Boşanmak ya da boşanmamak.

Ayrıca bebek çok iyi çiftler arasında bile sorun yaşamaya neden oluyor lohusalık yorgunluk falan filan bu durumda iyice kötü olacaktır pozitif konuşamiyorum maalesef sana dokunmasini bile istemediğin adamla evli kalmak doğru değil
Geçici bir durum olabilir bibi
 
Ben 9aylık hamilelik sürecimde her ay eşimi boşuyordum nerdeyse.
Hormonlardan kaynaklanıyor,şu an kırgın ve incinmiş hissetmeniz normal ama ben eşinizin çok büyük hatasını görmedim.
Lütfen doğumdan önce bu sorunu aşmaya çalışın çünkü lohusa depresyonu çok daha ağır geçiyor.
Bakalım benim koca nerede patlayacak. Nereye kadar nazımı çekecek
 
sadece sen suclusun gibi geliyor bana ya 😂 daha once de söylemiştim.
Kocan zaten annesine gerekli cevabı
verip onun dedigi şeyi (tarla marla meselesi) yapmayacağını söylemiş, sen gidip daha annesiyle ağız dalasina girip lafi yiyip kocana sikayet etmissin, napsin gitsin anasini mi dövsün?

Sen müdahale etmeseydin bu konuyla hic alakan olmucakti aslinda, onlar ana oğul çözmüş olacakti, adam gerekli cevabi vermis çünkü. Ama sen durmamış oradan buradan girmissin olaya, durduk yere annesinin seni aramasi imkansiz çünkü, aradi diyelim haydii, benim bir alakam yok diyip uslupluca sonladirabilirdin konusmayi.

Ustune bir de adami evden kovup, anana git diyip, gittigi icin ustune trip atmissin, istedigin ne?

Hele annen, yok 5 cocugu olsa bosanir vs nooluuyor yani, olay yokken ortaligi atese vermissiniz.
Bu durumda bosanmak isteyen sadece esin olabilir, o da hakli bir istek olabilir anca.

Bu problemi profil mesajlarinda anlattiginda hamilelik hormonlarina vermistim bu arada, ama suan katiyen öyle düşünmüyorum, ekşın istiyorsun, kaoss istiyorsun, bir lafina adam dunyalari yakmadigi icin uzulmussun, kiyamam😇
Şuan annesiyle konuşmuyor onunla da tartıştı elde ne anası kaldı ne karısı. Zaten ben bunu da kabul ettim. Sonuçta annesi ne olursa olsun o bağ kopmuyor. Annem de kendi anne babasıyla neredeyse 20 senedir konuşmaz. Ama hala konularını açar. Sorun ben kendimi zorlasam bile adamın varlığının bana batması
 
Konu sahibi, sana rahat batmış gibi geldi, kusura bakma. Hem ekmekten hem pastadan olmak istemiyorsun. Bence sen 2 hafta kadar annenle babanla kal, bir kendine gel. Bu 2 haftada kocanı özlemezsen o zaman boşanmayı düşünürsün.
 
e boşanmayacaksan niye milleti yordun o kadar konu açıp.
sen net kararını vermişsin zaten :D
İşte hiç kolay bi karar değil. Hamileliği suçluyorum. O da bir şey demiyor ama onu hiç bu kadar sürekli reddetmedim. Benim huyum tamamen değişti zaten. Açık açık yüzüne karşı beni sal gerçekten korkuyorum kasılmam olur düşük olur diye çekiniyorum dedim. E benimle uyumak istemiyorsun da diyo. Artık horluyorsun yine dedim 🤣 köşe kapmaca oynamaya başladık evde. Yine ben kalkıp yemek yapıyorum en azından. Konuşuyorum da. Ama o konuşunca heyheylerim tepemde.
 
İşte hiç kolay bi karar değil. Hamileliği suçluyorum. O da bir şey demiyor ama onu hiç bu kadar sürekli reddetmedim. Benim huyum tamamen değişti zaten. Açık açık yüzüne karşı beni sal gerçekten korkuyorum kasılmam olur düşük olur diye çekiniyorum dedim. E benimle uyumak istemiyorsun da diyo. Artık horluyorsun yine dedim 🤣 köşe kapmaca oynamaya başladık evde. Yine ben kalkıp yemek yapıyorum en azından. Konuşuyorum da. Ama o konuşunca heyheylerim tepemde.
hormonlardan o yoksa o işse mesele farklı yolları da var ama senin durumun tamamen hormonlardan bence de biraz idare edecek :D
 
Şuan annesiyle konuşmuyor onunla da tartıştı elde ne anası kaldı ne karısı. Zaten ben bunu da kabul ettim. Sonuçta annesi ne olursa olsun o bağ kopmuyor. Annem de kendi anne babasıyla neredeyse 20 senedir konuşmaz. Ama hala konularını açar. Sorun ben kendimi zorlasam bile adamın varlığının bana batması
o zaman bosanacaksin, gercekci ol doğruları soyle ve bosan, oyle yok anan falan oyunlarina girme.
 
o zaman bosanacaksin, gercekci ol doğruları soyle ve bosan, oyle yok anan falan oyunlarina girme.
Pişman olmaktan korkuyorum kolay bir karar değil. Tek ben de yaşamıyormuşum. Bir yerde evlilik böyle sürmez zaten kocamda da kesiş sabrı yok ki. Elbet bir yerde boşanmak isteyecek. Düzelirim oğlumla kocamla iyi bir ailem olur mu umudu var işte. Olmasa neden devam edeyim
 
Herkese merhaba. Bu aralar en büyük sıkıntım maalesef eşimle. Aramız çok kötü ama ortada bir sebep yok. Sadece hiçbir şeyi aşamıyoruz. 6 yıllık evliyiz. İlk çocuğuma hamileyim. Ama acayip derecede soğudum. Adamdan huzursuz olmaya başladım. Sevgim birden tükenmiş gibi hissediyorum aynı şekilde onun beni sevmediğini hissediyorum.

Aramızda bir tartışma çıktı. Annesi bizim 2 tane arabamız olduğu için bir tanesine göz koydu. Onu satıp tarla almamızı istedi. Eşim yok diyince bana hakaretler etti telefonda. Ben de eşime patladım ve büyük kavga etik. 6 yıllık evlilik hayatında edilen en büyük kavga buydu. sorunu halletmeden eve gelmemesini söyledim. Annenin evine git dedim. annene sen benim karım hakkında nasıl böyle konuşuyorsun bile diyemiyorsun dedim. O da kendini savundu. Sonra ortada satılık bir tarla bile yokmuş. Sadece bizi huzursuz etmek için söylemiş. 2 gün boyunca evden gitti ve benim için kabus orada başladı. Zor bir hamilelik yaşıyorum. Kanamam ve düşük riskim vardı. Buna rağmen beni aramadı. 2. Gün sonunda aradı ve eve geleceğim dedi. Eve geldi konuştuk. Boşanmak istemiyorum dedi. Ben de sen evden gideceksin ben her şeye susacağım öyle mi dedim. Beni bu evde bulamazsın ya da sen artık giremezsin dedim. Boşansak bile evden artık gitmem düzeni bozulan sen olursun dedim.

Bu kavgaya aileler de dahil oldu. Benim annem eşime açık açık kızımı annene oyuncak edemem bu kaçıncı dedi. İsterse 5 çocuğu olsun mutsuz edemezsin kızımı dedi. O da seni evden kovamaz artık çocuk değilsiniz dedi. Babası da anneni tanımıyor musun artık bu kadın sadece mutsuz eder çevresinde kimse yok. Onun gibi mi olacaksın dedi. Bana da eşler birbirine saygı duyacak insan eşini evden kovamaz bak anne olacaksın dedi. Ailelerin dahil olması annemin eve gelip beni o halde görmesinden oldu. Babasına da babasından para alıp annesine mi veriyor diye şüphe ettiğim için dahil ettim. Bi şekilde çözdük ya da öyle sandım. Ama asla çözülmedi. Beni boşanma fikrinden vazgeçiren de annem oldu. Boşanmamam gerektiğini söyledi. Durdun durdun çocuk yaptın ve boşanma lafı açıyorsun dedi. Evliliğine sahip çıkacaksın herkes kavga ediyor dedi.

Normalde sakin kavga etmeyen yapıcı bir kocam var. Ben daha sivriyim. Ama sürekli kavga da çıkarmam. O suratımın düşmesinden anlar. Ama aynı zamanda da egosuna düşkün. Bu olay bi yerde aramızda sidik yarışına döndü. Sürekli açılıyor. Şuan annemle konuşmuyorum ama ilerde barışırım bu sonsuza kadar hayatımda yok demek değil dedi. Sonra aileler karıştı diye sorun oldu.

Ben buz gibiyim bana dokunsun benimle konuşsun istemiyorum. Aynı yatakta uyumak boğuyor. Beraber yatınca gece kalkıp farklı yere geçiyorum. Sabah uyanıp yanıma yatıyor. Saçıma vs dokunup karnımı öpüyor rahatsız oluyorum. Elini sırtıma omzuma atıyor istemiyorum. Öpüşmek bile istemiyorum. Öncesinde de sürekli temas halinde olan konuşan mutlu bir çifttik. Onu çok seviyordum artık hiçbir his kalmadı. 1.5 haftadır iş için başka şehirde. Sanki kocam hiç varolmamış gibi hissediyorum yani yokmuş gibi. Konuşuyoruz ama normal. Dün yine bana beni özlediğini söyledi. Sen özlemedin mi dedi. Özledim dedim görüntülü konuşmak istedi arama dedim. Eşim konfor alanına çok düşkün. Beni sevmediğini sadece konforunu bozmak istemediğini düşünüyorum. Örneğin sürekli aynı pantolonun modelini alır. Aynı yemeği yer. Beni de böyle gördüğünü hissediyorum. Ne o boşanmaya adım atıyor ne ben. Çünkü pişman olmaktan korkuyorum.
HAMİLELİK HORMONLARINDAN DOLAYI SOĞUDUN. SAKIN AYRILMA. YAPMA. SAKIN. BOŞANMAK ÖLMEKTEN BETER.
 
Herkese merhaba. Bu aralar en büyük sıkıntım maalesef eşimle. Aramız çok kötü ama ortada bir sebep yok. Sadece hiçbir şeyi aşamıyoruz. 6 yıllık evliyiz. İlk çocuğuma hamileyim. Ama acayip derecede soğudum. Adamdan huzursuz olmaya başladım. Sevgim birden tükenmiş gibi hissediyorum aynı şekilde onun beni sevmediğini hissediyorum.

Aramızda bir tartışma çıktı. Annesi bizim 2 tane arabamız olduğu için bir tanesine göz koydu. Onu satıp tarla almamızı istedi. Eşim yok diyince bana hakaretler etti telefonda. Ben de eşime patladım ve büyük kavga etik. 6 yıllık evlilik hayatında edilen en büyük kavga buydu. sorunu halletmeden eve gelmemesini söyledim. Annenin evine git dedim. annene sen benim karım hakkında nasıl böyle konuşuyorsun bile diyemiyorsun dedim. O da kendini savundu. Sonra ortada satılık bir tarla bile yokmuş. Sadece bizi huzursuz etmek için söylemiş. 2 gün boyunca evden gitti ve benim için kabus orada başladı. Zor bir hamilelik yaşıyorum. Kanamam ve düşük riskim vardı. Buna rağmen beni aramadı. 2. Gün sonunda aradı ve eve geleceğim dedi. Eve geldi konuştuk. Boşanmak istemiyorum dedi. Ben de sen evden gideceksin ben her şeye susacağım öyle mi dedim. Beni bu evde bulamazsın ya da sen artık giremezsin dedim. Boşansak bile evden artık gitmem düzeni bozulan sen olursun dedim.

Bu kavgaya aileler de dahil oldu. Benim annem eşime açık açık kızımı annene oyuncak edemem bu kaçıncı dedi. İsterse 5 çocuğu olsun mutsuz edemezsin kızımı dedi. O da seni evden kovamaz artık çocuk değilsiniz dedi. Babası da anneni tanımıyor musun artık bu kadın sadece mutsuz eder çevresinde kimse yok. Onun gibi mi olacaksın dedi. Bana da eşler birbirine saygı duyacak insan eşini evden kovamaz bak anne olacaksın dedi. Ailelerin dahil olması annemin eve gelip beni o halde görmesinden oldu. Babasına da babasından para alıp annesine mi veriyor diye şüphe ettiğim için dahil ettim. Bi şekilde çözdük ya da öyle sandım. Ama asla çözülmedi. Beni boşanma fikrinden vazgeçiren de annem oldu. Boşanmamam gerektiğini söyledi. Durdun durdun çocuk yaptın ve boşanma lafı açıyorsun dedi. Evliliğine sahip çıkacaksın herkes kavga ediyor dedi.

Normalde sakin kavga etmeyen yapıcı bir kocam var. Ben daha sivriyim. Ama sürekli kavga da çıkarmam. O suratımın düşmesinden anlar. Ama aynı zamanda da egosuna düşkün. Bu olay bi yerde aramızda sidik yarışına döndü. Sürekli açılıyor. Şuan annemle konuşmuyorum ama ilerde barışırım bu sonsuza kadar hayatımda yok demek değil dedi. Sonra aileler karıştı diye sorun oldu.

Ben buz gibiyim bana dokunsun benimle konuşsun istemiyorum. Aynı yatakta uyumak boğuyor. Beraber yatınca gece kalkıp farklı yere geçiyorum. Sabah uyanıp yanıma yatıyor. Saçıma vs dokunup karnımı öpüyor rahatsız oluyorum. Elini sırtıma omzuma atıyor istemiyorum. Öpüşmek bile istemiyorum. Öncesinde de sürekli temas halinde olan konuşan mutlu bir çifttik. Onu çok seviyordum artık hiçbir his kalmadı. 1.5 haftadır iş için başka şehirde. Sanki kocam hiç varolmamış gibi hissediyorum yani yokmuş gibi. Konuşuyoruz ama normal. Dün yine bana beni özlediğini söyledi. Sen özlemedin mi dedi. Özledim dedim görüntülü konuşmak istedi arama dedim. Eşim konfor alanına çok düşkün. Beni sevmediğini sadece konforunu bozmak istemediğini düşünüyorum. Örneğin sürekli aynı pantolonun modelini alır. Aynı yemeği yer. Beni de böyle gördüğünü hissediyorum. Ne o boşanmaya adım atıyor ne ben. Çünkü pişman olmaktan korkuyorum.
Eşin geri adım atmış ve hamilesin belli ki aileler de boşanmanıza destek olmuyor, bence de ortada çok büyük bir sorun yok , kayınvalide ile görüşmezsin olur biter , eşinle aranı soğutma boşuna sonra geri dönüşü zor olur, eşine son bir şans vermelisin bence, aileleri bir daha katmayın boşanmayacaksanız...
 
Sorun yok gibi ama çok büyük sorun var. Nefes alsa batıyor. O da bunu kabul etmiyor açık açık ne zaman bitecek artık diyor. Sevgi böyle şıp diye biter miydi hiç böyle olacağını tahmin etmezdim. O da aşırı yapışkan dokunmayı seven biri. Çığlık atasım geliyor artık. Oruç tutuyor diye iftarını hazırlıyordum. Akrabalarını eve davet ettim. Ama mesela beraber sofrada oturmak istemiyorum
Kız hormonlardandır o hamilelikte bir tiksinti geliyor kocalardan 😅 kız kardeşim hamile o da durduk yere tiksinmiş adama yanıma gelme midem bulanıyor deyince kocası küsmüştü, zor bela gönlünü aldı 😅 Sabırlı ol bu süreç geçici, kayınvalideyi s...k....r. et gitsin evine bile alma , görüşme, eşinle iyi olmaya bak ...
 
Eşin geri adım atmış ve hamilesin belli ki aileler de boşanmanıza destek olmuyor, bence de ortada çok büyük bir sorun yok , kayınvalide ile görüşmezsin olur biter , eşinle aranı soğutma boşuna sonra geri dönüşü zor olur, eşine son bir şans vermelisin bence, aileleri bir daha katmayın boşanmayacaksanız...
O şansı çok verdim de düzelmiyor konuştuk zaten yine açıkca anlattım hamilelikten mi bilmiyorum ama soğudum dedim konu konuyu açtı o bana seks için gelmedikçe sorunumuz yok konuşuyoruz ediyoruz. Tahammülüm yok adım atsa bile batıyor bana. Yine belki aramızdaki buz erir diye beraber oldum ama değişen bir şey yok sanki kafama silah dayanmış gibi. Babam destekliyor boşan ben desteklerim bakarım torunuma diyor ama pişman olacaksın en azından doğsun diyor annem de boşanacaksan boşan ama delirdin mi diyor yuvana sahip çık diyor üstüne işsiz kalacağım maalesef boşanıp aile evine dönmek istemiyorum kendi ayaklarımın üstünde olmam lazım şuan topu kocama attım o ne zaman yeter derse o zaman boşanırım. En azından bebek doğsun kreş yaşına gelsin. Yaşayıp gidiyoruz. Görmezden duymazdan geliyorum. Yine annesiyle kavga etti bana geldi çok haklısın annem hakkında dedi. Yine de annem diyor işte atamıyorum hayatımdan diyor. vicdanım izin vermiyor haline diyor. Ben ne yaptım aldatmadım seni kırmadım etmedim diyor bunlar lütuf ya. Doktora gideceğim eş terapisi düşünüyorum. Hani olay artık annesini aştı. Görünce suratına iki tane çakmak istiyorum resmen batıyor ne yapsa. Öyle küfür kıyamet kavga etmiyoruz. Daha çok susuyorum o da çok konuşuyor salak salak. Bugün mesela sabah beraber kahvaltı yaptık akşam yemeğini hazırladım beraber oturduk rutin devam ediyor ama onun eli vs rshat durmuyor e karnın büyüyecek yorulacaksın özlüyorum diyor ilk defa küfür ettim sg porno mu izliyorsun ne yapıyorsan yap diye. Mesela uzanıyorum geliyor bacağıma sarılıp yatıyor yapışık ikiz gibi karnıma yatıyor dokunuyor. Böyle olunca artık söyledim istemiyorum hamileyim diye olabilir diye. E ne kadar bekleyeceğiz o da anlayışlı değil bence. Bugün doğru durdu yarın yine gelecek. Eylüle kadar yanıma gelme istemiyorum dedim.
 
Back
X