1 yaşındaki bebeğimle sorunlar

lokumm2708

Üye
Kayıtlı Üye
18 Ağustos 2023
121
95
18
32
Merhabalar
Tam 1 yaşında bebeğim var. 2 haftadır memlekete geldim bebeğimle. Normalde İstanbul’da yaşıyoruz. Tüm akrabalar memlekette. İstanbul’da yalnızız. Haliyle bebeğim bi bana bi de babasına alışık sadece. İstanbul’da parka götürdüğümde insanlara yanaşmaz zaten uzaktan izler herkesi.
Konuma gelecek olursak bu 2 haftadır her şey çok kötü gidiyor. Kimseye alışamadı. Kalabalık (2-3insan) görse hemen ağlıyor. Ama nasıl ağlamak. Çığlık çığlığa kucağımda kendini arkaya atıyor. Ama mesela az önce misafirler geldi. Hatta ben gerildim gelmelerini istemedim pek de. Aksine bebeğim gitti yanlarına öpücükler bile verdi misafirlere. Ama dün gece de eşimin ailesi dışarda yemek verdi. O ortama girer girmez ağlamaya başladı ve sadece benim kucağımda kalmak istedi. Normalde babasıyla eğlenen bebek babasına bile gitmek istemedi. Yani bi anı bi anını asla tutmuyor.
Ayrıca diş de geliyor sanırım elleri sürekli ağzında. Şimdiye kadar çıkan dişlerde hiç bu denli sorun yaşamadık.
Ayrıca yaşça 3 ay küçük kuzeni var burda. O da sürekli çığlık atan bir bebek. Benim kızım ilk başta kuzenini görünce heyecanlandı, kendi kendine seslendi bir şeyler mırıldandı. Ama kuzeninin çığlıklarını birkaç kez gördü ve artık kuzenini görünce çok ama çok kötü ağlıyor. Yanına gitmek istemiyor. Ben kuzenini kucağıma alsam hemen koşup yanıma geliyor kucak istiyor ve ağlıyor. Sürekli konuşuyorum, kızım bak bu senin kuzenin cici diyorum. Bi kızımı bi kuzenini okşuyorum ama yok alışamadı 2 haftadır her gördüğünde çok kötü ağlıyor kendini ordan oraya atıyor.
Ayrıca yemek konusu. Asla hiçbir şey yemiyor. Sadece meme diyip emmek istiyor. İstanbul’da da çok iştahlı bir bebek değildi ama ya kahvaltısını ya da akşam yemeğini yedirebilirdim. Burda asla açmıyor ağzını su bile içmiyor çoğu zaman. Vitaminlerini bile doğru düzgün veremedim bu 2 haftada.
Diğer bir konu da elinden asla bir şey alamıyorum. Oyuncağı elindeyse üstünü değiştirmek için alamıyorum mesela oyuncağı. Uzattığım yemeği kendi tutmak istiyor. Tutulacak bir şeyse veriyorum eline. Alıyor bakıyor ve atıyor. Girilmemesi gereken yerlere girmeye çalıştığında(sonuçta kendi evimiz değil tehlikeli yerler olabiliyor) engellersem onu yine kendini yerlere atıyor çok ama çok kötü ağlıyor. Bizim kendi evimizde her şeyi onun güvenliğine göre dekore ettik zaten. Şimdiye kadar çok az engellemişimdir, özgürce dolaşır evimizde. Yani burda tanıştı bu kadar engelle ama tepkileri çok şiddetli oluyor.
Biraz uzun oldu ama bunları yaşayan ya da benzerini yaşayan varsa diye yazmak içimi dökmek istedim. Olumlu yorumlar yapıp gönlüme su serpersiniz belki diye❤️
 
Merhaba,

Bebekler rutin hayatlarında kendilerini daha güvende ve huzurlu hissederler. Kızınızın yaşı çok küçük o yüzden değişikliğe uyum sağlayamamış olabilir, ne kadar küçük olsalar da kendilerine ait özel yaşam alanına ihtiyaçları olabiliyor. Size tavsiyem eğer orada yaşamaya devam edecek ve ya daha uzun süre kalacaksaniz bebeğinize bir rutin oluşturun. Huzursuz olduklarında ve sorun çıkardıklarinda daha çok sevgiye, şefkate, anlaşılmaya ihtiyaçları oluyor. Güvende olduğunu, rutinde olduğunu hissettirirseniz biraz rahatlar diye düşünüyorum. Umarım yardımcı olur, sevgiyle kalın.
 
Merhabalar
Tam 1 yaşında bebeğim var. 2 haftadır memlekete geldim bebeğimle. Normalde İstanbul’da yaşıyoruz. Tüm akrabalar memlekette. İstanbul’da yalnızız. Haliyle bebeğim bi bana bi de babasına alışık sadece. İstanbul’da parka götürdüğümde insanlara yanaşmaz zaten uzaktan izler herkesi.
Konuma gelecek olursak bu 2 haftadır her şey çok kötü gidiyor. Kimseye alışamadı. Kalabalık (2-3insan) görse hemen ağlıyor. Ama nasıl ağlamak. Çığlık çığlığa kucağımda kendini arkaya atıyor. Ama mesela az önce misafirler geldi. Hatta ben gerildim gelmelerini istemedim pek de. Aksine bebeğim gitti yanlarına öpücükler bile verdi misafirlere. Ama dün gece de eşimin ailesi dışarda yemek verdi. O ortama girer girmez ağlamaya başladı ve sadece benim kucağımda kalmak istedi. Normalde babasıyla eğlenen bebek babasına bile gitmek istemedi. Yani bi anı bi anını asla tutmuyor.
Ayrıca diş de geliyor sanırım elleri sürekli ağzında. Şimdiye kadar çıkan dişlerde hiç bu denli sorun yaşamadık.
Ayrıca yaşça 3 ay küçük kuzeni var burda. O da sürekli çığlık atan bir bebek. Benim kızım ilk başta kuzenini görünce heyecanlandı, kendi kendine seslendi bir şeyler mırıldandı. Ama kuzeninin çığlıklarını birkaç kez gördü ve artık kuzenini görünce çok ama çok kötü ağlıyor. Yanına gitmek istemiyor. Ben kuzenini kucağıma alsam hemen koşup yanıma geliyor kucak istiyor ve ağlıyor. Sürekli konuşuyorum, kızım bak bu senin kuzenin cici diyorum. Bi kızımı bi kuzenini okşuyorum ama yok alışamadı 2 haftadır her gördüğünde çok kötü ağlıyor kendini ordan oraya atıyor.
Ayrıca yemek konusu. Asla hiçbir şey yemiyor. Sadece meme diyip emmek istiyor. İstanbul’da da çok iştahlı bir bebek değildi ama ya kahvaltısını ya da akşam yemeğini yedirebilirdim. Burda asla açmıyor ağzını su bile içmiyor çoğu zaman. Vitaminlerini bile doğru düzgün veremedim bu 2 haftada.
Diğer bir konu da elinden asla bir şey alamıyorum. Oyuncağı elindeyse üstünü değiştirmek için alamıyorum mesela oyuncağı. Uzattığım yemeği kendi tutmak istiyor. Tutulacak bir şeyse veriyorum eline. Alıyor bakıyor ve atıyor. Girilmemesi gereken yerlere girmeye çalıştığında(sonuçta kendi evimiz değil tehlikeli yerler olabiliyor) engellersem onu yine kendini yerlere atıyor çok ama çok kötü ağlıyor. Bizim kendi evimizde her şeyi onun güvenliğine göre dekore ettik zaten. Şimdiye kadar çok az engellemişimdir, özgürce dolaşır evimizde. Yani burda tanıştı bu kadar engelle ama tepkileri çok şiddetli oluyor.
Biraz uzun oldu ama bunları yaşayan ya da benzerini yaşayan varsa diye yazmak içimi dökmek istedim. Olumlu yorumlar yapıp gönlüme su serpersiniz belki diye❤️
Konfor alanindan cikmis ve ilk kez cikmis bukadar basit. Kafaya takilcak bi durum yok bence siz donene kadar olabildigince idare etmeye calisin telaslanmak yerine. O kalabalik korkusu yada yabancilama durumu parkta disarda sosyallestikce buyudukce geciyor merak etmeyin. İnsanlari yabancilamamasi icin bir degil cok defa gorup o ortamda zaman gecirmesi gerekiyor. Oglum kucukken kv me gttigmde (eltim ile ayni apt da oturuyorlar) orasi kalabalik geldigi icin ayni sizin bebeginiz gb ya benden ayrilmiyordu yada sadece kuzenleriyle kisa sure duruyordu. Sevmek istiyolardi buyukler fakat asla yanasmayio aglamaya basliyordu. Kv cok uzuluyordu mesela bizi yabanciliyor diye. Sonra braz daha buyudu daha cok orda zaman gecrmeye basladi ve hersey normale dondu. Suan orda kendi evi gb takiliyor birakip gtsem umrunda olmaz. Surekli meme istemesi de kendini rahatlatmak icindir. Orda sakinlesiyor guvende hissediyor, demekki suanda buna ihtiyaci var. Evine dondugunde muhtemelen duzelicektir. ☺️
 
Normal değil mi anlattıklarınız?

1 yaş minicik bebek.

Yabancı ortamda huzursuz olması,sürekli size yanaşıp emme isteği,iştahsızlığı vs…

Biz yetişkinler bile yeni bir ortama hemen adapte olamıyoruz ki.
 
Merhabalar
Tam 1 yaşında bebeğim var. 2 haftadır memlekete geldim bebeğimle. Normalde İstanbul’da yaşıyoruz. Tüm akrabalar memlekette. İstanbul’da yalnızız. Haliyle bebeğim bi bana bi de babasına alışık sadece. İstanbul’da parka götürdüğümde insanlara yanaşmaz zaten uzaktan izler herkesi.
Konuma gelecek olursak bu 2 haftadır her şey çok kötü gidiyor. Kimseye alışamadı. Kalabalık (2-3insan) görse hemen ağlıyor. Ama nasıl ağlamak. Çığlık çığlığa kucağımda kendini arkaya atıyor. Ama mesela az önce misafirler geldi. Hatta ben gerildim gelmelerini istemedim pek de. Aksine bebeğim gitti yanlarına öpücükler bile verdi misafirlere. Ama dün gece de eşimin ailesi dışarda yemek verdi. O ortama girer girmez ağlamaya başladı ve sadece benim kucağımda kalmak istedi. Normalde babasıyla eğlenen bebek babasına bile gitmek istemedi. Yani bi anı bi anını asla tutmuyor.
Ayrıca diş de geliyor sanırım elleri sürekli ağzında. Şimdiye kadar çıkan dişlerde hiç bu denli sorun yaşamadık.
Ayrıca yaşça 3 ay küçük kuzeni var burda. O da sürekli çığlık atan bir bebek. Benim kızım ilk başta kuzenini görünce heyecanlandı, kendi kendine seslendi bir şeyler mırıldandı. Ama kuzeninin çığlıklarını birkaç kez gördü ve artık kuzenini görünce çok ama çok kötü ağlıyor. Yanına gitmek istemiyor. Ben kuzenini kucağıma alsam hemen koşup yanıma geliyor kucak istiyor ve ağlıyor. Sürekli konuşuyorum, kızım bak bu senin kuzenin cici diyorum. Bi kızımı bi kuzenini okşuyorum ama yok alışamadı 2 haftadır her gördüğünde çok kötü ağlıyor kendini ordan oraya atıyor.
Ayrıca yemek konusu. Asla hiçbir şey yemiyor. Sadece meme diyip emmek istiyor. İstanbul’da da çok iştahlı bir bebek değildi ama ya kahvaltısını ya da akşam yemeğini yedirebilirdim. Burda asla açmıyor ağzını su bile içmiyor çoğu zaman. Vitaminlerini bile doğru düzgün veremedim bu 2 haftada.
Diğer bir konu da elinden asla bir şey alamıyorum. Oyuncağı elindeyse üstünü değiştirmek için alamıyorum mesela oyuncağı. Uzattığım yemeği kendi tutmak istiyor. Tutulacak bir şeyse veriyorum eline. Alıyor bakıyor ve atıyor. Girilmemesi gereken yerlere girmeye çalıştığında(sonuçta kendi evimiz değil tehlikeli yerler olabiliyor) engellersem onu yine kendini yerlere atıyor çok ama çok kötü ağlıyor. Bizim kendi evimizde her şeyi onun güvenliğine göre dekore ettik zaten. Şimdiye kadar çok az engellemişimdir, özgürce dolaşır evimizde. Yani burda tanıştı bu kadar engelle ama tepkileri çok şiddetli oluyor.
Biraz uzun oldu ama bunları yaşayan ya da benzerini yaşayan varsa diye yazmak içimi dökmek istedim. Olumlu yorumlar yapıp gönlüme su serpersiniz belki diye❤️
Çok normal. Rutini değişiyor. Normalde sadece çekirdek ailesiyle yaşayan bir bebek,ama bi anda kalabalık bi aileye giriyor her gün yeni birini görüyor.
Canını sıkma. Bazı bebekler bunu hiç sorun etmez kucaktan kucağa gider herkes usluca durur.
Ama bazılarıda huzursuz olur.
Senin bebişte insan sevmiyor demek. Sadece annem ve babam olsun modunda 😅😅
 
Merhabalar
Tam 1 yaşında bebeğim var. 2 haftadır memlekete geldim bebeğimle. Normalde İstanbul’da yaşıyoruz. Tüm akrabalar memlekette. İstanbul’da yalnızız. Haliyle bebeğim bi bana bi de babasına alışık sadece. İstanbul’da parka götürdüğümde insanlara yanaşmaz zaten uzaktan izler herkesi.
Konuma gelecek olursak bu 2 haftadır her şey çok kötü gidiyor. Kimseye alışamadı. Kalabalık (2-3insan) görse hemen ağlıyor. Ama nasıl ağlamak. Çığlık çığlığa kucağımda kendini arkaya atıyor. Ama mesela az önce misafirler geldi. Hatta ben gerildim gelmelerini istemedim pek de. Aksine bebeğim gitti yanlarına öpücükler bile verdi misafirlere. Ama dün gece de eşimin ailesi dışarda yemek verdi. O ortama girer girmez ağlamaya başladı ve sadece benim kucağımda kalmak istedi. Normalde babasıyla eğlenen bebek babasına bile gitmek istemedi. Yani bi anı bi anını asla tutmuyor.
Ayrıca diş de geliyor sanırım elleri sürekli ağzında. Şimdiye kadar çıkan dişlerde hiç bu denli sorun yaşamadık.
Ayrıca yaşça 3 ay küçük kuzeni var burda. O da sürekli çığlık atan bir bebek. Benim kızım ilk başta kuzenini görünce heyecanlandı, kendi kendine seslendi bir şeyler mırıldandı. Ama kuzeninin çığlıklarını birkaç kez gördü ve artık kuzenini görünce çok ama çok kötü ağlıyor. Yanına gitmek istemiyor. Ben kuzenini kucağıma alsam hemen koşup yanıma geliyor kucak istiyor ve ağlıyor. Sürekli konuşuyorum, kızım bak bu senin kuzenin cici diyorum. Bi kızımı bi kuzenini okşuyorum ama yok alışamadı 2 haftadır her gördüğünde çok kötü ağlıyor kendini ordan oraya atıyor.
Ayrıca yemek konusu. Asla hiçbir şey yemiyor. Sadece meme diyip emmek istiyor. İstanbul’da da çok iştahlı bir bebek değildi ama ya kahvaltısını ya da akşam yemeğini yedirebilirdim. Burda asla açmıyor ağzını su bile içmiyor çoğu zaman. Vitaminlerini bile doğru düzgün veremedim bu 2 haftada.
Diğer bir konu da elinden asla bir şey alamıyorum. Oyuncağı elindeyse üstünü değiştirmek için alamıyorum mesela oyuncağı. Uzattığım yemeği kendi tutmak istiyor. Tutulacak bir şeyse veriyorum eline. Alıyor bakıyor ve atıyor. Girilmemesi gereken yerlere girmeye çalıştığında(sonuçta kendi evimiz değil tehlikeli yerler olabiliyor) engellersem onu yine kendini yerlere atıyor çok ama çok kötü ağlıyor. Bizim kendi evimizde her şeyi onun güvenliğine göre dekore ettik zaten. Şimdiye kadar çok az engellemişimdir, özgürce dolaşır evimizde. Yani burda tanıştı bu kadar engelle ama tepkileri çok şiddetli oluyor.
Biraz uzun oldu ama bunları yaşayan ya da benzerini yaşayan varsa diye yazmak içimi dökmek istedim. Olumlu yorumlar yapıp gönlüme su serpersiniz belki diye❤️
Merhaba, bebekler rutinlerini seviyorlar. Benim bebegim de farkli bir ortama girince huysuzlanir ve asla uyumaz mesela surekli aglar. O yuzden bir yere gidemiyoruz. Evinde asiri mutlu huzurlu.. Ev bebesi bazilari yani
 
Back
X