Rica ederim..hmm peki onlar dahil etmeden katilmaya calissaniz,tersliyorlar ve ya duymazdan mi geliyorlar? Bir de sizin gibi tek takilan ve ya daha kucuk sayili gruplar yok mu?
Erkek arkadaşlarının dediği laflarda bir anormallik yok.
Üniversite ortamlarında özellikle, erkek arkadaşların evinde kalınır zaten.
Bunda bir sorun yok ki.
Regl mevzusu da aynı şekilde. Esprili bir dille yanıt vermiş arkadaşın.
Saf olsan erkeklerle arkadaş olamazdın bence.
Sana vakit ayırmazlardı. Ancak dalga geçerlerdi. Ben hep böyle olduğunu görüyorum çevremden.
Biriyle samimiyeti ilerletmek için belli bir zaman gerekmez.
Bu 1 ayda da olur, birkaç dakikada da.
Ben mesela, en yakın arkadaşımla konuştuğumuz ilk andan itibaren çok sıcak bir diyaloğa girmiştim.
Karşılıklıydı bu ve yıllardır devam etmekte.
Bence sendeki sorun belki de çok fazla, 'aman bir arkadaşım olsun' tavrında hareket etmendir.
Karşındaki de bunu anlıyordur.
Bu durumda kendine güven duyman ve bu işlerin spontane gelişmesine izin vermen gerekiyor.
Bir de çok önemli bir mesele var ki ; bir şeyi isterken ona bağımlı olmamak lazım.
Yani kız arkadaşın olmadığı için, büyük bir arkadaş grubun olmadığı için kendini yoksun hissetmemelisin.
Böyle devam edersen enerjin düşer ve kaynaşmak istediğin insanları itersin zaten.
yani söyledikleri laflara alınmamalı mıydım ? bilemiyorum, ben çok takmıştım kafama bunu. bana "istersen evimde kal" diyen arkadaşla tanışıklığımız çok yeniydi çünkü, 2. buluşmamızdı öyle söyleyim. bu yüzden beni basit gibi gördüğünü düşünüp üzülmüştüm. diğer arkadaşı nispeten biraz daha uzun bir süredir tanıyordum.
aslında aman arkadaşım olsun tarzı hareket etmemeye çalışıyorum. çok gururlu bir insan olduğum için sanki bunu hiç takmıyormuş gibi davranmaya çalışıyorum. ama arkadaşsızlık beni mutsuz ediyor ve muhtemelen bu mutsuzluk da suratıma yansıyor(
Sana Aykut Oğut 'un kitaplarını öneriyorum.
3 tane var. Hepsini okumalısın bence, eğer okumadıysan.
Kişisel gelişime katkıda bulunacak harika kitapları var.
Kendine değer verme konusunda sorun yaşıyorsun sanki.
İnsanların seni nasıl gördüğü ile de çok ilgilisin.
Bence insan hayatını istediği gibi yaşamalı.
Başkalarının dediklerine bu kadar takılırsak bunalım kaçınılmaz olur.
Tryamour, bu konuda çok haklısın. bu durumun ben de farkındayım, diğer insanların benim hakkımda düşündüğü şeyleri çok önemsiyorum. jestlerinden, mimiklerinden, suratlarından çeşitli anlamlar çıkarıyorum ve bunu düşünmek beni çok yoruyor. hele birisi açık açık yaralayıcı bir laf demişse o günüm direk mahvoluyor(
kendi kendime söz veriyorum bazen, bir daha kimseyi takmıyacağım canım ne isterse onu yapacağım diyorum. ama bu sözüm bir insanın ilk imalı lafıyla yerle bir oluyor( bu durumdan nasıl kurtulacağım bilemiyorum ( keşke ilacı olsa da içip kurtulsam..
hani aids hastalığı vardır, bu hastalıkta insan en küçük şeyden etkilenip hasta olur çünkü bağışıklığı zayıflamıştır.. benim bu durumum da "sosyal aids hastalığı" diye nitelendirilebilir. ben de insanların lafları ve surat ifadeleriyle kendimi üzüyorum
herkese iyi akşamlar. samimi kız arkadaşımın olmaması canımı çok sıkıyor(( aslında genel olarak arkadaş edinmede bir sorunum var denebilir.. babamın işi dolayısıyla ortaokul ve lisede çok okul değiştirdim, devamlı taşınırdık. hep yeni sınıflarım olurdu ve sınıflarda da önceden birbirini tanıyan, kaynaşmış arkadaş grupları.. ilk başlarda denerdim bu arkadaş gruplarının içine girmeyi ama beceremeyince de kendimi toptan geri çekerdim; çünkü aşırı derecede gururlu bir yapım vardır, aslan burcu klasik.. sonuçta bu bende travmatik bir durum yarattı ve sonraki yıllardaki hayatımı etkiledi.
o kadar çok kafama takıyorum ki bunu ! çok isterdim samimi kız arkadaşlarım olsun, birlikte alışverişe çıkalım, kız muhabbeti yapalım filan(( 26 yaşındayım. hiç arkadaşım yok da değil, ama geneli erkek. kurslara filan yazıldım arkadaş edinmek için, ama kız arkadaş edinemedim ve neticede erkek arkadaşlarım oldu. kızla-erkek arkadaş olabilir buna lafım yok.. ama nedense benle arkadaş olan erkeklerin bir süre sonra cıvıması, yerli yersiz iltifatları filan beni itiyo arkadaşlar (( yani yavşama emareleri gösterdikleri anda soğuyorum ve devam ettiremiyorum arkadaşlığı.
öyle çok aşırı güzel bir hatun deilim ama elim-yüzüm düzgündür, kişisel bakımıma da elimden geldiğince özen gösteririm. acaba diyorum, bu normal arkadaşım olan erkekler beni saf mı görüyolar da bu cesareti buluyolar ? tipimde bir saflık, salaklık mı var diye kendi kendimi yiyip bitiriyorum. mesela geçen akşam bir erkek arkadaşla dışarı çıkmıştık. saat ilerleyince dedim ben gideyim evim uzak. ve bana aynen şöyle dedi: "yaa sorun olacaksa bende kalabilirsin evimde boş oda var." o an bozuldum ama birşey diyemedim ve halen bu insanla arkadaşlığımı aynen devam ettiriyorum. çünkü ben de insanım ve arada sinema, tiyatro vs. etkinliklere gitmek istiyorum ve lanet olsun ki arkadaşa ihtiyacım var ! "ya kötü niyetle söylememiştir belki" diye içime attım zira benden de 3 yaş küçük bir erkek, ama kafama taktım bir kere.
başka bir olay, yine başka bir erkek arkadaşla bir mekana müzik dinlemeye gitmiştik. tüm sandalyeler doluydu ve biz ayaktaydık. ama topuklu ayakkabılarım olduğu için yorulmuştum. arkadaş yorulduğumu farkedip sandalye bulayım dedi, ben de dedim nasıl bulacaksın hepsi dolu. aynen şöyle cevap verdi: "kız arkadaşım regl oldu karnı ağrıyo derim ve birisinden rica ederim". ve sonra güldü. gerçi bunu espri amacıyla demişti ama canım sıkılmıştı bir kere.
genel olarak sessiz sakin bir yapım var denebilir.. insanları kırmamaya çalışırım hayır diyemem kolay kolay.. ama kırılmayı da hiç istemem. hazır cevap değilim, birisi can yakan bir laf dese taşı gediğine koyamam. kıskancım, özellikle başarılı ve büyük arkadaş grupları olan insanları kıskanırım ama olan bana olur, kendime ederim ne edeceksem, entrikadan dedikodudan anlamam. insanları birbirine düşürmekten anlamam. bazen diyorum bundan mı kaybediyorum diyorum. etrafa bakıyorum ne çirkef insanların, ne şirretlerin bir ordu gibi arkadaş grupları var(( benim yok işte ((( bizim işyerinde 2 kız var mesela deli gibi kıskanıyorum onları. geniş bir grupları var, her gün gözümün önünde sinema, konser, tiyatro planları yapıyorlar ve ben kahrımdan ölüyorum.
bu kaderi yenmeyi de denedim. kız arkadaş edinmek için kurslara yazıldım ama olmadı. ben biraz çabuk kaynaşmak istiyorum ama karşımdaki insan bana benim gibi reaksiyon göstermeyince olmuyor ki. kısa sürede kaynaşmak istedim insanlarla ama beceremedim, onlar soğuk durunca ben de gururuma yenildim yine kabuğuma çekildim.... ama beceren nasıl becereiyor ben bunu anlamıyorum !!!! mesela bizim işyerinde 2 kız var çok samimiler, hatta biri diğerinin düğününe bile gitti taaa urfalara. ben sanıyordum ki bunlar aynı okulda filan okudu, meğerse serviste tanışmışlar ve sadece 8 aylık bir arkadaşlık ve bu kadar samimiyet !!!! bunu öğrenince hem başımı taşlara vurasım geldi hem de gaza geldim, dedim ben de yapabilirim belki gittiğim kurslarda ama olmadı olmadı olmuyor :'((((((((((((((
26 yaşındayım, iyi sayılabilecek bir üni. bitirdim ve iyi sayılabilecek bir işyerinde çalışıyorum. elim-yüzüm düzgün, bakımıma dikkat ediyorum. kendimi geliştirmeye çalışıyorum kurslar filan, yaza da yüksek lisansa başvurucam. yani fiziksel ve sosyal anlamda bir ucube deilim ama neden böyle oluyor anlamıyorum(((
arkadaşlar, allahaşkına yalvarırım, her türlü öneriye açığım yeter ki yeneyim bunu. kitap olur, film olur, hatta psikolog-psikiyatrist de olur. yazacağınız her bir kelime benim için altından daha değerli bunu bilin.
boşver ya niye sıkıntı yapıyosun ki18 yaşındayım üniversiteye başladım bu yıl benim de doğru düzgün kız arkadaşım yok ahatta oda arkadaşımla bile o kadar iyi değilim hep yakın arkadaşlarım erkek olur bundan da gayet memnunum şöyle düşün erkekler kızlar gibi olmuyo yani mesela bi sır verince söyleme desen de çoğu kız başkasına söyler dayanamaz veya en ufak bi kavga durumunda bütün açığımı anlatıcak kızlar tanıyorum nefret ederim öyle tiplerden ama erkeklere sır verince başkasına söyleme demeye gerek yok zaten söylemiyolar canlarım benim erkeklerde kıskançlık olmuyo kızlar sinsi bu konularda ve erkekler daha dürüst mesela bi kusurunu görünce direkt söylüyolar ama bazı kızlar kıskançlığından kusurunu devam ettirmeni istediği için sorsan bile söylemiyolar kusuru böyle düşününce erkeklerle arkadaşlık daha güzel değil mi anlatabilmişimdir umarım
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?