- Katılım
- 10 Mayıs 2025
- Mesajlar
- 506
- Emoji Skoru
- 168
- Puanlar
- 18
- Konu Sahibi Suenoelamor
- #1
Kadınlar kulubünün çok samimi akıllı kadınları , siz hayatta nasıl değer görüyorsunuz?
Uzun zamandır içimde biriken bir konuyu paylaşmak istiyorum çünkü gerçekten yoruldum…
Nedense hep iyi niyetli olan, anlayış gösteren, alttan alan taraf ben oluyorum ama sonuç hep aynı:
Saf yerine konulan, parası giden, emeği hiçe sayılan kişi yine ben oluyorum.
İnsanlara güveniyorum, sözlerine inanıyorum, “ayıp olmasın” diyorum ama en sonunda kazık atılan taraf olmak çok ağır geliyor.
Maddi olarak kaybettiklerim bir yana, asıl canımı yakan şey değer görmemek.
İnsan bir noktadan sonra şunu sorguluyor:
“Ben nerede yanlış yapıyorum?”
Artık şunu merak ediyorum arkadaşlar:
Değerli olmanın yolu nedir?
İyi niyetli olmak gerçekten bu kadar mı cezalandırılıyor?
İnsanlara fazla mı yüz veriyorum?
Baştan sınır koymayı mı beceremiyorum?
Herkes “hayır demeyi öğren” diyor ama bunu nasıl yapıyorsunuz?
Vicdan yapmadan, suçluluk hissetmeden, karşı tarafı kırmadan ama kendinizi de ezdirmeden…
Bunu gerçekten başaranlar varsa, nasıl başardınız?
Mesela üniversitede notlarım çok iyiydi kimsenin çözemediği bir soruyu çözdüm sınava diğer konulara çalışacağım
bir kız geldi beni tavladı sabaha kadar o soruyu anlattım o çok yüksek almıştı bense baya düşük diğer konulara çalışamamıştım.
Beni sömürmek isteyen ancak hayatımdan çıkaramayacağım akraba olur eş dost kişilere karşı nasıl davranmalıyım .
Mesela sevgiğim insanın cevresinde varsa zararlı insanlar nasıl orta yolu bulmalıyım . Benim tavrım biraz yıkıcı oluyor haklıyken haksız oluyorum.
Ben artık sürekli kaybeden, hep susan, hep idare eden kadın olmak istemiyorum.
Hem maddi hem manevi olarak değer görmek, saygı duyulmak istiyorum.
Hayırlarımda öfke patlaması şeklinde oluyor hep evet diyen biri sinirle artık hayır diyor
önceki konularımdan vurmayın rahatsız oluyorum
Tecrübelerinizi, yaşadıklarınızı, “ben şunu değiştirdim ve hayatım değişti” dediğiniz şeyleri paylaşırsanız çok sevinirim.
Gerçekten desteğe ve yol gösterilmeye ihtiyacım var
Uzun zamandır içimde biriken bir konuyu paylaşmak istiyorum çünkü gerçekten yoruldum…
Nedense hep iyi niyetli olan, anlayış gösteren, alttan alan taraf ben oluyorum ama sonuç hep aynı:
Saf yerine konulan, parası giden, emeği hiçe sayılan kişi yine ben oluyorum.
İnsanlara güveniyorum, sözlerine inanıyorum, “ayıp olmasın” diyorum ama en sonunda kazık atılan taraf olmak çok ağır geliyor.
Maddi olarak kaybettiklerim bir yana, asıl canımı yakan şey değer görmemek.
İnsan bir noktadan sonra şunu sorguluyor:
“Ben nerede yanlış yapıyorum?”
Artık şunu merak ediyorum arkadaşlar:
Değerli olmanın yolu nedir?
İyi niyetli olmak gerçekten bu kadar mı cezalandırılıyor?
İnsanlara fazla mı yüz veriyorum?
Baştan sınır koymayı mı beceremiyorum?
Herkes “hayır demeyi öğren” diyor ama bunu nasıl yapıyorsunuz?
Vicdan yapmadan, suçluluk hissetmeden, karşı tarafı kırmadan ama kendinizi de ezdirmeden…
Bunu gerçekten başaranlar varsa, nasıl başardınız?
Mesela üniversitede notlarım çok iyiydi kimsenin çözemediği bir soruyu çözdüm sınava diğer konulara çalışacağım
bir kız geldi beni tavladı sabaha kadar o soruyu anlattım o çok yüksek almıştı bense baya düşük diğer konulara çalışamamıştım.
Beni sömürmek isteyen ancak hayatımdan çıkaramayacağım akraba olur eş dost kişilere karşı nasıl davranmalıyım .
Mesela sevgiğim insanın cevresinde varsa zararlı insanlar nasıl orta yolu bulmalıyım . Benim tavrım biraz yıkıcı oluyor haklıyken haksız oluyorum.
Ben artık sürekli kaybeden, hep susan, hep idare eden kadın olmak istemiyorum.
Hem maddi hem manevi olarak değer görmek, saygı duyulmak istiyorum.
Hayırlarımda öfke patlaması şeklinde oluyor hep evet diyen biri sinirle artık hayır diyor
önceki konularımdan vurmayın rahatsız oluyorum
Tecrübelerinizi, yaşadıklarınızı, “ben şunu değiştirdim ve hayatım değişti” dediğiniz şeyleri paylaşırsanız çok sevinirim.
Gerçekten desteğe ve yol gösterilmeye ihtiyacım var