- 22 Mart 2015
- 1.373
- 2.730
- 133
- 34
- Konu Sahibi Designer31
-
- #1
Aynı sorun için doktora gittim aynı cevabı aldım ilaç kullanırken hamile kalamazsin dedi . İlaç başlayacaktı kullanmadım.. hamile kaldım. kendi cabamla üstesinden geldim telkinlerle .hastalığı biliyor atak zamanlarını anlıyordum çünkü artık . geldiği zaman hemen iş buldum kendime yürüyüşe çıktım temiz havaya çok iyi geliyor.sizin durumunuz ne kadar ciddi asarmisiniz kendiniz bilemem aynısını yapın diyemem asla. benim yadadiklarim bunlarÖncelikle lütfen konum taşınmasın, diğer konu başlığında yorumlar çok az oluyor ve benim gerçekten üyelerin fikirlerini almaya ihtiyacım var. Üstelik çok dertliyim şu an
18 yaşından beri anksiyete yaşıyorum dönem dönem. Şu an 31 yaşındayım, evliyim, mutlu bir evliliğim var çok şükür. Covid döneminde artan anksiyete ile Nisan ayında tekrar doktora gittim, ilaç kullanmıyordum, daha önce kullandığım ilaçları rica ettim, yazdılar. İlaçlar başlangıç seviyesinde şikayetlerimi arttırdı tabii, kalp ağrısı, tansiyon düşmesi, çarpıntı gibi fiziksel belirtilerin yanında yoğun kaygı ve endişe duygusuyla bir ay geçirdim. Cehennemden kombine bilet almıştım sankiilaç etki etsin diye gün sayıyordum resmen. Neyse sabrede sabrede o günleri de atlattım, son iki haftadır şükrediyorum her anıma Yaşayan bilir bu derdi. Bugün ilaçlarım azaldığı için doktora gittim, iyi geleceğini düşünerek;
fakat doktor çok ilgisizdi, resmen kilitlendim bende derdimi tam anlatamadım, sadece “çocuk düşünüyoruz. Hamilelik döneminde sorun yaşar mıyım?” diye sordum. O kadar keskin bir dille “yaşarsın, bir yıl bekle.” dedi kiiii yıkıldım. Ama ilacı yazarken “hmm hafif anksiyete, dozu yükseltmiyorum.” dedi sjsjsjBende o kadar beklemek istemediğimi, anksiyetelerimi kontrol etmek için elimden geleni yaptığımı, sadece bu süreçte desteğe ihtiyacım olduğunu söyledim. Psikolog randevusu reçete etti, bireysel terapi alacağım daha önce çok istememe rağmen vermemişlerdi.
Tamam, ben psikoterapi seanslarımı bitirene kadar çocuk düşünmeyeceğim en azından, sorun neyse halledilsin. Ama anksiyete ve panik atak gebelikte gerçekten çok büyük sıkıntılar doğuruyor mu? Özellikle Bunu tecrübe etmiş arkadaşların desteğine ihtiyacım var. Bir bebeğim olsun çok istiyorum, ziraa eşim de öyle. Bana karşı çok anlayışlı strese sokmamak için “bebek de bebek.” diye tutturmuyor, tamamen bana bıraktı ama ben artık aşkımızın meyvesine kavuşmayı öyle istiyorum ki... Diğer yandan da bu durum...
Kendime güveniyorum ama doktorun tutumu birazcık özgüvenimi kırdı, yorumlarınız için şimdiden teşekkürler
Ben de yaygın anksiyete, okb ve depresif ruh hali mevcuttu. Bile isteye hamile kaldım. Hamileliğim çok zordu. Sürekli istifra ederek, hastanelerde yatarak geçti. Ama anksiyete, panik atak olarak bi elin 5 parmağını geçmez rahatsızlandığım. Hamileliğimin 3. Trimesterında bi kez psikiyatriye gittim. Çünkü bebek göğsüme baskı yaptığı için nefes alamıyordum bu da panik atak krizi geçirtmişti bir kez. Doktor ilaç içmemin eşim ve benim ortak imzasıyla olacağını söyledi. Kabul etmedik tabi. Nefes egzersizi yapmamı önerdi. Doğuma kadar bi daha sıkıntı yaşamadım çok şükür. Çünkü bebeğimin gelişimini takip etmek beni çok mutlu ediyordu.Öncelikle lütfen konum taşınmasın, diğer konu başlığında yorumlar çok az oluyor ve benim gerçekten üyelerin fikirlerini almaya ihtiyacım var. Üstelik çok dertliyim şu an
18 yaşından beri anksiyete yaşıyorum dönem dönem. Şu an 31 yaşındayım, evliyim, mutlu bir evliliğim var çok şükür. Covid döneminde artan anksiyete ile Nisan ayında tekrar doktora gittim, ilaç kullanmıyordum, daha önce kullandığım ilaçları rica ettim, yazdılar. İlaçlar başlangıç seviyesinde şikayetlerimi arttırdı tabii, kalp ağrısı, tansiyon düşmesi, çarpıntı gibi fiziksel belirtilerin yanında yoğun kaygı ve endişe duygusuyla bir ay geçirdim. Cehennemden kombine bilet almıştım sankiilaç etki etsin diye gün sayıyordum resmen. Neyse sabrede sabrede o günleri de atlattım, son iki haftadır şükrediyorum her anıma Yaşayan bilir bu derdi. Bugün ilaçlarım azaldığı için doktora gittim, iyi geleceğini düşünerek;
fakat doktor çok ilgisizdi, resmen kilitlendim bende derdimi tam anlatamadım, sadece “çocuk düşünüyoruz. Hamilelik döneminde sorun yaşar mıyım?” diye sordum. O kadar keskin bir dille “yaşarsın, bir yıl bekle.” dedi kiiii yıkıldım. Ama ilacı yazarken “hmm hafif anksiyete, dozu yükseltmiyorum.” dedi sjsjsjBende o kadar beklemek istemediğimi, anksiyetelerimi kontrol etmek için elimden geleni yaptığımı, sadece bu süreçte desteğe ihtiyacım olduğunu söyledim. Psikolog randevusu reçete etti, bireysel terapi alacağım daha önce çok istememe rağmen vermemişlerdi.
Tamam, ben psikoterapi seanslarımı bitirene kadar çocuk düşünmeyeceğim en azından, sorun neyse halledilsin. Ama anksiyete ve panik atak gebelikte gerçekten çok büyük sıkıntılar doğuruyor mu? Özellikle Bunu tecrübe etmiş arkadaşların desteğine ihtiyacım var. Bir bebeğim olsun çok istiyorum, ziraa eşim de öyle. Bana karşı çok anlayışlı strese sokmamak için “bebek de bebek.” diye tutturmuyor, tamamen bana bıraktı ama ben artık aşkımızın meyvesine kavuşmayı öyle istiyorum ki... Diğer yandan da bu durum...
Kendime güveniyorum ama doktorun tutumu birazcık özgüvenimi kırdı, yorumlarınız için şimdiden teşekkürler
Bende içiyorum altı aylıktan beri 50 Gr liste şimdi bebişim 21 aylık sıkıntı yok ilk cocugumdada hamileykene icmistim sikinti olmadı sukur
Ben de yaygın anksiyete, okb ve depresif ruh hali mevcuttu. Bile isteye hamile kaldım. Hamileliğim çok zordu. Sürekli istifra ederek, hastanelerde yatarak geçti. Ama anksiyete, panik atak olarak bi elin 5 parmağını geçmez rahatsızlandığım. Hamileliğimin 3. Trimesterında bi kez psikiyatriye gittim. Çünkü bebek göğsüme baskı yaptığı için nefes alamıyordum bu da panik atak krizi geçirtmişti bir kez. Doktor ilaç içmemin eşim ve benim
Ezan vakti Allah razı olsun, çok teşekkür ederim tecrübelerinizi paylaştığınız için. Bende hamilelik sürecimde ilaç kullanmak istemiyorum, bu sebeple biraz titizleniyorum açıkçası. Umarım psikoterapi iyi gelirortak imzasıyla olacağını söyledi. Kabul etmedik tabi. Nefes egzersizi yapmamı önerdi. Doğuma kadar bi daha sıkıntı yaşamadım çok şükür. Çünkü bebeğimin gelişimini takip etmek beni çok mutlu ediyordu.
Nasıl bulacağım konuyu?canım şu konunun geçtiği mesaja bakar mısın?
Benim de orta seviye anksiyete, yeşil reçeteli ilaç vs kullanmıyorum. Depresyon ve anksiyete için verilen c...x isimli ilacı kullanıyorum. Genel olarak iyiyim, söylediğim gibi covid olduktan sonra bir süre ciddi zorladı beni, meditasyon ve telkinler bana da iyi geliyor ve çevremde bunu başaran insanlar olduğunu bilmekAynı sorun için doktora gittim aynı cevabı aldım ilaç kullanırken hamile kalamazsin dedi . İlaç başlayacaktı kullanmadım.. hamile kaldım. kendi cabamla üstesinden geldim telkinlerle .hastalığı biliyor atak zamanlarını anlıyordum çünkü artık . geldiği zaman hemen iş buldum kendime yürüyüşe çıktım temiz havaya çok iyi geliyor.sizin durumunuz ne kadar ciddi asarmisiniz kendiniz bilemem aynısını yapın diyemem asla. benim yadadiklarim bunlar
Bende daha önce büyük problem yoktu. Fakat sadece kapalı alan korkusu olduğu için asansör ve uçağa binmiyordum . Şimdi maske de taktığımız için ekstra sıcak ve nefes alamıyorum.
Doktor randevusuna gittiğimde daralıyorum. Doğumhanede kapalı alanda fenalık gelir mi diye endişe ediyorum.
Hamileyim psikoloğa gitsem rahatlar mıyım daha da kötü olur muyum bilmiyorum. Sanırım anksiyete benzeri yaşıyorum.
Doğumhane korkusu sanırım bir çok gebelikte oluyor ama doğum sonrası hikayeleri okuduğumda çoğu “korktuğum gibi değildi.” yazmış, gönlünüz ferah olsun, biraz da bilmediğimiz bir ortam olduğu için fazla endişeleniyoruz. Anksiyete gibi gelmedi bana, bu etiketi kendinize yapıştırmayın, fakat tabii en iyisini doktor bilecektir
İlaç konusuna bir şey diyemem ama kendinizi toparlamadan hamile kalmanızı tavsiye etmem. Hamilelikte ve lohusalıkta hormonal değişimlerden dolayı psikolojik sorun yaşamanız olası. Daha önce hiç yaşamamış kişiler bile hamileyken sıkıntıya düşebiliyor. Tamamen hazır olduğunuzda bebeğinize sahip olursanız çok daha güzel olur. Azıcık sabır.Öncelikle lütfen konum taşınmasın, diğer konu başlığında yorumlar çok az oluyor ve benim gerçekten üyelerin fikirlerini almaya ihtiyacım var. Üstelik çok dertliyim şu an
18 yaşından beri anksiyete yaşıyorum dönem dönem. Şu an 31 yaşındayım, evliyim, mutlu bir evliliğim var çok şükür. Covid döneminde artan anksiyete ile Nisan ayında tekrar doktora gittim, ilaç kullanmıyordum, daha önce kullandığım ilaçları rica ettim, yazdılar. İlaçlar başlangıç seviyesinde şikayetlerimi arttırdı tabii, kalp ağrısı, tansiyon düşmesi, çarpıntı gibi fiziksel belirtilerin yanında yoğun kaygı ve endişe duygusuyla bir ay geçirdim. Cehennemden kombine bilet almıştım sankiilaç etki etsin diye gün sayıyordum resmen. Neyse sabrede sabrede o günleri de atlattım, son iki haftadır şükrediyorum her anıma Yaşayan bilir bu derdi. Bugün ilaçlarım azaldığı için doktora gittim, iyi geleceğini düşünerek;
fakat doktor çok ilgisizdi, resmen kilitlendim bende derdimi tam anlatamadım, sadece “çocuk düşünüyoruz. Hamilelik döneminde sorun yaşar mıyım?” diye sordum. O kadar keskin bir dille “yaşarsın, bir yıl bekle.” dedi kiiii yıkıldım. Ama ilacı yazarken “hmm hafif anksiyete, dozu yükseltmiyorum.” dedi sjsjsjBende o kadar beklemek istemediğimi, anksiyetelerimi kontrol etmek için elimden geleni yaptığımı, sadece bu süreçte desteğe ihtiyacım olduğunu söyledim. Psikolog randevusu reçete etti, bireysel terapi alacağım daha önce çok istememe rağmen vermemişlerdi.
Tamam, ben psikoterapi seanslarımı bitirene kadar çocuk düşünmeyeceğim en azından, sorun neyse halledilsin. Ama anksiyete ve panik atak gebelikte gerçekten çok büyük sıkıntılar doğuruyor mu? Özellikle Bunu tecrübe etmiş arkadaşların desteğine ihtiyacım var. Bir bebeğim olsun çok istiyorum, ziraa eşim de öyle. Bana karşı çok anlayışlı strese sokmamak için “bebek de bebek.” diye tutturmuyor, tamamen bana bıraktı ama ben artık aşkımızın meyvesine kavuşmayı öyle istiyorum ki... Diğer yandan da bu durum...
Kendime güveniyorum ama doktorun tutumu birazcık özgüvenimi kırdı, yorumlarınız için şimdiden teşekkürler
Genel olarak kapalı alan korkum var. Eğer ortam sıcaksa rahatsız oluyorum. Soğuk olduğunda daha rahat nefes aldığımı hissediyorum rahatlıyorum. Sıcak yerlerde soğuk su ile çözüm buldum su içince rahatlıyorum.
Hamilelikten önce rahatsızlık varsa çözüm aranmalı. Çünkü hormonlardan endişelenme düzeyi artıyor.
Arkadaşımda doğumhane buzgibiydi üşüdüm dedi. Biraz rahatladım. Soğuk olsun sorun değil . Sıcakta nefes alınmıyor
Çok haklısınız, bu sebeple zaten iki tedavinin ikisini de olacağım, fakat şu bir gerçek ki en küçük streste bile tetikleyebilen bir rahatsızlık bu. Bazen de en büyük travmalarda bile sesi çıkmıyor :) ne zaman geleceği ne zaman gideceği belli değilİlaç konusuna bir şey diyemem ama kendinizi toparlamadan hamile kalmanızı tavsiye etmem. Hamilelikte ve lohusalıkta hormonal değişimlerden dolayı psikolojik sorun yaşamanız olası. Daha önce hiç yaşamamış kişiler bile hamileyken sıkıntıya düşebiliyor. Tamamen hazır olduğunuzda bebeğinize sahip olursanız çok daha güzel olur. Azıcık sabır.
hala güncelmi konu bilmiyorum ama ben 28 haftalık gebeyim ve ikinci gebeliğim arkadaşlar psikiyatrinize psikoloğunuza danışmadan hamile kalmayın iyileşmeden hamile kalmak çok zor.ben şuan panikatak krizleri yaşıyorum ve inanın çektiğim eziyeti bir Allah ben bilir bir ben bilirim.Önce tedavi olun sonra bebek düşünün.Öncelikle lütfen konum taşınmasın, diğer konu başlığında yorumlar çok az oluyor ve benim gerçekten üyelerin fikirlerini almaya ihtiyacım var. Üstelik çok dertliyim şu an
18 yaşından beri anksiyete yaşıyorum dönem dönem. Şu an 31 yaşındayım, evliyim, mutlu bir evliliğim var çok şükür. Covid döneminde artan anksiyete ile Nisan ayında tekrar doktora gittim, ilaç kullanmıyordum, daha önce kullandığım ilaçları rica ettim, yazdılar. İlaçlar başlangıç seviyesinde şikayetlerimi arttırdı tabii, kalp ağrısı, tansiyon düşmesi, çarpıntı gibi fiziksel belirtilerin yanında yoğun kaygı ve endişe duygusuyla bir ay geçirdim. Cehennemden kombine bilet almıştım sankiilaç etki etsin diye gün sayıyordum resmen. Neyse sabrede sabrede o günleri de atlattım, son iki haftadır şükrediyorum her anıma Yaşayan bilir bu derdi. Bugün ilaçlarım azaldığı için doktora gittim, iyi geleceğini düşünerek;
fakat doktor çok ilgisizdi, resmen kilitlendim bende derdimi tam anlatamadım, sadece “çocuk düşünüyoruz. Hamilelik döneminde sorun yaşar mıyım?” diye sordum. O kadar keskin bir dille “yaşarsın, bir yıl bekle.” dedi kiiii yıkıldım. Ama ilacı yazarken “hmm hafif anksiyete, dozu yükseltmiyorum.” dedi sjsjsjBende o kadar beklemek istemediğimi, anksiyetelerimi kontrol etmek için elimden geleni yaptığımı, sadece bu süreçte desteğe ihtiyacım olduğunu söyledim. Psikolog randevusu reçete etti, bireysel terapi alacağım daha önce çok istememe rağmen vermemişlerdi.
Tamam, ben psikoterapi seanslarımı bitirene kadar çocuk düşünmeyeceğim en azından, sorun neyse halledilsin. Ama anksiyete ve panik atak gebelikte gerçekten çok büyük sıkıntılar doğuruyor mu? Özellikle Bunu tecrübe etmiş arkadaşların desteğine ihtiyacım var. Bir bebeğim olsun çok istiyorum, ziraa eşim de öyle. Bana karşı çok anlayışlı strese sokmamak için “bebek de bebek.” diye tutturmuyor, tamamen bana bıraktı ama ben artık aşkımızın meyvesine kavuşmayı öyle istiyorum ki... Diğer yandan da bu durum...
Kendime güveniyorum ama doktorun tutumu birazcık özgüvenimi kırdı, yorumlarınız için şimdiden teşekkürler
Güncel konu canım, evet bende böyle düşündüğüm için şu an korunmaya devam ediyorum, ilaç tedavimin yanında 29’unda terapi randevum var, umarım ikisi aynı anda fayda sağlarhala güncelmi konu bilmiyorum ama ben 28 haftalık gebeyim ve ikinci gebeliğim arkadaşlar psikiyatrinize psikoloğunuza danışmadan hamile kalmayın iyileşmeden hamile kalmak çok zor.ben şuan panikatak krizleri yaşıyorum ve inanın çektiğim eziyeti bir Allah ben bilir bir ben bilirim.Önce tedavi olun sonra bebek düşünün.
umarım tamamen geçerde sevgiyle sağlıkla evladını kucağına alırsınGüncel konu canım, evet bende böyle düşündüğüm için şu an korunmaya devam ediyorum, ilaç tedavimin yanında 29’unda terapi randevum var, umarım ikisi aynı anda fayda sağlar
İnşallah canımumarım tamamen geçerde sevgiyle sağlıkla evladını kucağına alırsın
Yaaa bu mesajınıza gözlerim doldu. Bende aynı şeyi yaşıyorum 4 yıldır bebeğimiz olmuyor tedavi görüyoruz ve tedavinin tam ortasındayım ve anksiyete ataklarım yokluyor ama yinede bile bile bebeğim olsun istiyorum. Aynı sizin gibi düşünüyorum ama tabiki kaygılarım var hamileliktede kötü olursam başa çıkamazsam diye. Ama bu mesajınız içimi rahatlattı biraz.Ben de yaygın anksiyete, okb ve depresif ruh hali mevcuttu. Bile isteye hamile kaldım. Hamileliğim çok zordu. Sürekli istifra ederek, hastanelerde yatarak geçti. Ama anksiyete, panik atak olarak bi elin 5 parmağını geçmez rahatsızlandığım. Hamileliğimin 3. Trimesterında bi kez psikiyatriye gittim. Çünkü bebek göğsüme baskı yaptığı için nefes alamıyordum bu da panik atak krizi geçirtmişti bir kez. Doktor ilaç içmemin eşim ve benim ortak imzasıyla olacağını söyledi. Kabul etmedik tabi. Nefes egzersizi yapmamı önerdi. Doğuma kadar bi daha sıkıntı yaşamadım çok şükür. Çünkü bebeğimin gelişimini takip etmek beni çok mutlu ediyordu.
2021 de yazmışsınız en son şuan ne durumdasınız. Bende aynıyım sizinle. 4 yıldır bebeğim olmadı tedavi oluyoruz ama bu yorgun süreçte anksiyete ataklarım yokluyor. Ama yinede bir bebeğim olsun istiyorum artıkÖncelikle lütfen konum taşınmasın, diğer konu başlığında yorumlar çok az oluyor ve benim gerçekten üyelerin fikirlerini almaya ihtiyacım var. Üstelik çok dertliyim şu an
18 yaşından beri anksiyete yaşıyorum dönem dönem. Şu an 31 yaşındayım, evliyim, mutlu bir evliliğim var çok şükür. Covid döneminde artan anksiyete ile Nisan ayında tekrar doktora gittim, ilaç kullanmıyordum, daha önce kullandığım ilaçları rica ettim, yazdılar. İlaçlar başlangıç seviyesinde şikayetlerimi arttırdı tabii, kalp ağrısı, tansiyon düşmesi, çarpıntı gibi fiziksel belirtilerin yanında yoğun kaygı ve endişe duygusuyla bir ay geçirdim. Cehennemden kombine bilet almıştım sankiilaç etki etsin diye gün sayıyordum resmen. Neyse sabrede sabrede o günleri de atlattım, son iki haftadır şükrediyorum her anıma Yaşayan bilir bu derdi. Bugün ilaçlarım azaldığı için doktora gittim, iyi geleceğini düşünerek;
fakat doktor çok ilgisizdi, resmen kilitlendim bende derdimi tam anlatamadım, sadece “çocuk düşünüyoruz. Hamilelik döneminde sorun yaşar mıyım?” diye sordum. O kadar keskin bir dille “yaşarsın, bir yıl bekle.” dedi kiiii yıkıldım. Ama ilacı yazarken “hmm hafif anksiyete, dozu yükseltmiyorum.” dedi sjsjsjBende o kadar beklemek istemediğimi, anksiyetelerimi kontrol etmek için elimden geleni yaptığımı, sadece bu süreçte desteğe ihtiyacım olduğunu söyledim. Psikolog randevusu reçete etti, bireysel terapi alacağım daha önce çok istememe rağmen vermemişlerdi.
Tamam, ben psikoterapi seanslarımı bitirene kadar çocuk düşünmeyeceğim en azından, sorun neyse halledilsin. Ama anksiyete ve panik atak gebelikte gerçekten çok büyük sıkıntılar doğuruyor mu? Özellikle Bunu tecrübe etmiş arkadaşların desteğine ihtiyacım var. Bir bebeğim olsun çok istiyorum, ziraa eşim de öyle. Bana karşı çok anlayışlı strese sokmamak için “bebek de bebek.” diye tutturmuyor, tamamen bana bıraktı ama ben artık aşkımızın meyvesine kavuşmayı öyle istiyorum ki... Diğer yandan da bu durum...
Kendime güveniyorum ama doktorun tutumu birazcık özgüvenimi kırdı, yorumlarınız için şimdiden teşekkürler
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?
We use cookies and similar technologies for the following purposes:
Do you accept cookies and these technologies?