Hastaneden dondukten sonra şokun etkısıyle aralıksız ağladım tıtredım krız gecırdım. O şoku atlatamadım adamı gozumun önüne geldıkce delirecek gibi oluyorum fakat o adamla evlendireceklerını hatırlayınca
Böyle bır adamla bir hayat gecırmeye zorlanacağımı hatırlayınca bunun korkusu şoku atlatmama yardım ettı galıba..
Bu adamla evlenme ihtimali bile korkudan delirtti ki şoktan çıktım. Hem ağladım hem düşündüm.
Cahıl değılım saf değilim kendimce bi plan yaptım hem ağladım hem düşündüm..doğrumu yaptım kaçmakla yanlışmı yaptım bılmıyorum ama oraya gerı donemem.
Polise gidersem aileme ulaşacaklar. Ailem olayı öğrenince baştan berı istemiyordu iftira atıyor dıyecek. Kanıt gerekecek, inanmayacaklar çünkü. Doktora götürecekler. Ya bi kanıt çıkmazsa ya adam bunu dusunduyse bana ne yaptıgını gercekten bılmıyorum camasırımda ne kan var ne bişey sadece beni mecbur etmek için yaptı bılıyorum. Bir kanıt çıkmazsa şikayet hakkım olmayacak aılem benı gerı goturecek...