2011 Eylül Anneleri Paylaşım Alanı


teşekkürler canım
 
ben yazmıştım önceden tekrar yazayım adanadan deniz ben. ilk yemeğimi annem çalıştığı için 8 yaşında yapmıştım. pirinç pilavı hemde. annem geldiğinde çok şaşırmıştı. o akşam ewe birde misafir geldi onlara da ikram ettiler. annem benimle şimdi gurur duyuyor. hem büyüdüm hemde 2 oğlan büyüttüm çünkü. bende onunla gururu duyuyorum ama keşke sokakta kavga ettiğimde annemde diğer annler gibi camdan bakıp müdahale etseydi. keşke benim annemde diğer anneler gibi saçımı örüp okula yollasaydı. saç tarayan olmayınca saçlarda hep kısa kestirilirdi. okul kapısında kardeşlerimi beklerdimki ewe beraber gidelim. :)) itiraf edesim geldi okuldan kaçıncada 3 müz beraber kaçardık. annemle babam işe giderdi bizde hoop ewe gelirdik. mario oyunu vardı. tüm gün ondan oynardık. hala 3 müzde anneme söylemeyiz aramızda sırrr:18:
 

eyer çok ii bir statüde ve maaşla çalışmıyosan zaten çalışsanda mutlu olmuyosun ben ikisinide yaptım kızımı 2 yaşında bıraktım ve çalıştım ama olmadı sabah arkanızdan ağlıyan bi çocukla işe gitmek bana göre değil okul hayatından sonra hep çalıştım ben ama artık az maaş ve sigortaya razıyım evde olucam evde çalışıcam evde müşteri hizmetleri
 
ar kidişler elleriniz diyorum cildiniz diyorum kuruyomu diyorum

begümcümm diorummmm anlatayımmm diorummmmmm yüzüm pul pul dökülüor diorummm bacaklarım pul pul dökülüor diorummm göğüslerim pul pul dökülüor ellerim ise çok kuru ama henüz dökülmüor ama hiçbişi sürmüorumm hem üşeniorum hemde şu 3 ayım bitsin dye bekliorum

haa ben birdeee kaşınıorummm göbeğim ve sırtım kaşınıorrr berbatt hemde korkumdan kaşıyamıorumda ellerim soğuk oluor elliiorum kaşınan yerleri kaşımadan ama çıldırtıorinsanı
 


doktorum söylemişti banada ellerin kuruyabilir panik yapmadiye . yatmadan önce vazalin sür eline çoraplarıda geçir üstüne yat sonra. sabah nemli bir elle uyanırsın
 

saç diyince aklıma geldi ben kıvırcık saçlıyımdır babam uğraşmak yerine saçımı traş makinasıyla sevgilisine kazıttırırdı 3 numaramı derler işte kelden hallice ben birde kolejde okudum hafatanın 2 günü eşortman 1 günüde serbest kıyafetti bir türlü kız olduğuma inandıramazdım milleti o günlerdee öle sevimli şirin kız tipimde yoktur ayrıca sende kardeş varmış şanslısın bnm yoktu kardeşim şimdi var babamın 2. eşinden 8 yaşındalar işte idare ediorum sıpalarla
 

benım krem elımde hep sabah akşamda göbüşüme nemlendirici sürüyorum bıde sırtımda acayıp sivilce cıktı ergenlığımde bıle sıvılcem yoktu benım ooofff ooofff dıyorum
 
ar kidişler elleriniz diyorum cildiniz diyorum kuruyomu diyorum

benim cildim felaket kuruyo bir de kaşınıyo, hep yara oldu. el kremim masamda sürekli ellerime sürüyorum ama nafile. bir de ayak bileklerim çok kurudu nedense. yüüzmde de hem sivilcelendi hem de pul pul dökülüyo ne yapmam gerektiğini anlamadım
 

böyle anlatınca farkettimde ne çok şeyi bastırmışız içimizde. ne kadar çok susturmuşuz kendimizi. veee yaşadıklarımıza rağmen rabbime çok şükürki sağ salim büyüdük ve iyi bireyler olduk. işlerimizde saygın bir konumdayız. yaşadığımız dönemde çok önemli. şimdi çocuk olsaydık ve anne babalarımız çalışsaydı böyle büyüyemezdik. ortalık bu kadar kötüyken.
 

evet yaaaa şimdi kardeşlerimi istanbulda yetiştirmeye cesaret edemediler edirneye götürdüler mesela ilkokul 3 e gidiorlar anneleri ellerindne tutup götürüp getirior bakkala bile hiç gitmediler bende çocuğumu böle yetişrtiririm diorum yani ben ilkokul 1 deyken ankara istanbul izmir arası tek yolculuk yapıordum hem uçak hem otobüs hemde ama şimdi haberlere baksana nasıl güvenelim ortama
 

Deniz benimde ilkokul 1 hariç bütün ilkokul hayatım kısa saçlıdır ya ne kadar benzermişiz biz çalışan anne çocukları Beliz bence her ikisini dengelyebilmek lazım oda zor gibi böyle bir devirde. Ancak çalışma şartları bir annenin çocuğundan kopmamasına elverişli olmalı. Malesef ülkemizde bu konuya yeterince çözüm sunulmuyor minicik bebiklerimize ya bakıcı bakacak onları hiç tanımayan sevgi bağı henüz kurmamış insanlara yada annelerimizin deneyimli ama yorgun ellerine bırakmak zorundayız. Ki benim annem yanımda değilçalışma halinde kayınvaldeme bırakmak zorundayım oda annem kadar tanıdık değil nihayetinde. Zaten iş bulmak zor, iş veren nazlı, beklentileri fazla... keşke bu işi devlet kanunlarla çözebilse .. Oda bambaşka bir konu neyse biz çaresiz ellerimizle bebiklerimize yuva sıcaklığı vermeye uğraşıyoruz Allah hepimizin yardımcısı olsun, inşallah sağlıkla kucağımıza alırızda Allah rızkınıda verir inşallah ..
 
Kızlar birde ben kaş bıyık ağdadan tırsmaya başladım en son kaş bıyık olayına giriştiğimde off diorum hayatım kaymıştı şuanda pala melis kıvamında geziorummm ama ödüm patlıor ama yaaaa ağdayıda şimdilik jiletle idare ediyim diorum yani kaş bıyık okdr acıdıysa ağdayı düşünemiorum bile siz ne durumdasınız?
 
benimde cildim özellikle banyo sonrası dökülüyor kremlerle geçiştiriyorum önceki gebeliğimde bunu hatırlamıyorum belki yaşamışımdır ama hatırladığım şey göbeğim büyüdüğünde çok kaşındıydı şimdilik yok göbekte kaşıntı ama sanırım 5. ay ve sonrasında başlamıştı

çalışan anne baba olunca çocuklar biraz serbest oluyor gerçekten özgür oluyor aile çok şeyin farkında olmuyor benimde başımdan çok olay geçti zor kurtuldum kaçırılma tehlikesi gibi bi kaç kere oldu şükür geçti okulu çoook astım deniz senin gibi ruhu duymadı bizimkilerin melis benimde saçımı kazıttılar gür çıksın diye ve hep kısaydı öğretmenim özellikle anneme kestirtirdi tarayamadığım için offf oofff neler neler amaaan şimdi gülüyorum bazen yeri gelince şimdi yine özgürüm en çok sevindiğim şey bu aslında bu kadar alışmışken özgürlüğe tutucu eşim olsa napardım bilmiyorum
 

Meliscim boşver düşünme bunları. Herkesin yaşanmışlıkları var ve bir şekilde bu yaşanmışlıklar bizi hayata hazırlayan ve güçlü kılan. Anne ve babanın bilinçli olması ve çocuk yetiştirmeyi bilmesi o kadar önemli ki. Evet insan da kendini yetiştirebilir ama temelini alması gerekir. Çocuklarla ilgili bir işim var sayılır. Ya da çevremdeki insanlardan gördüğüm kadarıyla ya da en basitinden bir alışveriş merkezinde bile biraz gözlem yapınca ne kadar yanlış çocuklar yetiştirdiğimizi görüyorum. Bunun da bir eğitimi olmalı, insan hayatı bu kadar basite alınmamalı, "bir insanı yetiştirmek" herkesin zevkine bırakılmamalı diye düşünüyorum.
Hemenaklıma gelen bir örnek: Hamileliğimin başında kan tahlilleri için sağlık merkezinde sırada bekliyorum. Önümde de bir anne, kucağında 4-5 yaşlarında bir kız. Kızdan kan alınacak ve anne güya kızı ahazırlamaya çalışıyor. "Hiç acımıcak annecim. Burdan çıkınca şuraya gidicez, buraya gidicez, hemen biticek, hiç anlamıcaksın bile." Kendimi o kadar zor tuttum ki. Bir çocuğa bunu söylemekle güvensizlik aşılıyorsunuz aslında. Yalan söylüyorsunuz. Acımıcak diyorsunuz. Acıcak tabi ki. Ve acımayacağına inanan çocuk, az bile olsa o acıyla karşılaşınca ne olacak? Güvensiz, ben olsam o annenin sözüne güvenmem bir daha. Nitekim kız koltuğa oturdu, iğneyi gördü ve kıyamet koptu. Zor aldılar kanı. Halbuki şöyle yaklaşsaydı kızına "Birazcık canın yanabilir, ama bu senin dayanamayacağın bir acı değil. Hani bazen sinek ısırıyo ya, onun gibi olacak. İyileşebilmen için bunu yaptırmak zorundayız ama. Bazı insanlarınki de hiç acımıyor, bakalım seninki acıyacak mı? Acısa bile çok olacak ama. Kendimizi sıkmamamız gerekiyor, istersen dışarı bakabilirsin." vs. gibi şeyler söylense ne olur? Bence çok daha iyi olur. Bu çocuklar aptal değiller. Anlayabilirler.

Ya da her istediği oyuncağı alan bir anne serviste konuşuyordu geçen gün. 5-6 yaşlarında kızı. "Şİmdiki çocuklar böyle, ne görseler istiyorlar, mecbur alıyorsun." Hayor efendim, mecbur almak ne demek? Doyumsuz ve mutsuz insanlar yetiştiriyorsunuz, yapmayın, geleceğimizi karartıyorsunuz. Her istediğini elde etmemeli çocuk, bazı şeyler için çabalanması gerektiğini öğrenmeli. Gık diyince herşeyi alınan bir çocuk (zaruri ihtiyaçlardan bahsetmiyorum) iş hayatına başlayınca ailesine bağımlı olmaktan ileri gidemeyecek. Mutlu olmayacak, bunu görmüyorlar.

6 yaşındaki çocuğun peşinden hala annesi aelinde kaşıkla geziniyorsa yemek yedirmek için, çok iyi bişey yapmıyor. O çocuğun sorumluluk almaya ihtiyacı var. Aç kalacaksa da aç kalmayı öğrenmeye ihtiyacı var. Lütfen bunları görsünler.

Çok sinirleniyorum bazen... Ahkam kesiyor gibiyim ama bakalım ben nasıl bir birey yetiştireceğim?
 

valla hepsini geçen hafta hallettim, bence ağda temizlik .. acıyor napıcan, uzun süre rahat ediyorsun, hele bizim gibilerin sürekli temiz olması lazım,başımıza ne zaman ne gelir bilinmez, o yüzden ben ağda severlerdenim :)
 

Bence bir fark olmadı ağdada. ben her yeri ağda yaparım ama acı olarak gebelikten sonra pek bişi degismedi gibi geldi gerci ben kendi canim konusunda hayli gaddarimdir (migren agrisi haric). Bence sen de "acımıyor acımıyor" telkini ile agdaya geri don cunku jiletle gurlestitirsen killarini agdaya donmek daha da aci verici olabilir.
 

Ben hiçbirinde zorlanmadım pek canım.
Kaş bıyık ve ağdayı da kendim yapıyorum.
Belki biraz da bundan çok acımıyordur..
 
ikili testler ne kadar pahalı şu istanbulda yafuuu
kendi gittiğim hastaneye gitsem 164 lira daha da bir sürü şey yapıyorlar, sizler istanbulda uygun bir yere yaptırdınızmı kızlar ??
 
kızlar çalışan anne olmak çok zor. benim annem hep yanımızdaydı ama sadece işe gitmiyordu o da terziydi ve evde sürekli işiyle meşgul olurdu ama bize eksikliğini hiç hissettirmezdi.
ben mezun olduktan sonra evlenene kadar hep çalıştım, evlenince bir süre ara verip yine devam ettim ama istanbul'da yaşayıp evin kozyatağı işin 1.levent olunca trafikte harcadığm saatler beni çıldırma noktasına getirdi ve hamile kalınca hemen işi bıraktım sonra o bebeği kaybettim ama işe dönmedim.
kardeşim çalışan bir anne sabah 6'da çıkıyor yatağından üzerinde yavrusunun kokusuyla ve yeğenim kardeşimden fazla anneme düşkün çünkü annem bakıyor.
ben burda hem çalışıp hem doğursam annemler izmir'de kayınvalidem okulda.
zor yani çok zor, evde oturmak da köreltiyor, sıkıyor, bunaltıyor ama şimdilik diyorum bebeğim gelince her şey değişecek inşallah..
bu arada benim ismim de ebru.
 
Bu siteyi kullanmak için çerezler gereklidir. Siteyi kullanmaya devam etmek için onları kabul etmelisiniz. Daha Fazlasını Öğren.…