Değiliz o zaman; ama aynı komşu tipine sahibiz. Arada tuz, yumurta istenir; ama her gün her gün defalarca gelip, üstüne de alınan verilmeyince insanın canı sıkılıyor, kullanılıyormuş gibi hissediyor insan kendisini. Benim bahsettiğim komşu karşımızda oturuyor, o yüzden en sık bizden istiyor, sizde de karşınızda mi komşu? Belki ondan en sık size geliyordur. Bizim en son bir ütü meselemiz oldu, annemgil tatildeydi - ütünün de hafif bozukluğu var, dikkat edilmezse ütülerken yakıyor.- ben de anlattım böyle böyle bir durumu var diye, vermek istemedim, "olsun yine de alayım." dedi. Verdim rahat bir hafta geçti geri vermedi, gerildim. Gittik, istedik. Baktık hala prizde ütü, vermeye niyeti yokmuş, sanki evinin ütüsü gibi kullanıyormuş. Anneme de "Kızın böyle dedi; ama hiç yakmadı." demiş. Çocuğu da "Anne yaktı ya." demiş, annem de "Doğru demiş, sorunu vardı ütünün." demiş. Nasıl sinir oldum bir de üstüne beni anneme bu şekilde şikayet etmiş. O günden beri kapı mapı açmıyoruz, laftan anlamıyor bu tipler.