• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

2.5 sene bebek istedim Allah verdi şimdi bende istemiyorum gibi hissediyorum nolur bana yardım edin

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Doktorunuzla konuşun ansiyete için olmuyorsa eminseniz bakamayacaginizdan anne olamayacağınizdan bu iş inşallah maşallah ile olmaz.Sonucta aile büyükleri sonsuza kadar çocuğa ebeveynlik yapamaz onada yazık .Bir çare bulunsun bunu doktor eşiniz siz bir karar verin .Her hastalık iyi olacak diye birşey yok.Bir doktor eğer hamile iken ilaç dozunu arttiriyorsa orada ciddi bir durum vardır ve bu ciddi durum ilerde bebeğin sağlığı için mesela doğdu bakmak istemediniz dikkat etmediniz birçok sonuca kazaya ve vebale sepep olabilir.Doguracaksın diye diretilmesini sağlıklı bulmuyorum en çok çocuk için
 
Merhaba arkadaşlar bu satırları yazarken o kadar kötü haldeyim ki Allah biliyor Ben 14 yaşından beridir anksiyete hastasıyım. konfor ve yer değişikliği yaşadığım zaman anksiyete tutuyor. Bunun sıkıntısını bekarken hallediyordum ama evliyken bu iş daha zor çünkü eşim üzülüyor. Ben ev almıştım ve taşınamadım oturduğum eve alıştım ve aşırı okb ile özel doktorda tedavi gördüm eşim bana yardımcı oldu tamam dedi taşınmadık adamın hevesini kursağında bıraktım. Şimdiki ise daha kötü. 2.5 senedir bebek hayali kuruyorduk 4 gün önceye kadar Allaha yalvardım bebek istiyorum diye Allah verdi ancak kendimi hiç mutlu hissetmiyorum karnımdaki bebeğe hiç alışamadım bakamam diye korkuyorum tek olmaya alışmışım gibi hissediyorum ve sanki bebeğimi allahım nolur affet istemiyor gibi hissediyorum bunu nasıl aşıcam eşim gene özel doktora götürdü ilacımın dozunu yükselttik ama hala iyi hissetmiyorum normal anneler gibi olmak istiyorum bebeğimi neden sevemedim o kadar anne hayali kurarken bunu anneme de söyleyemedim çünkü bana çok kızacak nolur bu geçici diyin anksiyete ataklarında sigara içiyordum ve şuanda içiyorum içerken üzülüyorum ama çok çaresizin nolur geçecek diyin eşim kahroldu
Hiç korkma hamileyken içilen anksiyete ilaçları var. ilk 3 ay vücut alışana kadar biraz zorluk çekersin ama sonra alışıcaksın.
Ben 10 seneden fazlasır ilaç kullanıyorum bir çocuğum var ve ikinciye hamileyim.
Senin bebeğe nasıl bakıcam diye kaygı duyman bile iyi bir anne olacağının ispatı.
 
Hiç korkma hamileyken içilen anksiyete ilaçları var. ilk 3 ay vücut alışana kadar biraz zorluk çekersin ama sonra alışıcaksın.
Ben 10 seneden fazlasır ilaç kullanıyorum bir çocuğum var ve ikinciye hamileyim.
Senin bebeğe nasıl bakıcam diye kaygı duyman bile iyi bir anne olacağının ispatı.
Allah razı olsun senden teşekkür ederim
 
Siz o üyeye ben size yazayım hiç kötü birşey dememis fikrini belirtmiş o yorumda öyle kendini kötü hissedip fenalaşarak birşey yok .Bizde teselli kulübü değiliz .İsteyen istediği yorumu ûslubunca yazar .Çok aşırı birşey olursa tabiki fikir hepimiz söyleriz .Sizin bu çıkışımız çok anlamsız olmuş .Buda benim fikrim
Üslubunca yazıyoruz iyi hoş da vicdani mi bu söylemler? Masum bir canı aldırmaktan bahsedenler, onu bırak kocanı düşün diyenler yani şu durumda ilk tavsiyemiz bunlar mı olsun? Önce bir gitsin tedavisini olsun, ailesinden destek alsın kadının kocası çok doğru yapmış demiyorum ama şu an bu durumda birine bi de çocuğunu aldırması gerektiğini, kocan seni bırakabilir dikkat et demeyi, kocasının bencilliğinden bahsetmeyi vicdani bulmuyorum. Ama elbette zor durumdaki bu kadını “üslubunca” daha da zor bir duruma sokabiliriz ne de olsa klavyemiz var.
 
Aldırmanızı tavsiye etmem. 2,5 senedir istediğim bir bebekti diyorsunuz yaşadığınız korku ve stresten ani bir karar verip aldırırsanız daha büyük bir yıkım olabilir sizin için. Hem daha çok yeni birçok kişi ilk hamileliğinde benzer kaygılar yaşamıştır.

Tanıdığım biri ilk doğumundan sonra anksiyete bozukluğu yaşamaya başladı üzerine lohusa depresyonu eklendi zor günler geçirdi, psikiyatristi 2. Çocuğa teşvik etti ancak arkadaşım uzun bir süre tekrar hamile kalmaya cesaret edemedi sonrasında 2. Bebeği dünyaya geldi kendimi çok iyi hissediyorum diyordu. Kaygıları bayağı hafiflemişti şimdi 3 çocuğu var. İlaçlarını düzenli olarak kullanıyor ama bariz bir sıkıntısı kalmadı. Çocuklar iyi geldi diyor. Belli mi olur belki bebeğiniz de size iyi gelir.
Hakkınızda hayırlısı neyse o olsun
 
Üslubunca yazıyoruz iyi hoş da vicdani mi bu söylemler? Masum bir canı aldırmaktan bahsedenler, onu bırak kocanı düşün diyenler yani şu durumda ilk tavsiyemiz bunlar mı olsun? Önce bir gitsin tedavisini olsun, ailesinden destek alsın kadının kocası çok doğru yapmış demiyorum ama şu an bu durumda birine bi de çocuğunu aldırması gerektiğini, kocan seni bırakabilir dikkat et demeyi, kocasının bencilliğinden bahsetmeyi vicdani bulmuyorum. Ama elbette zor durumdaki bu kadını “üslubunca” daha da zor bir duruma sokabiliriz ne de olsa klavyemiz var.
Hanımefendi lütfen sakin sakin relax sakın derin derin nefes alın 1 2 3 rahatlayın
 
Ben de 2 tane yavru köpek istiyorum. Ama ne evim köpek bakabilecek kadar büyük ne de onlarla hak ettikleri fiziksel aktiviteyi yaptıracak motivasyonum var. Sadece istemekle, resimlerine bakıp iç geçirmekle kalıyorum. Neden? Çünkü can. Hakkını veremeyeceksem sahip olmamalıyım.

Geçtiğimiz yıl hazır olmadığımı düşündüğüm için kürtaj oldum. Etkisinden uzun süre çıkamadım yalan yok, uzun zaman geçmesine rağmen hala kaç aylık olmuştu diye düşündüğüm oluyor. Laf olsun diye konuşmuyorum. Ben de bebek mağazasına gidince "Ayy ne tatlı" oluyorum, videoları izleyince beğeniyorum. Ama psikolojik rahatsızlık bambaşka bir şey. Uykusuz kalacaksınız, kişisel alanınız/özgürlükleriniz birkaç yıl kalmayacak. Bunları düşünüp tartmadan neden bu yola girdiniz? Hadi siz istediniz, eşiniz sizin ruh durumunuzun farkında değil mi? Burada geçer mi geçmez mi diye ölçüyorsunuz. Hiç mi doktorunuza danışmadınız hamilelik planlayabilir miyim diye?
 
Merhaba arkadaşlar bu satırları yazarken o kadar kötü haldeyim ki Allah biliyor Ben 14 yaşından beridir anksiyete hastasıyım. konfor ve yer değişikliği yaşadığım zaman anksiyete tutuyor. Bunun sıkıntısını bekarken hallediyordum ama evliyken bu iş daha zor çünkü eşim üzülüyor. Ben ev almıştım ve taşınamadım oturduğum eve alıştım ve aşırı okb ile özel doktorda tedavi gördüm eşim bana yardımcı oldu tamam dedi taşınmadık adamın hevesini kursağında bıraktım. Şimdiki ise daha kötü. 2.5 senedir bebek hayali kuruyorduk 4 gün önceye kadar Allaha yalvardım bebek istiyorum diye Allah verdi ancak kendimi hiç mutlu hissetmiyorum karnımdaki bebeğe hiç alışamadım bakamam diye korkuyorum tek olmaya alışmışım gibi hissediyorum ve sanki bebeğimi allahım nolur affet istemiyor gibi hissediyorum bunu nasıl aşıcam eşim gene özel doktora götürdü ilacımın dozunu yükselttik ama hala iyi hissetmiyorum normal anneler gibi olmak istiyorum bebeğimi neden sevemedim o kadar anne hayali kurarken bunu anneme de söyleyemedim çünkü bana çok kızacak nolur bu geçici diyin anksiyete ataklarında sigara içiyordum ve şuanda içiyorum içerken üzülüyorum ama çok çaresizin nolur geçecek diyin eşim kahroldu
Anksiyeteden kaynaklı şuanki durumunuz muhtemelen baştaki sadece istekti başınıza gelince kaygısı yetemem korkusu vs sardı ama aldırma fikrini veya o bebeğe bişey olup düşme ihtimalini düşünün eğer ki o durumu istemiyorsanız sorun bebeği istemiyor oluşunuz değil korkularınız kaygılarınız, destek olan anlayışlı kişilerle veya doktorla görüşün hemen annelik duygusu yüklenmiyor olması da garip veya suçluluk hissettirecek Bi durum değil bana göre çünkü daha muhtemelen çok yeni onu hissetmeye alışmaya başlayınca korkularınız geçebilir
 
Hanımefendi lütfen sakin sakin relax sakın derin derin nefes alın 1 2 3 rahatlayın
Aslında sakindim ama şu yazdıklarınızdan sonra bir sıkılmadım değil. Anladım ki anlayabilecek vicdani olgunluğa henüz erişemediniz, canım sıkıldı. Neyse ben yine de bugün bir şey öğrenmenizi isterim o nedenle bilmelisiniz ki sakin ve relax sözcükleri aynı anlama gelir ve cümlede birlikte kullanarak anlatım bozukluğuna sebep oldunuz. Ha bir de cümle içinde sayılar rakam ile değil yazı ile yazılır. Sizinle uzun uzun konuşmayı da arzu ederdim ancak ya da vazgeçtim hiç arzu etmem. İyi akşamlar dilerim.
 
Üslubunca yazıyoruz iyi hoş da vicdani mi bu söylemler? Masum bir canı aldırmaktan bahsedenler, onu bırak kocanı düşün diyenler yani şu durumda ilk tavsiyemiz bunlar mı olsun? Önce bir gitsin tedavisini olsun, ailesinden destek alsın kadının kocası çok doğru yapmış demiyorum ama şu an bu durumda birine bi de çocuğunu aldırması gerektiğini, kocan seni bırakabilir dikkat et demeyi, kocasının bencilliğinden bahsetmeyi vicdani bulmuyorum. Ama elbette zor durumdaki bu kadını “üslubunca” daha da zor bir duruma sokabiliriz ne de olsa klavyemiz var.
Kocası değil mevzu, Allah izin verirse doğacak olan çocuk. Sağlam kadınlar bile yeri geliyor kaldıramıyor. Bu üye bile bile hamile kalmış şimdi de ben napacam diyor.
 
Aldırmanızı tavsiye etmem. 2,5 senedir istediğim bir bebekti diyorsunuz yaşadığınız korku ve stresten ani bir karar verip aldırırsanız daha büyük bir yıkım olabilir sizin için. Hem daha çok yeni birçok kişi ilk hamileliğinde benzer kaygılar yaşamıştır.

Tanıdığım biri ilk doğumundan sonra anksiyete bozukluğu yaşamaya başladı üzerine lohusa depresyonu eklendi zor günler geçirdi, psikiyatristi 2. Çocuğa teşvik etti ancak arkadaşım uzun bir süre tekrar hamile kalmaya cesaret edemedi sonrasında 2. Bebeği dünyaya geldi kendimi çok iyi hissediyorum diyordu. Kaygıları bayağı hafiflemişti şimdi 3 çocuğu var. İlaçlarını düzenli olarak kullanıyor ama bariz bir sıkıntısı kalmadı. Çocuklar iyi geldi diyor. Belli mi olur belki bebeğiniz de size iyi gelir.
Hakkınızda hayırlısı neyse o olsun
Kendine iyi gelir diye yara bandı gibi çocuk yapmak nedir ya? Şaka gibi... Can bu can alışırsın sana iyi gelir nedir?
 
Evet ama bebeğimi aldırmak istemiyorum düzelme şansım yokmu? Eşime en büyük hayalini vermek istiyordum kendimde anne olmak istiyordum
Yaşın daha genç, tedavini ol doktoruna Danış. Önünüzde daha çok zaman var acele etmeyin. Senin mental durumun iyi olmazsa çocuğa faydan da olmaz. Genetik konusunu da kulak arkası etme.

En büyük hayalini vermek istiyorum diye sanki pahalı saat hediye etmek istiyormussun gibi yazmışsın. Işin ciddiyetinin farkında değil gibisin kusura bakma. Sikintiliyim deyip hamileyken sigara icemezsin. Böyle yapacaksan zaten o çocuğun günahına baştan girmeyin. Sigarayı da bırak lütfen.

Dipnot: kocan bencilin teki, ona uyma.
 
Eşiniz kaç yaşında?

Ben eski konularınıza baktım, sizin uzuun zamandır çok ciddi sorunlarınız var hem davranış olarak hem psikolojik olarak gerçekten sıkıntılı süreçleriniz olmuş.

Belliki mevcut tedaviniz, doktorunuz yeterli değil. Yıllardır sorun yaşıyorsunuz. Eşiniz bunları görmüyor mu? 2025in başından beri çocuk istiyormuşsunuz. Bu adam size daha önce "lütfen önce kendini düzelt, şuanki halinle değil, daha iyi olduğun zaman çocuk sahibi olalım" demedi mi? Sonuçta yaşınız genç, henüz 25siniz, bir iki yıl daha bekleyip, daha iyi olup anne olabilirdiniz.

Eşiniz çocuk değil sonuçta kocaman adam. Elbette baba olmak isteyebilir. Ama önemli olan insanların ellerinden geleni yapıp, doğru ve iyi şartlarda çocuk sahibi olması.
Hep senin yüzünden :)Bak seni bıraktı bana sardı bide bana birşey öğretti yani bilmemek değil öğrenmemek ayıptır:) Bir iki üç sakin relax :) Ay pardon sakîn bir iki üç oldu be aferim bana .
 
Buradaki acımasız yorumlar yüzünden uzun süre bu foruma giremedim. Arkadaşlar deli misiniz ? Bu kadın zaten ağır bir süreç yaşıyor ve tedavi alıyor. Tedavi sürecinde çocuğu oldu tedavi olup sonra başlasaydı belki daha sağlıklıydı ama bu tür rahatsızlıkların tedavisi çok uzun sürüyor. Ve şu an yazdığınız yprumlar bile kadını etkiliyor. Şimdi sizin yardım talebinize karşılık şunu söyleyebilirim: tedaviyi asla bırakmayın doğum sürecine kadar. Lohusalık süreci de biraz zorlu bir süreç biliyorsunuz o zaman da devam ettirin tedaviyi. Bol bol yürüyüş yapın, yoga kursuna gidin. Nefes terapisi alın. Bunlar beden ve ruhu rahatlatır. Umarım her şey yoluna girer
 
Üslubunca yazıyoruz iyi hoş da vicdani mi bu söylemler? Masum bir canı aldırmaktan bahsedenler, onu bırak kocanı düşün diyenler yani şu durumda ilk tavsiyemiz bunlar mı olsun? Önce bir gitsin tedavisini olsun, ailesinden destek alsın kadının kocası çok doğru yapmış demiyorum ama şu an bu durumda birine bi de çocuğunu aldırması gerektiğini, kocan seni bırakabilir dikkat et demeyi, kocasının bencilliğinden bahsetmeyi vicdani bulmuyorum. Ama elbette zor durumdaki bu kadını “üslubunca” daha da zor bir duruma sokabiliriz ne de olsa klavyemiz var.
Konu sahibi herkesin hayali olan yeni ev alıp taşınma olayında bile anksiyetesine yenik düşüp yataklara düşmüş. Taşınsam mı taşınmasam ki kiraya mı versem kiracı kirayı zamanında yatırır mı krediyi ödeyebilir miyiz? Diye diye kendini zor duruma sokmuş. Taşınamamış. Kaldı ki bir canı dünyaya getirip onun sorumluluğunu almaktan bahsediyoruz. Tedavisinde doğru prokotolü bulamadılar belli ki bu sorunlar hala devam ediyor. Bu kadın eşine kızıp kayınvalidesinin fotoğrafını hakaret içeren yazıyla birlikte sosyal medyada paylaşmış. Kendi ben normal değilim diye itiraf ediyor tam olarak ne önerilmesini istiyorsunuz. Çocuğunun doğsun her şey düzelir deyip umut mu verelim?
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Back
X