- 16 Aralık 2012
- 462
- 399
- 303
- Konu Sahibi pandoraksk
-
- #41
Bana yardımcı olmaya çalıştığınızı anlıyorum, yazdığınız cevaplar için teşekkür ederim.. Aslında sizin gibi doğrucu insanları takdir ederim ama üslubunuz bana negatif etki yapıyor.. Haklısınız ama beni negatif etkiliyor..İyi o zaman kanser olan hastada ben kendim hallederim bunu yenerim deyip evde otursun
Yoo farkında bence ben yanlış anladığımı düşünmüyorum.Kendi de sonradan sonradan rahatsızlık duymaya başlamış çünkü bu durumdan. Özellikle sakladığını düşünmüyorum ama bir hastalık olduğunun farkında değilmiş ki.
Bakın işte doktorada gidilmiş ve doktorun yazdığı ilaçlar öyle hafif ilaçlar değil e doktor bence bu ağır ilaçları keyfindende yazmamıştır. Birde doktorun hemen şu rahatsızlığa sahipsin diyeceğinide düşünmüyorum belkide söyleyeceği bir zaman vardı ama doktora gitmeyi ilaçları kullanmayı bırakmış...Bu arada bi kere üniversiteye giderken psikiyatriste gitmiştim.. Üniversite araştırma hastanesinde.. Verdiği ilaçlar prospektüsünden anladığım kadarıyla şizofreni hastalarının kullandığı ilaçlardı.. Beni gün içinde sürekli uyutuyodu.. Kendim ilaçları bıraktım, bi daha da gitmedim.. Belki de hata yaptım..
19 yaşındaydım ve yanlış karar almışım evet..Yoo farkında bence ben yanlış anladığımı düşünmüyorum.
Bakın işte doktorada gidilmiş ve doktorun yazdığı ilaçlar öyle hafif ilaçlar değil e doktor bence bu ağır ilaçları keyfindende yazmamıştır. Birde doktorun hemen şu rahatsızlığa sahipsin diyeceğinide düşünmüyorum belkide söyleyeceği bir zaman vardı ama doktora gitmeyi ilaçları kullanmayı bırakmış...
Evet tamamen böyle yapmaya çalışıyorum aslında sonuç olarak 5 dk bile gecikmemeniz gerektiğinden bahsediyorum. Birde öğretmenim demişsiniz ne güzel kutsal bir mesleğiniz var bunu hakkıyla en iyi şekilde yapmak istemez misiniz? Veya eşinizle daha mutlu daha sağlıklı iletişim kurmak daha keyifli vakit geçirmek istemez misiniz? Bence o kadar şanslısınız ki eşinizde yanınızda bunuda değerlendirin gidin birlikte doktora her anınızda yanınızda olsun ve kontrol altına alın bu hastalığı. Hayatınızdaki her şey hayalleriniz kadar olumlu gidiyor bir doktora gitmeniz kalmış. Onuda çıkarın aradan musmutlu devam edin hayatınıza hepsi bu kadar.Bana yardımcı olmaya çalıştığınızı anlıyorum, yazdığınız cevaplar için teşekkür ederim.. Aslında sizin gibi doğrucu insanları takdir ederim ama üslubunuz bana negatif etki yapıyor.. Haklısınız ama beni negatif etkiliyor..
Bu konuyu eşime okutacağım ve onunla da tekrar psikolog durumunu görüşeceğim, güzel temennileriniz için teşekkür ederim.. Özür dileme inceliğiniz için de ayrıca teşekkür ederim, sağ olun⚘Evet tamamen böyle yapmaya çalışıyorum aslında sonuç olarak 5 dk bile gecikmemeniz gerektiğinden bahsediyorum. Birde öğretmenim demişsiniz ne güzel kutsal bir mesleğiniz var bunu hakkıyla en iyi şekilde yapmak istemez misiniz? Veya eşinizle daha mutlu daha sağlıklı iletişim kurmak daha keyifli vakit geçirmek istemez misiniz? Bence o kadar şanslısınız ki eşinizde yanınızda bunuda değerlendirin gidin birlikte doktora her anınızda yanınızda olsun ve kontrol altına alın bu hastalığı. Hayatınızdaki her şey hayalleriniz kadar olumlu gidiyor bir doktora gitmeniz kalmış. Onuda çıkarın aradan musmutlu devam edin hayatınıza hepsi bu kadar.
Sizi kırdıysamda özür dilerim ama tüm anlatmak istediğim buydu
Tabii en iyisini eşinizle siz bilirsiniz. Ancak bu tip rahatsızlıklarda keşke herkes hemen doktora gitse bu şekilde farkında olsa ve böyle destekçileri olabilse... Farkında olmanız büyük bir artı unutmayın. Ben teşekkür ederim sizde çok naziksiniz. Çoook geçmiş olsunBu konuyu eşime okutacağım ve onunla da tekrar psikolog durumunu görüşeceğim, güzel temennileriniz için teşekkür ederim.. Özür dileme inceliğiniz için de ayrıca teşekkür ederim, sağ olun⚘
Benim arkadaşlarım olsa da kendim özellikle bundan zevk alıyordum sanırım.. İşte bi balerinin hayatını anlatan bi film izlediğimde kendimi de bi balerin gibi düşünüp bale okuluna gidiyormuşum.. Arkadaşlarım Alev ve Elif:) O isimleri de başka izlediğim bi filmden koymuştum:) Yani 5 yaşlarında falandım, bunları yaparken.. Sonra izlediğim filmler, diziler, sonra okul hayatı derken gitti öyle..Yalnız değilsiniz demeye geldim.Ben de tam olarak birebir aynı şeylerden şikayetçiyim.Çocukluğumda başladı bu durum ve devam ediyor.Ben daha farklı konular için psikolojik destek alıyorum ama bu konu sırasını bekliyor diyelim.Ben bu durumu çocukken yalnız olmama bağlıyorum biraz,oyun oynayacak akranım yoktu (kuzenlerim vardı bir tek onlarda beni çok dışlardı,bu yüzden o zaman ki kurgularımda hep benimle oynayan arkadaşlarım mevcuttu) kendi kendime oynardım.Sizde de benzer bir hikaye var mı?
Senin yaşadıklarıni anlayabiliyorum. Bende aşırı kore dizisi izledikten sonra oluyor bu senaryo kurma hayal etme, sonra diyorm benden iyi senarist olurmuşHemen her şey .. Mesela kendimi bi siyasetçi gibi hayal edip, Türkiye nin sorunlarını kafamda çözerken bulabiliyorum.. Bi anda her şey çok iyiye gidiyor ve herkes bana Aman tanrım sen bu zamana kadar nerdeydin diyor.. Aslında hayal dünyamda ana tema şu: Çok güzelim, başarılıyım, zekiyim, becerikliyim, herkes bana hayran, arkadaşlarım çok iyi, sır tutan, dürüst, açık.. Çok titizim, her şey yerli yerinde... ymiş gibi..
Geçenlerde bir yazı okudum..19 yaşındaydım ve yanlış karar almışım evet..
Biz üyeyle konuşunca karşılıklı iyi niyetimizi anlamaya çalıştık diyeyim.. Ama sizin hassasiyetinize de hak veriyorum, ben de gerek benim konumda, gerek başka konularda verilen bazı cevaplar karşısında öyle düşünüyorum.. Öneriniz için sağ olun, teşekkür ederim..Geçenlerde bir yazı okudum..
Patavatsızlığın adı dobracılık olmuş diye..
Ben genelde bu tarz insanları yani başkalarının hassasiyetlerine, o kişinin ne yaşadığını, hangi durumlarda kaldığını ve ya nasıl bir çevrede büyüdüğünü bilmeden kendi doğrularına dayanarak(!) yargılayıcı/alaycı ve suçlayıcı yaklaşan insanları, özellikle bu platformdaki bir derdim var konularındaki insan tavırlarını gördükçe acıyorum..
Doğru söylemek demek kalp kırmak, aşağılamak ve hadsizce yargılamak değildir zira..
Bu tarz insanlar genelde toplumda ya çok fazla şımartılmış ve ne yaptığını bilmeyen ya da toplum tarafından kabul görmeyip, sözünü söyleyemeyen ve burada ahkam kesenler oluyor..
Çok dikkate almamak gerek bence.
İlaç almadan önce isterseniz bir psikoloğa başvurun belki de sadece terapi ile halledilebileceğiniz bir şeydir.
Anlattıkların aynı ben. Ortaokulda falan bir müzik duysam hemen kafamda klibini çekerdim. Roman mı okudum mutlaka senin gibi ya kahramanlardan biri ben olurdum ya da ayrı bir kahraman olarak romana girerdim. Hala daha en sevdiğim şey uyumadan önce hayal kurmaktır. Bazen gerçek hayat hakkında, bazen bir film, bazen bir roman. Ben bir zararını görmedim çünkü artık çocukluğumdaki gibi ozel olarak buna zaman yaratmıyorum. Uyumadan önce oluyor sadece. Zaten iş, çoluk çocuk, evlilik, sosyal hayat derken ayıracak zamanım da kalmıyorBu arada hayal dünyamla gerçek dünyayı ayırt ediyorum.. Yani hayallerimin hayal olduğunun bilincindeyim.. Şizofren miyim diye netten bakarken olmadığımı düşünmüştüm. Bu arada bi kere üniversiteye giderken psikiyatriste gitmiştim.. Üniversite araştırma hastanesinde.. Verdiği ilaçlar prospektüsünden anladığım kadarıyla şizofreni hastalarının kullandığı ilaçlardı.. Beni gün içinde sürekli uyutuyodu.. Kendim ilaçları bıraktım, bi daha da gitmedim.. Belki de hata yaptım..
Anlattiklarınızın tümünü aynı şekilde yaşayan bi arkadşım vardı.Biz cocukkende bizimle oynamak yerine saatlerce kuytu bi köşede oturur hayal kurardı bazen sesli konuşurdu ve mimiklerinden yine hayallere daldığını anlardık.Büyüyüp yetişkin olunca yollarımiz tekrar kesişti,cok yogun çalıştığı dönemde hayal kurmaya fırsatı olmadığını ama yoğunluk yokken hayatini çok etkiler şekilde tekrar tüm gün hayal kurduğunu söylemisti hemde saatlerce başka hiç birseyle ugrasmadan.Asil olmak istedigi ama olamadigi karakterleri hayalleriyle yasadigini soylemisti.Israrlarim üzerine psikiyatriye gitti ve ona bi tanı konuldu,tedaviye basladi.Bu bir hastalik yani.Şizofreni diyen arkadaşlar olmuş ama şizofren olan bi tanıdığım var ve belirtileri farklı.Cunku siz hayal kurdugunuzun farkındasınız şizofrenide öyle degil.Acilen psikiyatriye gidip tedavi olmanız gerekiyor.Ustelik ilaca baslayip kafaniza estigi gibi birakmaniz yanlis bu hastaligi dahada tetikliyor.Sağlıklı günler dilerimArkadaşlar merhaba.. Belki Psikoloji sayfasına yazmam daha doğru olurdu, ama önce buraya konu açmak istedim..
Benim bir sorunum var.. Küçüklüğümden beri yani kendimi bildim bileli hayal kurma sorunum.. Hayal kurmak güzel bi şey ama benim durumumda artık bi hastalık hâlini almaya başladı..
Maladaptive Daydreaming.. Yani Türkçesi Uyumsuz/Aşırı Hayal Kurma.. Çocukken kendimi okuduğum kitabın ya da izlediğim film/dizinin bi karakteri gibi hayal ederdim.. Evet belki bunu herkes yapmıştır.. Ama taa o zamanlardan bunu bi senaryo gibi kurardım.. Yani gün be gün.. Mesela zihnimde hayali bi karakter yaratıp onunla sevgili oldum diyelim ki.. Onunla flört etmemiz, sevgili olmamız, kavga etmemiz, evlenmemiz , onun beni aldatması vs.. Haftalarca zihnimi meşgul ederdi.. Tek başımayken sesli olarak konuşur, güler, ağlar, jest-mimikler yapardım.. Orta okuldayken bunu yaptığımı hatırlıyorum..
Müzik dinlemek özellikle çok tetiklerdi.. Odada dönerek, odanın içinde tur atarak müzik dinler, hayal kurardım.. Tatillerde arkadaşlarımla dışarı çıkmak yerine uyuyomuş numarası yaparak hayal kurmayı tercih ederdim.. Aslında annem bi kaç kere kendi kendime konuşurken yakaladı ama sanırım üstünde durmadı.. Ve hep derdi, bu kadar uyuyacak ne var diye..
Liseye ve üniversiteye giderken de bu durum devam etti.. Yeni kitaplar, diziler, filmler, şarkılar hep bu durumu besledi.. Siyasi bi kitap okuduysam ona göre hayal kurardım, aşk filmi izlediysem ona göre..
İsterseniz hemen cevap yazmayın.. Konu uzun olacak diye bölerek yazmayı tercih ettim şu an.. Yazmaya devam ediyorum..
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?