yemek seçen ev halkı ve bana güzel davranmayan cocuk

hayır bukadar değildi ...ama kardeşi olmadan önce korona yoktu sosyaldi ..ben kardeşini kiskandigibi düşünmüyorum eminim korona ve karantinaya bağladım
Ha bu arada yeme olayını kafanıza takmayın. Kabullenmek işinizi kolaylaştırır. Ama yapacağınızı şey istediğini yaptığınız zaman bahane bulursa yenisini yapmamak olsun. Benim oğlum da 5 yaşında ve dediğiniz gibi sabah kalkımca ne yersin sorusuna bi düşüneyim de daha acıkmadım daha düşünmedim diye 1 saat oyalar. Ben de hamileyim ve artık dayanamıyorum uzun açlığa. Ben şunu yapıyorum farklı birşey isityorsn derhal söyle yoksa onu yemek zorunda kalırsın diyorum çünkü benimki de asla peynir zeytin salatalık domates reçel bal kaymak pekmez vs yemez. Hemen söylüyor istediğini yapıyorum ondan sonra ister yesinnn ister yemesin keyfi bilir.
 
Yazık üzüldüm çünkü gerçekten 1yıldır eve hapsolmak o yaştaki çocuk için çok zor.
 
Ohooo benim oglanlar sizin kizinizdan kucuk ama yemeklerin hazirlik kismiyla haha hasir nesirler ve evde daha fazla isbolumu var. Kendilerine, birbirlerine ve bana su alabilirler (bardaklar cam olmayacak), aciktiklarinda corbalarini koyarim ister yerler ister yemezler, abur cubur yasak. Kimse evde onlarin hizmetcisi degil, yemedikleri zaman da onlerinden alirim yemegi. Bir deneyin derim; disiplin, kararlilik bu sekildeki simarikliklari cozuyor
 
aynen ben inatlasmayi da denedim zaten inat bir çocuk aramızdaki bağ daha bir kötü hale geldi .

Tabiki öyle olur. Bir çocukla inatlaşmak kadar mantık dışı bir şey olamaz.

Hatta öyle ki, hayır denildiğinde asla kabul etmeyeceğini sorun çıkaracağını bildiğimiz konularda da hayır dememek lazım, esnetmek lazım biraz .

Ne olur ki biraz çocuk olsak, biraz çocukluğumuzu hatirlasak , biraz onların kalplerini beslesek.

Çabucak buyuyecekler zaten. Bir bakacağız ki hazırlanıp evden çıkan bir genç kız / erkek olmuş.
 
Degisiyorlar, üzülmeyin.
Bir arkadasima doktor,su ayda şunu yemezse asslaaa yemez,şöyle yap böyle yap demiş,ama çocuk zorlamaya gelmiyordu,didisip duruyorlardı.
O kadar yıprandı ki,sinirleri bozuldu artık.
Çocuğa zaman tanı dedim.Hepsi zamanla olacak,inatlaşma,her çocuğun iç saati farkli,arada teklif et,gözü alışsın,ama ısrar etme.
Şimdi maşallah yemediği yok,degisik tatlara açık bir cocuk, çin yemeği getirseniz tadımlık alır
Ben çocuklarımda böyle davrandım,esnek olmak gerek, sınırları hissettirerek...
 
Aynen,grinin 50 tonu gibi
Değmez germeye de gerilmeye de.
Çocuklarla işbirliği yapmak gerek,karşı karşıya gelip cekismektense aynı safta yardımlaşmak en iyisi
 
Babasından yüz buluyor. Eşiniz size nasıl davranırsa çocuklar da öyle davranıyor. Eşinizle konuşun, çocuğuna düzgün örnek olmak için biraz çaba sarfetsin.
Yemek yemiyorsa aç kalsın, ölmez 2 öğün atlayınca. O kadar acımayın. Sizin anne olarak disipline edici rolünüz ortadan kalkmış. Bunda babanın da payı vardır diye tahmin ediyorum. Çocuğunuza patronun kim olduğunu göstermeniz lazım. Bu çocuk psikolojisi için de önemli imiş. Çocuklar ebeveynlerine güvenmek ister, anne-babalarının onlardan daha fazla bildiğini, işleri ona bırakabileceğini hissetmek ister. Çocuğunuz sizin patronunuz olduğunda içinde bu güven duygusunu kaybediyor ve sonu mutsuzluk.
 
20 yaşına kadar bamya görsem iyy ac kalsam yemem diyordum... bir gun Evde sadece bamya var dışarıdanda gelmişim açlıktan ölücem diye önce bir minik çatal sonrada bir tencere bamyayı yedim resmen. Şimdi de bamya bamya diye gezinirim ortalıkta. Açlıktan insan yemediğini bile yiyor. Sizin kizinizda ufak daha, alternatif yiyebileceği şeyleri bir süre ortadan kaldırın. Yemiyor mu bırakın ac kalsin. Illa ki yiyecek. Ama genel olarak kucuklukten itibaren gorev ve sorumluluk vermek harici yapmadiklari, eksik yaptiklari seyleri siz yapmissiniz. Yememiş alternatifi vermişsiniz. Sonuçta makarna ve hamur isini de siz verdiniz. Vermeseniz nereden bilecekti. Siz vazgeçip başka seyler yapıncada cocuk alışmış. Eşinizde üstüne tuz biber ekmiş. Bu saatten sonra kararlı durup ne kadar degistirirseniz artik
 
Annem bize hiç sormazdı siz çok tatlısınız yedin yedin yemedim keyfin bilir ya da dayak
 
Bu kadar tavizkar olmayın anne sizsiniz o değil yemedimi bırakın biraz aç kalsın önüne geleni yemedimi sen bilirsin deyin kendi kıymetinizi bilin hizmetçi değil eş ve annesiniz
 
Yemek yemiyorsa kalksın. Üstüne hic düşme. Arada bir şey yemesine izin vermeyin. Acıkınca mutlaka yicektir sabırlı olun.
 
Çocuğa ne yemek istersin diye sormak ve bir saat karar vermesini beklemek
Ben lütfedicem,emek verip yapıcam da ev halkı beğenmecek olduu,aç kalsınlar keyifleri bilir.
Çocuğu tepenize çıkarmışsınız,o anne olmuş siz çocuk.Ne vermişseniz onu alıyorsunuz.
Yemek bu yiyor musun? Hayır mı dedi,söylenmeden uzatmadan canın isterse,diğer öğüne kadar yemek yok,bitti.İstediği kadar konuşsun.
8 yaşında suyunu alacak,yatağını düzeltecek,kız erkek farketmez o onun sorumluluğu.Karşında ağlamak,kendinizi acındırmak nedir.
Hiç bir zaman aman yavrum aç kaldı diye peşlerinde yemekle gezen bir anne olmadım,o yüzden de ben onu yemem bunu yemem diye dolanmazlar,söylerlerse de aç çocuklar var kıymet bilin derim bitti gitti.
 
Ne istersin diye sormayın.
Kendisi yerse yesin
Aç kaldi diye üzülmeyin . Henüz wclikktan ölene rastlamadım..
Ekstra yardım alacağınız dönemde bebek gibi onu da besliyosunuz.
Bizim oğlan da önceleri sadece yumurta yerdi bu aralar yemiyor diye
Tost yapıyorum içine sucuklu salamlı yumurta koyuyorum yemediği kaşarı da ekliyorum. Yiyo
 
Dayak ne zamandan beri otorite kaynağı,disiplin sağlama aracı öğretmen hanım? Çocuklarınıza ve öğrencilerinize böyle mi otorite sağlıyorsunuz?
 
Size 6 ve 10 yaşında erkek çocuklarımın yaptıklarını söyleyeyim.Yataklarını düzeltirler,küçük süpürge ile ev süpürürler,bulaşık makinesini doldururlar,temizleri tezgaha boşaltırlar,toz alırlar,çamaşır katlarlar,sofra kurmaya toplamaya yardım ederler.Bunları kendi kendilerine öğrenmediler,küçük sorumluluklar vererek öğretmeye başladım.
Yapamaz derseniz,sorumluluk vermezseniz yapmazlar,bu kadar.
 
Yemesin. Ne olur ki? Ölmez. O tek tarafli beslenecek diye evdeki herkeste mi tek tarafli besleniyor? Yoksa ona ozel yemek mi yapiyorsunuz? Size yazik degil mi?
Ölmüyor,kendimden biliyorum.Evlenene kadar yediğim şeyler sınırlıydı,yemediklerimi yazsam ne yiyerek yaşıyordun derler:) hiç de ye diye peşimden koşulmadı,nerde koşacak anacım onca nüfusa yemek yapıyormuş üç öğün daha ne olsun:)
Şimdi her şeyi yiyorum maalesef,keşke eskisi gibi olsam
 
Yapmayın lütfen ya. Hiç dayanamıyorum böyle çocuklara vurma düşüncesine. İçinizde büyüttüğünüz bir canlıya nasıl vurmayı düşünebilirsiniz? Canını yakmanız, gururunu incitmeniz, yaşça küçük olduğu için size karşı koyamaması... Dayak hiçbir şeyi çözmez gerçekten hiçbir şeyi. Eğitim psikolojisi bunun neresinde Allah aşkına?
 
Konu sahibi iştahsız çocuk çok zor, kendimden biliyorum. Annemle babam nasıl uğraşırlardı bana yedirebilmek için. O kadar yemiyordum ki bağışıklık sistemim berbattı sürekli hasta oluyordum. Çocukluğum iğnelerle ilaçlarla geçti. En sonunda yemek yapmaya beni de dahil ederek yememi sağlamışlardı.
 
Benim oğlum da çok yemek seçiyor. 4yaşında. Çok da minnoş kıyamıyorum, yemek istemiyorsan kalkabilirsin diyorum asla burnunu indirmiyor, peki deyip öylece gidiyor. Ne zaman geçecek bilmiyorum çok zor oluyor. Eylül de okul açılınca umarım okulda aşar artık bazı şeyleri.
Ama sizin çocuğunuzun yaptığı muameleyi asla yaptırmam, kim anne kim çocuk belli olsun, bir höt dememe bakar mesele.
 
Gözümde çok çirkef bir çocuk canlandı.. Şöyle büyümüş küçülmüşünden hemde okurken katlanamazdım resmen. Okadar yapmayın istediğini oda sizin istediğinizi yapsın empati kurmayı öğrenmeli öyle çok küçük değil 8 yaş 3 yaşında kızım bile çoğu işini kendisi görmek ister, desteklerim mutlu olur daha çok yapar. Size üzüldüm resmen.
 
Bu siteyi kullanmak için çerezler gereklidir. Siteyi kullanmaya devam etmek için onları kabul etmelisiniz. Daha Fazlasını Öğren.…