Hak etmediğim bir evlilik yaşadığımı düşünüyorum ne yapacağım bilmiyorum..

Önceden de acmıstınız konu hatırlıyorum.
Ikı çocuk olmasa tamam ne yaparsanız yapın derım de ıkı çocukla boşansanız ne olacak?
Isınız yok hadı iş oldu diyelim ne kadar maaş alacaksınız?
Çalışma hayatına girince çocuklara kım bakacak?
Sımdı adam çalıştığı ıcın çocuklara sız bakıyorsunuz.
Ikıncı çocuk küçük bosansanız duygusal ihtiyacınız karsılyan sızı ıkı çocukla ihya edecek birini bulmanız da kolay değil.
Bu adam sıze nebılım hakaret vs etse amenna kaç kurtul derdim..
Ama ıkı çocukla şuan daha yorulacaksınız.
Kadının hem dısarda hem evde çalışması artı ıkı çocuğa tek bakması yıne zor.
 
Bunca yıl sevgiyle yürüttüğünüz bir evliliğin böyle bir hale gelmesi, sizi en çok kıran şey olmuş gibi görünüyor. En zor olan da sevginin eksikliğini hissetmek ama karşı tarafın bunu önemsememesi.
Burada en büyük soru şu: Bu şekilde devam etmek sizi ne kadar mutlu edebilir? Çocuklarınız için bu evliliği sürdürmek bir seçenek olabilir ama siz sürekli eksik ve değersiz hissettiğiniz bir ilişkide yaşamaya devam ederseniz, bu sizi zamanla daha da yıpratır. Çocukların sağlıklı bir aile ortamında büyümesi önemlidir ama mutsuz bir anneyle büyümeleri de onların gelişimini olumsuz etkileyebilir.
Şu an boşanmanın sizi daha fazla zorlayıp zorlamayacağını düşünüyorsunuz ama mutsuz bir evliliğin içinde kalmak da sizi farklı bir çıkmaza sokuyor. Kendinizi çocukların annesi ve bir ev arkadaşı gibi hissediyorsanız, eşinizle net bir konuşma yapıp, ya evliliği gerçekten toparlamak için çaba göstermesini ya da artık yol ayrımına gelindiğini açıkça konuşabilirsiniz. Eğer eşiniz hiçbir şekilde değişmeye istekli değilse, kendiniz için yeni bir hayat kurmak uzun vadede daha sağlıklı olabilir. Önemli olan, neye dayanarak devam ettiğinizi ya da devam etmenin size ne kazandıracağını netleştirmeniz. Peki, eğer hiçbir şey değişmezse, bu evlilik içinde kaç yıl daha böyle kalabileceğinizi düşünüyorsunuz? Bu sorunun cevabı, sizi en doğru karara götürebilir.
 
Bir cok ayrintisi ile benzer bir evlilige sahidim. Disaridan bize yansiyan bulunmaz hint kumasi kocasini asla birakmiyor adam simarmista simarmis.
Yapmayin kendinize bunu, cocuklariniza boyle iliskilere ornek olmus olmayin
 
Bu konuyu erk

Bu konuyu erkek kardeşimle konuşmuştum çünkü artık ne olacaksa olsun dedim gerçekten özgür olması dışarıda fazla vakit geçirmesi boşanma sebebi zaten.
Kardeşim takip etti kahveye gidip okey oynuyor öyle bir arkadaş grubu var 5 6 kişilik yemekten sonra sözleşip buluşup Okey oynuyorlar.
Sen bilirsin abla kararında yanındayım ama üç dört gece takip ettim kahvede Okey oynadı demişti 😞 Evin karın çocuğun var bu ne sorumsuzluk diyorum biraz düzeliyor arıyorlar çağırıyorlar yine gidiyor bir şekilde.
senden habersiz iddia kumar ya da bahis oynayip kaybetmis olabilir onun çöküntüsünu yasiyor olabilir gizlice. ya da canim esinjn iş hayatinda sorunlari olabilir. ya da en son ihtimal biraz uzak bence platonik aşık olabilir .yani ortada birsey yok ama platonik.dertli durmasi ondan olabilir mi
 
Ya malesef şu kahveye gidip okey oynama muhabbeti bi bağımlılık. Ha uyuşturucu ha kahveye gidip okey oynamak. Bana aynı geliyor gördükçe. Eşimin kahvesi var 10 tane de oyun oynanacak masası var her akşam çoğunlukla aynı kişiler aynı ekiplerle geliyorlar oynamaya bütün masalar doluyor. İnanır mısınız haftanın 7 günü her akşam gelenler, hatta yıllardır aynı saatlerde geldiğini bildiklerim var. 20 yaşında üniversiteleri gençlerde var 30lu yaşlarda masa başı çalışanlarda var 70 yaşında yaşlı emekli dedelerde var. Evli olduğunu bildiğim adamları görünce eşleri buna nasıl izin veriyor diye şaşırıyorum işte işin eş tarafı sizsiniz. O arkadaş grubu dağılmadıkça ya da siz taşınmadıkça buna engel olmanız mümkün değil malesef. Bu sorun devam ettikçe sizin çabanız balığın sudan çıkınca nefes almaya çalışmasına benzer.

Ben yerinizde olsam ne yapardım dersenizde 2 buçuk yaşına yaklaşmış bi çocuğum var büyüğü olmasa da empati yapabiliyorum. Muhtemelen boşanırdım. Ama bugün ama yarın kesin sonumuz bu olurdu. Mantıklı yönden bakınca iş hayatına geri dönüp hayatınız için güvence oluşturmalısınız. Kardeşiniz evliymiş sanırım ailenizle yaşıyormuş anlaşabiliyoruz diyorsanız boşanınca ailenizi yanınıza alıp size çocuklar konusunda destek olmalarını sağlamakta bi seçenek.

Bu arada yapabilirim diyorsanız eşiniz size maddi bakımdan zorluk çıkarmıyorsa tek sorun konuda anlattıklarınızsa para biriktirip eliniz güçlenene kadar kendisini görmezden gelmeyi deneyebilirsiniz bi kaç sene. O zaman 2. Bebeğinizde biraz büyümüş olur. Tamamen sizin ne istediğinize, nasıl bi hayat hayal ettiğinize bağlı. Hiç bi kadın bu şekilde yoksayılmayı haketmez size haketmiyorsunuz.
Çok güzel yorumlarınız teşekkürler. Birikim yapmam pek mümkün değil çünkü para bıraktığı zaman evdeki eksik şeyler için yeterli oluyor, yada kendisi alıyor eksikleri. Çalıştığım dönemde birikim yapmadığım için çok pişmanım hep verdim 😔 ben istemeye alışkın değilim o vermeye 300 400 bırakır süt beslenme için malzeme alayım diye. Bunlara rağmen yok sayılmak herşeyden çok kırıyor.
 
Çok güzel yorumlarınız teşekkürler. Birikim yapmam pek mümkün değil çünkü para bıraktığı zaman evdeki eksik şeyler için yeterli oluyor, yada kendisi alıyor eksikleri. Çalıştığım dönemde birikim yapmadığım için çok pişmanım hep verdim 😔 ben istemeye alışkın değilim o vermeye 300 400 bırakır süt beslenme için malzeme alayım diye. Bunlara rağmen yok sayılmak herşeyden çok kırıyor.
O zaman ekonomiyi bahane ederek ihtiyacınızdan fazlayı isteyip kenara atmayı deneyebilirsiniz. Ben birikim derken çalışarak yapacağınız birikimden bahsetmiştim. Ayrılmaya kesin kararlıysanız ve ille de maaşımı alır diyorsanız banka hesabınızı açıp kontrol etmeyecekse maaşınızı eksik söyleyebilir o parayı kenara atabilirsiniz. Ya da dürüstçe vermeyeceğim diyip biriktirirsiniz. Ayrılmak şu an zor zaten ki bu çok anlaşılır o zaman da görmezden gelip sanki yokmuş gibi ev arkadaşı gibi düşünüp bi süre idare edip bebeğinizin büyümesini bekleyebilirsiniz. O zaman düşünürsünüz tekrar ne yapacağınızı
 
Bir insan hayatını sadece evliliğine adarsa calismaz sosyal çevre sahibi olmazsa başına gelmesi muhtemel olan bir durum bu.Bunun hak etmek yada etmemekle ilgisi yok.Siz ne kadar iyi yada mükemmel olsanız bile Paylaşım ve özen yeni bitmemistir o sinyaller daha erken başlar insan öteler yada bahane bulur bazense sinirlenir her şekilde inkar eder .Takî kendine söyleyecek yalan kalmayana kadar.En kısa sürede işe başlayın kendinize yatırım yapın ve açık açık konuşun .Gerçekten sevgisi bitti ise buna göre bir yol çizin karar alın.Tabiki ekonomik durumunuz önemli .Çocuklar büyüyene kadar ben benden geçerim derseniz Onuda bilemem tabiki Ayrılın ayrılmayın da demem.Ev arkadaşlığı modunu kimi insan sürdürür kimide sürdüremez kişiye kalmış bir tercih bu
 
Farkında değilim gibi bir cümle ile cevap vermesi çok sinir bozucu.
Bende olsam sizin şu an düştüğünüz düşüncelere kapılır ve üzülürdüm.
İnsan ne hayaller ve düşüncelerle evlenip yuvasını kuruyor, yıllar içerisinde de bu noktaya gelmek yorar.

Zaten terapi almışsınız sanırım, ancak aile terapisi almanızda fayda var.
Belki gerçekten adam kafasındakilerden dolayı (artık kendi içinde ne yaşıyorsa) farkında değil birşeylerin.
Bende 2 erkek çocuk annesiyim, yalan değil, 2. çocuktan sonra hayat biraz farklılaşıyor.
Sonrasında da motonlaşmaya başlayabiliyor.
Eskisi gibi olmuyor bir çok şey, sorumluluklar arttıkça da hayatın kaosu artıyor bence.
Bu hayatın yorgunluk kısmı da, bizi bazen içine çekebiliyor.

Haklısınız, hiç kimse bu şekilde ilgisiz ve sevgisiz bırakılmayı hak etmez.
Konuşmadan ve çözümler aramadan bence hemen boşanmaya yeltenmeyin.
 
Ben birkaç aydır sizin eşiniz gibiydim. Tüm gün kulaklık takıp müzik dinliyordum, eşim de ona karşı ilgisiz olduğumdan şikayet ediyordu. Neden böyleydim bilmiyorum ama artık düzelmeye başladım. Bu arada eşim üstüme gelmiş gibi olunca daha da uzaklaşıyordum. Biliyorum, normal olmayan benim ama sebebini de bilmiyorum, kendimi karanlıkta hiss ediyordum. Sizin eşinizin sorunu ne tabi bilemeyiz ama umarım düzelir. Kaç aydır böyle mesela, eğer daha yeniyse bir az zamana bırakabilirsiniz.
 
O zaman ekonomiyi bahane ederek ihtiyacınızdan fazlayı isteyip kenara atmayı deneyebilirsiniz. Ben birikim derken çalışarak yapacağınız birikimden bahsetmiştim. Ayrılmaya kesin kararlıysanız ve ille de maaşımı alır diyorsanız banka hesabınızı açıp kontrol etmeyecekse maaşınızı eksik söyleyebilir o parayı kenara atabilirsiniz. Ya da dürüstçe vermeyeceğim diyip biriktirirsiniz. Ayrılmak şu an zor zaten ki bu çok anlaşılır o zaman da görmezden gelip sanki yokmuş gibi ev arkadaşı gibi düşünüp bi süre idare edip bebeğinizin büyümesini bekleyebilirsiniz. O zaman düşünürsünüz tekrar ne yapacağınızı
Şu anda zaten ilk önceliğim bebeğim biraz daha büyüdüğünde çalışmak birikim yapmak olacak çünkü gidişat daha da kötüye giderse tekrarı olmayan bir hayatı böyle sürdürmek istemiyorum.
 
Ben birkaç aydır sizin eşiniz gibiydim. Tüm gün kulaklık takıp müzik dinliyordum, eşim de ona karşı ilgisiz olduğumdan şikayet ediyordu. Neden böyleydim bilmiyorum ama artık düzelmeye başladım. Bu arada eşim üstüme gelmiş gibi olunca daha da uzaklaşıyordum. Biliyorum, normal olmayan benim ama sebebini de bilmiyorum, kendimi karanlıkta hiss ediyordum. Sizin eşinizin sorunu ne tabi bilemeyiz ama umarım düzelir. Kaç aydır böyle mesela, eğer daha yeniyse bir az zamana bırakabilirsiniz.
Eşiniz adına üzüldüm açıkçası. Karşınızdaki insanı yok saymak yerinde herkes yoluna baksın daha iyi olur aslında. Sadece sizin için söylemiyorum umarım zaman düzeltir herşeyi.
 
Farkında değilim gibi bir cümle ile cevap vermesi çok sinir bozucu.
Bende olsam sizin şu an düştüğünüz düşüncelere kapılır ve üzülürdüm.
İnsan ne hayaller ve düşüncelerle evlenip yuvasını kuruyor, yıllar içerisinde de bu noktaya gelmek yorar.

Zaten terapi almışsınız sanırım, ancak aile terapisi almanızda fayda var.
Belki gerçekten adam kafasındakilerden dolayı (artık kendi içinde ne yaşıyorsa) farkında değil birşeylerin.
Bende 2 erkek çocuk annesiyim, yalan değil, 2. çocuktan sonra hayat biraz farklılaşıyor.
Sonrasında da motonlaşmaya başlayabiliyor.
Eskisi gibi olmuyor bir çok şey, sorumluluklar arttıkça da hayatın kaosu artıyor bence.
Bu hayatın yorgunluk kısmı da, bizi bazen içine çekebiliyor.

Haklısınız, hiç kimse bu şekilde ilgisiz ve sevgisiz bırakılmayı hak etmez.
Konuşmadan ve çözümler aramadan bence hemen boşanmaya yeltenmeyin.
İnanın konuşuyorum anlatıyorum öyle kavga eder gibi değil, önceden mesai bitimine kadar ozlerdim şimdi gece yarısına kadar gelmiyor farkına varıyorum ve bu çok kötü yokluğuna alışıyorum.. Beni yokluğuna alıştırma diyorum önceden asla olamam diyordum şimdi fikir alıyorum buradan ne yapsam diye.
Yoğun olur yorgun olur anlarsın ya hani öyle değil sadece kendi dünyasında gibi, bu çok yorucu.😔
 
Bir cok ayrintisi ile benzer bir evlilige sahidim. Disaridan bize yansiyan bulunmaz hint kumasi kocasini asla birakmiyor adam simarmista simarmis.
Yapmayin kendinize bunu, cocuklariniza boyle iliskilere ornek olmus olmayin
En çok ta onu düşünüyorum çocuklarımı geçen gün yemek yiyoruz kızım baba annem güzel yemek yapmış neden teşekkür etmedin övmedin dedi, böyle küçük şeyleri fark etmiş olması ileride böyle örnek olmak çok üzüyor beni. Çocuk hissediyor mutsuzluğu. İş hayatına tekrar dönmek için sadece bebeğim biraz daha büyüsün diye bekliyorum. Sonrasında eşimle net bir şekilde konuşacağım olmuyorsa herkes yolunda mutlu olsun diye.
 
Bunca yıl sevgiyle yürüttüğünüz bir evliliğin böyle bir hale gelmesi, sizi en çok kıran şey olmuş gibi görünüyor. En zor olan da sevginin eksikliğini hissetmek ama karşı tarafın bunu önemsememesi.
Burada en büyük soru şu: Bu şekilde devam etmek sizi ne kadar mutlu edebilir? Çocuklarınız için bu evliliği sürdürmek bir seçenek olabilir ama siz sürekli eksik ve değersiz hissettiğiniz bir ilişkide yaşamaya devam ederseniz, bu sizi zamanla daha da yıpratır. Çocukların sağlıklı bir aile ortamında büyümesi önemlidir ama mutsuz bir anneyle büyümeleri de onların gelişimini olumsuz etkileyebilir.
Şu an boşanmanın sizi daha fazla zorlayıp zorlamayacağını düşünüyorsunuz ama mutsuz bir evliliğin içinde kalmak da sizi farklı bir çıkmaza sokuyor. Kendinizi çocukların annesi ve bir ev arkadaşı gibi hissediyorsanız, eşinizle net bir konuşma yapıp, ya evliliği gerçekten toparlamak için çaba göstermesini ya da artık yol ayrımına gelindiğini açıkça konuşabilirsiniz. Eğer eşiniz hiçbir şekilde değişmeye istekli değilse, kendiniz için yeni bir hayat kurmak uzun vadede daha sağlıklı olabilir. Önemli olan, neye dayanarak devam ettiğinizi ya da devam etmenin size ne kazandıracağını netleştirmeniz. Peki, eğer hiçbir şey değişmezse, bu evlilik içinde kaç yıl daha böyle kalabileceğinizi düşünüyorsunuz? Bu sorunun cevabı, sizi en doğru karara götürebilir.
Yaklaşık iki yıldır bu modda evliliğimiz ve bu şekilde geri kalan ömrümü düşününce bebeğime bakan olsaydı çalışıyor olsaydım onların gelecekte doğru bir evlilik yapması için yaşadığım şeyin evlilik olmadığını onlara kanıtlamak için boşanırım. Kreşi olan işleri araştırıyorum. Çünkü böyle hayatı kaçırıyorum farkındayım sadece biraz daha zaman diyorum kendime.
 
Önceden de acmıstınız konu hatırlıyorum.
Ikı çocuk olmasa tamam ne yaparsanız yapın derım de ıkı çocukla boşansanız ne olacak?
Isınız yok hadı iş oldu diyelim ne kadar maaş alacaksınız?
Çalışma hayatına girince çocuklara kım bakacak?
Sımdı adam çalıştığı ıcın çocuklara sız bakıyorsunuz.
Ikıncı çocuk küçük bosansanız duygusal ihtiyacınız karsılyan sızı ıkı çocukla ihya edecek birini bulmanız da kolay değil.
Bu adam sıze nebılım hakaret vs etse amenna kaç kurtul derdim..
Ama ıkı çocukla şuan daha yorulacaksınız.
Kadının hem dısarda hem evde çalışması artı ıkı çocuğa tek bakması yıne zor.
Mutsuz bir evlilikte çöküş içinde bir hayatı yaşamak okadar zor ki. Değersiz hissederek yok sayılarak yaşamak sözde evlisin işte bu şekilde çok yorucu kırıcı.
Bir çıkış yolu bulsam da çocuklarım la kendime bir hayat kurabilsem keşke diyorum bazen. Umut ediyorum ya 🥹 öyle bir umudum olsa nasıl da güçlü mutlu olurum buna inanıyorum zaman diyorum sadece..
 
Eşiniz adına üzüldüm açıkçası. Karşınızdaki insanı yok saymak yerinde herkes yoluna baksın daha iyi olur aslında. Sadece sizin için söylemiyorum umarım zaman düzeltir herşeyi.
Benim eşim senelerce kalbim kırdı ve bende artık bu şekilde patlak verdi. Yani oturup kaç gündür analiz ediyordum neden diye. Yani hak etti. Sizin eşiniz de evlilik hayatından sıkılmış sanki.
 
2 çocuğu olan bir adamın, hele ki biri 2 yasinda ve tüm gün anne bakiyor, her akşam eve gelip de kulaklık takip film izleyip sonra da habire arkadaşlarıyla okey oynamaya gitmesi kabul edilebilir bir şey değil. Size gösterdiği ilgiyi ilgisizliği geçtim, çocuklarla o da ilgilenecek, bu onun görevi. Ha yorgun gelir, elbette dinlenecek vs ama. Anne zaten tüm gün yalnızken baba her akşam okey masalarında zaman geciremez. İlk çocukta böyle değildi demişsiniz. Ailesinden duygusal ve fiziksel anlamda bir kopuş yasiyor eşiniz ama burda esas nokta, neden? Dikkatini dağıtan bir başkası mı var, bir yere yüklü miktarda borcu mu var, başka ruhsal sıkıntılar mı var vs vs. Bir nedeni muhakkak var bu uzaklaşmanın. Sizden kopmuş. Belki ikinci çocuk sonrası yorulmustur ruhsal olarak. Yani biz de mesela çok yiprandik çocuktan sonra. Boşanmak için fevri olmayin derim, çünkü şuan halihazirda mesleginiz yok ve küçük bir çocuk var. Biraz daha süreci izleyin ve konuşmaya çalışın bununla ilgili
 
İnanın konuşuyorum anlatıyorum öyle kavga eder gibi değil, önceden mesai bitimine kadar ozlerdim şimdi gece yarısına kadar gelmiyor farkına varıyorum ve bu çok kötü yokluğuna alışıyorum.. Beni yokluğuna alıştırma diyorum önceden asla olamam diyordum şimdi fikir alıyorum buradan ne yapsam diye.
Yoğun olur yorgun olur anlarsın ya hani öyle değil sadece kendi dünyasında gibi, bu çok yorucu.😔
anlıyorum sizi
odağınız o ise değiştirin odağınızı dikkatini çekecek şeyler yapın
mesela süslenin püslenin akşamları çocuklarınızla dışarı çıkın "sana muhtaç değilim" modu yapın biraz
her zaman bu bir gerçek "kaçan kovalanır"
birde böyle deneyin bakalım
bunları yaparken afra tafra trip vs yapmayın
 
Oğlum 8 yaşında, eşim eve iş getirip çocuğu boşladı. Yani uzun yıllar böyle gitti. Okulda sorunu oldu oğlumun. Pdr ilk dediği şey baba ile sorunu mu var. Babasını yok gibi davranıyor. İlk bana söylediler. Babasını alıp okula götürdüm. Eşim normale döndü. Yoğun olsa bile onunla da iletişime geçiyor. İşin ilginç yanı oğlumda düzelmeye başladı.

Çocuklarla ilgili sorun görüyorsanız oradan da adamın üzerine gidebilirsiniz. Ama bu bir bağımlılık. Geri dönecek siz yine silkmek zorunda kalacaksınız. Eşimde iş kolik. Arada silkmek zorunda kalıyorum. Gerçekten farkında değildir.
 
Herkese merhaba.
Ben 9 yıllık evliyim son iki yıldır çok farklı bir hayatın içinden buluyorum kendimi eşimin benden evden uzaklığı yazacağım çok şey var ne yazacağım bilmiyorum gibi.
Karakter olarak çok iyi birisi saygı hep vardır hayatımızda, ama Sevgi onda bitmiş gibi..
Söyledim onada konuştuk farkında değilim özür dilerim dedi bı hafta ilgili sonrasında yine uzak soğuk.
Benim konuşup onu kendime yakın tutmanın zaten bir anlamı yok 😔
İki kızımız var biri 8 yaşında diğeri 2 yaşında onlarla ilgili düşkün ama onlara da az vakit ayırıyor aklım almıyor.
Başka biri mi var diye telefonuna maillerine hesap hareketlerine bile baktım inanın o ihtimali bile düşündüm herşeyi ortada öyle tedirgin yada gizli saklı değil. Ama bana neden uzak, konuşunca farkında değildim demesi çok kırıcı bunu fark etmemiş olması.
Cinsel hayatımız bile kötüye gidiyor mutsuzum gerçekten. Dışarıdan geç gelir evde olduğu zaman kulaklık takıp film izler uyur uyanır dışarı çıkar.
Bizi kısıtlamaz ,hayatıma karışmaz ya kıskanmıyor bile seviyor beni anne olarak herkesin takdir ettiği biri olarak, temiz niyetli olduğum için seviyor.
Daha önce sevme şeklini biliyorum Aşkını tutkusunu ,bakışını, yaptıklarını şimdi çok değişti bunu göremiyor.
Boşanalım desem sorunumuz yokki der.!
Bebeğim 3 yaşına girince çalışmayı düşünüyorum tekrardan, ben doğum iznine çıkınca kapandı iş yerim eşim de bebek biraz daha büyüsün istersen öyle bakarsın demişti. İkinci çocuktan sonra evliliğim böyle olacağını hiç bilemezdim..😏
İki çocukla boşansam daha mı kötü olur hayatım? evlilik terapisine tek başıma uyunca oda işe yaramadı böyle bir evlilikte ev arkadaşı gibi çocukların annesi sıfatında devam etmek mi?
Yoksa kendime yeni bir hayat kurmak mı daha mantıklı.
Şu anda çalışmıyorum ailem arkamda durur fakat erkek kardeşimle birlikte yaşıyorlar şimdi yenge yiğenim öylesi seçenek olamaz zaten. Çıkmazın içindeyim fikir verin böyle bir çıkmazda ne yapılır sağlıklı düşünemiyorum mutsuz olduğum için..
Tekrarı olmayan bir hayatta böyle bir evliliği hak etmedim :KK43:
Öncelikle Rabbim yardımcınız olsun, bir an evvel selamete çıkarsın. Yaşadıklarınızın ne kadar kırıcı olduğunu tahmin edebiliyorum inanın. Ama ihanet söz konusu değilse boşanmayı bu aşamada düşünmeyin. En azından çözüm yolları aramadan düşünmeyin. Eşiniz de terapi almayı kabul ederse bu konuda bizim de 6 seans kadar görüşüp çok faydasını gördüğümüz işinin ehli bi hoca tavsiye edebilirim size 🌸
 
Back
X