Bayramda şehit evi...
Bayrama dört gün var.
Ve Gabar Dağı'nda 13 şehit.
Öyle bir ateş ki bu, ocaklara düşen, yakar kavurur yürekleri...
Bayrama gözyaşı karıştı. Acı karıştı. Feryat karıştı. Yürek yangını karıştı.
Evlad acısı, kardeş acısı, yavuklu acısı, eş acısı, baba acısı...
Tazesi ile yıllanmışı farklı olur mu acaba?
Ana yürekleri unutmuyor üstünden kaç yıl geçse de... Ama tazesi daha bir yakıcı olmalı. Daha bir kahredici...
İyi ki şehid denmiş adlarına...
İyi ki Kur'anımız onları cennete götürmüş. Rabbimiz “Ölmedi onlar, demiş. Yaşıyorlar, diriler ama siz farkında olmazsınız” demiş.
Analar – babalar farkında olur, çünkü yüreklerinde hiç ölmez şehit evlatlar. Tazecik, sıcacık kanları sızar durur ana yüreklerinde... Yıllarca... Rüyalarında gelirler şehit evlatlar... Bir özlemdir hiç bitmeyen. Vedalarıyla yaşarlar, helallik dilemeleriyle yaşarlar, son telefonları ile,hep bir burukluk hissettiren selamlarıyla, gülüşleri ile, içemedikleri su ile, sevdikleri burcu burcu ekmek kokusu ile yaşarlar. Anaların kalbi unutmaz. Dizine yatırıp başını okşar şehit yavrusunun ana. Ana yaşatır. Mahallenin her delikanlısında oğlunu görerek yaşatır ana.
Kabir taşlarına yumuşacık ellerini sürer analar... Taşlara kazınmış isimleri severler. Kabristan başka kokar analara... Şehid yavrusunu yatırdığı toprak başka dost olur. Yüreğini dayar kabir toprağına ve sanki fısıldaşır oğulcuğu ile...
Ana yürekleri Rabbin muştusu ile teselli bulur sadece. Onlar gitmiş ve kutlu Peygambere komşu olmuşlardır. Onları Peygamber kucaklamıştır, saçlarını okşamıştır.
Şehit bu, kolay mı? Can pazarında vermiştir canını. Kur'anımıza göre Allah ile alış - veriş yapmıştır. En büyük alış – verişi yapmıştır. Analar bilir bunu.
Bayram'da şehit evi, evet, yangın yeridir, ama biraz da büyük bir onur yeridir. Kapısında bayrak olan evdir. İnsanların acıdan bir katre alıp yüreğine taşımak için kafile kafile gelip ziyaret ettiği mekandır. Hocaların en suzişli sesleriyle Kur'an okudukları hanedir. Şehid evidir o; mübarektir.
Bayramda şehit evinde bütün tatlılara biraz acılık karışmıştır. Biraz buruktur her şeyin tadı.
Bayramda babaların yüreğinde hep bir yumruk vardır. Gözlerinde boşanmaya ramak kalmış bir ağıtın izleri görülür. Dudakları kopar kopar gelir göz yaşına eşlik etmeye. Ama ağlayamaz. “Ağlama derler, şehit babası ağlar mı?”
Şehit evinde kardeşler, bacılar bir başka dövünür. İçlerinde korkunç bir yalnızlık duygusu yaşarlar. “Gitti gelmez bahar yeli şarkılar yarıda kaldı” Bir ağabey gitmiştir, bir sırdaş, bir yoldaş, bir arkadaş... Hüzün bir kelepçe gibi sıkar yürekleri...
Bayramda 13 şehit evi...
Her biri Türkiye'nin bir köşesini kavuran ateş.
Çok yandı Türkiye... :a015::a015::a015::a015::a015: