Eşim bana destek olsaydı tek çocuk konusunda kafamda hiç kuşku olmazdı. Ama eşimde isteyince bi acabaya düştüm işte. Eğer 2. Bebek yaşasaydı aralarında 2 buçuk yaş olacaktı. Ama engelli ve zaten yaşama şansı görülmeyen bi bebeği dünyaya getirmeye diretmek bana doğru gelmedi. Ne yapacağımı bilmiyorum bendeBen tek çocuğum. Kardeş ekskliği yaşamadım asla. Oğlum da tek çocuk, mutlu. Ama eğer iki çocuk yapma fikrim olsaydı tıbbi bir engel yoksa aralarının mümkün olduğu kadar yakın olmasını isterdim. Herhalde oğlum 2 yaşındayken hamilelik düşünürdüm. Daha fazla yaş farkı zaten uygun değil bana göre,o saatten sonra hiç olmasa daha iyi.
Oğlum şu an sağlıklı. Ailelerimizde bildiğimiz kanser hastası yok. Bizde bu bebekte neden kanser hücrelerini baskılayan genin olmadığını anlamadık. Zaten ağır engelliydi gerçi genetik test temiz çıksa da yaşayamazdı. Ama en azından benim aklımda kuşku kalmazdı. Şimdi biz sağlıklı mıyız oğlumda da var mı endişesi çok yorucu.2. Çocuk ben de çok istiyordum. Ama birkaç ay korunmadan denedik olmadı. Bunun dışında oğlumun bebekliğinden bir rahatsızlığı vardı ve bunun genetik olduğunu nadir görülen bir hastalıkla ilişkili olduğunu öğrendik genetik testler sonucu. Doktorumuz bize de korunmamızı ve tüp bebek dışında gebelik yaşamamam gerektiğini söyledi.
Ben de allak bullak oldum bu konuda. Tüp bebekle uğraşacak enerjim yok. Ama bebek istiyorum da.
Zor kararlar…
İkinci çocuk için kesin karar verdiyseniz, eşinizle birlikte. Bence beklemeyin. Maddi durumunuz da iyiymiş. Hem sizin açınızdan hem Oğlunuzun açısından, beklemenin anlamı yok. Çünkü hem sizin yaşınız ilerliyor, hemde aradaki yaş farkı açılacak. Emin olun, 24 yas ile 30 yaşta doğum yapmak, arasında dünya fark oluyor. Yaş ilerledikçe tahammül azalıyor, vücut elastik yapısını kaybediyor vsAslında farkındayım söylediklerinizin. İşte bu duygusallığa düşüp yanlış adım atmaktan korkuyorum. Ya da yine kişisel düşüncelerim ileride değişirse ve ben bu kadar ara bırakmaktan pişman olursam diye de korkuyorum. İki uçu şeyli değenek gibi geliyor bu konu bana. Eşim olmalı dese de ne kadar hırpalandığımın farkında. Bu konu benim kararına kalmış durumda
Oğlum şu an sağlıklı. Ailelerimizde bildiğimiz kanser hastası yok. Bizde bu bebekte neden kanser hücrelerini baskılayan genin olmadığını anlamadık. Zaten ağır engelliydi gerçi genetik test temiz çıksa da yaşayamazdı. Ama en azından benim aklımda kuşku kalmazdı. Şimdi biz sağlıklı mıyız oğlumda da var mı endişesi çok yorucu.
Gerçekten Allak bullak oldum bende
Ay ne zor soru ilkine hamileyim 14 hafta oldu ve bu bitsin diye gün sayıyorum. Öyle kötü geçiyor ki hamilelik. Üstelik bulantı kusma vs değil tamamen etrafımızdaki düşüncesiz bencil hadsiz insanlar sebebiyle ölmeyi istediğim oluyor.Dün bi misafirliğe gittim. Orda yaşları 5 ve yakında 4 olacak kardeşler vardı. Oğlum uyumludur, sakindir, özellikle çocuklara karşı daha çok bi çekingenliği var bi arkadaşı hariç, çok çocuklu ortamda bulunmadı. Pek yaşıtı yok çevremde. Kardeşler kendi aralarında oynamaya çok dalıyolardı oğlumda bi kaç kere yaklaşımı tepkisiz kalınca kendi başına oynamaya başladı. He belki de onlara göre biraz küçük kaldı yaşı bilmiyorum (26 aylık) ama ben bundan çok etkilendim. Yani sanki oğlumun bi kardeşi olursa aynı onlar gibi olur, kimseye ihtiyacı olmaz gibi hissettirdi o görüntü. Yetişkinliklerini yaşamadan, ileride hayat önümüze ne koyar bilemem. Oğlum tek çocuk olarakta eminim yolunu bulur bu hayatta. Sadece ben bi kardeşi olacaksa da ne biliyim oğlum ilkokula başlarken falan olsun diye düşünürken iyi bi iletişim kurabilmeleri için 6 yaş farkının çok olacağı konusunu düşünmeye başladım.
Şu anda Ekim ayında sonlandırılan gebeliğimle alakalı bebeğin genetik testinde bi sorun olduğunu fark ettiler, Ocak ayınca eşimle bende test vereceğiz. Zaten 2. Çocuk düşünsek bile eğer genetik sorunumuz varsa oğlumda kontrol edilmeli, olası gebelik tüp bebek yoluyla olmalı ki sağlıklı olduğundan emin olunsun.
Ama ben bu yarım kalan gebelik sonrası hamilelikten korktum, sonlandırma sürecinde oğlumla 1 hafta ayrı kalmak sürecin en zor kısmıydı. Eşim de mutlaka kardeşi olmalı gözüyle bakıyor. Benim hazırım dememi bekleyecekmiş öyle diyor. Sizden öğrenmek istediğim şu. Bu şartlarda siz 2. Çocuk fikrine nasıl bakardınız? Hemen bugün demiyorum. Ama siz olsanız en fazla ne kadar beklerdiniz?
Benimkinin hiç yaşıtlardan daha doğrusu çocuklardan kıskandığı olmadı ama mesela amcama sarılıyorum onu kıskanıyorHerkesin durumu kendine göre farklı tabii ki ama fikir oluşturması açısından yazacağım. Eşim de ben de memuruz, memurların ne kadar kazandığı da ortada. İki oğlum arasında beş buçuk yaş var, büyüğüm ikinci sınıfta küçüğüm iki yaşında. Yeni yeni birlikte oynamaya başlıyorlar, o da çok kısa süreli. Bence beş buçuk yaş çocuklar için fazla. Evet benim için iyi, büyük çocuğum kendini kurtardı, ikinci çocuğum öyle oldu falan filan. Ama onlar açısından baktığım zaman yaş aralığı fazla diye düşünüyorum. Benim çocuğumun hastalığı nedeniyle böyle olmak zorunda oldu, eğer ikinciyi düşündüğüm dönem oğlum rahatsızlanmasaydı ve Pandemi olmasaydı yaş aralıkları 3-3,5 olacaktı. Böyle bir durumda yaş aralığı daha az olacağı için daha iyi anlaşırlardı diye düşünüyorum. Bariz bir zorluk çekmiyorum ama büyüğüm küçüğümü çok kıskanıyor ve bunu idare etmesi daha zor oluyor. Atıyorum küçüğü havaya atıyorsun, büyük de istiyor ama onu atmam mümkün değil. Olmuş 28-29 kilo, kaldıramıyorum bileöyle olunca da üzülüyor.
Doktor Ocak ayında benle eşimi çağırdı. Onun için bişey demedi ama ben randevu alırken oğluma da alıcam. Yapmazlarsa yapmasınlar kaydı olsun da. Yani doğal yoldan hamile kalabildiğim için testin temiz çıkmasını tercih ederim. Ama sağlıklı bi bebek için tek şansımsa yapmaktan da çekinmemOğlunuza da yaptırdınız mı gen testi?
Bizimkinde de nadir görülen genetik bir hastalık çıktı.
Aynı hastalıktan da dayımı kaybettim 2 ay önce.
Büyük sorun çıkaracak bir şey olmamasını umuyoruz dayımın hastalık hakkında bilgisi yoktu teşhis tedavisi yoktu. Son anda teşhis edildi. O yüzden böyle oldu ve ona rağmen 65 yaşına kadar da sağlıklı yaşadı aslında.
Yine de göz göre göre ikinci çocuğu tüp bebeksiz yapamam…
Başka bir konuda ileride oğlumun nakil ihtiyacı olursa kardeşinin olması avantaj olurmuş. Ama 2. Çocuğa böyle bir sorumluluk yüklemek ayrı bencillik geliyor.
Delirmelerdeyim ben de.
Tüp bebek yapacak enerjiniz varsa yapın gitsin kardeşlik güzel şey.
Evet sanırım bende bu pişmanlığı yaşamak istemiyorum. Belki oğlum okula başlayınca benimde gözüm yemeyecek ve vazgeçicem. Eşim kesin olmalı diyor da zamanını bana bıraktı. Ben 26yım ama eşim 33 oğlum okula başlarken yapmak istesem eşimde nerdeyse 40 yaşında olcak. Oun için şimdiye kıyasla geç bi yaş sonuçta. Bakalım genetik testler sorunsuz olursa o anki durumumuz nasıl ilerletirse öyle hareket ederiz. Tüp bebek gerekiyosa birşeyler satmak lazım olur. Öyle kafadan o kadar parayı çıkarıp veremeyiz. Onu da bekleriz falan derken 4 yaş falan olur arada heraldeİkinci çocuk için kesin karar verdiyseniz, eşinizle birlikte. Bence beklemeyin. Maddi durumunuz da iyiymiş. Hem sizin açınızdan hem Oğlunuzun açısından, beklemenin anlamı yok. Çünkü hem sizin yaşınız ilerliyor, hemde aradaki yaş farkı açılacak. Emin olun, 24 yas ile 30 yaşta doğum yapmak, arasında dünya fark oluyor. Yaş ilerledikçe tahammül azalıyor, vücut elastik yapısını kaybediyor vs
Şartlar uygunsa, hem ruhsal hem fiziksel olarak ne kadar erken o kadar iyi.
Çocuk içinde aynı durum geçerli. Yaş aralığı açıldıkça durum zorlaşacaktir. Arada 6-7 yaş olan kardeşlerin birarada zaman geçirmesi her dönem icin zor olacaktır. Yaş farkı ne kadar azsa o kadar iyi.
Benim kızım bu sene ilkokula başladı, çalıştığım için biraz da maddi durumdan ötürü hep erteledim ikinci çocuğu. Şuan pişmanım. Şu saatten sonra da gözüm yemiyor açıkçası.
Hayırlı olsun bebeğinizAy ne zor soru ilkine hamileyim 14 hafta oldu ve bu bitsin diye gün sayıyorum. Öyle kötü geçiyor ki hamilelik. Üstelik bulantı kusma vs değil tamamen etrafımızdaki düşüncesiz bencil hadsiz insanlar sebebiyle ölmeyi istediğim oluyor.
Gerçekten zor bir şey atlatmışsınız. Geçmiş olsun dışında elimden bir şey gelebilse keşke.
Sadece şunu söyleyebilirim kendimi bildim bileli kardeşim olsun istedim annem çok kez düşük yaptı. Zor süreçlerden geçti 15 yaşımdayken kardeşim doğdu ve ben dünyanın en mutlu insanı oldum. Şu an 31 yaşımdayım düşünüyorum da yaş farkımız 5-6 olsa çok daha mutlu olurdum sanırım.
Eğer etrafınızda sizi gerçekten anlayacak gerçekten destek olabilecek insanlar varsa korkmadan hareket etmek belki de en iyisi olur. Hani derler ya aile dünyanın en büyük hazinesiyse kardeş de o hazinenin en kıymetli parçasıdır diye, eğer kardeş olma fikrini tam olarak aktarabilirseniz yaş farkları 5 de olsa 15 de olsa çok iyi anlaşacaklarından şüpheniz olmasın.
Zihninizde çok fazla düşüncenin dönmesi normal, endişeleriniz de çok normal. Kendinizi dinlemelisiniz belki de. Siz hazır olduğunuzda her şey yoluna girecek diye düşünmelisiniz
Saglıklı bı dogum yapmadın mı kuzu sen, hikayende travmatik Bi durum yok ki dramatikleştirme böyle içindeBen travmatik bir doğum yaptığım için ikinci çocuk fikri korkutucu geliyor ama bi kardeşi olmasını istiyordum. Üç yaşında hamile kalsam dört yaş olsa aralarında diye düşünmüştüm. En sağlıklı yaş farkının da bu olduğunu okuduğumdan.
Hem oğlum hem ben sağlıklıyız çok şükür. Ama ameliyat ve sonraki bir haftalık süreçte hayatımdaki tüm acıların toplamından daha fazla acı çektimSaglıklı bı dogum yapmadın mı kuzu sen, hikayende travmatik Bi durum yok ki dramatikleştirme böyle içinde
Pek destekli bi durumum yok. He hastane işi falan olursa annem izin alır ama onun dışında destek bekliyicek kimse yok. Eşim evde elinden geldiğince birşeyler yapıyo zaten. Bi bez değiştirmeye el atmadı. Geri kalan her şeye yardımcı olur çocuk konusunda. Kısmetimizde ne varsa o olur artıkDiğer şartlar uygunsa 3-4 yaş arayla, hatta anne destek alabiliyorsa 2 yaş arayla kardeş olmalı bence.
Ama anne baba çok da istemiyorsa sadece ilk çocuk için kardeş düşünülmemeli.
Şu yarım kalan hamilelik olmasaydı bu kadar korkmazdım. O süreçte yaşadığım sıkıntılar yüzünden endişeliyim yoksa ne bebeğim zor bi çocuk ne hamileliğim zorduBen aralarını çok açmadan 2 tane yapmak isterdim ama birincide çok zorlandım hala da zorlanıyorum ikinciyi göze alamıyorum. Bu herkesin kendi durum ve şartlarına göre değişir bence ki yorumlarda gördüğüm üzre yaşınız da müsaitmiş
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?