Annemin yalan söylediğinden şüpheleniyorum, nasıl yaklaşabilirim?

Şu an almıyor. Daha önce ilaç kullanıyordu, sersem gibi yaptığı ve hep uyuduğu için bırakmıştı. İyi zaten 2 senedir, psikolağa gidelim diye çok söyledim ama istemedi. Ben kendim sürekli araştırıp, onunla arkadaş gibi sohbet ederek düşüncelerini desteklemeye yardımcı oldum. Beraber sosyal aktiviteler yapmaya şevk ettim. Cidden iyiydi yani, şu an ne oluyor ne yaşıyor anlamadım. Bugün konuştuk çok yüzeysel. “İyi misin, dün neler yaptın?” Dedim. “Bir şey yapmadım oturdum” dedi sadece. Yazdığım ve görüldü yaptığı mesajlar hakkında hiçbir şey söylemedi. Bende üzerine gitmedim artık…
 
Haklısın…
Ne desen haklısın. Diyecek söz bulamıyorum. Tam tersi ben annem gibi bir anne olsam ileride çocuğum sürekli benim için tetik halinde yaşasın, sürekli endişe duydun istemem. Beni didiklesin dursun istemem ve böyle yapıyorsa kahrolurdum, benim yüzümden travmalarla, sorumluluk bilinciyle yaşıyor diye. Ha ben ona elimden geldiğince yansıtmazdım sorunlarımı o ayrı ama… gerçekten çok yoruldum. Böyle bir anneyle büyüdüğüm için kaybı bozukluğum var. Hayatımda diğer ikili ilişkilerimde olan duygularımada yansıyor artık ama bu ilişkileri sağlıklı yönetebiliyorum bunun bilincinde olduğum için. Kendimi telkin ediyorum sürekli. Dediğin gibi annemle olan ilişkimde de bunu başarmayı öğrenmem lazım…
 
annem 10 senedir doğa yürüyüşlerine gidiyor. artık kendi ekipleri oldu. toplu taşımayla falan ucuza gidiyorlar. herkes kendi yemeğini getiriyor. ot topluyorlar, zeytin topluyorlar. çayını yapıyor, üstüne yumurta kırıp yiyor, zeytinleri kuruyor, zevkli işler. doğa yürüyüşü aşırı iyi gelen bir şey. ben de gittim, oradaki insanların hepsi bir derdinden kurtulmak için gelmiş. kanser atlatan birisi, karısından kazık yiyen ötekisi. ayrıca her hafta gitmeye başlayınca yıllardır veremediği kilolarını verdi, küçücük kaldı kadın. ben bizim basenler genetik sanıyordum :) facebook'a bakın.
 
Ay harika ya. O kadar özendim ki, çalışmıyor olsam bende katılırdım düzenli bir şekilde herhalde. Araştırayım bunu, biraz çıtlatayım
 
Ay harika ya. O kadar özendim ki, çalışmıyor olsam bende katılırdım düzenli bir şekilde herhalde. Araştırayım bunu, biraz çıtlatayım
kesinliklee. belediyelerin kurslarına giderdi daha gençken, bir dönem emekli olunca her şeye sarmıştı tsm korosu, pilates vs. oradan hala süren arkadaşlıkları var. kesinlikle tavsiye ederim. şimdi kadınlarla evde masraflı oluyor diye kafede buluşup gün yapıyorlarmış. herkesten 5-10 euro topluyorlarmış ama güncel durumda ne olur bilemem.

bu arada ben sizinle benzer durumda büyüdüm. evet yalan söylemiş ama gelir anlatır mutlaka dayanamaz. içseydi onu da anlardınız şak diye. ben artık korkmaktan çok yoruldum, ona da sert tavrımla kötü hissettiriyorum. herkes kendi hayatının sorumluluğunu alsın, dertleşiyorsak dertleşelim ama kimse kimseden sorumlu olmasın. sağlıklı değil asla. yardıma ihtiyacı olur gene koşarım birbirimizden başka kimsemiz yok ama daha fazlasına hayır. arkadaşımla da hayır.
 
Iyice takip et kanka başına bela açmasın
Aradım az önce yine “ne yapıyorsun bugün, gel hava almaya çıkalım” dedim. “Kargolarım var gelecek, gelsinler çıkarız” dedi. Bende Allahtan bugün izinliyim, hafta sonu çalışıyorum bayram diye. Özel sektörün saçmalıkları bakalım buluşunca anlarım zaten hal ve hareketlerinden.
 
Zamanında bunu yaptığımda oldu. Gerçekten anormal bir boyuta taşıdığı olmuştu. Nefes alamıyordum. Ne yardımcı olmama izin veriyordu nede bana yansıtmadan duramıyordu. Liseye giderken kız arkadaşlarıma kalmaya gittiğimde içip içip bana bir ton mesaj yazardı. Zehir olurdu bütün akşamım, geri eve dönerdim. Hem benim arkadaşımda kalmamı fırsat bu fırsat görüp içmesi, sonrada mesajlarda genç kızlığından itibaren ailesinin, babamın yaptığı tüm haksızları bana mesajlarla yağdırması falan korkunçtu.

Çok sert davrandığım oldu. “Hangimiz anne, hangimiz çocuk? Bana bu korkuları yaşatmaya ne hakkın var. Kim kime sahip çıkacak, iyi örnek olacak yeter artık toparla kendini” dediğim zamanlarda oldu. “Ben senin gibi güçlü değilim” derdi bana. Oysa ben onun güçsüzlüğünden dolayı güçlü olmak zorunda bırakıldım…

Bu sefer bir bakıyordum çocuk gibi ağlıyordu.. çok yaralı bir kadın çok. Hani maddi, manevi, fiziksel o kadar çok şiddet görmüş ve gördü ki.. tüm yaşadıklarını yazsam gerçekten roman olur.

iki elini birleştirip, başı önünde çocuk gibi saatlerce hıçkıra hıçkıra ağladığı zamanları biliyorum. Yataktan hiç çıkmadan, yemeden günlerce yattığı günleri…

Kendi evladımmış gibi hissediyorum çoğu zaman. Çok acıyorum ona.. kötü anlamda değil. Böyle içim yanıp gidiyordu sanki onun o çaresiz hallerini görünce. İnsan evladına kıyamaz ya, onun gibi…

Bu yüzden bir nokta da “dertleşelim ama kimse kimseden sorumlu olmasın” da diyemiyorum tam. Demeyi çok istiyorum ama, gerçekten!
Ben anne değilim ama mesela kardeşim bana hep şey der. Küçük oğlu var 1 yaşında. “Abla çocuk ağladığı an beynimde bir sinyal çakıyor. Sanki bir ses çocuğun tehlike de diyor. Öyle kötü hissediyorsun çocuğun ağladığında” der hep.

Aynı şeyi annem için geliştirmişim. En ufak bir şeylerin yolunda gitmediğini hissettiğim an bütün bedenim alarm vermeye başlıyor yine kötüleşecek mi, yine bana da çok yansıyacak mı…

Benimde artık bu konuda daha sağlıklı hissetmem gerekiyor ne yazık ki. Dün çok iyi anladım bunu. Buraya gelip konu açacak kadar sıkıntı veriyorsa bana bu hisler gerçekten benimde biraz akışta kalmam gerekiyor zorda olsa…
 
Bu arada kardeşim babamın ikinci evliliğinden. Belki annemin başka çocuğu daha olsaydı daha kolay olurdu her şey… çok yalnız bir kadın.
 
Ay çok teşekkür ederim umarım aynı böyle sürekli katılabileceği bir grup ile tanışır ve devam eder
 
Bu arada kardeşim babamın ikinci evliliğinden. Belki annemin başka çocuğu daha olsaydı daha kolay olurdu her şey… çok yalnız bir kadın.
yazdığınız her şeyi anlıyorum benzer dertten muzdaribim bir de garip bir yetenek yaşım kaç olursa olsun her türlü duygu durumunu, yalanını, her şeyini şak diye anlardım. biz de çok evreden geçtik benimki ben vaktimi bekliyorum artık diyerek yaşıyor. ben artık sadece hala hayatta olduğunu, nefes aldığını bunun bir şans olduğunu, her şeyin kendi elinde olduğunu söylüyorum. sahip olduklarına şükretmesi gerektiğini gösteriyorum. kişi istemedikçe zorla hiçbir şey yapılamaz bunu kabul ettim. bakın yaşadıklarının bazılarını da o seçti ve seçmeye devam ediyor. kurban psikolojisi bataklık gibidir. bir de biz ona katkıda bulunmayalım. ben onun çabalarını da takdir ediyorum bak sen neleri aştın diyorum. yaşadığımız şeyler bizi yıldırmamalı güçlendirmeli. yoksa hayat çekilmez. ben ağlamaya gelmedim lan buraya. bence siz de yanında olun ama kontrol etmeyin. bırakın kendi anlatsın mutlaka iletişim devamlı olsun ama çatışma ve azarlama olmadan. zaten gelip anlatacak. alkol onun kaçışı sadece mesele zihnindekilerle yüzleşip aşması insanın.
 
Bu arada analarımıza ve sizlere iyi gelebileceğini düşündüğüm kitap şimdi'nin gücü - eckhart tolle. kesin sesli kitabı vardır youtube'da.
 
Harika yazdınız ah
Aynılarını söylüyorum bende hep “kız neler atlattın, neler yaşadın bak helal olsun nasıl dimdik ayaktasın. Bundan sonra her şeyin daha iyiye gitmesi senin elinde yeter ki iste” diye gazlıyorum, moral veriyorum.

Kurban psikolojisi dediklerinde de ÇOOK haklısın. Bunu da çok yapıyorlar.

Bu arada kesinlikle şu dediğine de ekstra katılıyorum. “Ben ağlamaya gelmedim lan buraya” Aynen öyle! Hayat ne kadar zorlarsa zorlasın kaldığım yerden devam etmeye, gerekirse de sıfırdan başlamaya her zaman hazırdım. Yaşadığımız hayatın tekrarı yok. İstesek de olmayacak. Elimizde olanların kıymetini bilip, kendimizi mutlu etmenin yollarını bulmamız gerekiyor. Bazı günler en sevdiğim diziyi 386. kez yeniden açıp en sevdiğim tatlıyı yerken bulacağım o mutluluğu bazı günler ise yeni bir şehri keşfederken. Ama mutlaka o o mutluluğu hep içimizde sımsıkı tutmamız lazım.
Dertler, sorunlar hiçbir zaman bitmeyecek, o girdapta kaybolmamak önemli olan. Aslında hep bunu anlatmaya çalıştım annemede yıllarca. Çok yakın hissettim kendimi size, gerçekten çok teşekkür ederim. Çok güçlü bir kadınsın, içtenlikle söylüyorum
 
ay ölcem kadın kadına dayanışmadan çok teşekkür ederimmmm. merhamet güçlü insanların bir özelliğidir. ben de senin çok güçlü olduğunu düşünüyorum. hikayelerimizi bilmiyoruz ama aynı coğrafya, aynı zaman, aynı duygular olması çok doğal. dünyayı olduğu gibi kabul etmeye çalışıyorum. ben bütün dünyayı değiştiremem ki. umarım hayat dolu yaşlanırız. bugüne kadar ölü gibi uykuda yaşamışım bundan sonrası için yaşarsak dileğim bu. bu bahsettiğim kitapta kurban psikolojisiyle ilgili güzel anlatımlar var ciddili tavsiyedir. çok öpüyorum çok teşekkürler
 
Bu siteyi kullanmak için çerezler gereklidir. Siteyi kullanmaya devam etmek için onları kabul etmelisiniz. Daha Fazlasını Öğren.…