• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

6 aylık bebeğim ve üzüntüm

gkulata

Aktif Üye
Kayıtlı Üye
24 Temmuz 2022
619
904
33
Oğlum 6 aylık ve kafama taktığım üzüldüğüm bir mevzu var.
Biz ne eşimin ailesine ne de benim aileme yakın oturuyoruz. Bu şehirde hiç akrabamız yok. Çocuklu arkadaşlarımız da yok hepsi çocuksuz.

Ben evden çalışıyorum ve hafta içi bakıcı geliyor. Akşama kadar yalnızız. Oğlum sadece beni ve babasını görüyor bir de bakıcıyı. Herkes kalabalık ailelerde büyürken oğlum yalnız diye çok üzülüyorum. Akşamları benim mesaim 18de bitiyor. Oğlum da 19.30 gibi gece uykusuna geçiyor yani hafta içi bir yere götüremiyorum. Haftasonu da park bahçe kafe filan geziyoruz ama yeterince sosyalleşmiyor. Onunla konuşan gülümseyen olmuyor.
Çok üzülüyorum bu duruma. Bizim gibi olan var mı? Gelişimini çok etkiler mi sizce?
Gün içinde onunla ilgileniyorum bu arada. İşlerim çok yoğun değil, bol bol oyun oynuyoruz eğleniyoruz.
 
Kuzum bizim de öyle. Bende eşimin ailesi yakın ama konusmuyoruz. Cocuk tek benimle ve eşimle büyüyor bizde bakıcı da yok. 14 aylık oldu. Bir sıkıntısı yok çok sükür. Zaten daha seninki de kücük. 18 aylık falan birkaç saatlik kreşler varmış ebeveynli. Onları düşünüyorum ben de. Bence hiç kendini kötü hissetme. Hem daha çok kucuk. Hem de covit sürecinde kaç bin cocuk bir aile bireyleriyle büyüdü. Ki onlar bizlerdeki gibi arada bir şuraya gidelim, buraya götürelim durumu da olmadı. Zor olmuştur eminim ama bir şekilde oldu yani… şimdi en büyük sansımız kreşler. 18-24 ay, 24 ay ve üstü ebeveynsiz kaç tane kreş var. Büyüsün, gerekirse o zaman onları düşünürsün. Bence şimdiden hiç yük bindirme yüreğine
 
Ayaklanmaya başlar yaza doğru emeklese bile parklara götürün , ona uygun bir tulum alın hafta içi de çıkarsın bakıcınız . Amaç mümkün olduğunda akran yakınlaşması olmalı.
Biz de yalnızız maalesef aileler çok uzakta . Bır tanıdığımızın teyzesi geliyormuş kıskandım biliyor musunuz. Ya da kızımın arkadaşının dedesi babaannesi karşımızda oturuyor , çocuklar dışarda oynuyor bahçede bisiklete biniyor . Kızım adına üzgünüm ben de ama yapacak bişey yok. O yüzden 21 aylık yarım gün kreşe başladı, iyi ki de başlamış şimdi eve gelmek istemiyor. Siz de düşünebilirsiniz
 
Haftasonu da park bahçe kafe filan geziyoruz ama yeterince sosyalleşmiyor. Onunla konuşan gülümseyen olmuyor
Allah bağışlasın🙏
Bebek oyun merkezleri var, hem bebekler sosyalleşiyor hem ebeveynleri, çevrenizde bu tip yerler var mı diye bir araştırın bence.
 
Allah bağışlasın🙏
Bebek oyun merkezleri var, hem bebekler sosyalleşiyor hem ebeveynleri, çevrenizde bu tip yerler var mı diye bir araştırın bence.
Teşekkür ederim. Hemen yakınımda var ama bebeğim çok küçük. Belki 2 yaşından sonra gidebiliriz.

Keşke akraba filan olsaydı. Oğlum birisi ona gülünce çok heyecanlanıyor sürekli ona gülsünler diye yüzlerine bakıyor bekliyor insanların avmde filan. Ona üzülüyorum. :/
 
Teşekkür ederim. Hemen yakınımda var ama bebeğim çok küçük. Belki 2 yaşından sonra gidebiliriz.

Keşke akraba filan olsaydı. Oğlum birisi ona gülünce çok heyecanlanıyor sürekli ona gülsünler diye yüzlerine bakıyor bekliyor insanların avmde filan. Ona üzülüyorum. :/
Rica ederim, benim söylediğim merkezlerde sadece bebek gruplarına özel aktiviteler de oluyor, ki 6 aylık bebekleri de kapsıyor diye biliyorum, yanlış anlatım olabilir spa merkezleri gibi yerler dediğim merkezler, 0-1 yaş grubu için ayrı, 1-4 yaş grubu için ayrı zaman dilimlerinde farklı aktivitelerin olduğu merkezler.
 
Oğlum 6 aylık ve kafama taktığım üzüldüğüm bir mevzu var.
Biz ne eşimin ailesine ne de benim aileme yakın oturuyoruz. Bu şehirde hiç akrabamız yok. Çocuklu arkadaşlarımız da yok hepsi çocuksuz.

Ben evden çalışıyorum ve hafta içi bakıcı geliyor. Akşama kadar yalnızız. Oğlum sadece beni ve babasını görüyor bir de bakıcıyı. Herkes kalabalık ailelerde büyürken oğlum yalnız diye çok üzülüyorum. Akşamları benim mesaim 18de bitiyor. Oğlum da 19.30 gibi gece uykusuna geçiyor yani hafta içi bir yere götüremiyorum. Haftasonu da park bahçe kafe filan geziyoruz ama yeterince sosyalleşmiyor. Onunla konuşan gülümseyen olmuyor.
Çok üzülüyorum bu duruma. Bizim gibi olan var mı? Gelişimini çok etkiler mi sizce?
Gün içinde onunla ilgileniyorum bu arada. İşlerim çok yoğun değil, bol bol oyun oynuyoruz eğleniyoruz.
Halinize sukredin. Elbette iyi olurdu kalabalik olsaydiniz. Ama bakiyorum bizde tanidiklarimda aslinda hep ayni durumdayiz. Pasalar gibi buyur endiselenmeyin. Buyudukce hem gezmek falan kolaylasacak daha cok sosyallesecek. Oyle dusunun yani. Kendinizi bunun icin kotu hissetmeyin.
 
E artık hemen hemen herkes böyle çocuk büyütüyor zaten. Akran oyun grupları oluyor onlara götürün, gündüzleri yürüyüşe çıkın yaza parka götürürsünüz ekrandan uzak tutup oyun oynadığınız sürece bir şeycik olmaz
 
Oğlum 6 aylık ve kafama taktığım üzüldüğüm bir mevzu var.
Biz ne eşimin ailesine ne de benim aileme yakın oturuyoruz. Bu şehirde hiç akrabamız yok. Çocuklu arkadaşlarımız da yok hepsi çocuksuz.

Ben evden çalışıyorum ve hafta içi bakıcı geliyor. Akşama kadar yalnızız. Oğlum sadece beni ve babasını görüyor bir de bakıcıyı. Herkes kalabalık ailelerde büyürken oğlum yalnız diye çok üzülüyorum. Akşamları benim mesaim 18de bitiyor. Oğlum da 19.30 gibi gece uykusuna geçiyor yani hafta içi bir yere götüremiyorum. Haftasonu da park bahçe kafe filan geziyoruz ama yeterince sosyalleşmiyor. Onunla konuşan gülümseyen olmuyor.
Çok üzülüyorum bu duruma. Bizim gibi olan var mı? Gelişimini çok etkiler mi sizce?
Gün içinde onunla ilgileniyorum bu arada. İşlerim çok yoğun değil, bol bol oyun oynuyoruz eğleniyoruz.
Bizim de sizin gibi kimsemiz yok aynı şehirde neredeyse. Anne baba olarak sizin oynamanız, gülmeniz en kıymetlisi. Firsat oldukça aileleri de ziyaret edersiniz, onlar belki gelirler? Şu anda en önemlisi temel bakım verenle geçirilen zaman, onun ilgisi. Biraz daha büyüdükçe oyun gruplarına gidersiniz, park bahçe çıkarsınız. Sorun olacağını düşünmüyorum.
 
Oğlum 6 aylık ve kafama taktığım üzüldüğüm bir mevzu var.
Biz ne eşimin ailesine ne de benim aileme yakın oturuyoruz. Bu şehirde hiç akrabamız yok. Çocuklu arkadaşlarımız da yok hepsi çocuksuz.

Ben evden çalışıyorum ve hafta içi bakıcı geliyor. Akşama kadar yalnızız. Oğlum sadece beni ve babasını görüyor bir de bakıcıyı. Herkes kalabalık ailelerde büyürken oğlum yalnız diye çok üzülüyorum. Akşamları benim mesaim 18de bitiyor. Oğlum da 19.30 gibi gece uykusuna geçiyor yani hafta içi bir yere götüremiyorum. Haftasonu da park bahçe kafe filan geziyoruz ama yeterince sosyalleşmiyor. Onunla konuşan gülümseyen olmuyor.
Çok üzülüyorum bu duruma. Bizim gibi olan var mı? Gelişimini çok etkiler mi sizce?
Gün içinde onunla ilgileniyorum bu arada. İşlerim çok yoğun değil, bol bol oyun oynuyoruz eğleniyoruz.
Benim bebeğim de 6 aylık Benim ailem uzakta oturuyor eşimin ailesiyle de hiç görüşmüyoruz desem yeridir bebeğim de çok yabancılıyor zaten Muhtemelen sadece evde beni göre göre oldu böyle kimsede Durmaz kimseye gitmez başkasını görünce çığlık çığlığa ağlar başka eve gitsem çığlık çığlığa ağlar ben de bu işe bir çözüm bulmaya çalışıyorum
 
Oğlum 6 aylık ve kafama taktığım üzüldüğüm bir mevzu var.
Biz ne eşimin ailesine ne de benim aileme yakın oturuyoruz. Bu şehirde hiç akrabamız yok. Çocuklu arkadaşlarımız da yok hepsi çocuksuz.

Ben evden çalışıyorum ve hafta içi bakıcı geliyor. Akşama kadar yalnızız. Oğlum sadece beni ve babasını görüyor bir de bakıcıyı. Herkes kalabalık ailelerde büyürken oğlum yalnız diye çok üzülüyorum. Akşamları benim mesaim 18de bitiyor. Oğlum da 19.30 gibi gece uykusuna geçiyor yani hafta içi bir yere götüremiyorum. Haftasonu da park bahçe kafe filan geziyoruz ama yeterince sosyalleşmiyor. Onunla konuşan gülümseyen olmuyor.
Çok üzülüyorum bu duruma. Bizim gibi olan var mı? Gelişimini çok etkiler mi sizce?
Gün içinde onunla ilgileniyorum bu arada. İşlerim çok yoğun değil, bol bol oyun oynuyoruz eğleniyoruz.
İlgili bir ebeveyn iseniz çok etkilenmez, herkes gurbette şimdilerde yalnız değilsiniz...
 
Back
X