- 2 Temmuz 2013
- 16.466
- 12.868
- 498
- Konu Sahibi Novamber wind
-
- #1
ayırlısı hudut belki de öyle bakın, kardeş çok güzel bir şey. Benim kardeşimle yaş farkım fazla ve o kardeşlik duygusunu çok hissedemiyorum, beraber büyümedik yani. O yüzden bu yaşta çocuğunuza kardeş vermek bir yandan çok güzelİyi geceler kk ailesi. Siteye çok uzun yıllardır üyeyim ve epey zamandır konu açmıyordum. Eski nickim __bade__ belki aşina olanlar vardır.
Konuya geçeyim. Evliliğimde beşinci yıla girdik. 3 yaş 3 aylık bir oğlum var. Korunurken hamile kaldım kervanına bende katıldım. Gerçekten nasıl olduğunu bilmiyorum. Bu hamileliğe hiç ama hiç hazır hissetmiyorum. Önümüzdeki birkaç yıl için farklı hedeflerim vardı. Tamda gerekli motivasyonu sağlamıştım aslında.
Korkularıma gelirsek;
- Bir hamilelik ne kadar kötü geçebilirse o kadar kötü bir hamilelik yaşadım. Düşük tehlikesi, böbrek taşı, idrar enfeksiyonu, erken doğum, şeker için kullanılan insülinler, kan sulandırıcı iğneler… o kadar çok korkuyorum ki aynı şeyleri yaşamaktan öğrendiğimden beri elim ayağım titriyor korkudan.
- İkincisi son bir buçuk senede önce babamı sonra abimi kaybettim. Çok yıkıldım hala kabullenme aşamasındayım. Çok zorlanıyorum. Alışamıyorum. Psikolojik destek almaya başlamıştım. En çok korktuğum noktada bu; ilaç kullanıyor olmam. Kullandığım ilaç gebelikte güvenli değil kategorisi c. Bebeğe zarar vermiş olacağından korkuyorum ve ilacı bıraktığımda kötü olmaktan. Anksiyete beni çok zorluyor çünkü.
- Diğer bir korkum belki bu en hafifi. Eğer bebek sağlıkla doğarsa oğlum 4 yaşına giriyor olacak. Bana çok bağlı. Zaten sürekli nöbet usulü çalışıyorum birbirimizi çok özlüyoruz. Yeni bir bebek onu çok etkiler mi? Babasını kimseyle paylaşmıyor onunla ilişkisi daha farklı oyun arkadaşı gibiler çok eğleniyorlar birlikteyken. Oğluma bakıp bakıp ağlıyorum ona haksızlık yapıyormuşum gibi geliyor.
Bu süreçlerden geçen, bilen, bilgili birileri var mı? Bunlar normal mi? Ne yapacağımı bilemiyorum çok karışık hissediyorum.
Bende sürpriz bi gebelik yaşadım hatta adet düzensizliğim oldu İçin bayağı geç öğrendim bende çok fazla ilaç kullanmıştım ama bebeğim çok şükür sağlıklı doğdu,böyle bi risk varsa detaylı ultrason yapmanızı öneririm folik asite de hemen başlayın bence,çocuk kaç yaşında olursa olsun etkileniyor eve yeni bir birey geliyor sonuçta,evliliğinizde ve eşiniz ile ilgili sıkıntı yoksa ger şey hallolurİyi geceler kk ailesi. Siteye çok uzun yıllardır üyeyim ve epey zamandır konu açmıyordum. Eski nickim __bade__ belki aşina olanlar vardır.
Konuya geçeyim. Evliliğimde beşinci yıla girdik. 3 yaş 3 aylık bir oğlum var. Korunurken hamile kaldım kervanına bende katıldım. Gerçekten nasıl olduğunu bilmiyorum. Bu hamileliğe hiç ama hiç hazır hissetmiyorum. Önümüzdeki birkaç yıl için farklı hedeflerim vardı. Tamda gerekli motivasyonu sağlamıştım aslında.
Korkularıma gelirsek;
- Bir hamilelik ne kadar kötü geçebilirse o kadar kötü bir hamilelik yaşadım. Düşük tehlikesi, böbrek taşı, idrar enfeksiyonu, erken doğum, şeker için kullanılan insülinler, kan sulandırıcı iğneler… o kadar çok korkuyorum ki aynı şeyleri yaşamaktan öğrendiğimden beri elim ayağım titriyor korkudan.
- İkincisi son bir buçuk senede önce babamı sonra abimi kaybettim. Çok yıkıldım hala kabullenme aşamasındayım. Çok zorlanıyorum. Alışamıyorum. Psikolojik destek almaya başlamıştım. En çok korktuğum noktada bu; ilaç kullanıyor olmam. Kullandığım ilaç gebelikte güvenli değil kategorisi c. Bebeğe zarar vermiş olacağından korkuyorum ve ilacı bıraktığımda kötü olmaktan. Anksiyete beni çok zorluyor çünkü.
- Diğer bir korkum belki bu en hafifi. Eğer bebek sağlıkla doğarsa oğlum 4 yaşına giriyor olacak. Bana çok bağlı. Zaten sürekli nöbet usulü çalışıyorum birbirimizi çok özlüyoruz. Yeni bir bebek onu çok etkiler mi? Babasını kimseyle paylaşmıyor onunla ilişkisi daha farklı oyun arkadaşı gibiler çok eğleniyorlar birlikteyken. Oğluma bakıp bakıp ağlıyorum ona haksızlık yapıyormuşum gibi geliyor.
Bu süreçlerden geçen, bilen, bilgili birileri var mı? Bunlar normal mi? Ne yapacağımı bilemiyorum çok karışık hissediyorum.
İkincisi son bir buçuk senede önce babamı sonra abimi kaybettim. Çok yıkıldım hala kabullenme aşamasındayım. Çok zorlanıyorum. Alışamıyorum. Psikolojik destek almaya başlamıştım. En çok korktuğum noktada bu; ilaç kullanıyor olmam. Kullandığım ilaç gebelikte güvenli değil kategorisi c. Bebeğe zarar vermiş olacağından korkuyorum ve ilacı bıraktığımda kötü olmaktan. Anksiyete beni çok zorluyor çünkü.
Psikiyatristinizle görüştünüz mü? İlacı farklı bir ilaçla değiştirme şansı var mı? Umarım her şey gönlünüzce olur.İyi geceler kk ailesi. Siteye çok uzun yıllardır üyeyim ve epey zamandır konu açmıyordum. Eski nickim __bade__ belki aşina olanlar vardır.
Konuya geçeyim. Evliliğimde beşinci yıla girdik. 3 yaş 3 aylık bir oğlum var. Korunurken hamile kaldım kervanına bende katıldım. Gerçekten nasıl olduğunu bilmiyorum. Bu hamileliğe hiç ama hiç hazır hissetmiyorum. Önümüzdeki birkaç yıl için farklı hedeflerim vardı. Tamda gerekli motivasyonu sağlamıştım aslında.
Korkularıma gelirsek;
- Bir hamilelik ne kadar kötü geçebilirse o kadar kötü bir hamilelik yaşadım. Düşük tehlikesi, böbrek taşı, idrar enfeksiyonu, erken doğum, şeker için kullanılan insülinler, kan sulandırıcı iğneler… o kadar çok korkuyorum ki aynı şeyleri yaşamaktan öğrendiğimden beri elim ayağım titriyor korkudan.
- İkincisi son bir buçuk senede önce babamı sonra abimi kaybettim. Çok yıkıldım hala kabullenme aşamasındayım. Çok zorlanıyorum. Alışamıyorum. Psikolojik destek almaya başlamıştım. En çok korktuğum noktada bu; ilaç kullanıyor olmam. Kullandığım ilaç gebelikte güvenli değil kategorisi c. Bebeğe zarar vermiş olacağından korkuyorum ve ilacı bıraktığımda kötü olmaktan. Anksiyete beni çok zorluyor çünkü.
- Diğer bir korkum belki bu en hafifi. Eğer bebek sağlıkla doğarsa oğlum 4 yaşına giriyor olacak. Bana çok bağlı. Zaten sürekli nöbet usulü çalışıyorum birbirimizi çok özlüyoruz. Yeni bir bebek onu çok etkiler mi? Babasını kimseyle paylaşmıyor onunla ilişkisi daha farklı oyun arkadaşı gibiler çok eğleniyorlar birlikteyken. Oğluma bakıp bakıp ağlıyorum ona haksızlık yapıyormuşum gibi geliyor.
Bu süreçlerden geçen, bilen, bilgili birileri var mı? Bunlar normal mi? Ne yapacağımı bilemiyorum çok karışık hissediyorum.
Psikiyatristinizle görüştünüz mü? İlacı farklı bir ilaçla değiştirme şansı var mı? Umarım her şey gönlünüzce olur.
Geçmiş olsun..Teşekkür ederim bebek tutunamadı maalesef kimyasal oldu ilaç konusunda da ilk zamanlarda kullanmış olmanın bir zararı olmayacağını yarıma düşüp bırakmamı söylemişti. Bebek düşünmüyorum ama ilacı da bırakacağım o şekilde bir karara vardık
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?