- Konu Sahibi ateinthesky
-
- #21
Güzel şeyler hemen olur diye bir söz var , evlilik konusunda buna çok inanıyorum. Gerçekten sevgi oluşmuş olsaydı ilk tanıştığınız zamanlarda itiraf edilirdi ilişki denenirdi en azından. O kadar zaman geçmiş dilinin ucuyla teklif etmiş, resmen favoriye ekle yapmış sizi :) Siz de çok bayılsanız uzak durmazsınız. 2/3 yıla evleniriz belki ne demek allah aşkına? Bi ilişki başlar taraflar birbirini kabuk eder ama başka şartlar için beklenir. Sizde daha ne hissettiğiniz belli diil ilişki yok neden bekleyeceksiniz o kadar? Yaşınız küçük, acele etmeyin. Bu adamdan da iyi vibe almadımMerhaba hanımlar; ben 26, o 29 yaşında. Yaklaşık 3 sene önce aynı iş yerinde tanıştık ve 1 sene kadar beraber çalıştık. İş arkadaşı olarak grupça gayet iyiydik ve meğersem o dönemde birbirimizi beğeniyormuşuz ama kimse adım atmamıştı. Ben işten ayrıldıktan sonra ara ara arkadaş grubu olarak görüşüyorduk.
Bu bey yaklaşık 3 ay önce bana duygularını açtı. Ben şu an ilişki ve evlilik istemediğim için bu anlamda görüşmek istemediğini söyledim, saygı duydu. 3 ayda yine de birçok kez randevulaştık ve kendisi 2-3 seneye ben hazır olduğumda benimle evlenmek istediğini belirtti.
Yumuşak huylu, anlayışlı, kibar ve toksik biri değil. Kötü huyu alkol kullanmaktan hoşlanması ama ben rahatsız oluyorum diye oldukça azalttı. Kendisine karşı duygusal bir şey hissetmesem de vakit geçirmekten keyif alıyorum. Sohbetimiz çok güzel ilerliyor ve beklentilerimiz aynı. Kendi işi var, bana çok rahat bir hayat sunamasa da ben çalışmasam bile bizi iyi bir şekilde geçindirebilir. Özgürlüğüm de kısıtlanmaz aynı kalır. Kendisini flört veya evlilik konusunda çok iyi tanımıyorum zaman geçirmeye ihtiyacım var tanımak için.
Şimdi, ben normalde evlenmek istemeyen ve daha önce dört kez evlilik teklifi reddetmiş biriyim. Bu kişi ile ciddi düşünme sebebim annem çok hasta biri ve her an maalesef vefat edebilir. Evlendiğimi görmeyi çok istiyor, aslında evlenmemden kasıt düzgün ve güvenli bir hayat kurduğumu görmeyi çok istiyor diyebilirim.
Bunun haricinde, ben annemin evine birkaç sene önce yerleştim ve evden ayrılmak istiyorum. Kendi evimi ve düzenimi kurmak istiyorum. 26 yaşındayım, karşıma böylesine uyuşabileceğim ve ailemin de onaylayacağı birini bulmam artık git gide zorlaşacak biliyorum.
Bu ilerinin sorusu ama yine de ekleyeceğim, benim annem ve kardeşim dışında ailem yok. Ne yaparsam bu süreçte kendim yapacağım. Maddi olarak olmasa da, evlenmeyi kabul edersem nişanda ve nikahta yalnız olacağım fikri ister istemez içimi burkuyor.
Sizce bu kişi ile ciddiyete adım atmalı mıyım? Bana verebileceğiniz tavsiyeler neler olur bu konu hakkında ya da konudan bağımsız? Yorumlarınızı lütfen bekliyorum
Çok haklısınız yorumlarınızdaBence siz bundan onceki tekliflerin birinde kacirdiginizi belirttiginiz adama ozlem ve pismanlik duyuyor vebunda da ayni seyi yasamaktan korkuyorsunuz. Ondan bizden de bi teyit alma cabasindasiniz. Bence evlenmeye niyetiniz yoksa(evlilik fikrine uzak oldugunu soylediginiz icin diyorum, bu kisiyle evlilige uzak degilsiniz)ne kendiniz vakit kaybedin nede karsi tarafin vaktini alin. Cunku adam size ciddiyim imaji vermeye calisiyor tabi niyeti nedir biz bilemeyiz
İyi arkadaş olabilmeniz önemli bir kıstas bence,hemen evlilik değilde ilişki anlamında görüşebilirsiniz,hayattan beklentileriniz dünya görüşünüz din siyasete yaklaşımlarınız benzerse olabilirEvlilik ve ciddiyet yolu beni kapana kısılmış hissettiriyor. Üstüme üstüme geliyorlar düşündükçe hayatım bitecek ben ben olmaktan, birey olmaktan çıkacağım gibi hissediyorum. Çocukluğumdan beri evlenmek istemiyordum zaten yetişkin oldukça da evliliğin zorluklarını çevremde gördükçe iyice korktum.
Evet çok haklısınız. Bir ilişkiye başlayıp birbirimize 6 ay tanımaya karar verdim. Erkekler 4 ayda evlenip evlenmeyeceklerine karar veriyorlarmış derler çünkü. Belki ilişki sırasında o benden soğuyacak bilemeyiz. Biraz duruma bencilce baktığımın farkındayım bundan dolayı farklı görüşler edinip ikimiz için de bu süreyi kısaltmaya çalışıyorum. TeşekkürlerBana göre biraz bencilce bir düşünce geldi. Evlenme niyeti elbette ilişkinin akışında oluşur ancak o kişi size net bir düşünceyle geldiyse eline mavi boncuk verip 2-3 sene bekle diyemezsiniz. Siz 26 yaşındasınız ama diğer kişi Tr deki erkeklerin ortalama evlilik yaşına gelmiş. Yani 2-3 sene sonra istemiyorum derseniz o kişinin vaktini çalmış olursunuz. Bu da çok yanlış bir şey. İstemiyorsanız kibarca reddedin mavi boncuğunuzu alın. Annenize de şifalar diliyorum.
Evet peşin hükümlü olmayın. Bu süreçte size nasıl davranacak gözlemleyin belki o sizi reddedecek belki siz onu. İçinde merhamet duygusu var mı bakın. Akışına bırakın umarım dilediğiniz gibi olur her şeyEvet çok haklısınız. Bir ilişkiye başlayıp birbirimize 6 ay tanımaya karar verdim. Erkekler 4 ayda evlenip evlenmeyeceklerine karar veriyorlarmış derler çünkü. Belki ilişki sırasında o benden soğuyacak bilemeyiz. Biraz duruma bencilce baktığımın farkındayım bundan dolayı farklı görüşler edinip ikimiz için de bu süreyi kısaltmaya çalışıyorum. Teşekkürler
buralarda evlenemedim filan diye konu açanların çoğu bu kafalarda oluyor zamanında nice iyi adaylara sırt çeviriyorlar ondan sonra yaş ilerleyince ah vah oluyor.Merhaba hanımlar; ben 26, o 29 yaşında. Yaklaşık 3 sene önce aynı iş yerinde tanıştık ve 1 sene kadar beraber çalıştık. İş arkadaşı olarak grupça gayet iyiydik ve meğersem o dönemde birbirimizi beğeniyormuşuz ama kimse adım atmamıştı. Ben işten ayrıldıktan sonra ara ara arkadaş grubu olarak görüşüyorduk.
Bu bey yaklaşık 3 ay önce bana duygularını açtı. Ben şu an ilişki ve evlilik istemediğim için bu anlamda görüşmek istemediğini söyledim, saygı duydu. 3 ayda yine de birçok kez randevulaştık ve kendisi 2-3 seneye ben hazır olduğumda benimle evlenmek istediğini belirtti.
Yumuşak huylu, anlayışlı, kibar ve toksik biri değil. Kötü huyu alkol kullanmaktan hoşlanması ama ben rahatsız oluyorum diye oldukça azalttı. Kendisine karşı duygusal bir şey hissetmesem de vakit geçirmekten keyif alıyorum. Sohbetimiz çok güzel ilerliyor ve beklentilerimiz aynı. Kendi işi var, bana çok rahat bir hayat sunamasa da ben çalışmasam bile bizi iyi bir şekilde geçindirebilir. Özgürlüğüm de kısıtlanmaz aynı kalır. Kendisini flört veya evlilik konusunda çok iyi tanımıyorum zaman geçirmeye ihtiyacım var tanımak için.
Şimdi, ben normalde evlenmek istemeyen ve daha önce dört kez evlilik teklifi reddetmiş biriyim. Bu kişi ile ciddi düşünme sebebim annem çok hasta biri ve her an maalesef vefat edebilir. Evlendiğimi görmeyi çok istiyor, aslında evlenmemden kasıt düzgün ve güvenli bir hayat kurduğumu görmeyi çok istiyor diyebilirim.
Bunun haricinde, ben annemin evine birkaç sene önce yerleştim ve evden ayrılmak istiyorum. Kendi evimi ve düzenimi kurmak istiyorum. 26 yaşındayım, karşıma böylesine uyuşabileceğim ve ailemin de onaylayacağı birini bulmam artık git gide zorlaşacak biliyorum.
Bu ilerinin sorusu ama yine de ekleyeceğim, benim annem ve kardeşim dışında ailem yok. Ne yaparsam bu süreçte kendim yapacağım. Maddi olarak olmasa da, evlenmeyi kabul edersem nişanda ve nikahta yalnız olacağım fikri ister istemez içimi burkuyor.
Sizce bu kişi ile ciddiyete adım atmalı mıyım? Bana verebileceğiniz tavsiyeler neler olur bu konu hakkında ya da konudan bağımsız? Yorumlarınızı lütfen bekliyorum
Hayır, evlenme sırf annen mutlu olsun diyeMerhaba hanımlar; ben 26, o 29 yaşında. Yaklaşık 3 sene önce aynı iş yerinde tanıştık ve 1 sene kadar beraber çalıştık. İş arkadaşı olarak grupça gayet iyiydik ve meğersem o dönemde birbirimizi beğeniyormuşuz ama kimse adım atmamıştı. Ben işten ayrıldıktan sonra ara ara arkadaş grubu olarak görüşüyorduk.
Bu bey yaklaşık 3 ay önce bana duygularını açtı. Ben şu an ilişki ve evlilik istemediğim için bu anlamda görüşmek istemediğini söyledim, saygı duydu. 3 ayda yine de birçok kez randevulaştık ve kendisi 2-3 seneye ben hazır olduğumda benimle evlenmek istediğini belirtti.
Yumuşak huylu, anlayışlı, kibar ve toksik biri değil. Kötü huyu alkol kullanmaktan hoşlanması ama ben rahatsız oluyorum diye oldukça azalttı. Kendisine karşı duygusal bir şey hissetmesem de vakit geçirmekten keyif alıyorum. Sohbetimiz çok güzel ilerliyor ve beklentilerimiz aynı. Kendi işi var, bana çok rahat bir hayat sunamasa da ben çalışmasam bile bizi iyi bir şekilde geçindirebilir. Özgürlüğüm de kısıtlanmaz aynı kalır. Kendisini flört veya evlilik konusunda çok iyi tanımıyorum zaman geçirmeye ihtiyacım var tanımak için.
Şimdi, ben normalde evlenmek istemeyen ve daha önce dört kez evlilik teklifi reddetmiş biriyim. Bu kişi ile ciddi düşünme sebebim annem çok hasta biri ve her an maalesef vefat edebilir. Evlendiğimi görmeyi çok istiyor, aslında evlenmemden kasıt düzgün ve güvenli bir hayat kurduğumu görmeyi çok istiyor diyebilirim.
Bunun haricinde, ben annemin evine birkaç sene önce yerleştim ve evden ayrılmak istiyorum. Kendi evimi ve düzenimi kurmak istiyorum. 26 yaşındayım, karşıma böylesine uyuşabileceğim ve ailemin de onaylayacağı birini bulmam artık git gide zorlaşacak biliyorum.
Bu ilerinin sorusu ama yine de ekleyeceğim, benim annem ve kardeşim dışında ailem yok. Ne yaparsam bu süreçte kendim yapacağım. Maddi olarak olmasa da, evlenmeyi kabul edersem nişanda ve nikahta yalnız olacağım fikri ister istemez içimi burkuyor.
Sizce bu kişi ile ciddiyete adım atmalı mıyım? Bana verebileceğiniz tavsiyeler neler olur bu konu hakkında ya da konudan bağımsız? Yorumlarınızı lütfen bekliyorum
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?