- 3 Ocak 2021
- 62
- 34
- 38
- Konu Sahibi papatya12a
-
- #1
Nişanlım asker, benimde burada düzenli bi işim var ( o memur olsa bile ikimizde aynı maaşı alıyoruz) nerde yaşayacağımız belli değil kendisi onu bırakmam gerektiğini ve seviyorsak her koşulda beraber olmamız gerektiğini söylüyor. Hele annesi oturup evde çocuklarına bakarsın gibi bi söylemde bulunuyor, nişanlım çok pasif bu konularda ben hep kendimi savunmak zorunda kalıyorum.
Çok hareketli neşeli ve enerjik bi kızım çalışmayı ve para yemeyide seviyorum. Kendi çalıştığım parayı rahatça harcayabiliyorum ama evlenince çalışmazsam onun kazandığı parayla aldığım donun bile hesabını vericekmiş gibi hissediyorum. Öte yandan aileme ve kardeşlerime çok bağlıyım sürekli tayin dolayısıyla farklı şehirlerde olmak aile bağlarımdan ve arkadaş çevremden uzaklaşmak istemiyorum.
Ben bu şekilde düşündüğüm için bencil olarak gözüküyormuşum, beni düşünen kimse yok. Sırf onun mesleği için ben ailemi, yaşantımı işimi bırakmalıyım çünkü o erkek ve erkekler eve ekmek götürür olarak bakıyor ailesi. Ben onu askerken tanımadım nişanlandıktan sonra oldu, eğer askerken tanısaydım bir şey demeye hakkım yoktu ancak şimdi kendi hayatıyla ilgili kararları benide ilgilendireceği için bu kararı alırken bana danışması gerekirdi ben istemediğim halde bu mesleği seçti ve mecburum diyebildi sadece
Onu seviyorum bırakmak istemiyorum ama bu tarz konular benim kafamı karıştırıyor ve aynı zamanda annesi bana laf sokarken orta yolu bulup sakinleştirmesi gerekirken hiçbir şey demiyor ben kendimi savunmak zorunda kalıyorum
Aklım çok karışık kendi ailem allah razı olsun yanımdalar ama ben kendimi çok kolay açabilen birisi değilim benim kararım değişir nişanlımla aram iyi olur ama annemle babamın aklında soru işareti kalmaması için onlarlada çok paylaşamıyorum
okuyup bana fikir verebilecek herkese açığım kendimi çok kötü ve yalnız hissediyorum
işim özel sektör sonuçta ayrılabilirim çıkartılabilirim fakat biryandan da hukuğa hazırlanıyorum 2 üniversite bitirdim ben onun için kendi eğitimime bile ara verdim kendimi yavaşlattım,konu işten ziyade hayat standartları ben herşeyi deli dolu yaşayan biriyim evhanımı olanlara sözüm yok ama ben bilmediğim şehrin bilmediğim köyünde sabahtan akşama kadar koca bekleyerek niye kendimi çürüteyim ki? asker olmadan önce bi özel şirkette çalışıyordu ortalama maaşı vardı ama eminim bu kadar sorunumuz yoktuAsker olmadan önce ne iş yapıyordu,o dönemde de nişanlanıp evlilik yoluna girmişsiniz...Maaşınız iyimis bence bırakmayın anlattığınız yapıda biri iseniz pişman olursunuz..Hem hayatınızı tamamen onun eline birakamazsiniz işiniz iyi olmasaydı bırakın derdim de şu an için diyemiyorum
5 senedir beraberiz sanki onun dışında biriyle olmayacakmış gibi bu ilişkiye devam etmek zorundaymış gibi hissediyorumSevgi iyidir hoştur ama evlilik için yeterli değil kuzum. Evlilik için sevmek tabi ki ön koşul ama ilşkilerin uzun vadedeki başarısı ortak noktalara, hayata ortak bakışa dayanıyor. Hayat bakışlarınız aynı değil, sen çalışmayı seviyorum yazmışsın karşı taraf ve ailesi ise o kafaya çok uzak evde oturursun işte yeaaa kafasında. Multu olamazsın bence yol yakınken ayrılın.
Ben 24 o 25 yaşında,özel sektörde çalışıyordu benim gibi. Eğer onu asker olarak tanısaydım onunla gidip gitmemek benim problemim olurdu ama nişanlandıktan sonra ben istemediğim halde böyle birşeyi tercih etmesi benim mi onun mu bencilliği olur emin olamadımNişanlanırken ne iş yapıyordu nişanlınız? Açıkçası böyle kararlar tabiki karşılıklı konuşularak verilmeli. Nişanlınız askerliği iyi bir fırsat olarak görmüş ama size uygun değil ise her tayinde her sıkıntıda tartışma yaşarsınız. Üzgünüm ama bitmesi daha doğru gibi geliyor. Yaşlar kaç bu arada?
5 senedir beraberiz sanki onun dışında biriyle olmayacakmış gibi bu ilişkiye devam etmek zorundaymış gibi hissediyorum
Aynı şeyi kendime tekrarlamaktan yoruldum,dediği şey sende memur ol sende kpss çalış ikimizinde işi garanti olur yarın bir gün çocuğumuz olursa ben sana bakıcam da falan da filan.. evlilik hayali kuramıyorum kursam kaynanam daha ne zaman evleneceğin nerde yaşayacağın belli değil ne bu tavırlar diye üstüme geliyorneden, dünyada başka insan yok mu? Kaldı ki tavırları korkunç, senin işgücünün, kariyerinin hiçbir önemi yok bu adam için bırakır gelirsin atarsın çöpe olur biter demiş. Senin koyduğun emekler çöp mü? Sen çöp müsün?
Yani iliskiyi nisanliyla degil annesiyle de yasiyorsunuz 3lu sekildeAynı şeyi kendime tekrarlamaktan yoruldum,dediği şey sende memur ol sende kpss çalış ikimizinde işi garanti olur yarın bir gün çocuğumuz olursa ben sana bakıcam da falan da filan.. evlilik hayali kuramıyorum kursam kaynanam daha ne zaman evleneceğin nerde yaşayacağın belli değil ne bu tavırlar diye üstüme geliyor
Evveliyatında olmadığı için meslek, tabi ki seçme hakkın var. Sonradan oluşan bir durum. Ömrü yaşayacak sensin katlanamam diyorsan düşünme hakkın olmalı. Para kazanmak çalışmak istiyorsan buna ailen bile karışmazsan onlar hiç karışamaz.Nişanlım asker, benimde burada düzenli bi işim var ( o memur olsa bile ikimizde aynı maaşı alıyoruz) nerde yaşayacağımız belli değil kendisi onu bırakmam gerektiğini ve seviyorsak her koşulda beraber olmamız gerektiğini söylüyor. Hele annesi oturup evde çocuklarına bakarsın gibi bi söylemde bulunuyor, nişanlım çok pasif bu konularda ben hep kendimi savunmak zorunda kalıyorum.
Çok hareketli neşeli ve enerjik bi kızım çalışmayı ve para yemeyide seviyorum. Kendi çalıştığım parayı rahatça harcayabiliyorum ama evlenince çalışmazsam onun kazandığı parayla aldığım donun bile hesabını vericekmiş gibi hissediyorum. Öte yandan aileme ve kardeşlerime çok bağlıyım sürekli tayin dolayısıyla farklı şehirlerde olmak aile bağlarımdan ve arkadaş çevremden uzaklaşmak istemiyorum.
Ben bu şekilde düşündüğüm için bencil olarak gözüküyormuşum, beni düşünen kimse yok. Sırf onun mesleği için ben ailemi, yaşantımı işimi bırakmalıyım çünkü o erkek ve erkekler eve ekmek götürür olarak bakıyor ailesi. Ben onu askerken tanımadım nişanlandıktan sonra oldu, eğer askerken tanısaydım bir şey demeye hakkım yoktu ancak şimdi kendi hayatıyla ilgili kararları benide ilgilendireceği için bu kararı alırken bana danışması gerekirdi ben istemediğim halde bu mesleği seçti ve mecburum diyebildi sadece
Onu seviyorum bırakmak istemiyorum ama bu tarz konular benim kafamı karıştırıyor ve aynı zamanda annesi bana laf sokarken orta yolu bulup sakinleştirmesi gerekirken hiçbir şey demiyor ben kendimi savunmak zorunda kalıyorum
Aklım çok karışık kendi ailem allah razı olsun yanımdalar ama ben kendimi çok kolay açabilen birisi değilim benim kararım değişir nişanlımla aram iyi olur ama annemle babamın aklında soru işareti kalmaması için onlarlada çok paylaşamıyorum
okuyup bana fikir verebilecek herkese açığım kendimi çok kötü ve yalnız hissediyorum
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?