• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Annemle bir türlü uyuşamıyoruz

siyahibiri

Üye
Anneler Kulübü
Kayıtlı Üye
Katılım
13 Haziran 2020
Mesajlar
395
Emoji Skoru
22
Puanlar
18
Annem cevresine çok fedakar kendisine çok acımasız bi insan herkesin hizmetkarı gibidir. Erkeklerin isteklerinin her zaman ağır bastığı bi aile yapısında büyüdüm. Kardeşimle abimle sorun yasasam hep onlar korundu hep ötelendim bana karşı hep acımasız oldu isteklerime beklentilerime hep kulak tıkadı. Bebeğim oldu doğunca yanımda bi süre kalıp daha sonra çağırmasam gelmez oldu hep temim eşimin ailesi de yok. Evimin çevresi hep yokuş bi yere doğru düzgün çıkamıyorum arabaya binip inerken insanların yardımına ihtiyaç duyuyorum. Bugün minibüsten indirirken bebeğimi aracıyla düşürdüm yardım eden kişi tutamadı ve araba ters döndü. Bebeğimin sesi kesildi öyle korktu ki yalnızlığımı dibine kadar hissettim. Çaresizlik korku mahvetti ikimizi de söyleyin bana ben napayım eve kapanıyorum olmuyor dışarı çıkayım diyorum zorlanıyorum. Anneme de söyledim beraber gidebilecekken bırakıp tek başına yürüyerek gidiyorsun gitsek nolur beraber sen bencilsin ama diye ama bu ne kadar olsa şuanlık bi durum. Ben hep tekim bebek arabasına ihtiyacım var binamızda asansör yok araç ağır kapı giriş çıkışı merdivenli çocuğum henüz küçük arabamız yok.. çocuktur bu illaki düşecek ama ben yalnızlığımdan çok muzdaribim. Yan yanayken bile bu çaresizliği yasıyorum.
 
Eşinizin ailesi neden yok ? Bir de anneniz boyle bir insansa minnet etmeyin bosverin, arkadasiniz komsunuz varsa onlardan yardim alın
 
Allah yardımcınız olsun,zor biliyorum ama bazen tek olmak da insanı güçlendiriyor daha dik durmayı sağlıyor,bebeğiniz küçükmüş bir süre sonra o yoldaş olur size.ben de biri 6 aylık diğeri 8 yaş okul açılınca görev yerime gidecegim,ücra bir köy.yalnizim,ama bu beni daha percinliyor güçlü olmak zorundayız anneyiz zira
 
Fiziksel sıkıntıları her anne yaşıyor. Hiçbirimizin yanında sürekli bebek arabasını indirip bindirecek birileri olmuyor. Bu sorunları kendiniz aşmalısınız. Ama manevi destek konusunda eksiklik varsa haklısınız. Insan annesinden bir tatlı söz duymak ister.
 
kimse yanında fiziksel bir yardımcıyla gezmiyor ki. hemen hemen herkes kendi çekip çeviriyor, dediklerinizi ve fazlasını yapıyor.anneniz de hep böyleymiş zaten başka bir şey beklemiyor olmanız lazımdı malesef, bence benimki de böyle olacak hatta. eşiniz de mi sizi manevi olarak ya da evde olduğu zamanlarda yalnız bırakıyor?
 
Birileri yardım eder diye mi yaptınız bebeği? Annesi olmayan, annesi yakınında olmayan bir çok kadın var onlar nasıl yapıyor? Anneniz bencil değil siz talepkarsınız.
Ona güvenerek yapmadım sadece suan beraberiz en azından şimdi yapabilirdi diyorumm
 
Ona güvenerek yapmadım sadece suan beraberiz en azından şimdi yapabilirdi diyorumm
Bütün insanların tek başına yaptığı şeyleri yapamadığınız için annenize bilenmeyin. Kadında bir problem yok. Sizi doğurmuş büyütmüş, şimdi siz kendi doğurduğunuzu büyüteceksiniz.
 
tam olarak anlayamadım. manevi olarak yanımda olmuyor deseniz hak vereceğim de sizin gitmek istediğiniz bir yere sırf sizin bebeğinizi taşımak için gelmek zorunda değil ki kadın
 
Annem cevresine çok fedakar kendisine çok acımasız bi insan herkesin hizmetkarı gibidir. Erkeklerin isteklerinin her zaman ağır bastığı bi aile yapısında büyüdüm. Kardeşimle abimle sorun yasasam hep onlar korundu hep ötelendim bana karşı hep acımasız oldu isteklerime beklentilerime hep kulak tıkadı. Bebeğim oldu doğunca yanımda bi süre kalıp daha sonra çağırmasam gelmez oldu hep temim eşimin ailesi de yok. Evimin çevresi hep yokuş bi yere doğru düzgün çıkamıyorum arabaya binip inerken insanların yardımına ihtiyaç duyuyorum. Bugün minibüsten indirirken bebeğimi aracıyla düşürdüm yardım eden kişi tutamadı ve araba ters döndü. Bebeğimin sesi kesildi öyle korktu ki yalnızlığımı dibine kadar hissettim. Çaresizlik korku mahvetti ikimizi de söyleyin bana ben napayım eve kapanıyorum olmuyor dışarı çıkayım diyorum zorlanıyorum. Anneme de söyledim beraber gidebilecekken bırakıp tek başına yürüyerek gidiyorsun gitsek nolur beraber sen bencilsin ama diye ama bu ne kadar olsa şuanlık bi durum. Ben hep tekim bebek arabasına ihtiyacım var binamızda asansör yok araç ağır kapı giriş çıkışı merdivenli çocuğum henüz küçük arabamız yok.. çocuktur bu illaki düşecek ama ben yalnızlığımdan çok muzdaribim. Yan yanayken bile bu çaresizliği yasıyorum.
Anneniz de o kuşaktaki birçok insan gibi ataerkil bir zihniyetle büyümüş. Ona da öyle davranmışlar. Bir kader motifi aslında. Ama bu döngüyü kırmak sizin elinizde. İleride başka kız ve erkek çocuklarınız olursa onlar arasında bu ayrımı yapmazsınız. Artık annenizden umudu kesin. Eşinizden, arkadaşlarınızdan, komşunuzdan yardım isteyin. Annenizden beklentiniz olmazsa hayal kırıklığı da olmaz.
 
kanguru edinin bebek arabasından daha rahattır. Ben sizi anlıyorum ailenizden annenizden manevi olarak destek bekliyorsunuz ama o istemiyor. Destek olmak zorunda da değil zaten kimse suçlayamaz onu. Çok zorlanıyorsunuz biliyorum ama her anne yaşıyor bunları hatta bebek biraz büyüyünce özlüyorsunuz bile bu günleri. ☺️
 
Bi süre gezmeyin sizde ...
Evi yokussuz yere taşıyın,şehrin her yeri yokuş mu ?
Anne ölmüş olsaydı ne olacaktı .
Elin turistleri kucağında ,pacasinda 3 çocukla dünyayı dolaşıyor .
Biraz kendinize yetin ya .
 
Bu sıkıntı hep olacak arabanız da yokmus bence daha duzayak bir yere tasinmaniz sart. Ben de taşınırken ilk düşündüğüm şey bebek arabasini tek başıma nasıl dışarı çıkarırım olmuştu
 
Gerçekten kolay zannediliyor belki ama yeni arabalar çok ağır bebek kilosu da eklenince 30 kilo oluyor. Kendime yetemediğim doğru çünkü tek başıma zor. Aslında annem bizi önce kendine bagımlı yaptı Her şeyimizi hep kendi yaptı sen beceremezsin bilemezsin halledemezsin diye sonra büyüdünüz yallah dedi birden adapte olmak kolay olmuyor böylece
 
diğer şeyleri bilmem ama gezmek için kesinlikle ergonomik kanguru tavsiye ederim. çok rahat ve elleriniz boşta oluyor, indir kaldır derdi de yok
 
Anneniz zaten sizi doğurmuş büyütmüş bu yasa getirmiş ve aynı sekilde kardeşlerinizi de. Bebeğinize gecmis olsun ama dikkatsizlik sonucu düşünce neden annenizi suçluyorsunuz. Belki anneniz yaninizdayken dusseydi o zamanda yüzüne karşı suclayacaktiniz sozlerinizden (Anneme de söyledim beraber gidebilecekken bırakıp tek başına yürüyerek gidiyorsun gitsek nolur beraber sen bencilsin ama diye)
bunu hissediyorum. Bu tutumunuz sebebiyle anneniz sizinle dışarı çıkmak istemiyor olabilir. Biraz anlayışlı olun. Ve herkesin arabası yok herkesin binası asansörlü değil sizin yaşadığınız zorlukları bir çok kadın yaşıyor ve dahi fazlasını. Bebeğinizi Allah bağışlasın umarım bundna sonrası sizin için kolay olur.
 
Kanguru kullanmayı deneyin. Ben tek büyüttüm kızımı. Bebek arabasıyla otobüse binemem. Binmedim. Yokuş yerlerden çıkamam. Çıkmadım. İllaki gitmem gerekiyorsa kanguruya koydum kızımı, yeri geldi kanter içinde işimi hallettim. Haftalarca evden çıkmadım. Çok mu dayanıklıydım? Değildim. Herkesin yaşadığı şeyleri yaşıyorsunuz. Destek aramanız gayet normal ama yoksa hep böyle suçlu ararsanız işiniz zor.
 
madem destek olmuyorsa kendi başınızda ayakta kalın hiç olmayadabilirdi maalesef üzücü ama birçok yöntem var
ben anne değilim yukarıda yazılanları deneyebilirsiniz
herhangi bi sorun olunca araştırın buraya sorun gerçekten yardım etmek isteyen çok insan var
 
Back
X