daha güzel bulunuyor. Yolun açık olsun yeterince yorulmuşsun artık kendi kazancın olmayan bir yerde yorulmaHerkese merhaba . Geçen konumdan beni hatırlayanlar olur belki konuyu daha iyi anlamanız için ilk konumu okursanız mutlu olurum .
Eşimle 2,5 senelik evliyiz . Evliliğin ilk gününden beri sonu gelmeyen sorunlar yüzünden ayrılmayı düşünüyordum ve ailemde destekti . Bu ayrılığı ona ailemin yanına gittikten sonra söyleyecektim bana engel olmasın diye . Fakat ailemin yanına gittikten sonra işler biraz değişti. Annem önceki gibi destek olmadı yani şöyle ki “ kimsenin kocası iyi değil , kim mutlu sanıyorsun , idare et “ gibi şeyler söyledi . Bazen “tamam ayrıl ben arkandayım “ dedi . Bazen de “idare et “ . Yani o da emin değil bana kalırsa çevrenin tepkisinden ve benim hali hazırda olan anksiyetemin üzerine depresyon eklenecek diye korkuyor . Bu durumda ben güvenemedim ve eve geldim o süreçte de eşime bir şey söylemedim . Bizim eşimle çözülemeyen çok sorunumuz var .
Öncelikle biz 2,5 senedir ilişkiye giremedik . Bunu önceki konuda belirtmemiştim . İlk önce ben defalarca doktora gidelim desem de yanaşmadı üstüne sinirlendi. Sonrasında işte zamana yayalım dedi ve ne bi doktor ne aile danışmanı istemedi. Bi defasında tamam dedi ve yine götürmedi. Bu başlı başına bi sorun . İlk zamanlar çok sorun etmesem de gözüme çok batmaya başladı. Bu evlilikte cinsellik yok . Temas sevişme var ama birleşme hiç olmadı . Milletin çocuk sorularından da bıktım üstelik .
İkincisi ekonomik sıkıntı . Ben çalışmıyorum . Defalarca iş arayışında olsam da olumlu yanıt alamadım . Ki zaten çalışsam da alıp maaşımı borçlara verecek o yüzden şu anda da istemiyorum . Kendisi 25 bin alıyor . Maaşı aldığı gün para bitiyor . Çünkü hali hazırda 150 bin borç var . Evlendiğimizden beri borç asla bitmedi. Önceleri kumardı sonraları paranın yetmeyişi diye biliyorum . O kadar yıprandım ki artık sorgulamıyorum bile . Evlenmeden lüks içindeydim şimdi kendime bi bot bi mont bile alamıyorum . Hafta içi full evdeyim bi pazar tatili var dışarı çıkacağımız onda da muhakkak kavga ediyoruz. Para yok diyor çıkmak istemiyor ama arkadaşlarının yanına gidiyor gayet. Kendi hergün iş yerinde dışardan yemekler söylüyor yiyor evden götürmeyi kabul etmeyip ama ben dışarda yiyelim desem pazarları bi kavga çıkıyor . Götürüyor çoğunda ama ağzımdan burnumdan getiriyor. Markette her aldığıma karışıyor . İhtiyaç neyse onu alıyorum sadece ama oldu ki birkaç abur cubur aldım yine kavga . Bazen eve para bırakıyor sonrasında hergün o parayı istiyor ve bitiriyor . Çok yoruldum bıktım . Bi alışveriş dahi yapamıyorum kendime .
Üçüncüsü bu şehirde yapayalnızım kimsem yok . Akşam geliyor o da çoğu zaman uyuyor ben hep yalnız kalıyorum. Temizlik yemek resmen hizmetçilik yapıyorum bu evliliğin benden götürdüğü çok şey var ama kattığı hiçbir şey yok . Ayrılmak istiyorum ama arkamda destek yok bunu anladım nasıl çıkacağım bu işin içinden ?
Hayır çok değil,bence. İnsan eşinden istemeyecek de kimden isteyecek. Ki maneviyatıda eksin eşinizin…Ekonomik anlamda rahatlık konusunu açtığımda beni paragözlülükle suçluyor . Ki tek istediğim pazar günleri gezmek ve ihtiyacım olan şeyleri almak . Bunu bile çok görüp beni manipüle ediyor .
Tabi ki. Erkek cinselliğe yanaşmıyorsa, ya da yetersizse boşanmak için geçerli bi sebep bu.O boşanmak istemese bile mi ?
Ne kadar acımasızsınız. Dilerim aynı şeyleri yaşamak zorunda kalmazsınız . Uzaktan yargı dağıtmak çok kolay. Ne yapabilirim defalarca söylememe rağmen kavga çıkartıyor izin vermiyor doktor için ? Para vermiyor gitmem için . Defalarca iş başvurusu yaptım hep olumsuz oldu napabilirim hanımefendi ? Rica edicem siz bana yorum yapmayın ahkam kesen yorumları kendinize saklayınBence karı koca çok benzersiniz. İkiniz de elini taşın altına koymuyor. Belli ki sizde birleşmeye dair korku var ama kocam geçiştirdi diyorsunuz doktordan randevu alıp önce sizin bu başlangıcı yapması gerekirken hiçbir adım yok. Fakirsiniz ama nedense çalışmaya da hiç yanaşmıyorsunuz. Sizin anneniz yerinde olsam sizin boşanma kararınıza güven duymazdım. Bir iş bulup ayaklarınız üstünde durmayacaksanız da yanıma almazdım
Siz iş bulamıyorum dememiştiniz çalışmayı düşünmüyorum yazmışsınız. Şimdi laflarınızı değiştiriyorsunuz. Kocanız değil doktora siz gitmeliydiniz zaten. Devlet hastanesine gidebilirdiniz. o kısımda da ilgilenmedi yazmışsınız. Aynı şey derken, ben hayatta hep ıkınan çabalayan bir kadınım emin olun kaderimi hiçbir erkeğin eline bırakmam kızıma da “boşanmayı düşündüğün adamın vereceği izne çalışmak için ihtiyacın yok” derim.Ne kadar acımasızsınız. Dilerim aynı şeyleri yaşamak zorunda kalmazsınız . Uzaktan yargı dağıtmak çok kolay. Ne yapabilirim defalarca söylememe rağmen kavga çıkartıyor izin vermiyor doktor için ? Para vermiyor gitmem için . Defalarca iş başvurusu yaptım hep olumsuz oldu napabilirim hanımefendi ? Rica edicem siz bana yorum yapmayın ahkam kesen yorumları kendinize saklayın
“İkincisi ekonomik sıkıntı . Ben çalışmıyorum . Defalarca iş arayışında olsam da olumlu yanıt alamadım . Ki zaten çalışsam da alıp maaşımı borçlara verecek o yüzden şu anda da istemiyorum”Siz iş bulamıyorum dememiştiniz çalışmayı düşünmüyorum yazmışsınız. Şimdi laflarınızı değiştiriyorsunuz. Kocanız değil doktora siz gitmeliydiniz zaten. Devlet hastanesine gidebilirdiniz. o kısımda da ilgilenmedi yazmışsınız. Aynı şey derken, ben hayatta hep ıkınan çabalayan bir kadınım emin olun kaderimi hiçbir erkeğin eline bırakmam kızıma da “boşanmayı düşündüğün adamın vereceği izne çalışmak için ihtiyacın yok” derim.
Kocaman bir kadın olarak çalışıp kendi ayaklarınız üzerinde durun ve sadece kendinize güvenerek boşanın..Herkese merhaba . Geçen konumdan beni hatırlayanlar olur belki konuyu daha iyi anlamanız için ilk konumu okursanız mutlu olurum .
Eşimle 2,5 senelik evliyiz . Evliliğin ilk gününden beri sonu gelmeyen sorunlar yüzünden ayrılmayı düşünüyordum ve ailemde destekti . Bu ayrılığı ona ailemin yanına gittikten sonra söyleyecektim bana engel olmasın diye . Fakat ailemin yanına gittikten sonra işler biraz değişti. Annem önceki gibi destek olmadı yani şöyle ki “ kimsenin kocası iyi değil , kim mutlu sanıyorsun , idare et “ gibi şeyler söyledi . Bazen “tamam ayrıl ben arkandayım “ dedi . Bazen de “idare et “ . Yani o da emin değil bana kalırsa çevrenin tepkisinden ve benim hali hazırda olan anksiyetemin üzerine depresyon eklenecek diye korkuyor . Bu durumda ben güvenemedim ve eve geldim o süreçte de eşime bir şey söylemedim . Bizim eşimle çözülemeyen çok sorunumuz var .
Öncelikle biz 2,5 senedir ilişkiye giremedik . Bunu önceki konuda belirtmemiştim . İlk önce ben defalarca doktora gidelim desem de yanaşmadı üstüne sinirlendi. Sonrasında işte zamana yayalım dedi ve ne bi doktor ne aile danışmanı istemedi. Bi defasında tamam dedi ve yine götürmedi. Bu başlı başına bi sorun . İlk zamanlar çok sorun etmesem de gözüme çok batmaya başladı. Bu evlilikte cinsellik yok . Temas sevişme var ama birleşme hiç olmadı . Milletin çocuk sorularından da bıktım üstelik .
İkincisi ekonomik sıkıntı . Ben çalışmıyorum . Defalarca iş arayışında olsam da olumlu yanıt alamadım . Ki zaten çalışsam da alıp maaşımı borçlara verecek o yüzden şu anda da istemiyorum . Kendisi 25 bin alıyor . Maaşı aldığı gün para bitiyor . Çünkü hali hazırda 150 bin borç var . Evlendiğimizden beri borç asla bitmedi. Önceleri kumardı sonraları paranın yetmeyişi diye biliyorum . O kadar yıprandım ki artık sorgulamıyorum bile . Evlenmeden lüks içindeydim şimdi kendime bi bot bi mont bile alamıyorum . Hafta içi full evdeyim bi pazar tatili var dışarı çıkacağımız onda da muhakkak kavga ediyoruz. Para yok diyor çıkmak istemiyor ama arkadaşlarının yanına gidiyor gayet. Kendi hergün iş yerinde dışardan yemekler söylüyor yiyor evden götürmeyi kabul etmeyip ama ben dışarda yiyelim desem pazarları bi kavga çıkıyor . Götürüyor çoğunda ama ağzımdan burnumdan getiriyor. Markette her aldığıma karışıyor . İhtiyaç neyse onu alıyorum sadece ama oldu ki birkaç abur cubur aldım yine kavga . Bazen eve para bırakıyor sonrasında hergün o parayı istiyor ve bitiriyor . Çok yoruldum bıktım . Bi alışveriş dahi yapamıyorum kendime .
Üçüncüsü bu şehirde yapayalnızım kimsem yok . Akşam geliyor o da çoğu zaman uyuyor ben hep yalnız kalıyorum. Temizlik yemek resmen hizmetçilik yapıyorum bu evliliğin benden götürdüğü çok şey var ama kattığı hiçbir şey yok . Ayrılmak istiyorum ama arkamda destek yok bunu anladım nasıl çıkacağım bu işin içinden ?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?