Eşim ve üvey kızım

Aynı konu mu gerçekten? Orda uykusuz iki ebeveynin psikolojisi bozulmuştu. Zaten konu sahibi anlattıkça konunun çocuk olmadığı da ortaya çıktı. Konu adamın kadını eşi gibi görmemesi
Hayır uykusuz ebeveyn konuyu bilmiyorum benim bahsettiğim 2 yaşındaki çocuğun gece 2 ye kadar uyumaması ve eşininde bundan rahatsız olmasıydı. Bi kahve bile içermiyoruz karı koca eşim şikayetçi diyordu. Burda herkes de erken uyuması lazım o yaşta bi çocuk gece 2 de uyanık olmaz eşin haklı dedi.
 
Konu da tek sorun eşiniz, 12 yaş çok arada bir yaş ergenliğe adım atıyor tutarsız davranış ve ruh halleri oluyor benim çocuğum da 12 yaşında
Siz de ve çocukta bi hata görmedim.
Eşinizle konuşun karışmasın size. Annesi dahi sahip çıkmamış sahip çıkıp koruyan birini bulmuşken suyu bulandırmasın
Bir şekilde konuşmam gerekiyor ama kızım yokken. Yanlış anlamadan nası konuşacağım onu düşünüyorum ben kendimi çok güzel ifade ederim hatta çoğu arkadaşım kızım da psikolog gibisin seninle konuşunca terapi almış gibi hissediyorum diyorlar ama eşim ne desem çok boş konuşuyorsun diyor ve sorunları konuşmadan bu şekilde üzerini örtüyor sorunun bende olduğunu ima ediyor kavga etmeye çalışıyorsun diyor
 
Bir şekilde konuşmam gerekiyor ama kızım yokken. Yanlış anlamadan nası konuşacağım onu düşünüyorum ben kendimi çok güzel ifade ederim hatta çoğu arkadaşım kızım da psikolog gibisin seninle konuşunca terapi almış gibi hissediyorum diyorlar ama eşim ne desem çok boş konuşuyorsun diyor ve sorunları konuşmadan bu şekilde üzerini örtüyor sorunun bende olduğunu ima ediyor kavga etmeye çalışıyorsun diyor
Manipüle ediyor yani, düşmeyin.
İşine gelmiyor aslında doğru konuştuğunuzun o da farkında
Ya adam olursun ya da benden bu kadar de, de ya ciddiyim. Bi kendine gelsin nedir bu.
 
Manipüle ediyor yani, düşmeyin.
İşine gelmiyor aslında doğru konuştuğunuzun o da farkında
Ya adam olursun ya da benden bu kadar de, de ya ciddiyim. Bi kendine gelsin nedir bu.
Evet eskiden daha çok manipüle ederdi annem kaza geçirip annemle kalınca bi süre ayrı kaldık ondan sonra o ayrı kalma süreci biraz da olsa törpüledi onu ama hala çok sıkıcı biri
 
Sanırım ilk yazdığınız çocuğu ikinci plana atacağını düşünüyor. Çünkü çocuk yanımızda yokken tutumu böyle değildi. Hatta benim annem bi kaza geçirdi ölümden döndğ ben bi süre anneme baktım eşimle ayrı kaldık bu süre içinde kızım babam beni hiç aramadı eve bile gelmiyordu anne dedi sorunu tamamen beni görünce beni herkesin altına atması ailesinin yanında da beni bu şekilde görmezden geliyor
Sadece çocuk olduğunda değil ama ailesi olduggnda da aynı şeyden bahsediyorsunuz. Sizi görmezden gelip aşağıliyormus . Bunlar çocukla ilgili değil ki bu adamın size karşı tutumu . Bu bildiğiniz psikolojik şiddet ve başka biriyle alakalı olduğunu düşünmüyorum
 
Manipüle ediyor yani, düşmeyin.
İşine gelmiyor aslında doğru konuştuğunuzun o da farkında
Ya adam olursun ya da benden bu kadar de, de ya ciddiyim. Bi kendine gelsin nedir bu.
Bi ara çocuk istiyorum dedi sonra ben yanaşmayınca başladı yılın sonunda yaparız korunuyorsun dimi falan şu an hiç müsait değiliz çocuk bile onun istediği zaman olacak bende dedim ki ben hiçbir zaman istemiyorum korkma
 
Sadece çocuk olduğunda değil ama ailesi olduggnda da aynı şeyden bahsediyorsunuz. Sizi görmezden gelip aşağıliyormus . Bunlar çocukla ilgili değil ki bu adamın size karşı tutumu . Bu bildiğiniz psikolojik şiddet ve başka biriyle alakalı olduğunu düşünmüyorum
Evet sanırım her şeyin farkındayım artık
 
Hafta sonları çocuklar geç yatacağı zaman belli bir saatten sonra odanızda duracaksanız durun yoksa yatin diyorum ben gayet. Kendi çocuklarım, eşimle vakit geçirmek falan değil derdim, biraz sakin kalmak istiyorum, geç saatlere kadar tahammülüm çok azalıyor.
Konu sahibi bu kızın annesi de değil ve elbette tam olarak o şekilde düşünemez. Babası insan gibi davranacak karısına, halden anlayacak kızının düzgün bir uyku saati olacak. Geç geliyorsa uyandırmayacak çocuğu.
Kadına bakıcılık yaptırıp, söz söyleme hakkı vermemek de ikiyüzlükten başka bir şey değil.
Ben hep söylüyorum bu tarz evliliklerde sorun yaşanmasının asıl sebebi, babalık, eşlik nedir bilmeyen erkekler. Kadınlar çogu kez durumu idare edebilir karşılarında azıcık mantıkli, düşünceli eşler olsa.
Ben böyle bir kocayı çekmezdim konu sahibi, size saygısı yok adamın. Allah kolaylık versin size.
 
Merhaba bayanlar ben 32 yaşında bi bayanım eşim 37 yaşında 3 yıl evvel evlendik. Eşimin ilk evliliğinden 1 kızı var halihazırda 12 yaşında ben evlenip ayrıldım fakat benim çocuğum yok. Evlendiğimiz ilk zaman çocuk babaannesi dedesi ile kalıyordu. (Tabi şuna açıklık getireyim.Çocuğun annesi çocuğa hiç bakmak istememiş çocuk bir kaç kere görme dışında annesini görmemiş ve annesi başkasıyla evli çocukları var eşimden olan çocuğu da istemiyor.) İlk zamanlar ben çok yanımıza almak istedim ama babaannesi ve özellikle dedesi vermek istemedi. Ara ara geldi yanımıza ilk 1,5 yıl da beni hiç istemedi ayrılmam gitmem için her yolu denedi. Ama ben ona karşı sabırlı olmayı denedim zaman verdim. Şu an bi süredir tamamen bizimle artık ve kendisi kalmak istiyor bizimle bende bunu mutlu şekilde karşıladım fakat çocuk yaşına göre aşırı kilolu şu an 80 küsür kiloda ve ona ye desem olmuyor deme desem küsüyor. Eşim de ona karşı kural koyduğum zaman surat asıyor. Çocuk bana anne diyor her gün ona türlü türlü yemekler yapan servise bindiren merak eden yine servisten alan benim birlikte namaz bile kılıyoruz. Ama terbiye etmeme müsade etmiyor eşim. Çocuğun yanında geçen gün göğüs çatalım gözüküyor diye(ki ben farkında bile değildim) bağırdı bana kapat hemen oranı diye. 3 sene oldu hala çocuğun yanında beni görmezden geliyor o bizim çocuğumuz diyorum tamam diyor yine aynı hareketleri yapıyor. Çocukta asla bizi yalnız bırakmıyor zaten akşamdan akşama görüyorum eşimi onda da biz uyumadan uyumuyor.Eşim gelmeden çocuğu uyutuyorum bu sefer eve gelip direkt çocuğun yanına girip uyandırıyor uyuyan çocuğa babacım uyudun mu diyor. Konuşuyorum kızım arada sırada artık akşamları yatmaya yakın odanda oyun oyna ders çalış baba ve anneler de arada baş başa kalmak isterler çünkü dedim. Eee zaten ben okuldan geliyordur babam ya da o zaman gelsin neyinize yetmiyor diyor. Hiçbir şekilde baş başa bi yemeğimiz bile yok dışarıda. Ama sorun eşimde. Arada kayınvalideme bırakabilir zaten hep beraber geziyoruz ayda bir de 1 kaç saat bırakıp baş başa kalabiliriz. Çok bunaldım çocuğu çok seviyorum ama insanın kendi doğurduğu bile olsa bunu ister sizce ne yapmalıyım? Şimdiden teşekkür ederim
Yorumlarda kıskanmasın dıye çocuk yapmadıgını soylemıssın bence çocuk yapın. Ama eşinizin ıyı bır baba olacagını dusunuyoesanız yapın. Yoksa çocuklar ortada heder oluyo. Olan çocuklara oluyor
 
Evet eskiden daha çok manipüle ederdi annem kaza geçirip annemle kalınca bi süre ayrı kaldık ondan sonra o ayrı kalma süreci biraz da olsa törpüledi onu ama hala çok sıkıcı biri
Dengeyi korumak zorunda kusura bakmasın.
Benimde ikinci evliliğim eşimin öz çocuğu yok, benim çocuğum yanımda
Aralarındaki ilişkiye hiç karışmadım, yeri geldi kızdı yeri geldi göklere çıkardı. Eğitmek için elinden geleni yapıyor görüyorum, baba sevgisini sonuna kadar veriyor onu da görüyorum.
Arkadaş gibi karşısına alıp bak bu böyledir böyle olmalıdır, adap üsul öğretiyor.
Oğlum da eşimi örnek alıyor aynı onun gibi davranıyor mesela; futbol izlerken onun verdiği tepkileri veriyor hadi bee hoca kart nerde falan diyor daha birçok şey yazabilirim

Sizinki de kız çocuğu olduğu için sizi örnek alacak, mesela namaz kılıyormuşsunuz, sizin gibi giyinmek isteyecek özenecek yani.

Netice olarak eşin ötede dursun. İlişkinize karışmasın. Müdahale etmesi gereken birşey olursa eder. O kızınızla aranızda engel olmaya devam ederse sorun yaşarsınız. Köprü olması lazım.
 
Hafta sonları çocuklar geç yatacağı zaman belli bir saatten sonra odanızda duracaksanız ndurun yoksa yatin diyorum ben gayet. Kendi çocuklarım ama eşimle vakit geçirmek falan değil derdim, biraz sakin kalmak istiyorum, geç saatlere kadar tahammülüm çok azalıyor.
Konu sahibi bu kızın annesi de değil ve elbette tam olarak o şekilde düşünemez. Babası insan gibi davranacak karısına, halden anlayacak kızının düzgün bir uyku saati olacak. Geç geliyorsa uyandırmayacak çocuğu.
Kadına bakıcılık yaptırıp, söz söyleme hakkı vermemek de ikiyüzlükten başka bir şey değil.
Ben hep söylüyorum bu tarz evliliklerde sorun yaşanmasının asıl sebebi, babalık, eşlik nedir bilmeyen erkekler. Kadınlar çogu kez durumu idare edebilir karşılarında azıcık mantıkli, düşünceli eşler olsa.
Ben böyle bir kocayı çekmezdim konu sahibi, size saygısı yok adamın. Allah kolaylık versin size.
Ama adım üvey anne işte. Öz olsan ne desen sorun olmaz ama üveysen oradan kalk buraya geç desen herkes seni horlar. Çocukları çok seviyorum ama insan evlendiği adamın diğer eşinden olan çocuğuna kendi çocuğu gibi bakıyorsa gerçekten ona ödül vermek isterim çünkü bakıcı olmak başka ama hayat arkadaşının daha önce yatıp kalktığı kadından olan çocuğa kucak açabilmek buna sabır göstermek çok ayrı bi merhamet diye düşünüyorum. Ve bununla çok sınandım inanın
 
Böyle olması gerekmiyor mu yine de teşekkür ederim. Ama ben boşansam bile bu çocuğu almak isterim verse bana bakarım öyle alıştım seviyorum onu. Her şey kan bağı değil
Çocuğu olan bi adamı eş olarak seçerken sizin yaptığınızı yapabilir miyim diye düşünmeli kadınlar zaten. Başka türlüsü mümkün değil. Sorunu nasıl çözersiniz bilemiyorum. Eşinizi görmezden gelip kızınızla aranızda bi kural koyma olayı yapsanız eşinize ters tepebilir. Ama belki çocuk uyum sğalar, eşinizde daha iyi bi ortam olduğunu görünce sessizleşir. Belki bi ihtimal. Ama bence eşiniz başbaşayken size iyi davranıp başkalarının yanında sizi yoksayıyorsa iki yüzlülük bu. Sizi herkesin yanında aynı derece el üstünde tutmalıydı bu adam hayatında anne görmemiş bi çocuğa annelik yaptığınız için. En basiti eşi olduğunuz için. Bence eşinizle güzelce konuşun, çözüm üretemezseniz boşanma işini bi düşünün. Evet çocuk için çok yıpratıcı olur ama hayatınızda zindan olur bu şekilde. Zaten çocuğun velayeti annedeymiş istesenizde alamazsınız ne yazık ki...
 
Evet siz bu konuyu yine açmıştınız, yeni üyeiik almışsınız. Çocuk kilolu, dede babanne çok şımartmış, ben ne desem üvey oluyorum... Hepsi aynı detaylar. Çocuk değil ergen. Sanki 6 yaşında gibi davranıyorsunuz. Ben yatırıyorum onu, kızım biraz da odanda oyna ne? Benim kızlar 7 yaşında başladı kendi yıkanmaya uyumaya. 12 yaş tehlikeli tam ergenliğin başladığı zamanlar, çocuklar otomatik isyana başlıyor. Kendilerine özel alan mahremiyet istiyor, herşeylerine karışılmasından nefret ediyorlar. Bu kadar yetişkinin arasında ne bir diyetisyene ne bir psikoloğa götüren var. Herkes cahilce kafasına eseni yapıyor. Kocanıza rest çekeceksiniz, ya benim bu çocuk hakkında söz hakkım olur ya da ben giderim diyeceksiniz. Kötü niyetiniz yok orası belli ama ergenlik bunalımlarını dibine kadar yaşamış bir anne olarak çocuğu çok bunalttığınızı söyleyebilirim. Terapiste psikoloğa önce yanaşmıyorlar ama sonra bülbül gibi şakıyorlar. Ne istiyorlar ne istemiyorlar, neye karşılar neyi kabul ederler tarafsız birine anlatıyorlar. Sen nasıl olmasını istiyorsun diye soran oluyor mu, sizin istediğiniz şekilde o an hemen olması gerekmiyor.

Siz çocuğu bebekliğinden beri tanımıyorsunuz büyümesine şahit olmamışsınız, şimdi birden çıkıp benim istediğim şekle gelsin diyorsunuz. Hepsi kafadan arızalı tiplerin arasında büyümüş yazık. Gerçeği yazacağım kusura bakmayın, kocanız sizinle sevgi için aşk için evlenmemiş. Bir ev düzeni olsun, annem babam yaşlandı çocuğa bakacak biri lazım kafasıyla evlenmiş. Ders ödev planını kendisi yapsın, ne zaman kitap okuyacak ne zaman yıkanacak uyuyacak uyanacak bırakın kendisi hazırlasın. Çalar saat alın kurmayı öğretin. Bakın bunu yiyeceksin bunu içeceksin diyince bile bir tüyleri dikeliveriyor. Bunu yapsam yer miyiz veya bugün ne yiyelim diye yaşadık bir süre. Uzun sürmüyor bu isyan, 1 ay falan sonra yine evde ne pişerse yeniyor. Ergenle savaşan hiç bir anne baba kazanamaz kaldı ki sizin eliniz çok zayıf.
 
Evet siz bu konuyu yine açmıştınız, yeni üyeiik almışsınız. Çocuk kilolu, dede babanne çok şımartmış, ben ne desem üvey oluyorum... Hepsi aynı detaylar. Çocuk değil ergen. Sanki 6 yaşında gibi davranıyorsunuz. Ben yatırıyorum onu, kızım biraz da odanda oyna ne? Benim kızlar 7 yaşında başladı kendi yıkanmaya uyumaya. 12 yaş tehlikeli tam ergenliğin başladığı zamanlar, çocuklar otomatik isyana başlıyor. Kendilerine özel alan mahremiyet istiyor, herşeylerine karışılmasından nefret ediyorlar. Bu kadar yetişkinin arasında ne bir diyetisyene ne bir psikoloğa götüren var. Herkes cahilce kafasına eseni yapıyor. Kocanıza rest çekeceksiniz, ya benim bu çocuk hakkında söz hakkım olur ya da ben giderim diyeceksiniz. Kötü niyetiniz yok orası belli ama ergenlik bunalımlarını dibine kadar yaşamış bir anne olarak çocuğu çok bunalttığınızı söyleyebilirim. Terapiste psikoloğa önce yanaşmıyorlar ama sonra bülbül gibi şakıyorlar. Ne istiyorlar ne istemiyorlar, neye karşılar neyi kabul ederler tarafsız birine anlatıyorlar. Sen nasıl olmasını istiyorsun diye soran oluyor mu, sizin istediğiniz şekilde o an hemen olması gerekmiyor.

Siz çocuğu bebekliğinden beri tanımıyorsunuz büyümesine şahit olmamışsınız, şimdi birden çıkıp benim istediğim şekle gelsin diyorsunuz. Hepsi kafadan arızalı tiplerin arasında büyümüş yazık. Gerçeği yazacağım kusura bakmayın, kocanız sizinle sevgi için aşk için evlenmemiş. Bir ev düzeni olsun, annem babam yaşlandı çocuğa bakacak biri lazım kafasıyla evlenmiş. Ders ödev planını kendisi yapsın, ne zaman kitap okuyacak ne zaman yıkanacak uyuyacak uyanacak bırakın kendisi hazırlasın. Çalar saat alın kurmayı öğretin. Bakın bunu yiyeceksin bunu içeceksin diyince bile bir tüyleri dikeliveriyor. Bunu yapsam yer miyiz veya bugün ne yiyelim diye yaşadık bir süre. Uzun sürmüyor bu isyan, 1 ay falan sonra yine evde ne pişerse yeniyor. Ergenle savaşan hiç bir anne baba kazanamaz kaldı ki sizin eliniz çok zayıf.
Evet aynen böyleydi konu. Bana kızıyorlardı ama hiç kızım demiyordu sürekli çocuğa kafayı takmıştı. Ben de kilolu olmasından dede ve babaanne de 1,5 yıl kalıp tekrar babaya gelmesinden şüphelendim. Çocuğa hepimiz üzülmüştük
 
Çocukla ilgili konuşunca hemen üvey anne oluyorum 😢 çocuğumu şikayet ediyorsun diyor yanlış anlıyor beni. Beni anlamıyor. Geçen gün eşim erken gelmişti. Uyuyordu ben yatak odasından çıktım kızım geldi kapıyı açtım abdeste aldım sonra namaz kılacaktım. Hadi hadi git şimdi çocuğun yanına diyor. Benimle hiç bir vakti yok yatak dışında çok afedersiniz😔 sonra ben yokum sanki sadece bakıcı gibi hissediyorum kendimi
Yuva yıkmak kolay . Bi terapi mi alsanız acaba eşinizle
 
Merhaba bayanlar ben 32 yaşında bi bayanım eşim 37 yaşında 3 yıl evvel evlendik. Eşimin ilk evliliğinden 1 kızı var halihazırda 12 yaşında ben evlenip ayrıldım fakat benim çocuğum yok. Evlendiğimiz ilk zaman çocuk babaannesi dedesi ile kalıyordu. (Tabi şuna açıklık getireyim.Çocuğun annesi çocuğa hiç bakmak istememiş çocuk bir kaç kere görme dışında annesini görmemiş ve annesi başkasıyla evli çocukları var eşimden olan çocuğu da istemiyor.) İlk zamanlar ben çok yanımıza almak istedim ama babaannesi ve özellikle dedesi vermek istemedi. Ara ara geldi yanımıza ilk 1,5 yıl da beni hiç istemedi ayrılmam gitmem için her yolu denedi. Ama ben ona karşı sabırlı olmayı denedim zaman verdim. Şu an bi süredir tamamen bizimle artık ve kendisi kalmak istiyor bizimle bende bunu mutlu şekilde karşıladım fakat çocuk yaşına göre aşırı kilolu şu an 80 küsür kiloda ve ona ye desem olmuyor deme desem küsüyor. Eşim de ona karşı kural koyduğum zaman surat asıyor. Çocuk bana anne diyor her gün ona türlü türlü yemekler yapan servise bindiren merak eden yine servisten alan benim birlikte namaz bile kılıyoruz. Ama terbiye etmeme müsade etmiyor eşim. Çocuğun yanında geçen gün göğüs çatalım gözüküyor diye(ki ben farkında bile değildim) bağırdı bana kapat hemen oranı diye. 3 sene oldu hala çocuğun yanında beni görmezden geliyor o bizim çocuğumuz diyorum tamam diyor yine aynı hareketleri yapıyor. Çocukta asla bizi yalnız bırakmıyor zaten akşamdan akşama görüyorum eşimi onda da biz uyumadan uyumuyor.Eşim gelmeden çocuğu uyutuyorum bu sefer eve gelip direkt çocuğun yanına girip uyandırıyor uyuyan çocuğa babacım uyudun mu diyor. Konuşuyorum kızım arada sırada artık akşamları yatmaya yakın odanda oyun oyna ders çalış baba ve anneler de arada baş başa kalmak isterler çünkü dedim. Eee zaten ben okuldan geliyordur babam ya da o zaman gelsin neyinize yetmiyor diyor. Hiçbir şekilde baş başa bi yemeğimiz bile yok dışarıda. Ama sorun eşimde. Arada kayınvalideme bırakabilir zaten hep beraber geziyoruz ayda bir de 1 kaç saat bırakıp baş başa kalabiliriz. Çok bunaldım çocuğu çok seviyorum ama insanın kendi doğurduğu bile olsa bunu ister sizce ne yapmalıyım? Şimdiden teşekkür ederim
Evetttt yine evli olduğunu sanan fakat sadece bir adamın 1. Evliliğinden olan çocuğuna dadılık yapması ve ev işlerini halletsin diye kandırılmış bir kurban daha , yanlış bir evlilik ...
 
Back
X