• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Bana Karşı Sevgisini Hissedemiyorum..

Yok kuzum siz cok sey beklemiyorsunuz ama eslerine yardim etmeyenler ,dayakcilar ,laf sokanlar cogunlukta oldugu icin sizin istekler yuksekmis gibi geliyor,konusun ki zaten konusmussunuz ama saha 3 yil gecmis biraz heyecan lazim bence daha sicak davransaniz mesela oda alissa ilk baslarda tek tarafli zor olur ama bence oda karsilik verir

Ayrica size yardim etmesi vs evet sizi sevdiginin kaniti ama iste kadinlar olarak sevgi istiyoruz ve hissetmek.... haklisiniz.
denedim ama karsılık göremiyorum karsılık göremeyincede geri vazgeçiyorum
 
Dün eşime baktım uzun uzun , bir kez daha bu düşünceler belirdi kafamın içinde.
Eşimin bana karşı sevgisini hissedemiyorum , sevildiğimi hissedemiyorum ,bakışlarında o sevgiyi ve aşkı göremiyorum,
Herkes mi böyle ? ben mi bir garibim ? eşim mi tuaf ? kim bu hikayenin suçlusu bilemiyorum..
3 yıllık evliyim 19 aylık oglumuz var.. ikimizde çalışıyoruz.
Hayat müşterek ve eşim bana her konuda yardım eder.. ben bunu aslında artı bir özellik olarak görmüyorum
Neden diye soracak olursanız zaten eşler birbirlerine yardım etmeli.. Ve ben onun maddi yükünü hafifletmek adına çalışıyorum..
Evimin işine yardım eder, çamasırıma yardım eder, yemek olmaz yemek yapar evimi toplar cocugumuzla aşırı ilgili, bütün sorumlulugu bana atmaz asla oda oynar, gerektiğinde altını değiştirir sütünü içirir, yemegini yedirir, oyun kurarlar.. Birşey istediğim zaman genel anlamda beni kırmaz.
Sadece pazar günü tatil kendisine ve bize ayırır bol bol aktiveler yaparız ogluma yönelik..
Cinsel hayata gelince illaki calısmak + hayat stresi+ çocuk derken tabiki sekkeye ugruyor ama genel anlamda cinsel proplemimiz herhangi bir soguma vs yok..
Şimdi size sormak istiyorum bunlar evlilik için yeter li mi ?
iyi bir baba.. yardımcı bir eş.. ailesine zaman ayıran bir eş..
Onun harici hiç anlaşamayız ben a isem o b.. bir kavga anında kesinlikle uzlaşamayız .. ya o bagırır en sonunda yada ben.. kavga ve tartışmalarımz çok ama çok sık olur artık tartışmaktan da bıktım oglum etkilenmesin diye genelde seslenmiyorum o uyuyunca iletişim kurmaya ve bagırmamaya çalışıyorum..
Ailesini hiç sevmiyorum.. cok tuaf insanlar herneyse..
Birgün olsun bana güzel bir kelime söylediğini duymamışımdır.. evlendiğimizden bu yana asla !
hiç romantik değil ,odunun teki.. asla ama asla sevgisini hissetmiyorum hatta beni sevmediğini hissediyorum hergün romantik olacak değil zaten.. ama 3 yıl dile kolay... ( nişanlıyken asla böyle değildi sevgisini cok güzel hissetirir di.. )
Bazen sorarım beni seviyormusun ?
Sevmesem neden evleneyim..
Sevmesem neden her işine kopturayım sana yardım edeym
bunları yapmayan erkekler de var yine mi aynı şeyler vırt zırt..
Eşimin sevgisini hissedemeyince bende sogumaya başladım
Ciddi anlamda sevmediğini düşünüyorum ben onun için sadece bir eş cocugunun annesi bir hayat arkadaşı işte o kadar sevgi aşk vs yok bence bizim evliliğimizde
Ben mi çok şey bekliyorum ki bu evlilik olayından ?
Kısacası ben sevildiğimi hissedemiyorum kendimi çok değersiz görüyorum bazen onun gözünde ne olacak böyle ? bir kadının hisleride cok kuvvetlidir.. o sevgi hissi yok işte.
Bazen diyorum keşke evde 2 iş eksik olsada sevgisini hissedebilsem o boşluk git gide çıg olup büyümese gözümde diye.. insan eşini hiç öpmez mi durduk yere hiç mi sarılmaz yani :/ hiç mi seni özledim demez eşine ?

Tüm sayfaları okudum da konu sahibesi, eşinizdeki sorunun "sevgisizlik" olduğunu düşünmüyorum ben. Sanıyorum sorun daha çok insanın ilişkilerde kendine biçtiği rolün zamana, atmosfere ve bi sürü başka şeye göre değişmesiyle alakalı.

Hepimiz ilişkilerimizde kendimize biçtiğimiz rolü oynuyoruz. Yanlış anlamayın "rol yapmak" derken içinden gelerek yapmamayı kastetmiyorum. Anlatmak istediğim şey karakterimize, tecrübelerimize, ilişkinin türüne, süresine, o anki hayat tarzımıza göre kendimize bi misyon belirliyoruz ve kendimize biçtiğimiz rol neyse onu yapıyoruz, onu yaşıyoruz.

Eşiniz de "tutkulu sevgili"den "aile babası" rolüne keskin bi geçiş yapmış, ama eşinizin kendine biçtiği bu yeni rol sizi tatmin etmemiş. (Ki tatmin olmamakta da son derece haklısınız. )

Üstelik eşiniz aile babası rolünde o kadar iyi ki ortada bi sorun olduğunu fark etmiyor bile. "İyi ve paylaşımcı (sorumluluğu ve zamanını sizinle paylaşıyor) bi aile üyesiyim, iyi bi babayım, iyi bi kocayım (eşime sadığım, onu üzmüyorum, isteklerini yerine getiriyorum gibi). E sorun ne o zaman?" diye düşünüyor büyük ihtimalle. Ne beklediğinizi anladığını bile sanmıyorum. :KK33: Bu "beni sevmiyor musun/bana neden sevgini göstermiyorsun" diye onu didikleyerek aşabileceğiniz bi durum değil yani benim anladığım kadarıyla. :KK51:

Tabi hayatta bazı rolleri sadece bir bilemediniz iki sefer oynarsınız. O şartlar bi araya bi kere gelir, daha da sittin sene gelmez. Siz de düşünür durursunuz benim içimde böyle bi kadın/böyle bi adam vardı nereye kaçtı ki bu diye.

Ama "sevgisini gösteren, hafif heyecanlı, biraz duygulu, biraz tutkulu koca"yı geri çagırmak o kadar zor olmamalı diye düsünüyorum. Evli bi çift olmanın "aile" olmaktan fazlası olduğunu, "partner" olma özelliğini kaybetmemesi gerektiğini göstermek lazım bi şekilde. Ya da onun o kimliğine döneceği bi atmosfer yaratmak gerek. Yani ilişkinizin dinamiğindeki bazı ayarları degiştirmek, geçmişe benzetmek lazım.
 
Bugüne mi kaldı yorum yapmak ? Sadece bir harf senin yazınla asla bir olamaz :KK66:
yeni gördüm ve yazmak istedim bana laf söylemek isterken kendiniz aynı hayata düşmüşsünüz garibime gitti..
bir harf yahut bir çok harf fark etmez
burda insanları rencide etmenize gerek yok
evet benim türkçem kötü ve imla hatalarım var sıkıntı var mı sizin açınızdan ? ben yardım istedim yorum istedim görüş istedim türkçemin uyarılmasını ve laf söylenmesini değil.
 
Tüm sayfaları okudum da konu sahibesi, eşinizdeki sorunun "sevgisizlik" olduğunu düşünmüyorum ben. Sanıyorum sorun daha çok insanın ilişkilerde kendine biçtiği rolün zamana, atmosfere ve bi sürü başka şeye göre değişmesiyle alakalı.

Hepimiz ilişkilerimizde kendimize biçtiğimiz rolü oynuyoruz. Yanlış anlamayın "rol yapmak" derken içinden gelerek yapmamayı kastetmiyorum. Anlatmak istediğim şey karakterimize, tecrübelerimize, ilişkinin türüne, süresine, o anki hayat tarzımıza göre kendimize bi misyon belirliyoruz ve kendimize biçtiğimiz rol neyse onu yapıyoruz, onu yaşıyoruz.

Eşiniz de "tutkulu sevgili"den "aile babası" rolüne keskin bi geçiş yapmış, ama eşinizin kendine biçtiği bu yeni rol sizi tatmin etmemiş. (Ki tatmin olmamakta da son derece haklısınız. )

Üstelik eşiniz aile babası rolünde o kadar iyi ki ortada bi sorun olduğunu fark etmiyor bile. "İyi ve paylaşımcı (sorumluluğu ve zamanını sizinle paylaşıyor) bi aile üyesiyim, iyi bi babayım, iyi bi kocayım (eşime sadığım, onu üzmüyorum, isteklerini yerine getiriyorum gibi). E sorun ne o zaman?" diye düşünüyor büyük ihtimalle. Ne beklediğinizi anladığını bile sanmıyorum. :KK33: Bu "beni sevmiyor musun/bana neden sevgini göstermiyorsun" diye onu didikleyerek aşabileceğiniz bi durum değil yani benim anladığım kadarıyla. :KK51:

Tabi hayatta bazı rolleri sadece bir bilemediniz iki sefer oynarsınız. O şartlar bi araya bi kere gelir, daha da sittin sene gelmez. Siz de düşünür durursunuz benim içimde böyle bi kadın/böyle bi adam vardı nereye kaçtı ki bu diye.

Ama "sevgisini gösteren, hafif heyecanlı, biraz duygulu, biraz tutkulu koca"yı geri çagırmak o kadar zor olmamalı diye düsünüyorum. Evli bi çift olmanın "aile" olmaktan fazlası olduğunu, "partner" olma özelliğini kaybetmemesi gerektiğini göstermek lazım bi şekilde. Ya da onun o kimliğine döneceği bi atmosfer yaratmak gerek. Yani ilişkinizin dinamiğindeki bazı ayarları degiştirmek, geçmişe benzetmek lazım.
peki bunu nasıl yapabilirim bilmiyorum o kadar yorgunum ve tükendim ki.. ev iş cocuk eş.. uykusuzluk ne bileyim hiç birşey istemiyorum hiç birşey yapmak gelmiyor içimden.
 
cidden sadece kızınız için bu evlilği sürdürmek size zindan olmuyor mu
Yani benim yuzume soylediginde o ay kendime gelemedim.cok agladim.surat yaptim.bossnmayi dusundum.surat yapinca baktim adam sen bilirsin tarzinda.benim cok samimi arkadaslarimin inan hepsi bosanmis.onlari araadim nasillar diye.bunalima girdim.
Ama gidemedim.cok icim yaralandi.esim sonra uzulmus olmali ki soylediklerinden daha dikkatli konusmaya basladi.
Sonra biraz zaman gecti.ben de kendi kendime mutlu olmaya calisiyorum.kendime daha cok ozen gosteriyorum.su anda kendimi daha iyi hissediyorum.ama bu zamanla asilacak bir sey galiba.
Ama onun dusinda sorun yok aramizda.kavgamiz yok.genel olarak anlasiyoruz.esimin ailesiyle cok iyi anlasiyorum,hatta sulalesiyle,koyuyle diyebilirim..esim icin kizi disinda kimse yok.ben de kizima odaklandim.benim icinde artik sadece o var.
Benim icin esim beni takdir etsin istedim hep.saygi duysun yani.sevgi yoksa bulari hakediyorum dedim.onun icin istifa ettim,yurtdisina geldim.hala is bulamiyorum .sirf bunlari unutmak icin networka basladim.ama onda henuz ilerleyemedim.bir iste basarili olup guclu oldugumda karsinsinda dik durdugumda,daha mutlu olucam.sadece bunu dilitorum Allahtan.iste boyle canim.
 
haftada 1 gün yardımcı alma sansım ne yazık ki cok zor aldıgımız ancak bize yetiyor malesef.. keşke olsa bende isterdim
bıktım usandm şu ev işlerinden..
hem ev işi hem iş cocuk derken haklısınız cok yorgunuz .. dinlenmeye bile fırsatmz olmadığı için yorgunlugumuz hiç ama hiç geçmiyor
belkide bu yüzden
mesela pazar günü oglumu uyutmaya gittim kalkınca avm ve pazara gidecektik aksamada biryerde yemek yiyelim dedik
ben oglumu uyuturken oda koltuk kenarında uyuya kalmış oglum uyanana kadar uyudu.. bünyemiz çok yorgun cidden
kafamızı toplayamıyoruz bile..
hele ki oglumun gece sık sık uyanması beni ve eşimi maffetti çökertti..
ama eşim cocuk olmadan evvel de böyleydi.. hamileykende..
sadece cocuk olduktan sonra değişse anlayacağm ama o da değil..
bagırmamızın sebebide o beni hiç anlamaz bende onu.. hiç bir konuda anlaştığımızı görmedim şimdiye kadar göremedim.

hm evet anladim canim, Allah yardimciniz olsun. kolay degil, aile kurmak ve ev idare etmek...
bizde i$, ev, cocuk (ayni ucgenin icindeyiz) :)

Ne bilim, aranizda en azindan bu pazar gunu konusunda anla$ma yapsaniz.
1 hafta onun istedigi sevdigi bir seyi yapmaya calisin. 1 haftada senin istedigin bir seyi yapin (pazar gunleri).
Bizde genellikle oyle yapmaya calisiyoruz, ikimizinde istedigi olur.

anladigim kadariyla esinde biraz ilgisizlik var, bu birazda karakter meselesi canim. Kendini azda olsa degistirebilir ama hic bir zaman senin istedigin biri olmaz. Onu öyle sevmeye gayret göster, iyi huylarini daha cok sevmeye calis...
sana cokca yardim etmesi, seni dusunmesi, cocugunuza zaman ayirmasi... bunlarin hepsi guzel seyler, guzel huylar.

oglunuzda ki uyku problemi nedir canim? belki onu halletsenizde biraz rahatlarsiniz gibime geliyor.
 
2 gun ilgisiz davransin esim bende sevmiyor diyorum kendi kendime.yuzunede soyluyuorum. 3.gun askim karicim diye sarilyor eve geldiginde. Hep yaninda uzanayim birlikte biseyler yapalim.v.s hep istiyor esim ama ben yinede bunlar aliskanliktanmidir diye dusunuyorum. Bence biz kadınları memnu n etmek zorrrrrrr .Bazen herseyi isimize geldugi gibi anlamayi seviyoruz.
 
peki bunu nasıl yapabilirim bilmiyorum o kadar yorgunum ve tükendim ki.. ev iş cocuk eş.. uykusuzluk ne bileyim hiç birşey istemiyorum hiç birşey yapmak gelmiyor içimden.

Bildiğim, kesin çalışır dediğim bi formülüm yok ne yazık ki. Siz de yıpranmışsınız, yorulmuşsunuz belli. Belki önce kendi içinizdeki hevesleri canlandırmanız, tekrar aşık bi genç kız gibi hissetmeye çalışmanız gerekiyodur. Siz bi parlayın bakalım eski günlerdeki gibi, o ışığınıza tekrar çekiliyo mu çekilmiyo mu bi görün.

Eşinizin ilgili olduğu dönemdeki atmosferi gözünüzün önüne getirmeyi deneyin mesela. Her ilişkiyi canlı, ilgi çekici tutan bi şeyler vardır. Sizinki neydi?

Atıyorum bazı ilişkilerde özlemdir bu; ilişki uzak mesafe ilişkisidir, aileler baskıcıdır vs. vs. Görüşememek ilişkiyi ateşler. Sonra bu iki insanı aynı eve bi sokarsınız. Sizi bir saat görmek için şehirlerarası yol yapan adam çagırsanız bile kıçını kaldırıp yan koltuğa bile gelmiyo. Sevmediğinden değil, sadece artık kendini Şirin'e kavuşmak için dağları delip çölleri aşan Ferhat gibi hissetmediğinden. Hanım zaten yanı başımda, napayım ki ben şimdi diye düşündüğünden. Böyle bi adamın elinin altından kaybolurdum ben mesela, soğuk değil ama nasıl diyeyim ulaşılmaz davranırdım. Benzer bi hissi tetiklemek için daha çok kendime odaklanırdım, kendi hayatımı eglenceli hale getirir onu bi tık dışarıda bırakırdım. Kavga etmeden, küsmeden, peşimden gelebileceği açık kapı bırakarak.

"Sen beni sevmiyo musun" kolayca suçlama kategorisine koyulabilecek bir cümle olduğundan istediklerimi doğrudan değil de dolaylı yoldan söylemeyi denerdim, sohbet arasında, film/dizi izlerken mesela. Babaanne gibi diziye söylenirdim, iç geçirip dizideki adama sayardım mesela. Her kadın ister şöyle sebepsiz sarıp sarmalanmak, öküz müdür nedir kaç bölümdür anlamadı diye :KK48: Ne bileyim nostaji yapardım, ortalığı toplarken nişanlılığınızdan kalma resimler bulmuşsunuz mesela vs. vs. Yeni halimden hiç sikayet etmeden eski günlerı özledigimi anlatırdım, o günlerde baktıgım gibi bakar o günlerse güldügüm gibi gülerdim falan filan.

Tabi bunlar sizin hayatınızı, geçmişinizi bilemediğimden rastgele uydurduğum örnekler benim. Iliskinizi siz biliyosunuz, adamı siz tanıyosunuz. Diğer her şey yolunda diye de devam etmek zorunda falan degilsiniz yanlıs anlamayın. Herkesin aşkı mutluluğu aramaya, yeniden başlamaya hakkı var. Ama ben fabrika ayarlarına dönseniz sorun çözülecek gibi görüyorum. Belki de kendinize biçmeniz gereken bi rol var, onu buldugunuzda esiniz de yeni bi rol bulacak kendine.
 
Dün eşime baktım uzun uzun , bir kez daha bu düşünceler belirdi kafamın içinde.
Eşimin bana karşı sevgisini hissedemiyorum , sevildiğimi hissedemiyorum ,bakışlarında o sevgiyi ve aşkı göremiyorum,
Herkes mi böyle ? ben mi bir garibim ? eşim mi tuaf ? kim bu hikayenin suçlusu bilemiyorum..
3 yıllık evliyim 19 aylık oglumuz var.. ikimizde çalışıyoruz.
Hayat müşterek ve eşim bana her konuda yardım eder.. ben bunu aslında artı bir özellik olarak görmüyorum
Neden diye soracak olursanız zaten eşler birbirlerine yardım etmeli.. Ve ben onun maddi yükünü hafifletmek adına çalışıyorum..
Evimin işine yardım eder, çamasırıma yardım eder, yemek olmaz yemek yapar evimi toplar cocugumuzla aşırı ilgili, bütün sorumlulugu bana atmaz asla oda oynar, gerektiğinde altını değiştirir sütünü içirir, yemegini yedirir, oyun kurarlar.. Birşey istediğim zaman genel anlamda beni kırmaz.
Sadece pazar günü tatil kendisine ve bize ayırır bol bol aktiveler yaparız ogluma yönelik..
Cinsel hayata gelince illaki calısmak + hayat stresi+ çocuk derken tabiki sekkeye ugruyor ama genel anlamda cinsel proplemimiz herhangi bir soguma vs yok..
Şimdi size sormak istiyorum bunlar evlilik için yeter li mi ?
iyi bir baba.. yardımcı bir eş.. ailesine zaman ayıran bir eş..
Onun harici hiç anlaşamayız ben a isem o b.. bir kavga anında kesinlikle uzlaşamayız .. ya o bagırır en sonunda yada ben.. kavga ve tartışmalarımz çok ama çok sık olur artık tartışmaktan da bıktım oglum etkilenmesin diye genelde seslenmiyorum o uyuyunca iletişim kurmaya ve bagırmamaya çalışıyorum..
Ailesini hiç sevmiyorum.. cok tuaf insanlar herneyse..
Birgün olsun bana güzel bir kelime söylediğini duymamışımdır.. evlendiğimizden bu yana asla !
hiç romantik değil ,odunun teki.. asla ama asla sevgisini hissetmiyorum hatta beni sevmediğini hissediyorum hergün romantik olacak değil zaten.. ama 3 yıl dile kolay... ( nişanlıyken asla böyle değildi sevgisini cok güzel hissetirir di.. )
Bazen sorarım beni seviyormusun ?
Sevmesem neden evleneyim..
Sevmesem neden her işine kopturayım sana yardım edeym
bunları yapmayan erkekler de var yine mi aynı şeyler vırt zırt..
Eşimin sevgisini hissedemeyince bende sogumaya başladım
Ciddi anlamda sevmediğini düşünüyorum ben onun için sadece bir eş cocugunun annesi bir hayat arkadaşı işte o kadar sevgi aşk vs yok bence bizim evliliğimizde
Ben mi çok şey bekliyorum ki bu evlilik olayından ?
Kısacası ben sevildiğimi hissedemiyorum kendimi çok değersiz görüyorum bazen onun gözünde ne olacak böyle ? bir kadının hisleride cok kuvvetlidir.. o sevgi hissi yok işte.
Bazen diyorum keşke evde 2 iş eksik olsada sevgisini hissedebilsem o boşluk git gide çıg olup büyümese gözümde diye.. insan eşini hiç öpmez mi durduk yere hiç mi sarılmaz yani :/ hiç mi seni özledim demez eşine ?
Valla biz 8yil deli divane asik yasayip evlendik. Cok uyi anlasirdik. 16aylik kizimiz var su an ve su klisenin ornegiyiz evlilik aski öldürüyor! hamileligim cok zordu destek göremeyince sogudum kizim dogunca da ask anlayisim degisti ve o bidaha kalbimde eski yerine yerlwsemedi.. Burda da konu acmistim hatta... sizin esiniz duzgun bir insana benziyor. Ayni seyleri ayni sekilde dusunmek sart deil. Orta noktada bulusmaya hevrsli olmak anlasmazliklarda siddete vardirmamak bazen susmayi bilmek tartismayi bilmek onemli bnce sadece. Ben tartismayi gereksiz buluyorum useniyorum o drece bi sogukluk girdi. Yani askimiz %100du smdi %2lerde can cekisio bu kdr tepetaklak nasil oldu bilmiyorum. Bizim geri dnus zor ama iyi niyetli madem esin sen yanasarak sen romantik olarak dengeleyebilirsin. Emek vermek sart... bnm esimde okuz antiromanyik sevdigini gostermeyi bilmeyen bi insandi buna ragmen guzel bi askimiz oldu 10yilda cnku ben cok emek verdim ve az da olsa karsiligini aldim az diye de gocunmadim. Smdi bnde bitince o guya bana hala asik sevio bu halime cok uzuluo ama neye yarar.. sorgulamak cozmez sorun bu diye ustune gitmek de... seviyorum dio sa madem seviyosun en buyuk opucugu ver de gec... gülün eglenin tadini cikarin. Bnm gibi olduysa esin gecmis olsun... ben esimin dirdirindan biktim kucuk seyleri buyutmesinden negatif bakis acisindan enerjimi emisinden isndeki sorunlari bana yansitmasindan hamileligimde destek yerine paraya kendi duzenine isine daha cok onem verisinden yildim. Birikti ve bitti. Siz dusunun o sizin icin ne dusunuo neden sikayet edio. Siz ne yapabilirsiniz buna odaklanin... ulkemizde erkeklerin yuzde 80i sevgisini gostermeyi bilmiyor tek sorun bu olamaz...
 
Siz sevgi değil aşk, tutku arıyorsunuz sanırım eşinizin gözlerinde, ama aşk ve tutku kısa süreli duygular. Sevgiye evriliyor zamanla, alışkanlığa(alışkanlık dediysem tekdüzelik değil bağlanma) hiç tanımadığınız bir insana aşık olabilirsiniz ama sevmeniz için birini iyi tanımanız gerekiyor bu nedenle sevgi daha üstün bir duygu bence. Daha huzurlu ve dingin aynı zamanda. Bence aşk ve tutkuyu cinsel hayatınız üzerinden tatmin etmeye çalışın. Yani günlük işler, hesaplar olaylar insan akşam olunca gerçekten yoruluyor. Nişanlılık dönemindeki gibi bir dönem beklemek pek gerçekçi değil. Kaldı ki insanlar büyümeye devam ediyor çocuksu sevgi ve heyecanlar da kalmıyor. Bir araştırma vardı tüm hayatımız boyunca ilk aşık olduğumuz dönemdeki gibi yaşasak ömrümüz çok daha kısa olurmuş :) Ortada belirgin bir hata ve kötülük yokken eşinize karşı acımasız olmayın bence. Bir de çocuktan sonra 1-2 yıl gerçekten zor, aslında ondan sonrası komple zor :) Çünkü yeterli vakti bulamıyorsunuz hiçbir şeye... Ama insanın en büyük becerisi adapte olma becerisidir. Biz kadınlar çoğunlukla hep karşımızdan iltifatlar, güzel sözler ve jestler bekliyoruz. Ama erkekler de neticede birer insan. Onlar da ne kadar iyi olduklarını, ne kadar yakışıklı olduklarını, ne kadar sevildiklerini vs duymak ve hissetmek isteyebilirler. Ayrıca ruhsal olarak kötü bir dönem de yaşıyor olabilirler. Konulara daha geniş açıdan bakmakta yarar var.
 
Benimki de tam tersi sürekli sarılıp duruyor iş yapıyorum elindekiler bıraksana bir der sarılır koridordan geçerim durdurur sarılır öpüp durur sürekli seni çok seviyorum der durur öfff bende bunlardan sıkılıyorum sevmiyorum öyle mıç mıç.
 
Back