- 27 Kasım 2017
- 389
- 289
- 103
- Konu Sahibi dytsyenhanm
-
- #1
Meslektaşım olarak belki daha rahat anlarsınız beni şuan iş imkanları ne kadar kısıtlı ve piyasanın kadın mühendislere bakış açısı çok malum KPSS mühendislik alım ve kadro durumlarında ortada imkanım varken kendi büromu açabilmek bana özgürlük olarak geliyorDaha çok gençsin. Yapmak istediğiniz iş ne bilmiyorum. Dışarıda belli bir deneyim elde etmeden ben böyle bir yola cesaret edemezdim. İşler yolunda gitmediğinde bir b planın olması lazım. İkinizin de memur olmasına elbette gerek yok ama iş ve para mevzularında bağımsız olmakta fayda var diye düşünüyorum.
Daha kariyerin çok başında ben çocuğumun başında olmak istiyorum bana mantıklı gelmiyor. Dur bakalım önce işi oturt çocuk meselesini sonra düşünürsün derdim annen olsam ben de. Kendi travman yüzünden biraz duygusal davranıyorsun.
33 yaşında yavrusunu yeni kucağına almış kadın mühendis olarak benim vereceğim tavsiye işinin ayrı olması gerektiği olur.
Kendimi doğru ifade edememişim sanırım ben şuan proje çizimleri yaparak kendi paramı kazanıyorum bağımsız olarak fakat bu durum aileme yetersiz geliyor Devlet memurluğu dışında her alan yetersizlik olarak algılanıyorGeçenlerde biri “kendi işimin patronu olacam cumartesi çalışmayacam deyip istifa ettim artık pazar da çalışıyorum” demişti. Kendi işini yürütmenin daha rahat olacağına ihtimal vermiyorum. Siz şimdi itiraz edeceksiniz buna ama yaşayın görün diyelim. Size devlet memuru olun demiyorum, öyle algılamayın ama hayat şu metinde yazdığınız kadar toz pembe olmayacak.
Ve evet anneniz haklı, kendi paranızı kazanmalısınız. Yine pembe gözlükleriniz devreye girmiş. Kocamızın, evliliğimizin garantisi yok. Başınıza her an her şey gelebilir.
Baskı altında büyümek bunlara sebep oluyor işte tam olarak öğrenilmiş çaresizlik gibiBana garip geliyor boyle aileler ve onlara sinir cizemeyen cocuklari, kucuk yaşta olsaniz neyse ama eline meslegini almis evlenip hayat kuracak insanin hala sinir cizememesi garip yani, bir konuşmaya bakmali bu işin cozumu.
Önemli bir konuda ailemden fikir almak isteyip, fikirlerini sordugumda bile cekinerek fikir belirtiyorlar, verdikleri fikirden dolayi olur da uzulursem diye cekindiklerinden.
Meslektaşım olarak belki daha rahat anlarsınız beni şuan iş imkanları ne kadar kısıtlı ve piyasanın kadın mühendislere bakış açısı çok malum KPSS mühendislik alım ve kadro durumlarında ortada imkanım varken kendi büromu açabilmek bana özgürlük olarak geliyor
Baskı altında büyümek bunlara sebep oluyor işte tam olarak öğrenilmiş çaresizlik gibi
Ailenize karşı hissettiginiz masraf olduğunuz düşünceniz duygusunu ilerde eşiniz için de düşünebilirsiniz. O yüzden çalışmak bence çok kıymetli. Bunu yaşayarak göreceksiniz burada bunu uzun uzun anlatmak çok tesirli olmayacaktır. Çocuk konusunda ise memurun ve çocuğumu sevgisiz buyuttugume inanmıyorum. Aksine onun yanında çalışan kendi ayakları üzerinde duran ve kendini geliştiren bir rol.model olduğum için mutlu hissediyorum kendimi.daha önce aileler tanışıyor diye bir başlık açmıştım devamı niteliğinde bir durum olacak dinleyen yardımcı olan herkese şimdiden teşekkürler. Öncelikle 24 yaşında bir kadın mühendisim nişanlımda aynı şekilde o şuan aktif şekilde bireysel olarak çalışıyor ve benide işlerine dahil etmeye çabalıyor almış olduğu projeleri ortak kurulan şirket adına alıp birlikte çalışarak benide aktif tutmaya ve kendi paramı kazanabilmeye yöneltiyor biz bu şirket oluşumunu evlendikten sonra büro açarak devam ettirmeyi planlıyoruz çünkü maddi manevi şartlar buna çok uygun buraya kadar hiç bir sıkıntı yok . Fakat ailem inatla ve ısrarla benimde erkek arkadaşımında devlet memuru olmasını istiyor birincisi ben hayatım boyunca hiç bir zaman devlet memuru olmak sabah 8 akşam 5 çalışmak istemedim hayatıma ve kendime zamanım olsun mantığındayım kariyer kadını olmadım hiç ikincisi biz devlet memuru olduğumuz takdirde şuan ki piyasayı ve maddi geliri hiç bir şekilde bulamayacağız üçüncü ve en önemli sebepse bölümümün KPSS alımı yok denecek kadar az benim annem babam memur ve annem çok baskıcı bir insan, hayatım boyunca onun baskılarıyla mücadele içinde büyüdüm. aramızda hiç bir şekilde anne kız ilişkisi kuramadık,hep uzaktık kendisine hiç derdimi sıkıntımı açamadım ,hep sakladım ilk regl oluşum bile çok travmatikti anneme asla söyleyemedim o da anlamadı fark etmedi zaten :) ben bu durumun asıl sebebi olarak hep annemin çalışmasını gördüm yada sevgisizliğini görmemek için bu sebebin arkasına sığındım hep tek başımaydım çünkü teyzem büyüttü beni onu annem bildim .sabah okula hiç annem uğurlamadı akşam o karşılamadı beni anahtarımı unutunca merdiven köşesinde 3 saat uyuyup beklediğimi bilirim yağmurda kışta bende bu durumlara karşılık kendime söz verdim kendi çocuğuma aynı şeyleri yaşatmayacağıma dair bu yüzden bütün hayatımı işe kanalize etmek istemiyorum imkanım varken kendimi şımartabilmek daha özgür bir çalışma ortamı yaratabilmek istiyorum fakat bunu asla anlatamıyorum evde huzur kalmadı inatla KPSS kursuna yazdırılmaya çalışılıyorum evlendiğimde farklı bir şehire gidecek olma fikri çoğu insanı korkutur üzer ama ben bu durumu bile bile seçtim .ne yapacağımı şaşırdım artık kimse benim ne istediğimle alakadar olmuyor ,ailem ev kadınımı olacaksın sen diye azarlıyor beni sanki ayıp ve yanlışmış gibi ,kocanın eline mi bakacaksın ona mı minnet edeceksin gibisinden laflarla aşağılıyor ben bu durumu böyle görmüyorum neticede bir hayat bölüşeceğiz benim çalışamadığım yada onun çalışamadığı durumda paramızıda bölüşebilmeliyiz hem benim param senin paran kavramı bana çok ters geliyor . En önemlisi ben çocuklarımı kendim büyütebilmek istiyorum kendi doğrularımla her zaman yanlarında olarak annem ve benim gibi olmak istemiyorum .kendi bürom bana bu özgürlüğü sağlayabilir ama devlet memurluğu değil uzun uzun yazdım çaldığım zamanınız için hakkınızı helal edin fakat ne yapacağımı şaşırmış vaziyetteyim ufak bir dip not geçiyorum kısmetse düğünüm yaza hiç bir çeyiz hazırlığım yoktu şimdi çeyiz için alışveriş yapıyoruz espiriyle karışık bu Bile başıma kalkılıyor annemin ağzından iki üç defa espiriymiş gibi çalışsaydı hepsini kendisine aldırırdım işte cümlesini duydum babamın beyaz eşyayı niye biz alıyoruz ya kendileri alsın isyanlarınıda , gönlüme göre eşya almaya bile çekiniyorum uygun fiyatlı olana yönelip bunu beğendim diye rol yapıyorum beni sadece masrafmış gibi hissettiriyorlar ve bunların beni ne kadar yaraladığını asla görmüyorlar :)
Orada ufak bir açıklamam vardı ben annemin sevgisizliğini işinin arkasına saklamak istedim buna inandırmak istedim kendimi diye çünkü sevmediğini düşünmektense işlerinin yoğun olduğuna kendimi inandırmak daha kolay geldi yoksa bütün devlet memurları böyledir diye bir beyanım yok yanlış anlaşılmasınAilenize karşı hissettiginiz masraf olduğunuz düşünceniz duygusunu ilerde eşiniz için de düşünebilirsiniz. O yüzden çalışmak bence çok kıymetli. Bunu yaşayarak göreceksiniz burada bunu uzun uzun anlatmak çok tesirli olmayacaktır. Çocuk konusunda ise memurun ve çocuğumu sevgisiz buyuttugume inanmıyorum. Aksine onun yanında çalışan kendi ayakları üzerinde duran ve kendini geliştiren bir rol.model olduğum için mutlu hissediyorum kendimi.
Nişanlım şuan 2 senedir piyasa içinde olmasına rağmen ciddi paralar kazanabiliyor fakat gidip bir fabrikayla görüştüğünde dalga geçer gibi 3 bin lira teklif edebiliyorlar kaldıki dediğiniz gibi ortada mühendislik kadrosu yokIdealist, kendisini gelistiren muhendislerin ne paralar kazanabildiginden haberi olmayan devlete yaslancılar gelip sana memur ol diyecek simdi. Hicbir seyi dinleme Benim esim yuksek mevkiide bir devlet memuru Onun bile hayali, ben eger hedefledigim isi basarir da buyutursem seninle calismak istiyorjm, istifa edip ben de isi ogrenicem sana calisicam der drur. Bizimki uzak bi hayal belki ama sen cok yaklasmissin. Kimseyi dinleme. Zaten muhendisler memur olamaz ki, kadro da yok. Maaslar da bir muhendisin hak ettiginin altinda. Ben kadrolu devlet memuru oldum 10 qy calisip istifa ettim. Hic de marifet degil memurluk gercekten
Yani açıkçası siz onların yanında çalışıyorum kendi paramı kazanıyorum diyorsunuz ama ilerde bu sanki sen evde çocuğa bak moduna girecekmiş gibi duruyor.daha önce aileler tanışıyor diye bir başlık açmıştım devamı niteliğinde bir durum olacak dinleyen yardımcı olan herkese şimdiden teşekkürler. Öncelikle 24 yaşında bir kadın mühendisim nişanlımda aynı şekilde o şuan aktif şekilde bireysel olarak çalışıyor ve benide işlerine dahil etmeye çabalıyor almış olduğu projeleri ortak kurulan şirket adına alıp birlikte çalışarak benide aktif tutmaya ve kendi paramı kazanabilmeye yöneltiyor biz bu şirket oluşumunu evlendikten sonra büro açarak devam ettirmeyi planlıyoruz çünkü maddi manevi şartlar buna çok uygun buraya kadar hiç bir sıkıntı yok . Fakat ailem inatla ve ısrarla benimde erkek arkadaşımında devlet memuru olmasını istiyor birincisi ben hayatım boyunca hiç bir zaman devlet memuru olmak sabah 8 akşam 5 çalışmak istemedim hayatıma ve kendime zamanım olsun mantığındayım kariyer kadını olmadım hiç ikincisi biz devlet memuru olduğumuz takdirde şuan ki piyasayı ve maddi geliri hiç bir şekilde bulamayacağız üçüncü ve en önemli sebepse bölümümün KPSS alımı yok denecek kadar az benim annem babam memur ve annem çok baskıcı bir insan, hayatım boyunca onun baskılarıyla mücadele içinde büyüdüm. aramızda hiç bir şekilde anne kız ilişkisi kuramadık,hep uzaktık kendisine hiç derdimi sıkıntımı açamadım ,hep sakladım ilk regl oluşum bile çok travmatikti anneme asla söyleyemedim o da anlamadı fark etmedi zaten :) ben bu durumun asıl sebebi olarak hep annemin çalışmasını gördüm yada sevgisizliğini görmemek için bu sebebin arkasına sığındım hep tek başımaydım çünkü teyzem büyüttü beni onu annem bildim .sabah okula hiç annem uğurlamadı akşam o karşılamadı beni anahtarımı unutunca merdiven köşesinde 3 saat uyuyup beklediğimi bilirim yağmurda kışta bende bu durumlara karşılık kendime söz verdim kendi çocuğuma aynı şeyleri yaşatmayacağıma dair bu yüzden bütün hayatımı işe kanalize etmek istemiyorum imkanım varken kendimi şımartabilmek daha özgür bir çalışma ortamı yaratabilmek istiyorum fakat bunu asla anlatamıyorum evde huzur kalmadı inatla KPSS kursuna yazdırılmaya çalışılıyorum evlendiğimde farklı bir şehire gidecek olma fikri çoğu insanı korkutur üzer ama ben bu durumu bile bile seçtim .ne yapacağımı şaşırdım artık kimse benim ne istediğimle alakadar olmuyor ,ailem ev kadınımı olacaksın sen diye azarlıyor beni sanki ayıp ve yanlışmış gibi ,kocanın eline mi bakacaksın ona mı minnet edeceksin gibisinden laflarla aşağılıyor ben bu durumu böyle görmüyorum neticede bir hayat bölüşeceğiz benim çalışamadığım yada onun çalışamadığı durumda paramızıda bölüşebilmeliyiz hem benim param senin paran kavramı bana çok ters geliyor . En önemlisi ben çocuklarımı kendim büyütebilmek istiyorum kendi doğrularımla her zaman yanlarında olarak annem ve benim gibi olmak istemiyorum .kendi bürom bana bu özgürlüğü sağlayabilir ama devlet memurluğu değil uzun uzun yazdım çaldığım zamanınız için hakkınızı helal edin fakat ne yapacağımı şaşırmış vaziyetteyim ufak bir dip not geçiyorum kısmetse düğünüm yaza hiç bir çeyiz hazırlığım yoktu şimdi çeyiz için alışveriş yapıyoruz espiriyle karışık bu Bile başıma kalkılıyor annemin ağzından iki üç defa espiriymiş gibi çalışsaydı hepsini kendisine aldırırdım işte cümlesini duydum babamın beyaz eşyayı niye biz alıyoruz ya kendileri alsın isyanlarınıda , gönlüme göre eşya almaya bile çekiniyorum uygun fiyatlı olana yönelip bunu beğendim diye rol yapıyorum beni sadece masrafmış gibi hissettiriyorlar ve bunların beni ne kadar yaraladığını asla görmüyorlar :)
benim de annem devlet memuru okula vs o götürüyordu öğlen gelip yemek yediriyordu. Bir de şöyle bir durum var anne rol model oluyor özellikle kızlar için. Annesi çalışmayan arkadaşlarım evde çocuk bakmaya, çalışmamaya daha meyilli oluyor. Tabi ki herkes böyle değildir ama annenin çalışması bir kız için avantaj bence. Bir de baba bir şey almasa anne ben alırım diyebiliyor. Daha eşitlikçi bir aile oluyor. İkisinin de sözü geçiyor tek babanın çalıştığı ailelere nazaran. Benim gözlemime göreAnnenizin calismasiyla alakası yok bende çalışıyorum çocuklarımi hep kendim götürüyorum, merdivende de asla bekletmem. Bunlar biraz size mazeret olmuş.
38 yaşında birisi olarak size tavsiyem bu ülkede karı kocadan birinin devlet memuru olması hayatınızı çok kolaylaştıracaktır.
Hayat sizin. Benim 3 yaşında oglum var. Markette bile cikolotasini kendi secme hakkı veriyorum..ben annesiyim diye herseyi ben yönetemem. Aileler evlatlarinin farklı düşünmesine tahammül edemiyorlar. Illa annenin onay verecegi is, evlilik, damat adayi, k valide vs..Böyle bir dünya yok.daha önce aileler tanışıyor diye bir başlık açmıştım devamı niteliğinde bir durum olacak dinleyen yardımcı olan herkese şimdiden teşekkürler. Öncelikle 24 yaşında bir kadın mühendisim nişanlımda aynı şekilde o şuan aktif şekilde bireysel olarak çalışıyor ve benide işlerine dahil etmeye çabalıyor almış olduğu projeleri ortak kurulan şirket adına alıp birlikte çalışarak benide aktif tutmaya ve kendi paramı kazanabilmeye yöneltiyor biz bu şirket oluşumunu evlendikten sonra büro açarak devam ettirmeyi planlıyoruz çünkü maddi manevi şartlar buna çok uygun buraya kadar hiç bir sıkıntı yok . Fakat ailem inatla ve ısrarla benimde erkek arkadaşımında devlet memuru olmasını istiyor birincisi ben hayatım boyunca hiç bir zaman devlet memuru olmak sabah 8 akşam 5 çalışmak istemedim hayatıma ve kendime zamanım olsun mantığındayım kariyer kadını olmadım hiç ikincisi biz devlet memuru olduğumuz takdirde şuan ki piyasayı ve maddi geliri hiç bir şekilde bulamayacağız üçüncü ve en önemli sebepse bölümümün KPSS alımı yok denecek kadar az benim annem babam memur ve annem çok baskıcı bir insan, hayatım boyunca onun baskılarıyla mücadele içinde büyüdüm. aramızda hiç bir şekilde anne kız ilişkisi kuramadık,hep uzaktık kendisine hiç derdimi sıkıntımı açamadım ,hep sakladım ilk regl oluşum bile çok travmatikti anneme asla söyleyemedim o da anlamadı fark etmedi zaten :) ben bu durumun asıl sebebi olarak hep annemin çalışmasını gördüm yada sevgisizliğini görmemek için bu sebebin arkasına sığındım hep tek başımaydım çünkü teyzem büyüttü beni onu annem bildim .sabah okula hiç annem uğurlamadı akşam o karşılamadı beni anahtarımı unutunca merdiven köşesinde 3 saat uyuyup beklediğimi bilirim yağmurda kışta bende bu durumlara karşılık kendime söz verdim kendi çocuğuma aynı şeyleri yaşatmayacağıma dair bu yüzden bütün hayatımı işe kanalize etmek istemiyorum imkanım varken kendimi şımartabilmek daha özgür bir çalışma ortamı yaratabilmek istiyorum fakat bunu asla anlatamıyorum evde huzur kalmadı inatla KPSS kursuna yazdırılmaya çalışılıyorum evlendiğimde farklı bir şehire gidecek olma fikri çoğu insanı korkutur üzer ama ben bu durumu bile bile seçtim .ne yapacağımı şaşırdım artık kimse benim ne istediğimle alakadar olmuyor ,ailem ev kadınımı olacaksın sen diye azarlıyor beni sanki ayıp ve yanlışmış gibi ,kocanın eline mi bakacaksın ona mı minnet edeceksin gibisinden laflarla aşağılıyor ben bu durumu böyle görmüyorum neticede bir hayat bölüşeceğiz benim çalışamadığım yada onun çalışamadığı durumda paramızıda bölüşebilmeliyiz hem benim param senin paran kavramı bana çok ters geliyor . En önemlisi ben çocuklarımı kendim büyütebilmek istiyorum kendi doğrularımla her zaman yanlarında olarak annem ve benim gibi olmak istemiyorum .kendi bürom bana bu özgürlüğü sağlayabilir ama devlet memurluğu değil uzun uzun yazdım çaldığım zamanınız için hakkınızı helal edin fakat ne yapacağımı şaşırmış vaziyetteyim ufak bir dip not geçiyorum kısmetse düğünüm yaza hiç bir çeyiz hazırlığım yoktu şimdi çeyiz için alışveriş yapıyoruz espiriyle karışık bu Bile başıma kalkılıyor annemin ağzından iki üç defa espiriymiş gibi çalışsaydı hepsini kendisine aldırırdım işte cümlesini duydum babamın beyaz eşyayı niye biz alıyoruz ya kendileri alsın isyanlarınıda , gönlüme göre eşya almaya bile çekiniyorum uygun fiyatlı olana yönelip bunu beğendim diye rol yapıyorum beni sadece masrafmış gibi hissettiriyorlar ve bunların beni ne kadar yaraladığını asla görmüyorlar :)
Kendimi doğru ifade edememişim sanırım ben şuan proje çizimleri yaparak kendi paramı kazanıyorum bağımsız olarak fakat bu durum aileme yetersiz geliyor Devlet memurluğu dışında her alan yetersizlik olarak algılanıyor
Sevgilimin sağladığı imkan derken ? Bende mühendisim şuan ortak kurulan şirket üzerinden proje çiziyorum altını çizeyim ben çiziyorum ilerdede ortak bir büro açılacak tekrar altını çiziyorum benim ve onun diplomasıyla hayat şartlarının tabiki farkındayım kaldı ki ben çalışmayacağım aşk bize yeter kuru ekmek edebiyatı yapmadım özel çalıştığımı ve kendi işimde çalışmak istediğimi söyledim bunlar çok farklı şeyler devletin bize özel kadar kazandırmayacağını söyledim nitekim öylede olayı çok yanlış anlamışsınızNasil bağimsiz olarak? Bu imkanlarini sevgilin sağlamiyormuydu? Asil onun bürosu değilmi?
Şimdi kizacaksin ama herhangi bir ilişkiye para konusu girerse, o ilişki yipranmaya mahkumdur. Yarin ne olacaği belli değil. Evliliğin kötü gidebilir, vefat durumu, hastalik,.. herşey olabilir. Ilk iş bağimsiz olmaktir.
Maddiyat evlilikte çok önemlidir. Ekmek soğan muhabeti boştur. Elektrik, internet firmalari o mantik ile çalişmiyor.
Gezmek, bir sinema, iki kafe, bir tatil,.. evliliği mutlu kilan şeyler para ister. Cocuklar içinde aynisi geçerlidir. Ister bez, mama fiyatlarina bak.
Ailen ile aran kötü ise hele daha fazla bağimsizliğini kazanmalisin. Adamlara çeyiz almaya muhtaçsin ama ayni zamanda seni üzüyorlar. Parasi olan düdüğü çaliyor bunu hiç unutma. Şimdi ailenden bağimlilğin, eşine geçiyor. Hiç birey olamiyorsun. Özgürce kendi parani kazanip harcayamiyorsun. Yazik değilmi?
Yani ille memur olmak zorunda değilsin elbette, ancak maddi olarak sevgilinede bağli olmak zorunda değilsin.
Sevgilimin sağladığı imkan derken ? Bende mühendisim şuan ortak kurulan şirket üzerinden proje çiziyorum altını çizeyim ben çiziyorum ilerdede ortak bir büro açılacak tekrar altını çiziyorum benim ve onun diplomasıyla hayat şartlarının tabiki farkındayım kaldı ki ben çalışmayacağım aşk bize yeter kuru ekmek edebiyatı yapmadım özel çalıştığımı ve kendi işimde çalışmak istediğimi söyledim bunlar çok farklı şeyler devletin bize özel kadar kazandırmayacağını söyledim nitekim öylede olayı çok yanlış anlamışsınız
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?