Kendimi çok aptal hissediyorum arkadaşlar. 30 yaşındayım bi baltaya sap olamadım. Ne zihnimi yönetebiliyorum, ne duygularımı, ne de tepkilerimi... Yıllardır psikolog, psikiyatri vs. bıktım. Ne yaptığı belli olmayan biriyim. Eşim bıktı benden. Tembelligimden, sacmaliklarimdan, sürekli ilgi bekleyisimden vs. Bende kendimden bıktım. İçim acıyor. Ne eşimle mutluyum, ne eşim dostum var... Dostum diyebilecegim kimsem yok. Kendimle de aram hiç iyi değilml. Ben hiçbir şeyi beceremeyen biriyim. Mutlu nasıl olunur bilmiyorum. Sukursuz aptal bı kadınım. Üzgünüm.