- 10 Ekim 2014
- 32.351
- 145.411
- 798
- Konu Sahibi Hellohappiness
-
- #21
Tebrik ederim bu güzel soru için, bunu ben de çok merak ediyorum. Yurtdışına giden herkesin çocuğu silikon vadisinde çalışacakmış gibi bir algı oluştu çünküGideceğiniz ülkede bu saydıklarınızın olacağının garantisi var mı ?
neden böyle düşündünüz merak ettim. benim burada rahatım yerinde. çocuklarım için dertlenmesem keyfime bakarım, hiç rahatımı bozmam. ama hangi okula göndereceğim? isterim ki yüksek öğrenim görsünler. onlar da başardı diyelim (ki artık üniversite okumak burada ayaklar altında,”başarmak” ne kadar doğru ifade bilemedim) hangi meslekte hak ettiği yere geleblecek? birinin yeğeni önüne geçmeyecek mi? hangi meslekte mutlu olabilecek?
oraya ben daha önce gezmek için bile gitmedim. zaten buradaki imkanlarımı yakmak istememin en önemli sebebi ileride dönmek istemem gibi bir ihtimal olması. orada farklı şehirlerde çok uzun yıllardır yaşayan arkadaşlarım var. Hayatlarından gayet memnunlar. yine de benim beklentilerimi belki karşılamaz, tabiki bu ihtimali görüyorum. ama burada da %100e yakın mutsuzluk garantisi var gencler için. iş bulmak, ev almak, evlenmek bile güç.Gideceğiniz ülkede bu saydıklarınızın olacağının garantisi var mı ?
Buna gerçekten inanıyor musunuz?Şu an dünya devre sonunda. Yeninin gelmesi için dejenerasyon yaşanması gerekiyor ki, şu an dibine kadar yaşanıyor.
Her zaman söylediğim gibi, şu an idrak edemeyeceğiniz kadar güzel olacak her şey.
Hatta çocukları küçük planlar çok daha avantajlı çünkü onlar büyüyene kadar yeni düzen kurulmuş olacak.
Daha yaşayacağımız olumsuz çok şey olsa da sizin burada 4 sene daha durmanız en mantıklısı.
Söz mi?Şu an dünya devre sonunda. Yeninin gelmesi için dejenerasyon yaşanması gerekiyor ki, şu an dibine kadar yaşanıyor.
Her zaman söylediğim gibi, şu an idrak edemeyeceğiniz kadar güzel olacak her şey.
Hatta çocukları küçük planlar çok daha avantajlı çünkü onlar büyüyene kadar yeni düzen kurulmuş olacak.
Daha yaşayacağımız olumsuz çok şey olsa da sizin burada 4 sene daha durmanız en mantıklısı.
bu eksiler nedeni ile diyorum ya gitmek konforumu bozacak. maddi olarak su anki kadar rahat olamayacağız. derdim para değil çocuklarım. dil için gidene kadar kursa göndermeyi düşünüyorum. oraya uyum sağladıktan sonra çocuklar da biraz daha büyümüş olur. ben de parttime bile olsa iş bakarım. Buradaki bir evimi kiraya vermeyi düşünüyorum şu anki kurla 900 eur gibi de o getirir.Bu ayriligi sizin kaldirmaniz cok zor, hadi siz hallettiniz baba çocuk iliskisinin zarar gormemesi imkansiz. Su sartlarda hic mantikli degil. Ayrica orada tek maas size ne kdr arti saglayacak cocuklar dil faktorunu asip nasil iyi egitim alacak hepsi eksi nasil mantikli geldi aslinda artilar cok az degil mi?
bu eksiler nedeni ile diyorum ya gitmek konforumu bozacak. maddi olarak su anki kadar rahat olamayacağız. derdim para değil çocuklarım. dil için gidene kadar kursa göndermeyi düşünüyorum. oraya uyum sağladıktan sonra çocuklar da biraz daha büyümüş olur. ben de parttime bile olsa iş bakarım. Buradaki bir evimi kiraya vermeyi düşünüyorum şu anki kurla 900 eur gibi de o getirir.Bu ayriligi sizin kaldirmaniz cok zor, hadi siz hallettiniz baba çocuk iliskisinin zarar gormemesi imkansiz. Su sartlarda hic mantikli degil. Ayrica orada tek maas size ne kdr arti saglayacak cocuklar dil faktorunu asip nasil iyi egitim alacak hepsi eksi nasil mantikli geldi aslinda artilar cok az degil mi?
neden böyle düşündünüz merak ettim. benim burada rahatım yerinde. çocuklarım için dertlenmesem keyfime bakarım, hiç rahatımı bozmam. ama hangi okula göndereceğim? isterim ki yüksek öğrenim görsünler. onlar da başardı diyelim (ki artık üniversite okumak burada ayaklar altında,”başarmak” ne kadar doğru ifade bilemedim) hangi meslekte hak ettiği yere geleblecek? birinin yeğeni önüne geçmeyecek mi? hangi meslekte mutlu olabilecek?
Evet, babaya altın tepsi, anne ve cocuklara zorluklar, ayrılıklar4 yil coook uzun bir zaman..hem cocuklar babasiz kalacaklar hem belki kari koca araniz bozulacak - bosanmaya kadar gidecek.
deger mi?
bence degmez. esin yurtdisindan is teklifi alabilen biriyse iki sene sonra tekrar calismalara baslasin.
simdi is bulan o zaman da bulur. gider bir bucuk seneye ortamını hazirlar siz de parca parca tasinir en sonunda komple gidersiniz.
ama 4 sene cidden cok uzak. tanidigim kocasi iraka- rusyaya falan giden insanlar var (insaatci vs) hepsinden kötü haberler aldik. hatta bir yakin arkadasimin babasi ellilerinde iflas edip o yasta turkiyede is bulamayinca mecburiyetten rusyaya gitti "borclari ödeyip döneceğim" diye ama yillarca dönmedi . döndüğünde de yaninda 17 yasinda kiziyla döndü.
ne bileyim boyle cok parcalanan aile hikayesi var. ogretmen olsaniz yilda 4 ay tatiliniz olsa yine neyse dicem zirt pirt gider gelirsiniz diye ama bu 4 senede kac kere buluşacaksiniz ki?
bilemedim cok zor
kaldi ki bekar anne gibi iki çocuğun tümmm sorumluluğu sizde olacak. belki çok sevdikleri babanin yoklugu onlarda derslerde basarisizlik ya da otorite eksikliginden simariklik vs yapacak bir de onlarla ugrasacaksiniz...
bilemedim. uzun mesafe sevgililik bile coook zor yasadim biliyorum. bir sene her ay görüşmemize rağmen yine de zordu baska ulkeden biriyle. hadi sen turkiyedesin bir sey olsa o atlar gelir ama ona bir sey olsa koca bir burokrasi engeli var sen gidemezsin.
ne bileyim yaaa ben olsam iki sene sonra basvursun isterdim. sonucta bunu cocuklariniz icin istiyorsunuz ve cocuklarinizin su an babaya en ihtiyaci olan yaslari
Herkesin hayattaki beklentisi farklı. Benim için öncelik eşimle çocuklarımla geçirdiğim zaman ve sağlıktır mesela, geri kalan her şey sonra gelir. Ailem bize iyi bir hayat sunmak için hep çok çalıştı çabaladı ama keşke onun yerine geceleri beraber film izleseydik, gülüp eğlenip beraber vakit geçirseydik. Bir çocuğun en çok ihtiyacı olan şey birliktelik ve sevgi. Ha liseden sonra belki öncelikleri değişir ama 4 yıl sonra zaten yeniden iş bakıp gidebilirsiniz hep beraber. Bence hiçbir maddi getiri, aile ile geçirilen ortak zaman kadar değerli değil. Ayrıca burda kötü bir hayatınız da yok. Biz de yurt dışında yaşadık ve çocuğumuz akrabaları ile büyüsün diye türkiyeye geldik.Herkese merhaba. Biz orta halli bir aileyiz. Evim arabam eşimin de benim de istediğimiz gibi yaşayıp üstüne tasarruf edebildiğimiz gelirimiz var. Yaş olmuş 40, konfor alanımdan çıkacak, her şeye yeniden başlayacak ne enerjim var ne de mecburiyetim. Ancak 2 küçük çocuğum var. Onların geleceğinden endişeliyim. Eğitim her geçen gün kötüye gidiyor. Özel, kamu fark etmeksizin çok kurumda torpil dönüyor, adaletsizlik ayyuka çıktı, mültecilerle güvenlik sorunu katlandı vs vs Sırf çocuklarım için yeni bir ülkede şansımı denemek istiyorum. Eşim Avrupada şartlarının ülkemizden iyi olduğunu düşündüğümüz bir ülkeden iş teklifi aldı. Ancak benim çalıştığım kurumda emekliliğimi hak etmem için 4 yıl daha çalışmam gerekiyor. Sgk değil daha avantajlı bir özel sandığa bağlıyız. üstelik 15 yıldır burada çalışıyorum tazminatım da var. Bu nedenle ben çocuklarımla birlikte 4 yıl sonra eşimin yanına gitmek istiyorum. Bu süre zarfında izinlerimizde burada ya da orada buluşarak idare edelim diyorum. Benzer süreçlerden geçen var mı? Olumlu olumsuz tecrübelerinizi, varsa tavsiyelerinizi dinlemek isterim.
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?