Geçirebilir tüm tatili sizde.Tek derdim çocuklar derken konumu bunun için açtım demek istedim. Tabiki en büyük kısmı çocuklu olması. Bu konuda yorumlara ihtiyacım olduğu için başka özelliklerinin üsütünde durmadım bazıları yanlış anladı onu açıklamaya çalıştım.
Dediğinizde haklısınız, ben babaları ile olan ilişkimde nerede ne kadar olacağım hayal edemiyorum. Aynı evde yaşamayı kabul edemem mesela, bunu nereye kadar esnetebilirim bilmiyorım. Tüm tatilleri çocuklarla geçirmem gerekirse ne yaparım gibi konular
Tek derdim çocuklar derken konumu bunun için açtım demek istedim. Tabiki en büyük kısmı çocuklu olması. Bu konuda yorumlara ihtiyacım olduğu için başka özelliklerinin üsütünde durmadım bazıları yanlış anladı onu açıklamaya çalıştım.
Dediğinizde haklısınız, ben babaları ile olan ilişkimde nerede ne kadar olacağım hayal edemiyorum. Aynı evde yaşamayı kabul edemem mesela, bunu nereye kadar esnetebilirim bilmiyorım. Tüm tatilleri çocuklarla geçirmem gerekirse ne yaparım gibi konular
Ya iyi de maddi durum sorgusu yapan sizsiniz, ben değilim ki?Hayatım tamam anladık sen zaten varliklisin, eski eşin de çok varlikliydi, "olsa olsa uzman doktor kadar kazanıyordur " dediğine göre 250-300k aylık seni hiiiç enterese etmiyor, biz fakirler herşeyi yanlış anlıyoruz ok de, en pozitif senaryoda bile iki çocuklu adamı güvenilir bulup sırf bu yüzden (başka hicbirsey çıkar gözetmeksizin! )evlendikten sonra çocukları istemem, anaları baksa olmaz mı demek nesi?
Böyle yaşanmış örneklere ihtiyacım var, teşekkür ederim. Sizin adınıza üzüldüm , zor durumlar işte herkes kaldıramıyor. Ben de şahsen kendimi çocuklarla aynı evde hayal edemiyorum. Benden ne bekleyecekler neyden üzülürler neyden beni sorumlu tutarlar babaları neyi ne kadar benden bekler kendisi ne yapar vs vsBenim babamın karısı bizden nefret ederdi hiç unutmuyorum bir kere 15 tatil babam aldı sadece 3 gün çocukları daha yoktu ortada bize bakmadı akşama kadar sabah geç uyanırdı biz erken öyle uyanacak diye bekliyoruz öğle yemeği zaten yok biz acıktık dersek sade makarna yapar geçerdi o da kusmuk gibiydi. 3. Gün sonunda annemi aradım ev telefonu vardı o zamanlar o da onların yatak odasında geldi aldı. Sonra evine hiç gitmedim ama babaannemlerde görünce bile uyuz olurdu. Çocuğu oldu sevdirmezdi. Babama hayatı hala zindan ediyorum bu konu yüzünden. Kimi aileler var adam evleniyor çocukları umurunda değil misal 5 bin nafakayı vermemek için 200 bin avukata harcıyor evini vs başkasının üstüne yapıyor. Kimi aileler var üvey anne öz anneden daha çok sorumluluk alıyor mesela kocamın üvey annesi böyle. Bu çok kişisel bir şey. Ama ben istemezdim başkasının çocuğunun sorumluluğunu en kötü evlisin ortak bütçe ama ortada paranın gittiği çocuk var ve o çocuk senin bile değil
Çocuk sahibi olanlar anladı alakayı merak etme, bence sen de anladın ama boşver, değmez diyorum ben , daha iyisini bulursun nasılsa , hiç uğraşma.Çocuklardan maddiyata geçti konu ya ne alaka
Bakamam yaBaşka özelikleri üzerinde durmamaya devam edin! Daha önce de yazdım eğer eski eşi genç biri ise büyük ihtimalle evlenilecektir. Hatta eski kocasının evli ve mutlu olduğunu gördüğünde özelikle evlenmeyi düşünecektir. çocuklarada yeni anneleri olarak siz bakacaksınız.
Mükemmel baba olabilir ama ortak çocuklarına rağmen eşine mükemmel eş olamamış ki ayrılmışlar. Size faydası olacağını hiç sanmadım şuan. (Belki de evliliğin sorun çıkaranı karşı taraftı bilemiyorum)Merhaba, ben 5 yıllık bir evlilikten sonra uzun süredir bekarım, çocuğum yok. Çocuk sahibi olmak da istemiyorum. Tekrar evlenmek için bekar çocuksuz beylerden de korkuyorum çocuk isterler diye, çocuklu boşanmış beylerden de korkuyorum eski eş ile iletişim ve çocuklar ile ilişkiler konusunda. İki taraflı da tecrübesi olanlar paylaşabilir mi?
Şuan bir beyfendiden hoşlandım gibi ama 10 ve 4/5 yaşlarında iki çocuğu var. Çocuklar annede ama sık görüşüyor çocuklarıyla. Uzaktan bakınca hoş bişey sorumlu baba ama bu adamla ilişki veya belki sonra evlilik nasıl olur hayal edemiyorum.Lüften fikir verin, tşk , iyi bayramlar :)
Ya yeri geliyor insan kendi çocuğuna tahammül edemiyor ama bu adamla evlenmeyi kabul ediyorsan çocuklardan uzak duramazsın. Benim annem de evli eşinin ilk evliliğinden kızı var annesi evlenince direkt babasına bıraktı ablam çok sakin bir çocuktu ama çocuk bu annem şimdi şimdi anlatıyor bize sinirlenince bile o üstüne alınır diye duşa girer ağlarmış aynı şekilde üvey babam da bize böyleydi bir kere üstüme televizyon düşürdüm üvey babam o korkuyla bana bağırdı eskiden tüplü tvler olurdu ya öyle bir tv sehpayla üstüme devrildi annem evde yoktu bir doğru durmuyorsun diye ya görmesem ne olacak annen evde yok vs ben tv sehpasına yüklenip ayaklarımı kaldırıyordum birden üstüme devrildi o bağırdı diye kalktım eşyaları topladım telefon bulsam polisi arayacağım beni dövüyor diyeceğim hapse girecek bunları kafamda kuruyorum hatırlıyorum hala bak. Hastaneye gittik orda giderken bile şikayet etmeyi düşünüyordum kendi annem babam bağırsa dert etmem ama o bağırdı ya tamam o kadar beni severdi kızından ayırmazdı o bağırış her şeyi yaktıBöyle yaşanmış örneklere ihtiyacım var, teşekkür ederim. Sizin adınıza üzüldüm , zor durumlar işte herkes kaldıramıyor. Ben de şahsen kendimi çocuklarla aynı evde hayal edemiyorum. Benden ne bekleyecekler neyden üzülürler neyden beni sorumlu tutarlar babaları neyi ne kadar benden bekler kendisi ne yapar vs vs
Ben kendim doğurmadığım için daha nötr olacağımı düşünüyorum. Kendi çocuğu olanlar dışardan çocuk sevgisi varmış gibi görünüyorlar ama sadece kendi çocuklarını severken başka çocuklara karşı daha negatif olabiliyorlar . Kendi yavrusunu başkasından üstün tutmak ve savunmak içgüdisel sonuçta. Benm çocuğum olmadığı için kimsenin çocuğuna karşı da negatif olacak bir içgüdüm oluşmaz gibi geliyor. İki tarafın da çocuğu olduğunda oluşacak çekişmeler çok daha sert olacaktır muhakkak öyle değil mi? Ben bu adamdan çocuk yapsam veya eski eşimden çocuğum olsa adamın diğer çocuklarını kesinlikle daha az severim çünkü kendimin sevecek başka çocuklarım var? Yanlış mıyım?Mükemmel baba olabilir ama ortak çocuklarına rağmen eşine mükemmel eş olamamış ki ayrılmışlar. Size faydası olacağını hiç sanmadım şuan. (Belki de evliliğin sorun çıkaranı karşı taraftı bilemiyorum)
Ama çocuk sevginiz yoksa yürümez bu iş. Kendiniz bile doğurmak istemiyorsunuz,başkasınınki hiç olmaz.
Bi halt olsaymış eşi bırakmazdı,tabi neden boşandıklarıda önemli,çocuklu boşanmış adamlar çok riskliHaklısınız ama adamdan hoşlandım işte biraz oluru var mıdır diye ümit benimki :) Koca forumda böyle bir hayatı olan birileri vardır elbet, yaşamış birinden cevap almak istiyorum. Gerçek hayattan örneklerle
Evet haklısınız. Ama burada o zaman şunu sormak gerekiyor eğer özel değilse “neden çocuk istemiyorsunuz?”Ben kendim doğurmadığım için daha nötr olacağımı düşünüyorum. Kendi çocuğu olanlar dışardan çocuk sevgisi varmış gibi görünüyorlar ama sadece kendi çocuklarını severken başka çocuklara karşı daha negatif olabiliyorlar . Kendi yavrusunu başkasından üstün tutmak ve savunmak içgüdisel sonuçta. Benm çocuğum olmadığı için kimsenin çocuğuna karşı da negatif olacak bir içgüdüm oluşmaz gibi geliyor. İki tarafın da çocuğu olduğunda oluşacak çekişmeler çok daha sert olacaktır muhakkak öyle değil mi? Ben bu adamdan çocuk yapsam veya eski eşimden çocuğum olsa adamın diğer çocuklarını kesinlikle daha az severim çünkü kendimin sevecek başka çocuklarım var? Yanlış mıyım?
Annelerinin evinde nasıl odaları yatakları oyuncakları eşyaları varsa babalarının evinde de olacak. Geldiklerinde salonda yer yatağı sereceğinizi mi sanıyorsunuz? Misafir gibi akşam yemeğinden sonra gidecekler mi? Orası sadece sizin eviniz olmayacak, eşinizin ve çocuklarının da evi olacak.Bakamam yatamamen bana iş düşecekse hiç girmem böyle bir işe. Şuan babalarında hangi günler ne kadar kalıyorlar bilmiyorum. Babalarıyle neler yapıyorlar hangi kısımları bana devredecekler bilmiyorum. Arada gelip giderler diye hayal ediyordum valla birisi büyük çocuğun sınav senesi küçük size gelir demiş mesela asla aklıma gelmeyecek bir kısımdı
Velayet değil, şahsi münasebet tesisi. Yazdığım şeyden kastetttiğim şu; yatılı almayan adam yatılı almaya başlar.Velayet annedeyse, hafta sonları babanın çocuklarını alması isteğe bağlı bir durum değil zaten; velayetin rutini bu.
Aman diyim sakın.Merhaba, ben 5 yıllık bir evlilikten sonra uzun süredir bekarım, çocuğum yok. Çocuk sahibi olmak da istemiyorum. Tekrar evlenmek için bekar çocuksuz beylerden de korkuyorum çocuk isterler diye, çocuklu boşanmış beylerden de korkuyorum eski eş ile iletişim ve çocuklar ile ilişkiler konusunda. İki taraflı da tecrübesi olanlar paylaşabilir mi?
Şuan bir beyfendiden hoşlandım gibi ama 10 ve 4/5 yaşlarında iki çocuğu var. Çocuklar annede ama sık görüşüyor çocuklarıyla. Uzaktan bakınca hoş bişey sorumlu baba ama bu adamla ilişki veya belki sonra evlilik nasıl olur hayal edemiyorum.Lüften fikir verin, tşk , iyi bayramlar :)
Benm çocuğum olmadığı için kimsenin çocuğuna karşı da negatif olacak bir içgüdüm oluşmaz gibi geliyor.
Hadi bi gaflete kapılıp evlendin diyelim. Kesinlikle ilk günden başlayacak ki hep arka planda olacaksın. Sonra o çocuklar bi gün tamamen babamızla kalacağız dediklerinde buna hayır kalamazlar dediğin vakit tercihi yine elbette çocukları olacak. Hadi kabul ettin diyelim çocuklara bakmak çok zor üstelik kendi çocukların olmadığı için keliemleri seçmen gerekecek her hareketinde aşırı dikkat edeceksin en ufak bi çatık kaşta birden üvey anne olacaksın çocuklar seni çok seviyor gibi gözükse de bi kere hayır dediğin zaman en kötü sen olacaksın eşin de onları senden vatanını düşman işgalinden koruyan asker gibi koruyacak ve seni asla hiçbir zaman anlamayacak. Ben yaptım aynı hatayı ama eşimin 1 tane kızı vardı eski konularıma bakabilirsin. Benim eşim bana çocuğu korumak için “onun annesi beni daha çok sevdi çünkü bana onu doğurdu ama sen sevmedin çünkü bana çocuk doğurmadın” bile demişti. İnsan bu sözleri duyunca çocuğu bile bi an bi daha görmek istemiyor gibi hissedebiliyor. Belki benim kadar sorun yaşamazsın belki de daha beter sorunlar yaşarsın ama sorun yaşarsın canım. O yüzden bence ağrımayan başını ağrıtma çünkü benim hayatımı mahvettiler. Şu an benden boşanmamak için her şeyi yapıyor beni tehdit ediyor vurucam seni diyor perişan ettin beni diyor. Üstelik hasta oldum bu evlilik yüzünden şeker kolesterol ve sanırım anksiyete de var tam belli değil. Evlenmeyi bırak bi arkadaş yazmış ya normal sevgili kal evlenmek zorunda değilsin diye bence hiç sevgili bile kalma o kadar zor iğrenç şeyler yaşadım çünkü.Merhaba, ben 5 yıllık bir evlilikten sonra uzun süredir bekarım, çocuğum yok. Çocuk sahibi olmak da istemiyorum. Tekrar evlenmek için bekar çocuksuz beylerden de korkuyorum çocuk isterler diye, çocuklu boşanmış beylerden de korkuyorum eski eş ile iletişim ve çocuklar ile ilişkiler konusunda. İki taraflı da tecrübesi olanlar paylaşabilir mi?
Şuan bir beyfendiden hoşlandım gibi ama 10 ve 4/5 yaşlarında iki çocuğu var. Çocuklar annede ama sık görüşüyor çocuklarıyla. Uzaktan bakınca hoş bişey sorumlu baba ama bu adamla ilişki veya belki sonra evlilik nasıl olur hayal edemiyorum.Lüften fikir verin, tşk , iyi bayramlar :)
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?