Oğlum 6 aylık ve kafama taktığım üzüldüğüm bir mevzu var.
Biz ne eşimin ailesine ne de benim aileme yakın oturuyoruz. Bu şehirde hiç akrabamız yok. Çocuklu arkadaşlarımız da yok hepsi çocuksuz.
Ben evden çalışıyorum ve hafta içi bakıcı geliyor. Akşama kadar yalnızız. Oğlum sadece beni ve babasını görüyor bir de bakıcıyı. Herkes kalabalık ailelerde büyürken oğlum yalnız diye çok üzülüyorum. Akşamları benim mesaim 18de bitiyor. Oğlum da 19.30 gibi gece uykusuna geçiyor yani hafta içi bir yere götüremiyorum. Haftasonu da park bahçe kafe filan geziyoruz ama yeterince sosyalleşmiyor. Onunla konuşan gülümseyen olmuyor.
Çok üzülüyorum bu duruma. Bizim gibi olan var mı? Gelişimini çok etkiler mi sizce?
Gün içinde onunla ilgileniyorum bu arada. İşlerim çok yoğun değil, bol bol oyun oynuyoruz eğleniyoruz.
Biz ne eşimin ailesine ne de benim aileme yakın oturuyoruz. Bu şehirde hiç akrabamız yok. Çocuklu arkadaşlarımız da yok hepsi çocuksuz.
Ben evden çalışıyorum ve hafta içi bakıcı geliyor. Akşama kadar yalnızız. Oğlum sadece beni ve babasını görüyor bir de bakıcıyı. Herkes kalabalık ailelerde büyürken oğlum yalnız diye çok üzülüyorum. Akşamları benim mesaim 18de bitiyor. Oğlum da 19.30 gibi gece uykusuna geçiyor yani hafta içi bir yere götüremiyorum. Haftasonu da park bahçe kafe filan geziyoruz ama yeterince sosyalleşmiyor. Onunla konuşan gülümseyen olmuyor.
Çok üzülüyorum bu duruma. Bizim gibi olan var mı? Gelişimini çok etkiler mi sizce?
Gün içinde onunla ilgileniyorum bu arada. İşlerim çok yoğun değil, bol bol oyun oynuyoruz eğleniyoruz.