Aslında ailem babanız gibi beni kırmamak çoğu şeye izin vermek için o kadar çaba harcarlar ki bazen işlerine gelmese bile ortak yollar bulmaya çalışırlar. O yüzden zaten sözlerini çok kale alıyorum. Ama bazı konularda anlaşamıyoruz. Orda da tavsiyeyi aldıktan sonra kendi kararımı vermek istiyorum sadece. Bu ev olayı gibi. Yoksa çoğu şeyde anlayışlılardır.
şimdi bu ev olayında biraz da ailen tarafından bakılırsa öncelikle onların deneyimsizlikleri var
kimdir, nedir bilinmez hissi var
lakin aile öncelikle bu görüşülen kişiler ile ortak noktayı önemsemeli
yani benim arkadaşlarım okuldan hatta sınıftandı
bu insanlar o zamanlar 100 de 1 lik dilimle girilen ülkenin en iyi X fakültesine gelen insanlardı
tabii ki aralarında kötü insanlar olabilir ama benden geçmiş deneyim, yaş yahut yaşam biçimi olarak çok da büyük bir farkları yoktu
ama gideceğim evinde kalacağım dediğim insanlar ben 19 iken 39 yaşında olsaydı belki tereddüt edilirdi
ya da grup arkadaşı ile gitmek ayrıdır tek gitmek ayrıdır
mesela X toplantıları olurdu
dükkandan bozma bir yer
kadın erkek 10-15 kişi
yenir içilir geç de olurdu vs durağa eve bırakalım denirdi bundan da rahatsızlık duymazdım
şimdi tabii yıllar geçti o kişilerle şimdi de hiç tereddütsüz kalırım galiba aynı evde
yeni tanıştıklarımla tereddüt ederim belki ama o yıllarda tanıdıklarım ile aradan geçen nerede ise bir ömüre rağmen tereddüt etmem
üniversite insana hayat vizyonu katmalı
o ya da bu fark etmez ama deneyimleyip değerlendirmek lazım