• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Bulimia hastasi oldugumu annemlere soylemelimiyim kararsiz kaldim :(

Ben kac senedir Bulimia hastasiyim. Yediklerimi kusuyorum. Kucuklugumden beri hep tombiktim annem beni hep azarladi asagilardi kilomdan dolayi 12-13 yaslarindan beri benimle alisverise gelmek istemezdi ne giysen yakismiyor moralim bozuluyor derdi benimle bir yere gitmek istemezdi senden utaniyorum derdi hep aglardim hep cok uzuluyordum sonra bir kac sene sonra okulda birkac kizin kusarak zayifladigini ogrenmistim ozamanlar ilk defa basladim 16-17 yaslarindaydim tahminen sonra bir ara biraktim. Annem bir kac kez duydu kustugumu ozamanlar sessiz yapamiyordum bana her kilo aldigimda kussana derdi ve halada 2 kilo alayim hemen fark eder ve halada yine kussana der cunku biraktigimi dusunuyor. Sonra evlendim bi ara biraktim eski esim zaten bana hep kotu davranirdi sonra vucuduma kiloma asagilayici yorumlar yapmaya baslayinca bende yine kusmaya basladim ve ondan beri birakamiyorum. Cok agir depresyon gecirdim ondan ayrildim hayatimi duzene soktum ama hala birakamiyorum bazen gunde 5 kere kusuyorum:KK43: kendimi okadar berbat hissediyorumki hüngür hüngür agliyorum bogazim agriyo ishal oluyorum midem agriyo kendimi mahvediyorum artik birakmak istiyorum psikologuma anlattim psikoterapiye baslayacagim yakinda ama annemlere anlatsammi hic bilmiyorum. Belki bana yiyip kusmama engel olurlar diye dusunuyorum ama tam terside olabilir belki annem beni yine azarlar kendimi daha kotu hissetmemi saglar ve daha cok yaparim diye korkuyorum. Aslinda annem beni seviyor bunu biliyorum o benim annem her anne cocugunu sever ama onunda psikolojik sorunlari var ondan dolayi yaptigini dusunuyorum. Sizce anlatsammi? Lutfen kirici seyler yazmayin inanin zaten kendimde biliyorum cok igrenc oldugunu kendimi cok kotu hissediyorum :KK43:
özür dilerim ama annen HASTA! o nasıl bir annedir yaa
 

Canım üzülme, terapiye başla sen, kilonu takma çünkü görüyorum ki bunu yaptığın halde zayıf değilsin diye üzülüyosun halbuki bu yaptığın vücudunun dengesini bozmaktan başka bisey yapmaz ve hastalıklarla yol açabilir. Yapmayı düşündüğün an sakince oturup nefes al ve bi şeyin seni daha kötü etkilediğini düşün, yediklerini yerken zevk almaya bak, zulüm gelmesin sana yemek, yaşamaktan zevk al günlerini azap gününe çevirme. Mutlu olmak senin elinde kimsenin seni üzmesine izin verme.
 
Canım üzülme, terapiye başla sen, kilonu takma çünkü görüyorum ki bunu yaptığın halde zayıf değilsin diye üzülüyosun halbuki bu yaptığın vücudunun dengesini bozmaktan başka bisey yapmaz ve hastalıklarla yol açabilir. Yapmayı düşündüğün an sakince oturup nefes al ve bi şeyin seni daha kötü etkilediğini düşün, yediklerini yerken zevk almaya bak, zulüm gelmesin sana yemek, yaşamaktan zevk al günlerini azap gününe çevirme. Mutlu olmak senin elinde kimsenin seni üzmesine izin verme.
Tesekkür ederim inaninki çok zor :( hep istedigim zaman birakabilirim diye dusunuyordum ama olmuyormus bu kadar kolay degilmis. Bir de surekli annemin yaptigi baski var eski esimden ayrildiktan sonrada hemen zayifla bizi rezil etme sonra kilosundan dolayi bosadi derler diye baski yapardi. Simdide sevgilim var yakinda söz dusunuyoruz simdide diyor butun ailesiyle tanisacaksin hakkinda kotu konusmasinlar zayifla diye. Kendimde korkuyorum ailesinden birileri bisey der diye kendime cok baski yapiyorum :(
 
Aldigin kararlari annene bildirmek onay almak zorunda olmayan bir yastasin artik.
Kendi durumunun farkindasin bu iyi birsey. Suan zorlu bir surec olabilir ama gececek. Kendine acima kendini sev say baris. Ve sana bahsedilen bu bedene ozenle sevgiyle yaklas kendine iskence etme. Dogrusunu biliyorsun ve basarirsin kendine inan. Hatalar insan icindir..dersini cikarirsan bu hatala hediye olur.
 
Back