Kendime bile detaylandirip anlatamıyorum nasıl baskasina anlatırımMaddi durumumuz iyi demişsiniz travma tedavisi görebilirsiniz. Ben emdr ve yeniden canlandırma(bunun adını bilmiyorum ama doktor kontrolünde olayı yeniden canlandırıyorsun) gibi birçok yöntem ile konuşmakta bile zorlandığım travmaların üzerimdeki etkisinden büyük ölçüde kurtuldum.
Sanırım bahsettiğim tekniğin adı imgeleme ile yeniden senaryolaştırmaymış.Otrera doğrusunu bilir.
Benim de aynı şekildeydi sürekli yutkunuyordum ve konuşmak aşırı zordu. Ama doktor tekrar anlatmamı istedi ve anlatırken müdahale etti. Atıyorum tam siz istismar edilirken polisin gelmesi, sizi kurtarması gibi detaylar ekleyerek hafızanızdaki gerçeği biraz değiştiriyor :) ve çok daha iyi hissediyorsunuz. Mesela ben çocukken terk edilmiştim ve bunu işledik. öyle bir yeniden imgeledik ki yeniden yarattığımız anıda hem annem hem doktorum yanımdaydı, terk edilmemiştim çok iyi hissediyordum. Hatta sevinçten ağlamıştım.Kendime bile detaylandirip anlatamıyorum nasıl baskasina anlatırımnefesim kesiliyor dusundukce
Evet çok yorucu oluyor. Bir anda kendinize bile anlatmamış olduğunuz unuttuğunuz anılar çıkıyor. Çok yorucu ama sonrası rahatlatıyor. Sizin anılar gerçekten can yakıcı anılar. Eminim zor olacaktır. Ama düzeliyorKendime bile detaylandirip anlatamıyorum nasıl baskasina anlatırımnefesim kesiliyor dusundukce
Ya bir bakıcıya ver ya çalışma. Asla olmaz o evde. Tam gün kreşe verebilirsinKizlar annem ile cok yakin oturuyoruz kizim 5 aylik maddi durumumuz iyi kızım uc yasina falan geldiginde anneme birakip calismayı düşünüyordum çünkü bekarken çalışıyordum..Ama küçükken amcam tarafindan cinsel tacize maruz kaldım (defalarca) büyüdükçe psikolojim bozuldu anladıkca lise zamanlarım berbat gecti bir kac tacize daha maruz kaldim aileme cok öfkeliydim sürekli anksiyete geciriyordum kulaklık takip sürekli uyuyordum kimseye anlatamadım çünkü hslamin kizini da taciz etmişti üstünü dedemler ortmuslerdi bunu görünce hic cesaret edemedim tüm hayatım hayal dünyamda geçti maddi durumumuz çok kötüydü anksiyete yüzünden hic yemek yiyemedim yedigimi icim almiyor kusuyordum cok cok agir seyler yasadim tek tek anlatamiycam babamla da hiçbir zaman baba kiz olamadık siddet gösterip hakaret ederdi tişört giydin yok dar giydin diye cehennemi yasadim diye bilirim sonrasında yanlış bir evlilik yaptım kurtulmak için orasida daha berbattı hemen boşandım sekiz ayda annem babam destek çıktı çocuğum olmadan ayrıldım yillar sonra eşim çıktı karşıma mutluyum ufak tefek tatli tatlı tartışmalarımız olsada şükür iyiyiz sever saygi gösterir herseyimi düşünür kızım dogduktan sonra bende krizler daha çok artti ya kızım da aynı şeyleri yaşarsa diye erkeklerin kucağına gitmesini istemiyorum vermiyorum kimseye ergenlik çağında küçük kardeşim var ise gitmeyi çok özledim ama annem beni koruyamadi zamaninda kızımı da koruyamaz diye korkuyorum o yüzden eliyorum bu secenegi kpss çalışıyordum biraktim kızımi kimseye güvenemem diye atlatamıyorum yüksek oranda anksiyetem var farkindayim olmuyor nasıl kurutulucam atamıyorum üstümden hicbirseyi çocukluğumu geçmişimi geleceğimi çaldı amca denen musvedde muhafazakar diye takilir her pisliği yaparlar iğreniyorum ( psikolojik destek aldim ilaç kullandim birakinca tekrarliyor şuan zaten kızımı emziriyorum kullanamam )
Akli erip kimsenin kendine yaklasamayacagini anlayana kadar kimseye emanet etmek istemiyorum sonrasinda zaten bana herseyi anlatabilecegini konusurum ömrüm yeter de kızımı büyütürsemKendi travmalariniz icin psikologa gidin. Cocugunuz belli yasa geldiginde istiyorsaniz calismaya baslayin. Her yerde zaten yaninda olamazsiniz oldugunuz zamanda korursunuz. Herseyi sizinle konusacak sekilde yetistirirseniz bu da sorun olmaz.
Bakıcıya da güvenemem sanırımDedikleri gibi kreşe verin ya da bakıcı tutun, evinize kamera falan da takarsınız. Durumunuz dediğiniz gibiyse bence bunlar en iyi seçenek. Hiç kimseye güvenmemekte haklısınız, herkesten her şeyi bende bekliyorum. Örnek vermek gerekirse; bana göre de bazı kişiler yapmaz(aile içi) ama ben önlemimi almalıyım, çocuğum olursa her şekilde korumalıyım. İhtimalleri göz önünde bulundurup yaşamak daha iyi. Çocuğunuzu da annenize sakın vermeyin, benim de çocuğum olsa uçan erkek sineğin olduğu evde bile bırakmam. Travmalarınız için çok üzüldüm, eğer o amca denen insanımsı hâlâ yaşıyorsa yüzleşin, herkese rezil edin, herkes ne b.k olduğunu bilsin. Bu yaratıkların yaptıklarının yanına kâr kalmaması lazım. O kuzeninizle şikayetçi olun, bir avukata gidin. Umarım ruhsal olarak daha iyi olursunuz, terapiye gidin, sabahları meditasyon falan yapın.
Umarim düzelirEvet çok yorucu oluyor. Bir anda kendinize bile anlatmamış olduğunuz unuttuğunuz anılar çıkıyor. Çok yorucu ama sonrası rahatlatıyor. Sizin anılar gerçekten can yakıcı anılar. Eminim zor olacaktır. Ama düzeliyor
Siz bu denli mutsuzken hayatınızı mahveden o şerefsiz amca ölmüşütr inşallah keşke yengene yâda çocuğu varsa onlara anlatsaydın o rezi olurdu adi pislikUmarim düzelir
3 yaşında işe başlayacaksanız kreş çağı gelmiş oluyor. Anneniz ne katabilir ki? Kreşe verin hem kendi yaşıtlarıyla sosyalleşme hemde gelişimi sağlanır sizde işe gidersinizKizlar annem ile cok yakin oturuyoruz kizim 5 aylik maddi durumumuz iyi kızım uc yasina falan geldiginde anneme birakip calismayı düşünüyordum çünkü bekarken çalışıyordum..Ama küçükken amcam tarafindan cinsel tacize maruz kaldım (defalarca) büyüdükçe psikolojim bozuldu anladıkca lise zamanlarım berbat gecti bir kac tacize daha maruz kaldim aileme cok öfkeliydim sürekli anksiyete geciriyordum kulaklık takip sürekli uyuyordum kimseye anlatamadım çünkü hslamin kizini da taciz etmişti üstünü dedemler ortmuslerdi bunu görünce hic cesaret edemedim tüm hayatım hayal dünyamda geçti maddi durumumuz çok kötüydü anksiyete yüzünden hic yemek yiyemedim yedigimi icim almiyor kusuyordum cok cok agir seyler yasadim tek tek anlatamiycam babamla da hiçbir zaman baba kiz olamadık siddet gösterip hakaret ederdi tişört giydin yok dar giydin diye cehennemi yasadim diye bilirim sonrasında yanlış bir evlilik yaptım kurtulmak için orasida daha berbattı hemen boşandım sekiz ayda annem babam destek çıktı çocuğum olmadan ayrıldım yillar sonra eşim çıktı karşıma mutluyum ufak tefek tatli tatlı tartışmalarımız olsada şükür iyiyiz sever saygi gösterir herseyimi düşünür kızım dogduktan sonra bende krizler daha çok artti ya kızım da aynı şeyleri yaşarsa diye erkeklerin kucağına gitmesini istemiyorum vermiyorum kimseye ergenlik çağında küçük kardeşim var ise gitmeyi çok özledim ama annem beni koruyamadi zamaninda kızımı da koruyamaz diye korkuyorum o yüzden eliyorum bu secenegi kpss çalışıyordum biraktim kızımi kimseye güvenemem diye atlatamıyorum yüksek oranda anksiyetem var farkindayim olmuyor nasıl kurutulucam atamıyorum üstümden hicbirseyi çocukluğumu geçmişimi geleceğimi çaldı amca denen musvedde muhafazakar diye takilir her pisliği yaparlar iğreniyorum ( psikolojik destek aldim ilaç kullandim birakinca tekrarliyor şuan zaten kızımı emziriyorum kullanamam )
Bence de, belli bir yaşa kadar zaman gecirin, ondan sonra zaten okula falan gider, sizde işinize dönersiniz. Bakıcı işinde de kamera eve taktırırsanız her yere, pek sorun olacağını zannetmiyorum. Siz daha iyi bilirsiniz, ne gönlünüze siniyorsa onu yapın, her şey gönlünüzce olur umarım.Bakıcıya da güvenemem sanırımo yüzden en iyisi evimde cocugumla zaman geçirmek cunki birakirsam icim icimi kemirir
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?