Sizce

Hebehubele .!.:

Ona olan sevgim ve birde merhametim sanıyorum

Genişletmek için tıkla...

stepanova .!.:

Peki kendinizi ne kadar seviyorsunuz? Kendinize olan merhametiniz nerede?

Karşınızdaki kişinin dünyanın en kötü insanı oldugunu varsayalım. Eğer sizi zincirleyerek zorlamıyorsa buna ragmen onun yanında kalıyorsanız Hebelehubele'ye beklediginiz degeri asıl vermeyen kişi sizsiniz.

"...eşim benim herşeyim... ilgi yok, sevgi yok, yakınlık yok, huzur yok" bunlar sizin cümleleriniz. Her şeyiniz yokluk mu?
Kendinizden vazgectiginiz sürece yine dayak yer, yine bu sevgisizlige katlanmaya devam edersiniz.

Annenize deger verdiginizi söylüyorsunuz ancak sizin için vazgecilmez olan kadın kanser oldugu halde misafir gibi gelip giderken yine seciminizi eşinizden yana kullanmış oluyorsunuz.

Genişletmek için tıkla...

Hebehubele .!.:

Malesef ben aileci olan taraf değilim , eşim aşırı derece düşkün onların lafından çıkmaya korkan biriyle evliyim . bi yere gideceğimiz zaman defalarca araya rahat vermeyen bizim ki de korkudan anne ben eşimle geziyorum diyemeyen bi adam ağırlığını koyamayan özelimizı bırakmayan kendisi evlendgimizden bu yana sürekli onun ailesinin emriyle hareket edip dururuz oraya gidicez buraya gidicez gitmemek gibi bu bi durumum söz konusu bile değildir. Hiçbir saygısızlık durumum yok benm eşimde bilir ailesine karşı olsun . Ama artık evlendik ve bi yuva kurduğumuz farkında olsun istiyorum ailesi memleketlerine gidecek diye hüsran larda onlar giderse ne yapacağım diyor 32 yaşına gelmiş adam ne demek ne yapacağım karın var yanın da çocuk yapıp huzurlu bi yuvaya sahip olmayı isteyen benim o değil. O hep annesinin istediğini yapmazsam surat yapan birisi oldu memleketlerinde tarla işi elimden gelmez diye ailesinin lafıyla benden ayrılan bir adam tarla olmazsa olmaz diye , ayrı kaldık gelip onlar bişey diye bana sahip çıkamadık karım o benim diyemedi ve annem hasta benim kanser hastası başka kardeşim yok ve yaşlı insanlar bu durumda bile bırakıp gitmiyorum onu evde yanlız misafir gibi gidip bi iki saat görebiliyorum oda kavgayla tartışma ile . Evet eşim herseyim ama ben ona o kadar fedakarlık yaparken beni resmen hiç misim gibi ailesinin emriyle yaşatıyorsa benim annem herşeyden değerli varlığım da benim için değerlidir kusura bakmasın herşeyin bi yere kadar değeri var . Annesinin lafını dinleyerek bana şiddet uygulamış bı adam ve hala yanındayım bizim için çabalıyorum Evliligimiz bitmesin diye bu yaptıklarına rağmen hala üzüldüğü zaman kendimi kahrediyor hatalı o olsa bile gidip ben uğraşıyorum o nunla kafasını biraz dağıtabilsin diye . Evde eşi yerine gelebilecek hiç bir konumda değilim herşeyin ailesiyle yapıyor eve de sabah kahvaltı akşam yemeğe geliyor o kadar ilgi yok sevgi yok huzur yok yakınlık yok gel seni buraya götüreyim annen hasta bir gün benim de belki başıma gelir diye düşünme yok nasılsın demek yok . Ben ilk evlendiğim zaman ağladım annemi özledim diye bağırdı çağırdı gitti ondan sonra hep bi sıkıntım olduğu zaman ondan gizli ağladım üzülmesin diye . Kıymet bilinmiyor orası ayrı seviyorum diye katlanıyorum ve annem iyileşene kadar bekleyeceğim yoksa çok yoruldum

Genişletmek için tıkla...

Hebehubele .!.:

Ve bu hata değil mi ?

Genişletmek için tıkla...

ulasimiz .!.:

Canım başta bunları yazsaydın yorumum farklı olurdu.. birde mesajında aileme gidiyorum diye kavga ediyoruz şeklinde yazdığından öyle yorumladım ama tam tersiymiş kusura bakma .

Genişletmek için tıkla...

stepanova .!.:

Önce kendinize değer vereceksiniz ki mutlu olasınız.
Sonra sevdiklerinize de deger verir, önceliklerinizi dogru bir sekilde sıralar ve mutlulugunuzu paylaşırsınız.

Sizin hatanız; her şeyin tepesine eşinizi koyup tüm kararlarınızı ona göre vermek.

Üstelik bu öyle bir eş ki size şiddet gösteren, sizin kanser annenize gitmeyi çok görecek kadar vicdansız olan, kendi annesinin sözünden çıkamayan, cinsel ve duygusal olarak hiçbir şekilde sizi tatmin etmeyen, yalnızca sizden hizmet bekleyip evde tarlada her türlü işte köle gibi kullanmayı isteyen biri.

Eşinizin size cinsel olarak yaklaşmaması zaten evlilik içinde çok büyük bir sorun ama bunun çözümüne gelene kadar "insan olmak" noktasında da size çok büyük yanlışları var.
Bu konuda ona sınır koyup kendinizi öncelikler listenizin başına koymanız sizin için iyi olur.

Genişletmek için tıkla...

Hebehubele .!.:

Bunu nasıl yapaçağımı bilmiyorum kendimi güçlü hissetmeye çalışıyorum herşeyi yaparsın diyorum sen iste yeterki diye ama sadece burda takılıyorum ne yapacağımı bilmiyorum bunun için ne yapabilirim dışarıdan bir göz olarak ihtiyacım var görüşünuze

Genişletmek için tıkla...

stepanova .!.:

Evet insanın harekete gecmesi için önce istemesi gerekiyor. Örnegin istediginiz şey hasta annenizi ziyaret etmek, yanında olmak ise gidin.

Fakat isteklerinizi, direkt kendinizle ilgili sıfatlar olarak da sıralayabilirsiniz:
Gururlu, kendine saygısı olan, kimseye kendini ezdirmeyen, haksızlıgı normalleştirmeyen, güclü bir kadın olmak istiyorum gibi...

Bazı cümleleri tersten de kurabilirsiniz kendinize. Mesele istedikleriniz degil de istemedikleriniz neler?
Dayak yemeyi istiyor musunuz?
Eşinizin size ailenizle ilgili yasak koymasından zevk alıyor musunuz?
Kölesiymişsiniz gibi tarlaya gideceksin diye kavga ettiginde bu sizi mutlu ediyor mu?
Annesinin sözünden çıkamayan birini karşınızda yetişkin bir insan olarak görebiliyor musunuz?
Haksızlıga ugradıgınızda öfkeleniyor musunuz yoksa eglenceli mi geliyor, neşeli mi oluyorsunuz?
Hayatınızdan cinselligi tamamen çıkarmak istiyor musunuz?
Bu sorulara verdiginiz cevapların cogu olumsuz ise (yalnızca bir tanesinin olumsuz olması bile yeterli bence) o zaman evliliginiz sizi tatmin etmiyor ve etmeyecek demektir.

Yukarıda sıraladıgım davranısta bulunan kişiyi eşiniz degil bir başkası olarak düşünün. Saygı duyulacak, sevilecek bir insan olur mu?
Kendisine böyle davranan birini memnun etmeye çalışan kişi kendisine deger veriyor mudur, özsaygısı var mıdır? O durumdaki bir kadına siz ne önerirsiniz?

Genişletmek için tıkla...