Geçmiş olsun yavrunuza. Ancak büyük bir felaket yaşıyormuşsunuz psikolojisinden çıkmanız gerekiyor. Tamam, anne yüreği anlıyorum, insan evladı düşünce, dizi kanayınca bile ah vah edebiliyor ama hayatın gerçekleri de var, çocuklarımızı her şeyden koruyamayız. Allah beterinden korusun, çaresiz dertler vermesin deyip, aynen devam etmemiz gerekiyor. Yapmanız gerekeni yapmış, doktora gitmişsiniz ve çözüme ulaşmışsınız. Böyle bakın olaya. Ve lütfen şu psikolojinizi çocuğa belli etmeyin. Özgüveni de sarsılır, korkuları da celallenir. Ben bir çiftlikte büyüdüm. Kaç kedi, köpek, tavuk saldırısına uğradım, peheey. =) Öyle kuduz aşısı filan da hak getire. Resmen şansına hayattayız. =)) Siz önleminizi alıyorsunuz, korkmanıza gerek yok.