• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

2.5 sene bebek istedim Allah verdi şimdi bende istemiyorum gibi hissediyorum nolur bana yardım edin

Durum
Mesaj gönderimine kapalı.

Yorguncicekpcoslu

Üye
Kayıtlı Üye
Katılım
24 Temmuz 2024
Mesajlar
323
Emoji Skoru
122
Puanlar
23
Yaş
25
Merhaba arkadaşlar bu satırları yazarken o kadar kötü haldeyim ki Allah biliyor Ben 14 yaşından beridir anksiyete hastasıyım. konfor ve yer değişikliği yaşadığım zaman anksiyete tutuyor. Bunun sıkıntısını bekarken hallediyordum ama evliyken bu iş daha zor çünkü eşim üzülüyor. Ben ev almıştım ve taşınamadım oturduğum eve alıştım ve aşırı okb ile özel doktorda tedavi gördüm eşim bana yardımcı oldu tamam dedi taşınmadık adamın hevesini kursağında bıraktım. Şimdiki ise daha kötü. 2.5 senedir bebek hayali kuruyorduk 4 gün önceye kadar Allaha yalvardım bebek istiyorum diye Allah verdi ancak kendimi hiç mutlu hissetmiyorum karnımdaki bebeğe hiç alışamadım bakamam diye korkuyorum tek olmaya alışmışım gibi hissediyorum ve sanki bebeğimi allahım nolur affet istemiyor gibi hissediyorum bunu nasıl aşıcam eşim gene özel doktora götürdü ilacımın dozunu yükselttik ama hala iyi hissetmiyorum normal anneler gibi olmak istiyorum bebeğimi neden sevemedim o kadar anne hayali kurarken bunu anneme de söyleyemedim çünkü bana çok kızacak nolur bu geçici diyin anksiyete ataklarında sigara içiyordum ve şuanda içiyorum içerken üzülüyorum ama çok çaresizin nolur geçecek diyin eşim kahroldu
 
Merhaba arkadaşlar bu satırları yazarken o kadar kötü haldeyim ki Allah biliyor Ben 14 yaşından beridir anksiyete hastasıyım. konfor ve yer değişikliği yaşadığım zaman anksiyete tutuyor. Bunun sıkıntısını bekarken hallediyordum ama evliyken bu iş daha zor çünkü eşim üzülüyor. Ben ev almıştım ve taşınamadım oturduğum eve alıştım ve aşırı okb ile özel doktorda tedavi gördüm eşim bana yardımcı oldu tamam dedi taşınmadık adamın hevesini kursağında bıraktım. Şimdiki ise daha kötü. 2.5 senedir bebek hayali kuruyorduk 4 gün önceye kadar Allaha yalvardım bebek istiyorum diye Allah verdi ancak kendimi hiç mutlu hissetmiyorum karnımdaki bebeğe hiç alışamadım bakamam diye korkuyorum tek olmaya alışmışım gibi hissediyorum ve sanki bebeğimi allahım nolur affet istemiyor gibi hissediyorum bunu nasıl aşıcam eşim gene özel doktora götürdü ilacımın dozunu yükselttik ama hala iyi hissetmiyorum normal anneler gibi olmak istiyorum bebeğimi neden sevemedim o kadar anne hayali kurarken bunu anneme de söyleyemedim çünkü bana çok kızacak nolur bu geçici diyin anksiyete ataklarında sigara içiyordum ve şuanda içiyorum içerken üzülüyorum ama çok çaresizin nolur geçecek diyin eşim kahroldu
Yani bu kadar psikolojik probleminiz olduğunu bildiğiniz halde neden tedavi olmadan bebek sahibi oldunuz? Bebek bakmak büyütmek zaten başlı başına anksiyete sebebi sağlam insanlara bile çok ağır geliyor. Ne diyeyim bilemedim çocuk doğana kadar bari düzenli psikolojik destek alın.
 
Merhaba arkadaşlar bu satırları yazarken o kadar kötü haldeyim ki Allah biliyor Ben 14 yaşından beridir anksiyete hastasıyım. konfor ve yer değişikliği yaşadığım zaman anksiyete tutuyor. Bunun sıkıntısını bekarken hallediyordum ama evliyken bu iş daha zor çünkü eşim üzülüyor. Ben ev almıştım ve taşınamadım oturduğum eve alıştım ve aşırı okb ile özel doktorda tedavi gördüm eşim bana yardımcı oldu tamam dedi taşınmadık adamın hevesini kursağında bıraktım. Şimdiki ise daha kötü. 2.5 senedir bebek hayali kuruyorduk 4 gün önceye kadar Allaha yalvardım bebek istiyorum diye Allah verdi ancak kendimi hiç mutlu hissetmiyorum karnımdaki bebeğe hiç alışamadım bakamam diye korkuyorum tek olmaya alışmışım gibi hissediyorum ve sanki bebeğimi allahım nolur affet istemiyor gibi hissediyorum bunu nasıl aşıcam eşim gene özel doktora götürdü ilacımın dozunu yükselttik ama hala iyi hissetmiyorum normal anneler gibi olmak istiyorum bebeğimi neden sevemedim o kadar anne hayali kurarken bunu anneme de söyleyemedim çünkü bana çok kızacak nolur bu geçici diyin anksiyete ataklarında sigara içiyordum ve şuanda içiyorum içerken üzülüyorum ama çok çaresizin nolur geçecek diyin eşim kahroldu
Enine boyuna düşünün. Şayet bir çocuğa bakacak psikolojiye sahip değilseniz, yasal süre içerisinde kesin kararınızı verin.
 
Merhaba arkadaşlar bu satırları yazarken o kadar kötü haldeyim ki Allah biliyor Ben 14 yaşından beridir anksiyete hastasıyım. konfor ve yer değişikliği yaşadığım zaman anksiyete tutuyor. Bunun sıkıntısını bekarken hallediyordum ama evliyken bu iş daha zor çünkü eşim üzülüyor. Ben ev almıştım ve taşınamadım oturduğum eve alıştım ve aşırı okb ile özel doktorda tedavi gördüm eşim bana yardımcı oldu tamam dedi taşınmadık adamın hevesini kursağında bıraktım. Şimdiki ise daha kötü. 2.5 senedir bebek hayali kuruyorduk 4 gün önceye kadar Allaha yalvardım bebek istiyorum diye Allah verdi ancak kendimi hiç mutlu hissetmiyorum karnımdaki bebeğe hiç alışamadım bakamam diye korkuyorum tek olmaya alışmışım gibi hissediyorum ve sanki bebeğimi allahım nolur affet istemiyor gibi hissediyorum bunu nasıl aşıcam eşim gene özel doktora götürdü ilacımın dozunu yükselttik ama hala iyi hissetmiyorum normal anneler gibi olmak istiyorum bebeğimi neden sevemedim o kadar anne hayali kurarken bunu anneme de söyleyemedim çünkü bana çok kızacak nolur bu geçici diyin anksiyete ataklarında sigara içiyordum ve şuanda içiyorum içerken üzülüyorum ama çok çaresizin nolur geçecek diyin eşim kahroldu
Siz su dubleks ev alip oturamayan uye misiniz?


Ben psikolojik sikintilari olan insanlarin anne baba olmasını dogru bulmuyorum, hazir degilseniz 10.haftaya kadar aldirabildiginizi unutmayıp enine boyuna dusunun.


Gecmis olsun
 
Evet ama bebeğimi aldırmak istemiyorum düzelme şansım yokmu? Eşime en büyük hayalini vermek istiyordum kendimde anne olmak istiyordum
 
Evet ama bebeğimi aldırmak istemiyorum düzelme şansım yokmu? Eşime en büyük hayalini vermek istiyordum kendimde anne olmak istiyordum

Eşiniz kaç yaşında?

Ben eski konularınıza baktım, sizin uzuun zamandır çok ciddi sorunlarınız var hem davranış olarak hem psikolojik olarak gerçekten sıkıntılı süreçleriniz olmuş.

Belliki mevcut tedaviniz, doktorunuz yeterli değil. Yıllardır sorun yaşıyorsunuz. Eşiniz bunları görmüyor mu? 2025in başından beri çocuk istiyormuşsunuz. Bu adam size daha önce "lütfen önce kendini düzelt, şuanki halinle değil, daha iyi olduğun zaman çocuk sahibi olalım" demedi mi? Sonuçta yaşınız genç, henüz 25siniz, bir iki yıl daha bekleyip, daha iyi olup anne olabilirdiniz.

Eşiniz çocuk değil sonuçta kocaman adam. Elbette baba olmak isteyebilir. Ama önemli olan insanların ellerinden geleni yapıp, doğru ve iyi şartlarda çocuk sahibi olması.
 
antidepresan kullanırken gayet iyiyim normal insan gibi ama neden şuan iyi gelmiyor anlamadım ilaçlar bana neden iyi gelmiyor
 
Aldir canim cocugu. Isterse yasin 50 olsun, yine de aldir. Ki gencsin sanirim ileride yine olur. Olmazsa da olmaz senden onemli degil. Su an dunyaya bu sekilde getirecegin bebek de mutlu olmayacak, belki esinle de aran bozulacak. Iyice tedavini ol once. Oyle ilac dozu yukseltmekle olmaz bu is. Bebek bu. Bi canli. Bebek esittir ciddi istek ve sorumluluk bilinci (bebek buyutme sorumlulugundan bahsediyorum. Hani calisiyosundur sorumluluk sahibisindir o baska). Ikisi birlikte olunca bakiliyor bebege. Bak eve tasinamamissin. Ev alt tarafi. Kendi evin olcakmis ama adimi atamamissin. Simdi de demissin ya kendi basima olmaya alistim. Iste bebekli hayata adim atamayabilirsin mental olarak. Duygularini guzel ifade etmissin. Mantikli bir insana benziyorsun. Kendine sunu da sor: bebegi istiyor muyum yoksa toplum normu; evlendim artik sira cocukta diye mi dusunuyorum.
 
Eşinizde görmüyor mu sizin durumunuzu?
Siz çok sağlıklı düşünemiyorsunuz da dışarıdan bakan biri olarak eşiniz bu kadın şu an hamilelik, doğum bunları kaldıracak gibi değil niye diyemiyor?
Eş mutlu olsun diye hamile kalınmaz. Bakın eve taşınamamışsınız. Hamilelik, bebek eve falan benzemez. Buradan da size rahatlatıcı bir şey çıkmaz. Yine doktora gideceksiniz.
 
Ay bi dur. Bi sakin ol.
Devamlı kendini dinleme şimdi ne hissediyorum diye..
Bi de alışamadım diyorsun. Dün bir, bugün iki.

Ben o küsür senedir istiyordum. Hamile kaldım. Ben de şok oldum :KK45:

Su akar yolunu bulur. Bedenin de zihnin de bu fikre alışacak. Henüz çok başındasın. İns sağlıkla gelsin bebeğin. 🌺

Ama kendin çabalamalısın. Esin yada Dr., bir başkası seni iyileştiremez. Kendin isteyecek ve emek vereceksin. Madem bu çocuğu çağırdın. O da geldi. Şimdi anne sorumluluğun başlıyor.
 
antidepresan kullanırken gayet iyiyim normal insan gibi ama neden şuan iyi gelmiyor anlamadım ilaçlar bana neden iyi gelmiyor

Tamam ilaçlar yeterli değil. Normal insan gibi davranmadığınız birkaç konunuz var.

Eşiniz bunu görmüyor mu ya da onun da benzer sorunları mı var?

Bir erkeğin ya da kadının eşinin bu şekilde psikolojik olarak zorlandığını bilerek, görerek ısrarla çocuk beklentisi çok aşırı bencilce. Eşin tamam baba olmak isteyebilir, ama niye şuan iyi olmayan eşinden bunu bekleyerek eşinin hayatını zorlaştırıyor. Kaç yaşında eşiniz? Böyle aileniz demiyor mu hiç ne yapacaksın?

Hamilelik 3 aylık bir şey değil, gaz gibi çıkmıyor bebek. Hamilelik+doğum süreci+bebek bakımı. İsterseniz eve 3 bakıcı alın, yine doğumu siz yapacaksınız. Bebeği siz taşıyacaksınız. Süt geldi/gelmedi derdi sizin olacak.

Bana kalırsa yaşınız küçük bebek bakımı için. Eşiniz de anormal biri.
 
Ay bi dur. Bi sakin ol.
Devamlı kendini dinleme şimdi ne hissediyorum diye..
Bi de alışamadım diyorsun. Dün bir, bugün iki.

Ben o küsür senedir istiyordum. Hamile kaldım. Ben de şok oldum :KK45:

Su akar yolunu bulur. Bedenin de zihnin de bu fikre alışacak. Henüz çok başındasın. İns sağlıkla gelsin bebeğin. 🌺

Ama kendin çabalamalısın. Başkası seni iyileştiremez. Esin yada Dr. Kendin isteyecek ve emek vereceksin madem bu çocuğu çağırdın. O da geldi. Şimdi anne sorumluluğun başlıyor.
Siz de mi evden eve tasinamiyordunuz?
Uyenin durumu ooo bebek geliyo, napicam ya, hayatim degisiyo, artik iki kisiyim sayilir korkusu degil ki. O korkunun icinde bebek sahibi olmanin mutlulugu da oluyor.
Bu konu cok baska. Sizden cesaret almasin diye alintiladim. Ben konu sahibine cok uzuldum.
 
Arkadaşlar ben dört gün önceye kadar bebek fotoğrafı görünce içi giden insandım. 2.5 senedir istiyordum ben böyle hissedeceğimi nereden bilebilirdim?
 
Benim için çok zor. Hâlâ anksiyete ile mücadele verirken kimseye yansıtamamak çok zor bana dua edin yeterli
 
Merhaba arkadaşlar bu satırları yazarken o kadar kötü haldeyim ki Allah biliyor Ben 14 yaşından beridir anksiyete hastasıyım. konfor ve yer değişikliği yaşadığım zaman anksiyete tutuyor. Bunun sıkıntısını bekarken hallediyordum ama evliyken bu iş daha zor çünkü eşim üzülüyor. Ben ev almıştım ve taşınamadım oturduğum eve alıştım ve aşırı okb ile özel doktorda tedavi gördüm eşim bana yardımcı oldu tamam dedi taşınmadık adamın hevesini kursağında bıraktım. Şimdiki ise daha kötü. 2.5 senedir bebek hayali kuruyorduk 4 gün önceye kadar Allaha yalvardım bebek istiyorum diye Allah verdi ancak kendimi hiç mutlu hissetmiyorum karnımdaki bebeğe hiç alışamadım bakamam diye korkuyorum tek olmaya alışmışım gibi hissediyorum ve sanki bebeğimi allahım nolur affet istemiyor gibi hissediyorum bunu nasıl aşıcam eşim gene özel doktora götürdü ilacımın dozunu yükselttik ama hala iyi hissetmiyorum normal anneler gibi olmak istiyorum bebeğimi neden sevemedim o kadar anne hayali kurarken bunu anneme de söyleyemedim çünkü bana çok kızacak nolur bu geçici diyin anksiyete ataklarında sigara içiyordum ve şuanda içiyorum içerken üzülüyorum ama çok çaresizin nolur geçecek diyin eşim kahroldu
Sakın aldırma !!!
Daha büyük bir depresyona girersin ve eşinde güvensizlik yaşar.
Aldir diyenler hiç Bebek aldirmişmı da biliyorlar .
İzzet Güllüyü dinle .
Sürekli kendini sorgulamayı bırak.
Sorgulayaçaksan nasıl iyi baka bilirim bebeğime diye öğren .
Kimse doğuştan anne değil ,bu bir süreç .
İlk haftalar ayrıca çoğu kişi alışmakta zorluk çeker.
Hatta doğum yaptıktan sonrada yabancı gibi hissedebilirsin.
 
Arkadaşlar ben dört gün önceye kadar bebek fotoğrafı görünce içi giden insandım. 2.5 senedir istiyordum ben böyle hissedeceğimi nereden bilebilirdim?

Tamam işte siz bilemezsiniz. Bunu bilip, bilmemek sizin yeteceğiniz bir konu değil. Her insanın mükemmel, harika, kusursuz psikolojisi, sabrı, sinirleri yok. Kimse muhteşem değil. Dönem dönem zorlandığımız süreçler oluyor. Ama ailelerimiz eşlerimiz bize destek olmak için varlar.

Ama aileniz, eşiniz sizin bu konuda zorlanacağınızı mutlaka bilip tahmin edebilirdi. Sizin de bu süreci daha kolay yaşamanızı sağlayabilirlerdi.

Bu yüzden eşinizin yaşını sordum. O ne diyor bu duruma diye sordum.
 
Evet ama bebeğimi aldırmak istemiyorum düzelme şansım yokmu? Eşime en büyük hayalini vermek istiyordum kendimde anne olmak istiyordum
Psikolojik sorunlari olan ebeveynle buyumek hicbir cocugun yasamamasi gereken birsey, soz konusu cocuksa anne ya da babanin istek, arzu ve fikirlerinin hicbir onemi olmamali, yasiniz genc, tedavinize devam edin, sadece ilac degil terapiylede destekleyin.

Anne olmak arzunuzu anlayabiliyorum, yasiniz kucuk, daha cok sansiniz olur. Yeni dogmus bir bebekle bas etmek tamamen saglikli kadinlari dahi perisan ederken bu kadar kirilgan bir ruh haline sahipken sizin icin cok zor olacaktir.
 
Durum
Mesaj gönderimine kapalı.
Back
X