Merhabalar arkadaşlar,
uzun zamandır siteye girmemiştim bu sayfayı görünce yazmak istedim. Umarım hepinize umut olur.
4 yıllık evliyken artık çocuk sahibi olmak istedik ama olmuyordu. Derken dr kontrolleri sonunda yumurta rezervlerimin az olduğu ortaya çıktı. ilk etapta 3 ay ilaç+çatlatma iğnesi ile denendi sonuç alınamadı. Her ay bir umutla çatlatma iğnesini vuruyordum. Sonrasında 2 defa aşılama denedik bu tamamiyle benim isteğimdi. Görüştüğüm bir kaç doktor aşılama yerine tüp bebek tedavisi yapalım dediler ama nedense o sürece hazır olmadığım ve belki aşılamayla mutlu sona ulaşacağımıza o kadar inanmıştım ki ihtimaller arasında tüp bebek tedavisi yoktu. Ne yazık ki aşılamalarda sonuç vermedive 1. tüp bebek tedavisi için iğnelere başlandı. ben ki eline diken batınca ortalığı ayağa kaldıran biri o kadar iğneyi kendime yaparak işe başladım. Yumurta toplama sadece 3 tane toplandı. 2 tanesi transfer edildi. çalışıyordum test günüme kadar rapor aldım ve evde tuvalet dışında hiç bir harekette bulunmadım. heyecanım çoktu beklentim büyüktü hatta havaya bile giriyordum arada. hayaller kurmaya başlamıştım. Derken test günü geldi ve negatif. yaşadığım hayal kırıklığını tahmin edersiniz. Doktorum histeroskopi olmam gerektiğini söyledi poliplerim varmış. Polipler iğnelerden sonra ortaya çıktı. histeroskopiden sonra doktorumu değiştirmeye karar verdim. Yeni gittiğim doktorda ilk denemede tüp bebekte 2. denemede hamile kaldım...12. gün dahil sonrasında da her 2-3 günde bir test yaptırmaya devam ettim. birşey olacak korkusuyla devamlı test yaptırıyordum. kan değerleri katlana katlana çıkıyordu. herkese söylemiştik hamileyim diye. kalp atışı için doktora gittiğimizde yaşadığım şoku anlatamam. gülerek girdiğim odadan hüngür hüngür ağlayarak çıktım bir süre kendimi toparlayamadım. kalp atışı yoktu york kesem normalin üstünde büyüktü. doktorum düşük yaparsın dedi. düşük olmazsa bir kürtaş yapıcaz biraz daha bekleyelim dedi. sonuç kürtajla sonuçlandı. sonrasında bir histeroskopi daha oldum. bu arada eşim ve genetik testlerimiz yaptırdık. bende pıhtılaşma çıktı. bir sonraki tedavilerde onun içinde iğnelerim olacaktı. doktorum bir süre dinlen sonra yine deneriz dedi. yaz boyunca hiç gitmedim hiç düşünmedim de. iyi de oldu çünkü devamlı mutsuz biri olarak etrafta dolanıyordum. çocuğunu gözümün önünde seven insalardan nefret eder olmuştum. ne anlayışsızlar hemde benim gözümün içine baka baka neden bunu yapıyorlar diyordum. bilerek yapıyorlar diye düşünüyordum. bu duyguları ne yazık ki yaşamayan bilemeyeceği için belki onlara haksızlık etmişimdir. Neyse yaz sonu tekrardan başladık.. 3. denemede sadece 2 yumurta toplandı... ne yazık ki döllenme olmadığı için iptal edildi. kendi kendime 4. de denerim eğer yine olmazsa devam etmeme kararı almıştım. bu arada aktarın birinden bal karışımı aldım belki işe yarar diye. eşimle beraber her sabah ve akşam birer tatlı kaşığı yedik. 4. tedavinin transferinden sonra bu sefer olacak düşüncesini o kadar kabullenmiştim ki evet evet olacak bu sefer kesin olacak hissi gelmişti. bu arada bu tedaviyi ailelerimize bile söylemedik. transfer günü benim doğum günümdü. herkes kutlamak için arıyordu ama açmıyorduk açamıyorduk. kimseye birşey demeden transfere gimiştik. transfer bitti eve geldik o zaman ailelerimiz öğrendi. her tedavide olduğu gibi yine 12 gün boyunca raporluydum. 9. gün dayanamayıp büyük bir heyecan ve korkuyla eşimede söylemeden test yaptırdım. sonuç 2 saat sonra çıkacaktı ama benim için zaman geçmek bilmedi. bilgisayar başında hastaneden gelecek maili bekledim. 9. gün sonucum 36 :) yüksek değildi ama umudumdu. heyecanımla beraber korkum 2 ye katlandı. ya yine geçen seferki gibi olursa. en iyisi kimseye söylememek. 12. güne kadar sakladım. eşimle beraber test sonucumu işlem yaptırdığım hastanede sabırla bekledik. bunları yazarken bile o anı tekrardan yaşadım. sonuç elimize ulaşınca bu sefer mutluluktan ağlamaya başladım. çok şükür kan değerlerim yükseliyordu. sonucu alınca eşime söyledim daha önceden test yaptığımı. bundan sonrasıda ayrı bir stresli bekleyişti. ya kalp atışı olmazsa. ilk muayene kadar kafayı yiyeceğim sandım. kalp atışınını duymak için doktorun kapısında sıramızı beklerken o kadar gergindim ki eşim bir türlü beni teselli edemiyordu. doktorun odasına girdik ve uzandım. bi anda ağlamaya başladım çünkü kendimi sadece oraya kadar tutabildim. o kadar çok ağladım ki o arada duymam gereken sesi bile duyamadım. en son doktorun hayırlı olsun dediğini hatırlıyorum. ağlamaktan kalp atışını duyamadım. emin misiniz var dimi diyorum. eşime dönüp sen duydun mu doktora dönüp siz duydunuz mu demeden duramadım. ben duymadım bir daha bakalım dedim ama birdaha olmaz dedi. bu sefer gülerek çıkmıştık odasından. Allah'ım evlat isteyen herkese hayırlı sağlıklı evlatlar nasip etsin inşallah. ben 3 sene hiç pes etmeden arka arkaya tedaviler gördüm. belkide hırs yaptım bilemiyorum. zor süreçlerdi.
çok şükür bin şükür kızım şuan 2 yaşında. çok sağlıklı ama bir o kadar da stresli bir hamilelik geçirdim. stresim benden kaynaklıydı. zor sahip olunca kaybetme korkusunu bin kat fazla yaşadım. bu arada 36 yaşında hamile kaldım. sigara kullanıyordum transferden sonra bıraktım hala da içmiyorum. mümkün olduğunca sizi strese sokan herşeyden uzaklaşın. Doğuma kadar pıhtılaşma için karnımda iğne vurdum.
umarım yazım sizlere umut olur. ben hiç pes etmedim. 4. de olmazsa yaptırmam dedim ya olmamış olsaydı yine denerdim. Allah nasip etmiş olsun. sabırla, inançla hiç vazgeçmeyin. Emin olduğunuz size huzur veren doktorla devam edin yolunuza. Allah herşeyi gönlünüze göre versin. kucaklarınız bebelerinizle dolup taşsın inş.
amin inşallah. Allah isteyen herkese nasip etsin. benim de 3. denemem. önce aşılamaydı onu symıyorum zaten. ilkinde 2 aylıkken kalbi durdu, ikincisi kimyasal gebelik oldu, şu anda 3. transfer 2 kese görünüyor kalp atışı için dr 2 hafta sonraya gün verdi. bakalım bekliyorum hayırlısıyla. ama sürekli korkuyorum ya bişey olursa diye.. dr a gideceğim gün alerjilerim çıkıyor stres basıyor..
umarım sonum senin gibi başarı hikayesi ve mutlu sonla biter..
Merhaba bu aktar aldığınız bal karışımı nedirMerhabalar arkadaşlar,
uzun zamandır siteye girmemiştim bu sayfayı görünce yazmak istedim. Umarım hepinize umut olur.
4 yıllık evliyken artık çocuk sahibi olmak istedik ama olmuyordu. Derken dr kontrolleri sonunda yumurta rezervlerimin az olduğu ortaya çıktı. ilk etapta 3 ay ilaç+çatlatma iğnesi ile denendi sonuç alınamadı. Her ay bir umutla çatlatma iğnesini vuruyordum. Sonrasında 2 defa aşılama denedik bu tamamiyle benim isteğimdi. Görüştüğüm bir kaç doktor aşılama yerine tüp bebek tedavisi yapalım dediler ama nedense o sürece hazır olmadığım ve belki aşılamayla mutlu sona ulaşacağımıza o kadar inanmıştım ki ihtimaller arasında tüp bebek tedavisi yoktu. Ne yazık ki aşılamalarda sonuç vermedive 1. tüp bebek tedavisi için iğnelere başlandı. ben ki eline diken batınca ortalığı ayağa kaldıran biri o kadar iğneyi kendime yaparak işe başladım. Yumurta toplama sadece 3 tane toplandı. 2 tanesi transfer edildi. çalışıyordum test günüme kadar rapor aldım ve evde tuvalet dışında hiç bir harekette bulunmadım. heyecanım çoktu beklentim büyüktü hatta havaya bile giriyordum arada. hayaller kurmaya başlamıştım. Derken test günü geldi ve negatif. yaşadığım hayal kırıklığını tahmin edersiniz. Doktorum histeroskopi olmam gerektiğini söyledi poliplerim varmış. Polipler iğnelerden sonra ortaya çıktı. histeroskopiden sonra doktorumu değiştirmeye karar verdim. Yeni gittiğim doktorda ilk denemede tüp bebekte 2. denemede hamile kaldım...12. gün dahil sonrasında da her 2-3 günde bir test yaptırmaya devam ettim. birşey olacak korkusuyla devamlı test yaptırıyordum. kan değerleri katlana katlana çıkıyordu. herkese söylemiştik hamileyim diye. kalp atışı için doktora gittiğimizde yaşadığım şoku anlatamam. gülerek girdiğim odadan hüngür hüngür ağlayarak çıktım bir süre kendimi toparlayamadım. kalp atışı yoktu york kesem normalin üstünde büyüktü. doktorum düşük yaparsın dedi. düşük olmazsa bir kürtaş yapıcaz biraz daha bekleyelim dedi. sonuç kürtajla sonuçlandı. sonrasında bir histeroskopi daha oldum. bu arada eşim ve genetik testlerimiz yaptırdık. bende pıhtılaşma çıktı. bir sonraki tedavilerde onun içinde iğnelerim olacaktı. doktorum bir süre dinlen sonra yine deneriz dedi. yaz boyunca hiç gitmedim hiç düşünmedim de. iyi de oldu çünkü devamlı mutsuz biri olarak etrafta dolanıyordum. çocuğunu gözümün önünde seven insalardan nefret eder olmuştum. ne anlayışsızlar hemde benim gözümün içine baka baka neden bunu yapıyorlar diyordum. bilerek yapıyorlar diye düşünüyordum. bu duyguları ne yazık ki yaşamayan bilemeyeceği için belki onlara haksızlık etmişimdir. Neyse yaz sonu tekrardan başladık.. 3. denemede sadece 2 yumurta toplandı... ne yazık ki döllenme olmadığı için iptal edildi. kendi kendime 4. de denerim eğer yine olmazsa devam etmeme kararı almıştım. bu arada aktarın birinden bal karışımı aldım belki işe yarar diye. eşimle beraber her sabah ve akşam birer tatlı kaşığı yedik. 4. tedavinin transferinden sonra bu sefer olacak düşüncesini o kadar kabullenmiştim ki evet evet olacak bu sefer kesin olacak hissi gelmişti. bu arada bu tedaviyi ailelerimize bile söylemedik. transfer günü benim doğum günümdü. herkes kutlamak için arıyordu ama açmıyorduk açamıyorduk. kimseye birşey demeden transfere gimiştik. transfer bitti eve geldik o zaman ailelerimiz öğrendi. her tedavide olduğu gibi yine 12 gün boyunca raporluydum. 9. gün dayanamayıp büyük bir heyecan ve korkuyla eşimede söylemeden test yaptırdım. sonuç 2 saat sonra çıkacaktı ama benim için zaman geçmek bilmedi. bilgisayar başında hastaneden gelecek maili bekledim. 9. gün sonucum 36 :) yüksek değildi ama umudumdu. heyecanımla beraber korkum 2 ye katlandı. ya yine geçen seferki gibi olursa. en iyisi kimseye söylememek. 12. güne kadar sakladım. eşimle beraber test sonucumu işlem yaptırdığım hastanede sabırla bekledik. bunları yazarken bile o anı tekrardan yaşadım. sonuç elimize ulaşınca bu sefer mutluluktan ağlamaya başladım. çok şükür kan değerlerim yükseliyordu. sonucu alınca eşime söyledim daha önceden test yaptığımı. bundan sonrasıda ayrı bir stresli bekleyişti. ya kalp atışı olmazsa. ilk muayene kadar kafayı yiyeceğim sandım. kalp atışınını duymak için doktorun kapısında sıramızı beklerken o kadar gergindim ki eşim bir türlü beni teselli edemiyordu. doktorun odasına girdik ve uzandım. bi anda ağlamaya başladım çünkü kendimi sadece oraya kadar tutabildim. o kadar çok ağladım ki o arada duymam gereken sesi bile duyamadım. en son doktorun hayırlı olsun dediğini hatırlıyorum. ağlamaktan kalp atışını duyamadım. emin misiniz var dimi diyorum. eşime dönüp sen duydun mu doktora dönüp siz duydunuz mu demeden duramadım. ben duymadım bir daha bakalım dedim ama birdaha olmaz dedi. bu sefer gülerek çıkmıştık odasından. Allah'ım evlat isteyen herkese hayırlı sağlıklı evlatlar nasip etsin inşallah. ben 3 sene hiç pes etmeden arka arkaya tedaviler gördüm. belkide hırs yaptım bilemiyorum. zor süreçlerdi.
çok şükür bin şükür kızım şuan 2 yaşında. çok sağlıklı ama bir o kadar da stresli bir hamilelik geçirdim. stresim benden kaynaklıydı. zor sahip olunca kaybetme korkusunu bin kat fazla yaşadım. bu arada 36 yaşında hamile kaldım. sigara kullanıyordum transferden sonra bıraktım hala da içmiyorum. mümkün olduğunca sizi strese sokan herşeyden uzaklaşın. Doğuma kadar pıhtılaşma için karnımda iğne vurdum.
umarım yazım sizlere umut olur. ben hiç pes etmedim. 4. de olmazsa yaptırmam dedim ya olmamış olsaydı yine denerdim. Allah nasip etmiş olsun. sabırla, inançla hiç vazgeçmeyin. Emin olduğunuz size huzur veren doktorla devam edin yolunuza. Allah herşeyi gönlünüze göre versin. kucaklarınız bebelerinizle dolup taşsın inş.
Canım merhaba devleti bilmyorum ama ben devletten rapor çıkartıp bahçeci umut tüp bebek merkezimde tedavi oldum yarı yarıya düştü fiyatı daha az fiyata kaliteli bir yerde yaptırmış oldum. Allaha şükür ki hamileyim. İyi araştır başlayacagın yeri canım merkez çok önemliArkadaslar merhaba her yere yaziyorum ama tup bebek devlette kac paraya mal oluyor yardimci olabilecek var mi. Allah kismet ederse bu ay bende basliycam.
Keşke tekrar olsa böyle birşey ne güzel olur :)Başarı hikayelerinde bende yazayım ve yazılarım sondan başa doğru olacaktır.
Emir doğduğu gün annesi ve oğlum hastanedeydi eve geldim tek başımayım yatağa sırt üstü uzandım ve "Allah'ım şimdi canımı alabilirsin" dedim. Böyle bir duyguymuş babalık. Kısacık bir anı ama dediğim gibi sondan başa doğru diğer süreçleride zaman zaman anlatacağım.
Bu duyguyu bu konuda tedavi gören herkesin tadması için elimden geleni yapmaya çalışıyorum, neler yaşayacağınızı az çok biliyorum. Aynı süreçlerden bizde geçtik. Bir çok hastane ile yazıştım memorial hastanesi biraz ışık yaktı ama ışık bir kez daha yanmadı. İmkan olursa şu reklam anlaşmasını yapabilirsem her ay 1 üyeye ücretsiz tüp bebek denemesi için çalışmalarım devam etmektedir. Bu sonuçlanmadan yazmak istemiyordum ama içimde kalsın da istemedim.
ben özel de yaptırdım o yüzden yardımcı olamayacağımArkadaslar merhaba her yere yaziyorum ama tup bebek devlette kac paraya mal oluyor yardimci olabilecek var mi. Allah kismet ederse bu ay bende basliycam.
Siz neden gidemedinizAah ah transfere bile gidemedim.. O kadar zor ki.. Acaba bir gün ben de yazabilir miyim başarı hikayemi.. Bilemiyorum ..
Oluşan tek embriyom oldu, o da hiç bölünmemişSiz neden gidemediniz
Valla bence en iyisi kan testi yapmak canm bunlara pek guven olmuyor hamile cikanin cikmayabilior daha dun ablamin cikmadi kan testi yaptik hamile guvenemioruz yani insallah hamilesindir anca bukadar yorum yapabildinArkadaşlar yokmu benim durumuma yorum yapacak kimse
Cok zor bi durum allah yardimcin olsun insallah en yakin zamanda evlatlarimiza kavusuurz canm birsuru sey oluio bilmiorum ki neler neler varmis duydukca ogrenioruz neler gorcez daha cok zor imtihanlardayizOluşan tek embriyom oldu, o da hiç bölünmemiş