- 10 Ocak 2022
- 2.985
- 5.920
- 88
Dayısının oğluna hediye alma konusunda kocanız haklı kesinlikle. Ona tüm hayatı boyunca yardım etmiş birinin oğluna düğün için yardım etmesi vefa borcu zaten. Diğer konularda da bence biraz daha birbirinizi idare edebilirsiniz. Adam da aileniz için daha fazla çalışıyor. Küçük çocuğun masrafı çok olur. Anneniz için de çok geçmiş olsun. İkiniz içinde çok hassas durumlar. Bence aile terapisini deneyin. Eğer kendinizi o evlilik bağı içinde mutlu hissetmiyorsanız boşanmak en doğal hakkınız. Çocuğumu babasız büyütmeye hakkım var mı diye düşünmeyin. Ebeveynlerin ayrı ve mutlu olması birlikte ve mutsuz olmalarından çok daha iyi. Boşanmış bir anne babanın çocuğu olarak söylüyorum bunları. Ama olaylara dışarıdan bakan bir göz olarak bu problemlerin dönemsel problemler olduğunu düşünüyorum. Bence en azından aile terapisini deneyin.Ne yapacağımı bilemez durumdayım..
Eşimle severek evlendik.Gayet güzel giden de bir evliliğimiz vardı.Ama çocuk olduktan sonra kavga gürültü eksik olmadı.Öyle somut bir şey de yok.Çok yardımcıdır bebek konusunda ama..
Ben geçen sene hamilelikten bu sene de bebeğim yaşını doldursun diye çalışmıyorum.Çok faal bir hayatım vardı.2 senedir evde yaşam sürüyorum.Yazın büyük bir araba aldık.Onun kredisi ev kredisi işte diğer masraflar derken aylık giderimiz fazla.Ben özel sektörde öğretmenim eşim devlette.Özel derslerim var.İşe de dönmek istiyorum ama bir türlü bulamıyorum.Eşim de yetişmek için özel dersler falan çok yoğun çalışıyor.Şöyle ki pzt den perşembeye kadar sabah 8 de çıkıyor akşam 11 de geliyor.Cuma da 5 ile 11 arası çalışıyor yine.
Haftasonumuzu boşaltalım dedik bari 2 gün dolu dolu vakit geçirelim diye.Yaptık da..Ben çok yoruluyordum bunalıyordum tüm gün bebekle ama aşmıştım.Bu sene sabredelim dedim.
Eşimin dayısı var.Zamanında buna çok yardımı olmuş.İlk bisikleti ilk bilgisayarı İşte üniversite iken para yardımları falan olmuş.Oğlunun nikahı var.Ben kv den öğrendim eşime söyledim.Yani oğlu bunu aramadı bile.Eşim de benden habersiz bunu aramış ne istersen yaparım demiş manevi borcum var sana demiş.O da abi alyanslarımızı alır mısın demiş.Bakıyoruz beğenince sana söylerim demiş bizimki de tamam demiş.Tabi ben duyunca çok sinirlendim.Ben neyim dedim.Bana neden sormuyorsun dedim.O da bu konu tartışmaya kapalı dedi.Ya zaten maddi anlamda yeni yeni toparlıyoruz şimdi bu nerden çıktı dedim.Hadi bu seni ilgilendirir ama benimle konuşman gerekiyordu dedim tartıştık.Bir haftadır da konuşmuyorduk.Dün evdeyken yine tartıştık.Sonra ne öğrendim.Boşalttığımız cmt günü için de ders almış.5 ile 9 arası yok yine.Kıramamış falan filan.E sen onları kıramadın ama evin huzuru kaçıyor farkında mısın dedim.İnadına aldım dedi.Bu son damla oldu.Bu nasıl evlilik?Haftada bir mi birlikte akşam yemeği yiyebileceğiz?Ben tek başıma bu çocuğu büyüteceksem sen niye varsın diye uzadı gitti.Babam da sen bu akşam burda kalma gel bize gidelim kafanı dinle dedi.Çok yakınız onlarla.Dün gece babamlarda kaldım.Bir kez bile aramadı.Dün de evden çıkarken gözünaydın seni terkediyorum bundan sonra istediğin kadar derse gidebilir istediğine istediğini takabilirsin dedim.
Çok yorgun hissediyorum ne yapacağımı bilmiyorum.Dışardan bakan gözlere ihtiyacım var.Bu evlilik nereye gider?Bu nedenlerle çocuğumu babasız büyütmeye hakkım var mı?Bi el atın bana kızlar…