- 5 Aralık 2021
- 15
- 10
- 3
- 26
- Konu Sahibi icimidokuyorum
-
- #1
Bu mesela normal bir arkadasinizda da gelisebilecek bir duygu.ve onun babasıyla arası o kadar yakın ki size anlatamam normal olmayacak kadar yakın. sanki onun her şeyi varmış da ben dıpadızlak ortadaymışım gibi hissediyorum
senelerdir aynı problemle uğraşıyorum hayatımın dolu olmasına rağmen sürekli beni dibe çeken bir konu. psikolojik destek alabilecek maddi yeterliliğim olsa bir an bile düşünmezdim ama sürekli olarak ilerletebilmem bu türkiye şartlarında mümkün değil. kendi kendimi derdimin ne olduğunu bilmeden tedavi etmeye çalıştım kitaplar okudum psikologların youtubeda kanalları oluyor onlardan faydalandım ama işin ehli değilim kendime etki edemedimAslinda baba figurunden ziyade baglanma stilinizde bir sorun varmis gibi gorundu bana.
Tabii ki o ilk genclik zamaninda yasayabilecegimiz uclardaki duygular zamanla yerine daha ayaklari yere basan duygulara birakiyor.
Sanirim sonrasinda flortler olsa da elle tutulur bir iliski yasamamissiniz.
Bence ciddi bir iliskiden sonra bu duygulariniz boyle kalmayacaktir.
Bu benim fikrim tabii, gerek duyuyorsaniz psikolojik destek almaktan cekinmeyin.
evet çok haklısınız en yakın kız arkadaşımın babasıyla ilişkisi çok güzel ona iyi duygularla yaklaşabilirken ay ne güzel ya hep mutlu olsunlar diyebilirken eski sevgilimde aynı şey olduğu zaman çok kindar bir yapıya bürünüyorum. sanki babamın gençlik haliyle savaşıyorum gözümde resmen bu şekildeBu mesela normal bir arkadasinizda da gelisebilecek bir duygu.
Su an en net olarak babasiyla iliskisi cok iyi kisi diye onu kodladiginiz icin bu duygulari yine onun etrafinda onun alaninda yasiyorsunuz cunku en iyi bildiginiz yer henuz burasi, burasi sizin guvenli alaniniz aslinda.
Cunku biliyorsunuz bu alanda sizi sasirtan bir sey olmayacak, bir guncelleme gelmeyecek buraya.
Once kendinizle onu ayristirin.
Duygulari ondan bagimsiz hissetmeye calisin.
hemen alacağım. çok teşekkür ederim başka her türlü öneriye de açığımBağlanma, Amir levine kitabı okuyun. Orda neden bu adamla bu hisleri yaşadığınızı daha iyi anlayacaksınız
Kitaplar okudum demişsiniz. Okumadıysanız gerçekten çok iyi bir kitap
Diğer yorumları okumadım. Konuya istinaden babanizi ve onun yaşattıklarını unutmanız mümkün değil. Babamı hatırlamıyorum, özlemedim diye düşünebilirsiniz ancak öyle değil. Olaylar bilinçdısında tekrarlamaya ve ilerlemeye devam ediyor.hemen alacağım. çok teşekkür ederim başka her türlü öneriye de açığım
haklısınız gerçekten.. imkanım olduğu ilk anda bu konuyla profosyonel şekilde ilgileneceğim çünkü kendi kendime çözemiyorum. kitapların da hepsine bakacağım tekrardan teşekkürlerDiğer yorumları okumadım. Konuya istinaden babanizi ve onun yaşattıklarını unutmanız mümkün değil. Babamı hatırlamıyorum, özlemedim diye düşünebilirsiniz ancak öyle değil. Olaylar bilinçdısında tekrarlamaya ve ilerlemeye devam ediyor.
O da Babanız gibi davranmış, önce iyiydi sonra sürekli terk etmeler ve sonunda tam kopuş. Babanizi istemediğiniz gibi onu da istememişsiniz. O babanızın yerini almış.
Bunu psikolojik destek alarak çok daha hızlı ve sağlıklı çözersiniz. İnşallah maddi olarak bir an önce imkanınız olur.
Kitap önerisi olarak isimlerini yazıyorum
Olgunlaşmamış ebeveynlerin yetişkin çocukları
Hayatı yeniden keşfedin ( buna yeni başladım, içinde bu konuyla ilgili bilgiler var, yararlı olacaktir)
o kadar çok ayrıldık ki hangi birinin sebebini saysam bilemedim, hepsi de saçma sapan şeylerdi. genelde ayrılan taraf ben olmuyordum o oluyordu çünkü onun hayatımdan çıkma riski bile beni deli ederdi, ayrıldıktan sonra da her seferinde dibi görüyordum zaten. 1 haftada 5 kilo verdiğimi bilirim. genel olarak sebepler; görüşememek, görüşememekten dolayı sürekli çıkan kavgalar, daha çok benim tarafımdan olan kıskançlıklar, aniden sinirlenip bir şeyleri çözmek yerine sürekli kestirip atması bu yüzden sürekli benden ayrılması.. say say bitmez hep böyle şeyler. yapıcı olan taraf bendim her zaman.her şeyi gerçekten onunla düzelteceğime inanmıştım bazı huylarını babama benzetsem de babam gibi olmayacağından emindim. hep arkamda durur korur kollar sandım en ufak şeyde arkama geçip beni uçuruma iten ilk insan oldu. babamı görmek istemiyorum, eski sevgilimin fotoğrafına bakıp yüzünü detaylıca görmeye dayanamıyorum bile asla açıp bakamam. kendi kendime hafızamı silmeye çalışıyorum yaşadığımız güzel şeyleri bile aklımda o kadar evirip çevirdim ki size yemin ederim bazı olayları hatırlamaya çalışırken ya bu olayda ben bunu söylemiş miydim yoksa o olay olduktan sonra kafamda olayı düşünürken kendi kendime kurduğum cümleyi olay anında söylemiş gibi mi hatırlıyorum ikilemine düşüyorum. bütün anıları kafamda kurcaladım şimdi hangisi gerçek hali hangisi aklımda düşünürken kurguladığım hali bilemiyorum..Babamız ilk aşkımızdır. Onun tarafından terk edilme hissinden sonra ilk ciddi aşkınızla da böyle olunca büyük bir hayal kırıklığına uğramışsınız. Çünkü her şeyi onunla duzelteceginize inandınız belki. O boşluk hissini, özleyemeceğim bir babanın yokluğunu doldurabilecek kocaman bir aşk.
Orada da ayrıl barış olunca ( ayrıntı vermemişsiniz belki bu kısımda önemlidir. Ayrılma sebepleriniz nelerdi? Gercekten sevgiliniz mi hatalıydı , yoksa sizin kaçınmacı bağlanma stiliniz mi vardi vs?) boyle öfke dolu hissetmek çok normal değil mi? Babanızı görmek istemiyor olduğunuz gibi onu da istemiyorsunuz. Su an durumunuz yoksa kitap okumanız çok iyi olmus bir adım atmış olursunuz duygularınızı iyileştirmek için.
Babanızla sevgiliniz fazla özdesik ayrılma şemanız var sanırım. Hayatınıza sizi bırakıcak birini cekmissiniz ancak hissettiğiniz duygu yoğunluğu bana çok olası geldi. Bende böyle bir sevgilim olsa fotoğrafına bakarken iğrenirdim. Duygularinizi baskilamadan yasayip , kendinize yeni bir hayat sunabilmek icin de farkindaliginizi davranışa dönüştürecek imkanlar bulmanızı dilerim. Yapabileceğinize inaniyorum çünkü her şeyin çok farkındasınız.o kadar çok ayrıldık ki hangi birinin sebebini saysam bilemedim, hepsi de saçma sapan şeylerdi. genelde ayrılan taraf ben olmuyordum o oluyordu çünkü onun hayatımdan çıkma riski bile beni deli ederdi, ayrıldıktan sonra da her seferinde dibi görüyordum zaten. 1 haftada 5 kilo verdiğimi bilirim. genel olarak sebepler; görüşememek, görüşememekten dolayı sürekli çıkan kavgalar, daha çok benim tarafımdan olan kıskançlıklar, aniden sinirlenip bir şeyleri çözmek yerine sürekli kestirip atması bu yüzden sürekli benden ayrılması.. say say bitmez hep böyle şeyler. yapıcı olan taraf bendim her zaman.her şeyi gerçekten onunla düzelteceğime inanmıştım bazı huylarını babama benzetsem de babam gibi olmayacağından emindim. hep arkamda durur korur kollar sandım en ufak şeyde arkama geçip beni uçuruma iten ilk insan oldu. babamı görmek istemiyorum, eski sevgilimin fotoğrafına bakıp yüzünü detaylıca görmeye dayanamıyorum bile asla açıp bakamam. kendi kendime hafızamı silmeye çalışıyorum yaşadığımız güzel şeyleri bile aklımda o kadar evirip çevirdim ki size yemin ederim bazı olayları hatırlamaya çalışırken ya bu olayda ben bunu söylemiş miydim yoksa o olay olduktan sonra kafamda olayı düşünürken kendi kendime kurduğum cümleyi olay anında söylemiş gibi mi hatırlıyorum ikilemine düşüyorum. bütün anıları kafamda kurcaladım şimdi hangisi gerçek hali hangisi aklımda düşünürken kurguladığım hali bilemiyorum..
biraz daha açabilir misiniz internetten araştırayım, düzenli destek almaya şu an gücüm yetmiyorBunun adı aktarımdı
Psikolojik destek almanız gerekiyor.
Yani sevgili ile babayı karıştırmışsınızbiraz daha açabilir misiniz internetten araştırayım, düzenli destek almaya şu an gücüm yetmiyor
gerçekten mi... benim şu ana kadar hayatıma giren erkekler flört veya sevgili olarak hiç farketmez hepsinin işi bile babamınkiyle aynı. hatta bugün arkadaşımla muhabbet ederken ya seninkilerin de hepsinin işi de aynı hepsi aynı model nasıl denk geliyor ya demişti, gülmüştük. demekki bir bağlantısı var, ya ben kendime çekiyorum ya da ben o tarz insanlara yöneliyorum..Profesyonel terapi imkaniniz varsa mutlaka değerlendirin.
Benim de babamla saglikli bir iliskim olmadi. Terapistim suanki partner secimimi yüzde yüz duydugum bu eksiklige bagliyor. Suanki iliskimizin boyutunu da bu sebeple biraz tehlikeli buluyor. Saplanti boyutunda bir bağımlılık olmaya gidiyordu, ama bir miktar astım. Terapinin faydasini hissediyorum.
her duyguyu o kadar doruklarda yaşadım ki hiç böyle bir şeye sebebiyet vereceğini düşünmüyordum, aşık olan her insanın beraberken veya ayrıyken aynı duyguları yaşadığını sanıyordum halbuki hiç de normal değilmiş bu yoğunluklarım..Yani sevgili ile babayı karıştırmışsınız
Yaşadığınız şey aşk değil aslında
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?