- Konu Sahibi Cancancan333
- #41
Yaranmaya çalışma kafaya da takma onlar yokmuş gibi davranamaz mısın? Ben artık öyle yapıyorum. Annem evli kocası var adam önceden lojmanda yaşıyordu annem kendi evini çok çirkin olduğunu bilmeden evlendi herhalde ne bileyim şimdi lojmandan çıktılar 2.03 senedir üvey babamın evinde idiler ama evi görsen zaten müstakil ama yıkılmak üzere olan bir ev aşırı nemli çatısı sürekli su akıtıyor falan neyse. Annem de sürekli üzülüp ağlıyordu bana ölüp gideceğim mağara gibi evlerden kurtulamadım gitti diye. Neyse dedim beni okuttu etti ona kredi çekip bir ev alayım dedim. 2,5 milyona 1 ev aldık. Daire yani birinci katta. Altı otopark yani yüksek birinci kat. Ben 1.500.000 kredi çektim annem 1 milyon verdi yıllardır çalışıyor zaten para biriktirdi. Ama 1 milyona ev yok tabi. Ev benim üzerime oldu çok şükür bu konuda eşim de sorun çıkarmadı. Ama evin içinde annemi ve üvey babam yaşıyor. Daha altı ay olmadı annem şikayetlere başladı yok ev güneş çok az görüyormuş. Yok salonu küçükmüş. Yok mutfağı küçükmüş. Her aradığımda şikayet. Çok şükür eski evimden kurtuldum demiyor. Diyor da bir şükür ediyorsa on şikayet ediyor. Ben artık takmıyorum kendi aldığım eve gidesim bile gelmiyor. Ben evlatlık vazifesini yaptım Artık önüme bakıyorum tatillerde falan bir günlüğüne gidiyorum kafi. Rica ediyorum şu anneler babalar mutluluğu çocuklarında aramasın. Ben artık kabullendim annemi mutlu etmek zorunda değilim ben. Barınma ihtiyacı vardı karşıladım. Daha da bebek gibi pışpışlayamam