Küçük büyük farketmez bütün böceklerden korkarım.Sivrisinekten normal sinekten bile korkarımOdama her akşam bakarım böcek felan varmı diye.Yanımda mutlaka böcek ilacı vardır.
o kadar çokki hangisini yazsam bilemedim..deniz,yüksekten düşme,böcek, ama nasıl yeneceğimi bilmiyorum.sakın korkularının üztüne git demeyim..bir böceğin üstüne asla gidemem
Benim uzun zamandan beri asansör fobim vardı. Yedinci kata taşındıktan sonra merdivenlerde nefes nefese kalmaktan bıkıp kendimi asansöre attım bir gün. Zor bela yedinci kata kadar dayandıktan sonra aynada kendime baktım ve bu endişenin belki de çok saçma olduğunu, bunu atlatmam gerektiğini düşündüm.
Bu tarz durumlarda insanın kendisini sorgulaması gerçekten sebebi bulmasında önemli bir etken. Asansörde kalmaktan, havasızlıktan, karanlıktan korkuyordum. E, iyi de asansör sürekli bakıma giriyor, ayrıca içerdeki düğmeye basınca beni kurtaracak bir görevli de var, cep telefonum da asansörde 3G dahil çekiyor... Sorun ne? Bundan korkmak çok komik, sadece hayatı kendim için zorlaştırıyorum dedim ve asansöre yavaş yavaş alışmaya başladım.
Hala asansöre binerken güvenli bir yerde olup olmadığıma bakarım, ona göre binerim. Ama en azından dakikalarca merdiven çıkmak zorunda kalmıyorum artık :)
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?