• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

İlk evlendiğinizde eş ailesini ne zaman yemeğe aldınız?

Şimdi kızlar,

Dert değil ama kafama takıldı. Evlendiniz, balayından döndünüz. Ne kadar süre sonra görümce/elti/ hala /teyze gibi yakın akrabaları yemeğe çağırdınız?

İlk onlar mı sizi evine davet etti yeni evli çift olduğunuz için yoksa siz mi onları çağırdınız?

Normalde bunu hiç düşünmezdim fakat 1 yıl nişanlılık süresince ne görümcem, ne eltim bir kere bırakın yemeği çaya bile çağırmamış olmalarına rağmen sürekli “ee artık evlenince bizi yemeğe alırsınız, kahvaltıya alırsınız” gibi duyuruyorlar. Elti değil gerçi, kaynım ve görümce diyor. Eltim selam vermiyor bana 😅

Kendileri bir çaya bile davet etmemişken nişanlılık boyunca, acaba ilk onların mı davet etmesini mi beklesem diyorum.
Kendim ağırladıktan sonra zaten özellikle çağırmayı düşünmüyorum kimseyi tekrardan yemeğe. Çalışıyorum zaten, öyle sürekli sürekli yemekli misafir ağırlayamam.

Sonuç olarak, ilk onların mı çağırmasını bekleyeyim? İlk ben çağıracak olursam evlendikten ne kadar süre sonra çağırmam uygun olur.

Herkesin dinamiği, günlük yaşantısı mutlaka çok farklı. Herkes kendine uygun olanı yapmıştır. İkili ilişkilere göre de değişir bu durum. Ben genel olarak yüz göz olmamaya dikkat ederek belli bir mesafede sağlıklı bir iletişim kurmaya çalışıyorum. Bayıldığım insanlar değiller (çok farklı yapılarımız var) ama “aman yüzlerini asla görmeyim” de demem.

Ben balayından döndüğüm gün kayınvalidem elinde bir tencere ile bize geldi
Kendi kendini yemeğe aldı sağolsun. Ama tabii bu ekstrem bir durum... Herkes yaşayacak diye kaide yok.

Gelelim sadede, ben göçmen kökenli ailedenim.
Biz evlendikten sonra eşimin ailesinde bulunan büyükler (teyzeler, halalar, kıdemli evli kuzenler vb.) bizi yemeğe çağırdılar sıra ile.
Bizde de adettendir, yemeğe alan kişiye hediyeler götürür.
Namaz Başörtüsü (iğne oyası), çorap veya hoş birşey vb. gönlünden ne koparsa.
Annem de bunları zaten çeyizime koymuş, koyarken de bana anlatmıştı olur da onların da adetlerinde varsa seni davet ederlerse yemeğe, ilk yemeğe aldıklarında bunları hediye paketine koyar götürürsün diye.
Eşimin ailesi de göçmen, ama biz Bulgaristan göçmeni onlar da Arnavut.
Onlarda da varmış herhalde böyle bir adet ki, ben hediyelerini verdiğimde çok mutlu olmuşlardı.

Kısaca, genelde yemeğe önce karşı taraf davet eder ki, sen yeni gelinsin, daha misafir ağırlamayı bilemeyebilirsin.
Sana örnek teşkil etsin, sen de onları nasıl ağırladılarsa öyle ağırla mantığındadır bu.
Eski adetler böyle, şimdi yeni adetler nasıldır bilemem.

Diğer yandan, sizi çağırmayanları çağırmayın.
En başından kuramadığınız mesafe, sonra size problem olarak geri döner.
 
Ben balayından döndüğüm gün kayınvalidem elinde bir tencere ile bize geldi
Kendi kendini yemeğe aldı sağolsun. Ama tabii bu ekstrem bir durum... Herkes yaşayacak diye kaide yok.

Gelelim sadede, ben göçmen kökenli ailedenim.
Biz evlendikten sonra eşimin ailesinde bulunan büyükler (teyzeler, halalar, kıdemli evli kuzenler vb.) bizi yemeğe çağırdılar sıra ile.
Bizde de adettendir, yemeğe alan kişiye hediyeler götürür.
Namaz Başörtüsü (iğne oyası), çorap veya hoş birşey vb. gönlünden ne koparsa.
Annem de bunları zaten çeyizime koymuş, koyarken de bana anlatmıştı olur da onların da adetlerinde varsa seni davet ederlerse yemeğe, ilk yemeğe aldıklarında bunları hediye paketine koyar götürürsün diye.
Eşimin ailesi de göçmen, ama biz Bulgaristan göçmeni onlar da Arnavut.
Onlarda da varmış herhalde böyle bir adet ki, ben hediyelerini verdiğimde çok mutlu olmuşlardı.

Kısaca, genelde yemeğe önce karşı taraf davet eder ki, sen yeni gelinsin, daha misafir ağırlamayı bilemeyebilirsin.
Sana örnek teşkil etsin, sen de onları nasıl ağırladılarsa öyle ağırla mantığındadır bu.
Eski adetler böyle, şimdi yeni adetler nasıldır bilemem.

Diğer yandan, sizi çağırmayanları çağırmayın.
En başından kuramadığınız mesafe, sonra size problem olarak geri döner.
Ne güzel anlatmışsınız. Balayıdan döndüğünüz gün çok talihsizlik olmuş…
 
O günden sonra elinde tencere ile bir daha gelemedi :)
Onun için talihsizlik oldu, teşekkür ederim. İnşallah sizin için güzel ve iyi ziyaretler geçirirsiniz
Nasıl bir tepki vermiştiniz acaba? Benim kv değil ama görümce biraz baş ağrıtacak gibi :))

Güzel dilekleriniz için teşekkür ederim 🙏🏻☺️
 
Biz eşyaları evlendikten sonra aldık parça parça evi 5 ay sonra hazırlamıştık tamamen. O sırada annemde bizdeydi, annemde ben buradayken alalım demişti eşimin anne tarafını bi aksam baba tarafını sonraki hafta bi aksam aldık. Kalabalık gruplardı. Benim ailemde de evlenen yemeğe alıyor genelde, bir de biz ev almıştık evlenirken kimse görmemişti evi de görmek & evlenince yemeğe almak adet diye aldık çıkardık herkesi zaten bunu 1 kez yaptık bir daha yapmadım. Sonrasında çaya davet ettim, veya onlar çaya gelmek istediler. Bundan eşimin çekirdek ailesini hariç tutuyorum çünkü onları 2 hafta sonra falan almıştık ben gittikten. Ek olarak ınlar da beni davet etmişlerdi hem nişanlıyken hem de evlenince yemeğe hep. O yüzden baya hazırlanıp güzel ağırlamıştık. 1 kere alınıp konunun kapatılması mantıklı gibi geliyor bana
 
Nasıl bir tepki vermiştiniz acaba? Benim kv değil ama görümce biraz baş ağrıtacak gibi :))

Güzel dilekleriniz için teşekkür ederim 🙏🏻☺️

Görümcem yok neyseki o anlamda şanslıyım.

Balayından Cumartesi döndük, Pazar günü tenceresi ile kapımdaydı.
Pazartesi günü de işe başlayacağımız için ben bozulduğumu ilk suratımla belli ettim.
Kayınvalidem yalnız gelmişti, oturdu biraz sonra dedi eşime babanı da arayalım gelsin diye.
Dedim gerek yok, aramayın lütfen, valiz boşaltacağım, çamaşır yıkamam lazım.
Dedi ama yemek getirmiştim.
Dedim sağolun, elinize sağlık ben de zaten yapamazdım bunca iş arasında.
Bana faydası oldu, 2 gün yeriz işte, kesenize bereket dedim.
Diğer odaya giderek eşyaları toparlamaya başladım.

Eşim peşimden geldi, dedi annemler yemeğe kalsalardı aslında yemekte getirmiş hazır dedi.
Sen neden böyle davrandın ki şimdi dedi.
Yeni geldik ya evimize? Daha hiç baş başa kalma imkanımız olmadı ya? diye sinirlendim.
Yumuşak bir halde eşim de bir ömür birlikteyiz artık dedi.
Çok özledinse annenleri, annenlerle beraber gidebilirsin hayatım, benim işim gücüm var, misafir ağırlayacakta hiç halim yok.
Ama sen gidebilirsin onlar ile dedim.
Gerçekten mi bakışı attı, hiç unutmam.
Kısa sürdü o bakış tabii ki...

Eşim salona gitti yanına annesinin.
Aralarında ne konuştular, ne kaynattılar hala bilmem.
Daha sonrasında kayınvalidem eh ben kalkayım artık diye somurtarak gitti evine.
Ben de hiç oralı olmadım.

Ben eşimle çok sorunlar yaşadım evliliğin başlarında, bunun gibi bir ton anı var bende.
Eşim aşırı ailesine düşkündü.
Zamanla aşılıyor herşey, herkes birbirini anlıyor.
Geçen yıllar yıpratıyor, ancak herşey rayına oturuyor er yada geç.
 
Görümcem yok neyseki o anlamda şanslıyım.

Balayından Cumartesi döndük, Pazar günü tenceresi ile kapımdaydı.
Pazartesi günü de işe başlayacağımız için ben bozulduğumu ilk suratımla belli ettim.
Kayınvalidem yalnız gelmişti, oturdu biraz sonra dedi eşime babanı da arayalım gelsin diye.
Dedim gerek yok, aramayın lütfen, valiz boşaltacağım, çamaşır yıkamam lazım.
Dedi ama yemek getirmiştim.
Dedim sağolun, elinize sağlık ben de zaten yapamazdım bunca iş arasında.
Bana faydası oldu, 2 gün yeriz işte, kesenize bereket dedim.
Diğer odaya giderek eşyaları toparlamaya başladım.

Eşim peşimden geldi, dedi annemler yemeğe kalsalardı aslında yemekte getirmiş hazır dedi.
Sen neden böyle davrandın ki şimdi dedi.
Yeni geldik ya evimize? Daha hiç baş başa kalma imkanımız olmadı ya? diye sinirlendim.
Yumuşak bir halde eşim de bir ömür birlikteyiz artık dedi.
Çok özledinse annenleri, annenlerle beraber gidebilirsin hayatım, benim işim gücüm var, misafir ağırlayacakta hiç halim yok.
Ama sen gidebilirsin onlar ile dedim.
Gerçekten mi bakışı attı, hiç unutmam.
Kısa sürdü o bakış tabii ki...

Eşim salona gitti yanına annesinin.
Aralarında ne konuştular, ne kaynattılar hala bilmem.
Daha sonrasında kayınvalidem eh ben kalkayım artık diye somurtarak gitti evine.
Ben de hiç oralı olmadım.

Ben eşimle çok sorunlar yaşadım evliliğin başlarında, bunun gibi bir ton anı var bende.
Eşim aşırı ailesine düşkündü.
Zamanla aşılıyor herşey, herkes birbirini anlıyor.
Geçen yıllar yıpratıyor, ancak herşey rayına oturuyor er yada geç.
Baştan böyle dik durmanız, taviz vermemeniz çok güzel olmuş ama eşiniz de size destek olmuş bir noktada sanırım. Siz o an “annenle gidebilirsin” dediğinizde bir anda deliye dönüp kavga çıkartacak çok eş var bu forumda.
 
Baştan böyle dik durmanız, taviz vermemeniz çok güzel olmuş ama eşiniz de size destek olmuş bir noktada sanırım. Siz o an “annenle gidebilirsin” dediğinizde bir anda deliye dönüp kavga çıkartacak çok eş var bu forumda.

Doğru diyorsunuz.
Ama o da öyle bir kavga çıkartırsa, ben o gün boşanırdım onu biliyordu.
Biraz sanırım iletişim ile alakalı, bir birinin sınırlarını bilmekle.

Baştan, en en başından taviz vermedim ben.
İstemede, nişanda, ayrılıklar da yaşadık nişanlılık döneminde, o süreçte hiç taviz vermedim.
Karşı taraf ne ile karşı karşıya kaldığının farkındaydı, eşim de öyle.

Ama buna rağmen çok çalkalandık dönem dönem.
Çok zorladı kayınvalidem sınırlarımı.
13 senelik evliyim, 14. seneye giriyoruz, anca oturdu birşeyler.
 
Doğru diyorsunuz.
Ama o da öyle bir kavga çıkartırsa, ben o gün boşanırdım onu biliyordu.
Biraz sanırım iletişim ile alakalı, bir birinin sınırlarını bilmekle.

Baştan, en en başından taviz vermedim ben.
İstemede, nişanda, ayrılıklar da yaşadık nişanlılık döneminde, o süreçte hiç taviz vermedim.
Karşı taraf ne ile karşı karşıya kaldığının farkındaydı, eşim de öyle.

Ama buna rağmen çok çalkalandık dönem dönem.
Çok zorladı kayınvalidem sınırlarımı.
13 senelik evliyim, 14. seneye giriyoruz, anca oturdu birşeyler.
İnsanlar neden çocuklarının huzurunu bozacak şeyler yapıyor anlamıyorum. Düşünemiyorlar mı acaba “ben bunu yaparsam, bunu söylersem gelin/damat alınır, hoşuna gitmez bu sefer benim çocuğumla sorun yaşarlar huzurları kaçar” diye neden düşünmüyorlar acaba…
 
Ay çok teşekkür ederim 🥰🤣 hala her geldiklerinde elleri dolu gelirler. Kendileri yemeğe davet ettiklerinde biraz erken gitmek isterim yardımın dokunsun diye ama asla elimi bir şeye sürdürmezler. Baş köşeye oturtuyorlar. Çok tuhafıma gidiyor 🤣 iftara gittik geçen saat 6 da beni masa başına koydular allahım asla adım atamadım. Kayınvalidem önüme çay getirmeye kalkıyor çok utanıyorum elinden alıyorum yine de yok yok diyo kavga ediyo benle 🤣 (45 yaşında)
Anneniz sızı kadır gecesı mı doğurdu acaba?
 
El/yanak öpme hiç sevmem,öpmem de!

Balayı 10 gün sürdü.

Dönüşte her iki tarafın büyüklerini yemeğe davet edip evi ve kendimizi gösterdik. :KK73:
 
Ay şöyle eş ailesi ile alakalı sürekli dedikodu yapabileceğimiz bir grubumuz olsa keşke hahaha çok gülüyorum 😂😂😂
 
İnsanlar neden çocuklarının huzurunu bozacak şeyler yapıyor anlamıyorum. Düşünemiyorlar mı acaba “ben bunu yaparsam, bunu söylersem gelin/damat alınır, hoşuna gitmez bu sefer benim çocuğumla sorun yaşarlar huzurları kaçar” diye neden düşünmüyorlar acaba…
İlk senelerde bir güç savaşı oluyor bence gizliden.
Özellikle erkek anneleri geline dişi geçirip söz dinletmek istiyorlar. Orada ağzımızın tadı kaçmasın diyenler dizginleri de eline veriyor.
Bir mesafe koymak en mantıklısı. Hemen çağırmayın kimseyi.
Biz ilk evlendiğimiz üç sene ailelerden uzak bir şehirdeydik. Kimseyi yemeğe almadık ondan. Ziyarete gelen oldu tabii bir kaç ay sonra.
Sonrasında da mesafemiz arttı bizim artık gelemiyorlar benim evime
 
Şimdi kızlar,

Dert değil ama kafama takıldı. Evlendiniz, balayından döndünüz. Ne kadar süre sonra görümce/elti/ hala /teyze gibi yakın akrabaları yemeğe çağırdınız?

İlk onlar mı sizi evine davet etti yeni evli çift olduğunuz için yoksa siz mi onları çağırdınız?

Normalde bunu hiç düşünmezdim fakat 1 yıl nişanlılık süresince ne görümcem, ne eltim bir kere bırakın yemeği çaya bile çağırmamış olmalarına rağmen sürekli “ee artık evlenince bizi yemeğe alırsınız, kahvaltıya alırsınız” gibi duyuruyorlar. Elti değil gerçi, kaynım ve görümce diyor. Eltim selam vermiyor bana 😅

Kendileri bir çaya bile davet etmemişken nişanlılık boyunca, acaba ilk onların mı davet etmesini mi beklesem diyorum.
Kendim ağırladıktan sonra zaten özellikle çağırmayı düşünmüyorum kimseyi tekrardan yemeğe. Çalışıyorum zaten, öyle sürekli sürekli yemekli misafir ağırlayamam.

Sonuç olarak, ilk onların mı çağırmasını bekleyeyim? İlk ben çağıracak olursam evlendikten ne kadar süre sonra çağırmam uygun olur.

Herkesin dinamiği, günlük yaşantısı mutlaka çok farklı. Herkes kendine uygun olanı yapmıştır. İkili ilişkilere göre de değişir bu durum. Ben genel olarak yüz göz olmamaya dikkat ederek belli bir mesafede sağlıklı bir iletişim kurmaya çalışıyorum. Bayıldığım insanlar değiller (çok farklı yapılarımız var) ama “aman yüzlerini asla görmeyim” de demem.
Son cümlenize ithafen yazıyorum, çağırmayın. Ne zaman alacaksın derlerse de "ben çalışan insanım kendime zor yemek yapıyorum siz beni ne zaman çağıracaksınız " deyin...
 
Back
X