- 23 Ağustos 2012
- 49.945
- 1
- 231.881
- 798
Altına imzamı atıyorum. Sanırım konu sahibi fazla yumuşak yüzlü. Ezdikçe ezmişler. Parazit gibi yapışmışlar. Biraz konuşunca da bastırmaya çalışmışlar.
Sert tepki gosterdigim icin oglanlar 2’si benimle irtibatlarin kesmislerdi zaten (biri evli, digeri bekar). Diger evli olan babam olayindan sonra irtibatini kesti. Sadece bir bekar olan benimle gorusuyor (o kendi halinde ve asla karismiyor).Maddi ve manevi destek vermeye gelince oğullar, gelinleri, iş yaptırmaya gelince kızı ve damadı. Siz iyi misiniz?
Kardeşleriniz sen kızısın dediklerinde neden cevap vermediniz?
Burada kadar pasif olmayı benim aklım almıyor.
Laf anlatmaya çalışmak yerine asıl sizin tavır göstermeniz gerekiyor.
Yaptıkları o kadar yanlış ki. Eşi acaba yarın öbür gün önüne sürer mi, yalnız bıraktık diye biraz bile düşünmez mi diyecem. Ama malesef o bilinç olsa en başta ayrım olmazdı. Ama bir taraftan iyi bak bu olayın olmasına. Bu durum seni güçlendirdi ve daha da güçlendirecek tek başına da hayatta karşı durabileceğini farkedeceksin. Ama oğluşlar ana baba desteği olmadan bakalım neler yaşayacak.Sert tepki gosterdigim icin oglanlar 2’si benimle irtibatlarin kesmislerdi zaten (biri evli, digeri bekar). Diger evli olan babam olayindan sonra irtibatini kesti. Sadece bir bekar olan benimle gorusuyor (o kendi halinde ve asla karismiyor).
Al işte bir aile vakası daha !! Cidden boyle seyler oluyor mu dunyada, duyduklarıma okuduklarıma inanamakta zorluk cekıyorum, nasıl bir aıle sırf kızı ve esı ıstedıklerını yapmadı dıye kızına tehditler savurur kufurler eder nasıllll, zaten kardesınızın sızı arayıp sen onların kızısın bakmak zorundasın demesı de ayrı bır sacmalık, sen zorundaysan onlarda zorunda, kiii bazı bolgelerde (bazen yanlıs bulsam da) kız degıl erkek cocugu bakmak zorunda asıl, madem sizi silmişler sende arayıp sorma gorusme, ozluyor olabılırsın ama onlar sıze zarar vermekten baska bı sey katmazlar emin ol yoklukları daha iyidir varlıklarından, en azından senınde esınınde bası belaya girmezMerhabalar,
Bir konu hakkinda sizinle dertlesmek istiyorum. Yaklasik 20 senelik evli, cocuklu ve calisan bir bayanim.
Kardeslerim ve esleri rahat etsinler gezsinler diye bana surekli hastayim diyen annem yegenlerimi bakti buyuttu diyebilirim (esler calismiyor). Ailem erkek kardeslerime ve ailelerini full maddi ve manevi destek verdiler ve veriyorlar (evler vs vs).
Ben ve esim herseyi kendimiz yaptik. Ben gunduz calisip, esim aksam/gece calisip Allah'a sukur cok zorlanmalar olsada cocuklarimizi kendimiz buyutup bugunlere gelebildik. Kimse sahip cikmadi destek olmadi, biz uzulup zorlanmis olsakta kendimiz durumu idare ettik diyebilirim.
Birden kardeslerim benden ve esimden annem ve babamla ilgilenmemiz icin isteklerde bulunmaya basladi. Yani babamin is'leri icin, annemin hastane ve ev isleri icin vs vs. Annem ve babam bu durumu desteklemeye basladi. Gelinler ailemle gorusmuyor ve kardeslerim "sen kizlarisin, sen yapmak zorundasin" gibi laflar etmeye basladi.
Bundan yaklasik 8 ay once babam surekli beni ve esimi aramaya basliyor. Beni cesitli kagit ve evrak isleri duzenlemem icin (normalde kardeslerim bu isleri yapiyor). Esimide mahkemelik oldugu ortak tanidik ile ilgili arabuluculuk yapmasini istiyor. Ben ve esim bu topa girmek istemedik.
Babam bir gun beni aradi ve davaya kayip ettigi icin ofkeliydi ve "esin'in karsi taraf ile is birligi yaptigini dusunuyorum" dedi.
Bende tepki gosterince agir hakaret, tehdit ve kufurler yedim. Cunku esim'e karisma diyen kisi bendim...(ben ailemin iyi niyetli olmadigini hissetigim icin ve onlara guvenmedigim icin).
Bu olaydan sonra gerek kardeslerim, annem ve babam bizimle gorusmeleri kestiler.
Ben bu durumu atlatamiyorum. Cok uzuluyorum. Hem ailemi cok ozluyorum hemde onlara karsi hic birsey hissetmiyorum.
Sizce nasil bir yol izlemem gerekli?
Kizlar, annem ve babam 60’li yaslarda ve bakima ihtiyaci olacak yaslarda zaten degiller ama surekli bir beklenti icindeler.
Yani bana ve esime bunlari yapiyorlar ama ayni durum bizim cocuklarimiz icin gecerli. Ayrimcilik hep oldu.
Evlerimiz cok yakin, ama Mart ayindan irtibaren gorusme yok.
Çocuklarınıza çok üzüldümKizlar, annem ve babam 60’li yaslarda ve bakima ihtiyaci olacak yaslarda zaten degiller ama surekli bir beklenti icindeler.
Yani bana ve esime bunlari yapiyorlar ama ayni durum bizim cocuklarimiz icin gecerli. Ayrimcilik hep oldu.
Evlerimiz cok yakin, ama Mart ayindan irtibaren gorusme yok.
Bence kurtulmuşsunuz. Anne babaya bakmak zorundayız ama anne baba iyi gününde sizin yüzünüze bakmazken kötü gününde benden yardım isterse araya mesafe koyardım. Kaymağını abilerin yesin sana çöpü kalsın gibi bişey bu. Zamanında abilerine, gelinlerine, yeğenlerine bakmışlar senin zor durumunda yanında değillermiş eşitlik yokmuş şimdi neyin eşitliğini arıyorlar sıra abilerinde. Sana tavsiyem uzak durman bundan önce yoklarmış şimdide olmasınlar.Merhabalar,
Bir konu hakkinda sizinle dertlesmek istiyorum. Yaklasik 20 senelik evli, cocuklu ve calisan bir bayanim.
Kardeslerim ve esleri rahat etsinler gezsinler diye bana surekli hastayim diyen annem yegenlerimi bakti buyuttu diyebilirim (esler calismiyor). Ailem erkek kardeslerime ve ailelerini full maddi ve manevi destek verdiler ve veriyorlar (evler vs vs).
Ben ve esim herseyi kendimiz yaptik. Ben gunduz calisip, esim aksam/gece calisip Allah'a sukur cok zorlanmalar olsada cocuklarimizi kendimiz buyutup bugunlere gelebildik. Kimse sahip cikmadi destek olmadi, biz uzulup zorlanmis olsakta kendimiz durumu idare ettik diyebilirim.
Birden kardeslerim benden ve esimden annem ve babamla ilgilenmemiz icin isteklerde bulunmaya basladi. Yani babamin is'leri icin, annemin hastane ve ev isleri icin vs vs. Annem ve babam bu durumu desteklemeye basladi. Gelinler ailemle gorusmuyor ve kardeslerim "sen kizlarisin, sen yapmak zorundasin" gibi laflar etmeye basladi.
Bundan yaklasik 8 ay once babam surekli beni ve esimi aramaya basliyor. Beni cesitli kagit ve evrak isleri duzenlemem icin (normalde kardeslerim bu isleri yapiyor). Esimide mahkemelik oldugu ortak tanidik ile ilgili arabuluculuk yapmasini istiyor. Ben ve esim bu topa girmek istemedik.
Babam bir gun beni aradi ve davaya kayip ettigi icin ofkeliydi ve "esin'in karsi taraf ile is birligi yaptigini dusunuyorum" dedi.
Bende tepki gosterince agir hakaret, tehdit ve kufurler yedim. Cunku esim'e karisma diyen kisi bendim...(ben ailemin iyi niyetli olmadigini hissetigim icin ve onlara guvenmedigim icin).
Bu olaydan sonra gerek kardeslerim, annem ve babam bizimle gorusmeleri kestiler.
Ben bu durumu atlatamiyorum. Cok uzuluyorum. Hem ailemi cok ozluyorum hemde onlara karsi hic birsey hissetmiyorum.
Sizce nasil bir yol izlemem gerekli?
Kizlar, annem ve babam 60’li yaslarda ve bakima ihtiyaci olacak yaslarda zaten degiller ama surekli bir beklenti icindeler.
Yani bana ve esime bunlari yapiyorlar ama ayni durum bizim cocuklarimiz icin gecerli. Ayrimcilik hep oldu.
Evlerimiz cok yakin, ama Mart ayindan irtibaren gorusme yok.
Annem oglanlara cok duskun, bu dogru.
Yani bu yasima kadar babamla asla ve asla bu sekilde karsi karsiya gelmemistik. Hatta kendimi bildim bileli aramizda resmiyet/mesafe olmustur. Sanirim babam’in boyle yapmasi bana cok fazla agir geldi…
Yine erkekler magdurO annene de ki; kimle yediysen sofrayı onla kaldırırsın. Babana demedim bak. Anneler biraz adil olsaydı babalar bu kadar evlat kayıtmazdı. Hele kız çocuklarına daha da düşkün olurlardı.
Aman görüşmesinler, gölge bari etmesinler. Ne kadar güzel olmuş, hiç üzülme, boşver ve ailenle hayatını yaşamaya bak.Bu olaydan sonra gerek kardeslerim, annem ve babam bizimle gorusmeleri kestiler.
Erkekler mağdur değil. Erkekler çoğunlukla uydum akıllı, el iyisi, kendi kendine çocukla bağ kuramayan tipler bizim toplumda. Babam çocuklarına özellikle kızlarına düşkündür. Annemi suçlardım sen onun gibi değilsin diye. Daha sonra farkettim ki bizim isteklerimizi kapı arkasında annem bize çaktırmadan babama yaptırıyor. Sürekli bizim bağımızdan bahsediyor ve babamı bize övüyor bizi ona. Her birimizin iyi bir yönünü öne sürüyor bir tartışma olduğunda. Çoğunluk için konuşuyorum, bu yüzden erkekler boşanınca çocukları da boşuyor. Ya da anne vefat ederse çocuklar mağdur oluyor.Yine erkekler magdur
bakin sizin sahsiniza soylemiyorum ama topluma islenmis bir kadin dusmanligi var, ve bizlerde farketmeden o dusmanlikla yorum yapiyoruz. erkek cocuguna haksizlik eder, karisi yuzunde, erkek ailesini kenara atar, karisi yuzunden.. erkeklerin de akli var, bir seyi yapiyorlarsa demek ki oyle islerine geliyor. etkilenmeseymis o zaman...Er
Erkekler mağdur değil. Erkekler çoğunlukla uydum akıllı, el iyisi, kendi kendine çocukla bağ kuramayan tipler bizim toplumda. Babam çocuklarına özellikle kızlarına düşkündür. Annemi suçlardım sen onun gibi değilsin diye. Daha sonra farkettim ki bizim isteklerimizi kapı arkasında annem bize çaktırmadan babama yaptırıyor. Sürekli bizim bağımızdan bahsediyor ve babamı bize övüyor bizi ona. Her birimizin iyi bir yönünü öne sürüyor bir tartışma olduğunda. Çoğunluk için konuşuyorum, bu yüzden erkekler boşanınca çocukları da boşuyor. Ya da anne vefat ederse çocuklar mağdur oluyor.
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?