Bir derdim var :(

Gelinn_06

Yeni Üye
Kayıtlı Üye
12 Haziran 2018
34
13
3
29
Herkese merhabalar cok uzatmak istemeyerek direkt konuya girmek istiyorum.. 1 yılı henüz doldurmus oldugum evliliğimde cok büyük sorunlar yasadık benim hatalarım kadar esimin hatalarıda oldu.. Benim hatam alttan alamamak hemen öfkelenerek bagırmak esiminde kıskırtıcı sözleri hakaretleri ve ailesinin yanında bana agıza alınmayacak laflar söyleyerek beni rencide etmesi.. Unutulur mu bilmiyorum esimin sorunu hic bir sorunu kendi cözememesi.. Gecen cuma tartıstık valizimi toplamaya yeltendim bırak sen toplama ben toplarım dedi annemi arıyorum gelsinler ben ugrasamıyorum dedi bunu degalarca kez yapıp defalarca kez özür diledi o sinirle bende aramıyosun biz gidiyoruz dedim gittik bagırdı çağırdı ben kimin ahını almısımda bununla evlenmişim daha bircok sey bende susmadm haklı cıkarmaya calıstıgı gibi bende kendimi savundum cünkü sırf haklı cıkmak adına yalan yanlıs anlattıgı seylerde oldu. Aslında ben uysal biriyimdir taa ki karsımdakinin tavrına göre hareket etmeye göreyim esim herseyi yedigimiz yemege kadar annesine anlatıyodu annesi de soruyodu bende evli oldugunun farkına var artık bu bizim hayatımız herkesin bilmesine gerek yok diye defalarca konustum ve annesigike sizden ssogutmaya calısıyor beni falan birsürü sey dedi kb bosanma lafını bidaha duymayacagım dedi ki bu esimin ailesine söyledigi ilk tartısma degil hemen onları karıstırır benimde zoruma gider yani. Simdi evdeyiz kendi kendime kararlar aaldımo bagırırsa ben suscam alttan almayı denicem ama bana bir umut bir ısık lazım sizce düzelir miyiz yoksa böyle mi devam eder :KK43:
 
Valizini topluyorsanız gerçekten gideceksiniz gidemeyecekseniz de o valizi toplamayacaksınız çünkü artık blöf oluyor ve eşiniz de inanmıyor o yüzden o kadar rahat davranıyor. Evde yediğiniz yemeği söylemesi çok birşey değil ama kavgaların yansıtmaması lazım ancak siz valiz toplayıp gidiyorum derken o da annemi arıyorum der ama yine gitmemişsiniz. Oturup konuşarak halledin bazı şeyleri karşılıklı öfke bir işe yaramaz
 
sizin aslında tartışmaya değer bir mevzunuz da yok görüldüğü kadarıyla.
Sadece birbirinize karşı hırçın,sabırsız ve tahammülsüzsünüz sadece.
Meseleyi çözmek yerine birbirinize ceza verir gibi anne babanızın evine gitmeyi/göndermeyi tasarlıyorsunuz.

Hayatta illaki sorunlar olacak ama işi çıkmaza sokmadan,başkalarını karıştırmadan uzlaşın.henüz daha yeni evlisiniz,sevginiz bu çıkmazların üstesinden gelecek kadar güçlü olsa gerek (değil mi?).

Ayrıca normal zamanlarda aranız nasıl?
 
sizin aslında tartışmaya değer bir mevzunuz da yok görüldüğü kadarıyla.
Sadece birbirinize karşı hırçın,sabırsız ve tahammülsüzsünüz sadece.
Meseleyi çözmek yerine birbirinize ceza verir gibi anne babanızın evine gitmeyi/göndermeyi tasarlıyorsunuz.

Hayatta illaki sorunlar olacak ama işi çıkmaza sokmadan,başkalarını karıştırmadan uzlaşın.henüz daha yeni evlisiniz,sevginiz bu çıkmazların üstesinden gelecek kadar güçlü olsa gerek (değil mi?).

Ayrıca normal zamanlarda aranız nasıl?
Ya normal zamanlarda karıcım seni seviyorum falan filan kafayı yicem cnkü bir öyle bir böyle .. Peki sunu sorsam size güvenim bitti nefret ediyorum sogudum senden demişti kavga ettigimizde cuma günü sizce gerceklik oayı var mıdır bana tabsiyeleriniz var mıdır ?
 
Eşinin karakteri tam oturmamış,evlilik böyle çocuk oyuncağı mı ki her şeyi ailelere yansıtıyosunuz.
O konuyu defalarca konustum 2 kardesler esim büyük olanı diger erkek kardesi arayıp abisine akıl veren birisi varın siz düşünün arasında ki farkı. Kardesinden cekinir esim ve 27 yasında keske evlenmeseydim diyorum dün gece o kadar agladım ki artık istemsiz ve esimden gizli aglamalarım cok zorlanıyorum
 
Valizini topluyorsanız gerçekten gideceksiniz gidemeyecekseniz de o valizi toplamayacaksınız çünkü artık blöf oluyor ve eşiniz de inanmıyor o yüzden o kadar rahat davranıyor. Evde yediğiniz yemeği söylemesi çok birşey değil ama kavgaların yansıtmaması lazım ancak siz valiz toplayıp gidiyorum derken o da annemi arıyorum der ama yine gitmemişsiniz. Oturup konuşarak halledin bazı şeyleri karşılıklı öfke bir işe yaramaz
Evet sanırım öyle ama blöf degil o kırgınlıkla sinirle kararlılıgım o an toplamadan cıksam dönmem ama toplarken sakinlesip napıyorum diyoeum benimde dengem bozuldu o da inanmıyor sanırım dedgnz gbi
 
Ilk sene aslinda canim cicim senesi. Ne yasiyorsunuz ki bu kadar yipratiyorsunuz birbirinizi? Borc mu var? Aileler mi fazla karisiyor? Nedir?
 
Ilk sene aslinda canim cicim senesi. Ne yasiyorsunuz ki bu kadar yipratiyorsunuz birbirinizi? Borc mu var? Aileler mi fazla karisiyor? Nedir?
Ben hic böyle hayal etmemiştim esimin ailesi soruyor o da e soruyolar napıyım diyo herseyi anlatıyo normalde dürüstlük abidesi sanki üstü kapalı söyleyiver ayrıntıya ne gerek var diyorum eve geldigimizden beri ben susuyorum küs degilim askım canım diyorum ne kadar kırgın olsam da o da gayet iyi ama kafama takılan gercekten bana güvensiz ve benden nefret ediyor mudur gğvenini nasıl kazanabilir eger kaybettiysem nolur bi fikir verin annemmyok benim ablama anlatıyorum o bosan cekme o adamı diyo ama ben bosanmak istemiyorum yuvamı kurtarmak istiyorum bosanınca daha mı iyi olcak şimdi evimdeyim hc degilde icim rahat huzurum mutlulugumda olur insallah olur dimi?
 
Ya normal zamanlarda karıcım seni seviyorum falan filan kafayı yicem cnkü bir öyle bir böyle .. Peki sunu sorsam size güvenim bitti nefret ediyorum sogudum senden demişti kavga ettigimizde cuma günü sizce gerceklik oayı var mıdır bana tabsiyeleriniz var mıdır ?

Açıkçası sinirle söylenmiş sözler olarak düşünüyorum bunu.ama sürekli huzursuzluk ve kavga devam ederse bu söyledikleri zamanla yüreğinde yer etmeye başlar.kritik bir zamandasınız.henüz yeni evlisiniz, yapılan hataların telafisinin olduğunu düşünüyorum.

Ama eğer bu durum böyle devam ederse ,kavgalar bitmezse yakında soğuma,uzaklaşma da olacak.o zaman zaten hiç toparlayamayacaksınız.o yüzden geç olmadan bunu halledin.
Her ikiniz de sakinken oturup konuşun,ona değer verdiğinizi belirtin,ilişkinizin selameti adına strateji geliştirin bu tartışmalar esnasında.
 
Ailesine gidip herseyi anlatması ne ya ...
Çok itici gercekten .
Baska sorunlarınız var mı bunun harici Kayda değer ?
 
Bizde yedinci aydayız. Benzer şeyler yaşanıyor bizim evimizde de. Hatta konunu okurken başlarda ben mi yazdım bunu dedim. Ben çabuk öfkelenirim. Eşim ise hırslıdır. Kırılırsa daha çok kırar, üzülürse daha çok üzer, bağırırsam o daha çok bağırır. Meydan okursam hiç dur demez. Blöf yemez yani. Annesine günlük şeyleri anlatmasında benim için bir sakınca yok. Annesiyle ve babasıyla her gün mutlaka konuşur. Hatta aramazsa annesi dayanamaz sahurda arar mesela ama ben bunun hiç art niyetle yapıldığını sanmıyorum. Ailesini çok seviyorum. Özelimiz hariç anlatır ev halimizi. Hanım yemek yapmış der mesela. Annesi sorar ne pişirmiş diye. Şakalaşırız yani ailesiyle hep kahkalı olur sohbetler. Bende kendi annemi her gün iki üç kere ararım. Anlatırım herşeyi ( yine özelimiz hariç) eşim için geldi gitti yedik çay yaptım vs. Gurbette olunca özleniyor normal bana göre bunlar.

Kavga ediyoruz ve tecrübelilerin söylediğine göre bir iki yıl evlilik oturasıya kadar olurmuş. Sonra eşler birbirini tanıyıp sakinleşirmiş. Eşime bakıyorum annesinin kanatları altından yeni çıktı. Babasının gölgesindeydi hep. Şimdi kendisi bir aile oldu. Hiç bilmediği sorumluluklar öğrendi. Evde eksik bitmiyor diye sızlanıyor ama ben bunu hiç alınmadım çünkü bende yeni öğreniyorum bir çok şeyi. Birbirinden tamamen farklı iki dünyayi bir eve koyup kapıyı kapatıyorlar. İçerde fırtınalar kopuyor gerçekten ama hepsi karakter çatışması sonuçta. Biz kadınlar daha yatkın oluyoruz evliliğe genellikle ama erkekler için gerçekten zor bence. Eşim mesela yıllarca çalışmış ve kazandığını hep kendine harcamış. Beraber gezdik yedik içtik yalan yok çok tatil yaptık. Şehir şehir gezdik ülkeyi ama sorumluluk yoktu. Çalışır biriktirir gezerdik :) şimdi öyle olmuyormuş. İkimizde ilk defa kira diye birşeyle karşılaştık. Aidat varmış, faturalar varmış, marketi varmış. Biz mesela hep suyu musluktan içen ailelerdik ama burda içilmiyormuş. Sürekli su alıyoruz. Evin temizliği varmış, yemeği varmış. Biz buluşunca (uzak memleketlerdendik) evlilikten önce birlikte olurduk yalan konuşmayayım şimdi:) ama o zaman özlem oluyormuş. Şimdi özlenmiyor her gün aynı evdeyiz( çok şükür ) ama insanlık işte bazen bir tarafın yapası gelmiyor ama hatır işin içine giriyormuş. Bambaşka bir aile, akrabalar oluyormuş. Kendi ailem benim için ne kadar önemliyse eşimin ailesi de ona önemli. Asla benim ailem öncelikli demem mesela. İkisi de eşittir bu evde. İki tarafta başımızın tacıdır. Ama erkeğin alışması bir nebze daha zor. Daha bir sürü şey. Bende alışamıyorum evliliğe. Zorlanıyorum. Erkeği de anlamak lazım. Şuan bana çok bağlı değil. Bende ona değilim. Kafam atsa çeker giderim modundayım. O da öyle. Seviyoruz deli gibi ama dedm ya daha bekarlıktan kurtulamadık ve hep egolarımız tartışıyor. Burda uzun yıllardır evli olanlar diyor ya hep kolay yıkılmıyor yuva diye. Hah işte biz daha o “yuva” kavramını tam oturtamadık. Zamanla bence de düzelecek. İkimizde daha yeni aile mi olduk biz şimdi demeye başladık. Geçen hafta eşim ilk defa evlenmişim ben dedi. Farkına vardı bir meselede. Bana hala bir iki gün kalıp evime dönecekmişim gibi geliyor arada :) bazıları yadırgayabilir bu yazdıklarımı. Kimisi hemen aile olur kafasında ama beş parmağın beşi bir değil. Herkesin iç dünyası bambaşka. Herşeye rağmen iyi ki evlenmişim bu adamla. Seviliyorum, değer görüyorum. Kavgalar bitecek bence. Sende çok yıpratma kendini bence. Zamana bırak. Sabırlı ol. Eşine zaman tanı aile olduğunu kendisi anlasın. Sen ne kadar anlatsan da şuan onun ailesi anne ve babası. Kafasında kolay değişmiyor bu kavramlar. Uzun oldu kusura bakma ama kendi yaşadıklarım üstünden anlatmak iatedim. İnşallah huzurlu yuvalarımız olur.
 
Açıkçası sinirle söylenmiş sözler olarak düşünüyorum bunu.ama sürekli huzursuzluk ve kavga devam ederse bu söyledikleri zamanla yüreğinde yer etmeye başlar.kritik bir zamandasınız.henüz yeni evlisiniz, yapılan hataların telafisinin olduğunu düşünüyorum.

Ama eğer bu durum böyle devam ederse ,kavgalar bitmezse yakında soğuma,uzaklaşma da olacak.o zaman zaten hiç toparlayamayacaksınız.o yüzden geç olmadan bunu halledin.
Her ikiniz de sakinken oturup konuşun,ona değer verdiğinizi belirtin,ilişkinizin selameti adına strateji geliştirin bu tartışmalar esnasında.
Konusulmuyo ki normaşde esim cok konusuru gereksiz konusur arkadar ortamında insanlar dalga gecer güler bu da eglendiriyorum sanar cok acık belli uyarırdım artık uyarmıyorumda. Evet ama ne gibi stratejiler cok korkuyorum benden soguyan nefret eden adam bana sarılıp yatmaz sanırım dimi nasıl davranmalıyım ona karsı ha bu arada sunu unutmusum esim hergün annesini arardı bende hep derdm anneni arayıp durum raporu verdn mi falan diye onlardan soğumuş diye düşünüyorum artık sormuyorum annesini babasını kendim arıyorum
 
Ben hic böyle hayal etmemiştim esimin ailesi soruyor o da e soruyolar napıyım diyo herseyi anlatıyo normalde dürüstlük abidesi sanki üstü kapalı söyleyiver ayrıntıya ne gerek var diyorum eve geldigimizden beri ben susuyorum küs degilim askım canım diyorum ne kadar kırgın olsam da o da gayet iyi ama kafama takılan gercekten bana güvensiz ve benden nefret ediyor mudur gğvenini nasıl kazanabilir eger kaybettiysem nolur bi fikir verin annemmyok benim ablama anlatıyorum o bosan cekme o adamı diyo ama ben bosanmak istemiyorum yuvamı kurtarmak istiyorum bosanınca daha mı iyi olcak şimdi evimdeyim hc degilde icim rahat huzurum mutlulugumda olur insallah olur dimi?
Yediği yemeği söylemesinde birşey yok,her anne sorabilir,ama evde olan herşeyi anlatıyorsa orada elbette sorun var bildiğin laf taşıma oluyor senden ona ondan sana,oturup sakin bir gününüzde düzgünce konuşun gerekirse terapiye gidersiniz,ama mesela siz de şunu yapmayın ben gidiyorum gideceğim annemi ara vs diyerek bunu yapmayın o zaman karşı taraf bunu blöf olarak algılar gitmezseniz.
 
Ben hic böyle hayal etmemiştim esimin ailesi soruyor o da e soruyolar napıyım diyo herseyi anlatıyo normalde dürüstlük abidesi sanki üstü kapalı söyleyiver ayrıntıya ne gerek var diyorum eve geldigimizden beri ben susuyorum küs degilim askım canım diyorum ne kadar kırgın olsam da o da gayet iyi ama kafama takılan gercekten bana güvensiz ve benden nefret ediyor mudur gğvenini nasıl kazanabilir eger kaybettiysem nolur bi fikir verin annemmyok benim ablama anlatıyorum o bosan cekme o adamı diyo ama ben bosanmak istemiyorum yuvamı kurtarmak istiyorum bosanınca daha mı iyi olcak şimdi evimdeyim hc degilde icim rahat huzurum mutlulugumda olur insallah olur dimi?

Esinize sunu söylemeniz lazim,bu iki taraf icinde gecerli: Biz esimizle kavga etsek,birmirimize laf atariz belki,ufak seyler icin de tartisiriz belki ama sonra barisiriz yine. Ama biz her kavgayi,her atilan lafi ailemize tasisak bu hem evliligimizi,hemde esimizi ailemizin gözünde kücük ve gözden düsürür. Ve bunun telafisi yoktur. Sizin 4 duvar arasinda olan kavgalar ve özel meseleler orda kalmali. Buna esim ve bende cok dikkat ederiz. Yoksa zarari hep bize. Bunda ikinizde anlasmaniz lazim. Ailesi soruyorsa anlatmasina gerek yok ki
 
Bizde yedinci aydayız. Benzer şeyler yaşanıyor bizim evimizde de. Hatta konunu okurken başlarda ben mi yazdım bunu dedim. Ben çabuk öfkelenirim. Eşim ise hırslıdır. Kırılırsa daha çok kırar, üzülürse daha çok üzer, bağırırsam o daha çok bağırır. Meydan okursam hiç dur demez. Blöf yemez yani. Annesine günlük şeyleri anlatmasında benim için bir sakınca yok. Annesiyle ve babasıyla her gün mutlaka konuşur. Hatta aramazsa annesi dayanamaz sahurda arar mesela ama ben bunun hiç art niyetle yapıldığını sanmıyorum. Ailesini çok seviyorum. Özelimiz hariç anlatır ev halimizi. Hanım yemek yapmış der mesela. Annesi sorar ne pişirmiş diye. Şakalaşırız yani ailesiyle hep kahkalı olur sohbetler. Bende kendi annemi her gün iki üç kere ararım. Anlatırım herşeyi ( yine özelimiz hariç) eşim için geldi gitti yedik çay yaptım vs. Gurbette olunca özleniyor normal bana göre bunlar.

Kavga ediyoruz ve tecrübelilerin söylediğine göre bir iki yıl evlilik oturasıya kadar olurmuş. Sonra eşler birbirini tanıyıp sakinleşirmiş. Eşime bakıyorum annesinin kanatları altından yeni çıktı. Babasının gölgesindeydi hep. Şimdi kendisi bir aile oldu. Hiç bilmediği sorumluluklar öğrendi. Evde eksik bitmiyor diye sızlanıyor ama ben bunu hiç alınmadım çünkü bende yeni öğreniyorum bir çok şeyi. Birbirinden tamamen farklı iki dünyayi bir eve koyup kapıyı kapatıyorlar. İçerde fırtınalar kopuyor gerçekten ama hepsi karakter çatışması sonuçta. Biz kadınlar daha yatkın oluyoruz evliliğe genellikle ama erkekler için gerçekten zor bence. Eşim mesela yıllarca çalışmış ve kazandığını hep kendine harcamış. Beraber gezdik yedik içtik yalan yok çok tatil yaptık. Şehir şehir gezdik ülkeyi ama sorumluluk yoktu. Çalışır biriktirir gezerdik :) şimdi öyle olmuyormuş. İkimizde ilk defa kira diye birşeyle karşılaştık. Aidat varmış, faturalar varmış, marketi varmış. Biz mesela hep suyu musluktan içen ailelerdik ama burda içilmiyormuş. Sürekli su alıyoruz. Evin temizliği varmış, yemeği varmış. Biz buluşunca (uzak memleketlerdendik) evlilikten önce birlikte olurduk yalan konuşmayayım şimdi:) ama o zaman özlem oluyormuş. Şimdi özlenmiyor her gün aynı evdeyiz( çok şükür ) ama insanlık işte bazen bir tarafın yapası gelmiyor ama hatır işin içine giriyormuş. Bambaşka bir aile, akrabalar oluyormuş. Kendi ailem benim için ne kadar önemliyse eşimin ailesi de ona önemli. Asla benim ailem öncelikli demem mesela. İkisi de eşittir bu evde. İki tarafta başımızın tacıdır. Ama erkeğin alışması bir nebze daha zor. Daha bir sürü şey. Bende alışamıyorum evliliğe. Zorlanıyorum. Erkeği de anlamak lazım. Şuan bana çok bağlı değil. Bende ona değilim. Kafam atsa çeker giderim modundayım. O da öyle. Seviyoruz deli gibi ama dedm ya daha bekarlıktan kurtulamadık ve hep egolarımız tartışıyor. Burda uzun yıllardır evli olanlar diyor ya hep kolay yıkılmıyor yuva diye. Hah işte biz daha o “yuva” kavramını tam oturtamadık. Zamanla bence de düzelecek. İkimizde daha yeni aile mi olduk biz şimdi demeye başladık. Geçen hafta eşim ilk defa evlenmişim ben dedi. Farkına vardı bir meselede. Bana hala bir iki gün kalıp evime dönecekmişim gibi geliyor arada :) bazıları yadırgayabilir bu yazdıklarımı. Kimisi hemen aile olur kafasında ama beş parmağın beşi bir değil. Herkesin iç dünyası bambaşka. Herşeye rağmen iyi ki evlenmişim bu adamla. Seviliyorum, değer görüyorum. Kavgalar bitecek bence. Sende çok yıpratma kendini bence. Zamana bırak. Sabırlı ol. Eşine zaman tanı aile olduğunu kendisi anlasın. Sen ne kadar anlatsan da şuan onun ailesi anne ve babası. Kafasında kolay değişmiyor bu kavramlar. Uzun oldu kusura bakma ama kendi yaşadıklarım üstünden anlatmak iatedim. İnşallah huzurlu yuvalarımız olur.
Canım aramasına da tamam diyrlim ama onlar köyde ve esim en ufak bi izin köye gitmek ben gelmicem dedigim zamanlarda iyi sen evde dur naparsan yap smdi 5 gündür iyiz yani eve döndüğümüzden beri ve dün cay icerken bana dediki biraz söyle uysal olsan ne dedi haa sdedim demekki ben bitiyor ama bi de su var babası cuma günü konusmaya gittigimizde bosanmak falan yok o senin namusun evinize gidin dediğinde esim EGER BİDAHA YAPSIN SİZE SORMADAN ACARIM BOSANMA DAVASINI dedi bunları düşünüyorum gerceklik payı var mıdır bilemiyorum
 
Yediği yemeği söylemesinde birşey yok,her anne sorabilir,ama evde olan herşeyi anlatıyorsa orada elbette sorun var bildiğin laf taşıma oluyor senden ona ondan sana,oturup sakin bir gününüzde düzgünce konuşun gerekirse terapiye gidersiniz,ama mesela siz de şunu yapmayın ben gidiyorum gideceğim annemi ara vs diyerek bunu yapmayın o zaman karşı taraf bunu blöf olarak algılar gitmezseniz.
Hayır ben bana defol git dedigi icin valizi toplamaya yelteniyorum gururuma yediremiyorum sonra bu da topladıgımı görünce annemi arıcam yeter vs vs alıstırmıslar esimi hergn aramaya herseyi anlattırmaya kaynıma laf edemezler yası kücüktür ama lafını dinletir kücük dedigim abisinden kücük.. Esime demiştim terapist olayını ama sakinlessn telrar konuscam hala olay aklımızda cnkü onumda benimde
 
Esinize sunu söylemeniz lazim,bu iki taraf icinde gecerli: Biz esimizle kavga etsek,birmirimize laf atariz belki,ufak seyler icin de tartisiriz belki ama sonra barisiriz yine. Ama biz her kavgayi,her atilan lafi ailemize tasisak bu hem evliligimizi,hemde esimizi ailemizin gözünde kücük ve gözden düsürür. Ve bunun telafisi yoktur. Sizin 4 duvar arasinda olan kavgalar ve özel meseleler orda kalmali. Buna esim ve bende cok dikkat ederiz. Yoksa zarari hep bize. Bunda ikinizde anlasmaniz lazim. Ailesi soruyorsa anlatmasina gerek yok ki
Anlasa keske o kadar isterdim ki benimle konusan derdimi soran bir esim olmasını konusmaya gelince öööf hep aynı seyler diyodu :( o gün bugndr knusmak benide yoruyo
 
Herkese merhabalar cok uzatmak istemeyerek direkt konuya girmek istiyorum.. 1 yılı henüz doldurmus oldugum evliliğimde cok büyük sorunlar yasadık benim hatalarım kadar esimin hatalarıda oldu.. Benim hatam alttan alamamak hemen öfkelenerek bagırmak esiminde kıskırtıcı sözleri hakaretleri ve ailesinin yanında bana agıza alınmayacak laflar söyleyerek beni rencide etmesi.. Unutulur mu bilmiyorum esimin sorunu hic bir sorunu kendi cözememesi.. Gecen cuma tartıstık valizimi toplamaya yeltendim bırak sen toplama ben toplarım dedi annemi arıyorum gelsinler ben ugrasamıyorum dedi bunu degalarca kez yapıp defalarca kez özür diledi o sinirle bende aramıyosun biz gidiyoruz dedim gittik bagırdı çağırdı ben kimin ahını almısımda bununla evlenmişim daha bircok sey bende susmadm haklı cıkarmaya calıstıgı gibi bende kendimi savundum cünkü sırf haklı cıkmak adına yalan yanlıs anlattıgı seylerde oldu. Aslında ben uysal biriyimdir taa ki karsımdakinin tavrına göre hareket etmeye göreyim esim herseyi yedigimiz yemege kadar annesine anlatıyodu annesi de soruyodu bende evli oldugunun farkına var artık bu bizim hayatımız herkesin bilmesine gerek yok diye defalarca konustum ve annesigike sizden ssogutmaya calısıyor beni falan birsürü sey dedi kb bosanma lafını bidaha duymayacagım dedi ki bu esimin ailesine söyledigi ilk tartısma degil hemen onları karıstırır benimde zoruma gider yani. Simdi evdeyiz kendi kendime kararlar aaldımo bagırırsa ben suscam alttan almayı denicem ama bana bir umut bir ısık lazım sizce düzelir miyiz yoksa böyle mi devam eder :KK43:
Biz düzelir miyiz? Diye sormuşsunuz ya sorunun cevabı sizde aslında? Bu evliliği yürütmek istiyor musunuz? Yani geçinmeye gönlünüz var mı?
25 yıllık evliyim biz de tartıştık, büyük kavgalar ettik, küs kaldık ama hiç valiz toplamadım. Boşanma lafları etmeyi bırakın eşimden ayrılsam mı? Diye bile düşünmedim. Çünkü geçinmeye gönlüm vardı.
Benim eşim de birden parlar, kızınca sesinin tonunu ayarlayamaz ama hakaret,küfür etmez.
O sinirliyken ben susarım kendi anne babamın kavgalarından bıkmış biri olarak huzursuzluğa ve kavga ortamına tahammül edemiyorum.
Sinirini boşaltınca da eşim hiç uzatmaz hemen yumuşar bu sefer ben konuşurum o dinler, velhasılı kelam geçinip gidiyoruz.
Tabii bu düzeni oturtmak yıllar alıyor. Şanslısınız ki bu tip sosyal medya platformları var, herkes birbirine tecrübelerini ve tavsiyelerini aktarıyor.
Benim kızkardeşim yok, anneme ve arkadaşlarıma asla evimin sırrını anlatmam, kısacası bize yol gösteren olmadı, deneye yanıla bir yol tutturduk gidiyoruz.
Lafı çok uzattım, dayak, içki, kumar, aldatma ve psikolojik şiddet yoksa ilk seçenek boşanmak değil evliliği yürütmek , en azından bunun için çaba göstermek olmalı.
Umarım sorunlarınızı çözmek adına bir girişimde bulunursunuz.
 
Back
X