Yapamıyorum

Monny · 14 Şubat 2026

Nereden başlayıp nereye bağlayacağımı bile bilemiyorum.Bir ay önce anne oldum.Her şey çok zordu normal planlarken çocuğun kalp atışlarının düşmesiyle sezeryana döndük ameliyatımda sonrasıda inanılmaz zordu.Çocuğumu istediğim gibi bakamadım çünkü yataktan kalkamadım kalkmayı bırakın kullandığım ilaçlar yüzünden ne hastanedeki 5 günü ne de sonrasında ki yaklaşık 10 günü hatırlamıyorum.

Ağrıya ve acıya dayanamadım yerimden kıpırdayamadığım için tek seçenek olan kaynanamı çağırdık ki asla istemiyordum başıma gelecekleri biliyordum.Asıl mesele ben doğurmadan 10 gün önce annem vefat etmiş ve bana söylememişler annem toprak olmuş ben bir ay sonra öğrendim her şey okadar anlamsız o kadar zor güçlü durmaya çalışıyorum ama içten içe ölüyorum yapamıyorum
Annemin tek isteği ilk torununu görebilmekti ona ayrı yanıyorum düşündükçe deliriyorum.

Bebeğimde çok zor hala bi rutin oturtamadım kaynanam kafamda bik bik yok çocuk üşüdü gazı ondan yok sen ne yedin çocuk gaz oldu artık dayanamıyorum kendimi öldürecem bıktım hayatımın her zerresinden yetmezmiş gibi ağrım var hala 1 ayda nasıl geçmez nolur biri bir şey söylesin ya bir ayda geçmeyen sezeryan mı olur hala yatarken su topluyor ödemden baskıdan duramıyorum hangi birine neye yanayım ya ne yapayım nefes bile almak istemiyorum artık her şey çok zor

somebdy1 · 14 Şubat 2026

Eşiniz yok mu nerede

ERSGY · 14 Şubat 2026

Basiniz sag olsun allah sabirlar versin umarim sagliginiza kavusursunuz en kisa surede

Pakay · 14 Şubat 2026

Monny .!.:
Nereden başlayıp nereye bağlayacağımı bile bilemiyorum.Bir ay önce anne oldum.Her şey çok zordu normal planlarken çocuğun kalp atışlarının düşmesiyle sezeryana döndük ameliyatımda sonrasıda inanılmaz zordu.Çocuğumu istediğim gibi bakamadım çünkü yataktan kalkamadım kalkmayı bırakın kullandığım ilaçlar yüzünden ne hastanedeki 5 günü ne de sonrasında ki yaklaşık 10 günü hatırlamıyorum.

Ağrıya ve acıya dayanamadım yerimden kıpırdayamadığım için tek seçenek olan kaynanamı çağırdık ki asla istemiyordum başıma gelecekleri biliyordum.Asıl mesele ben doğurmadan 10 gün önce annem vefat etmiş ve bana söylememişler annem toprak olmuş ben bir ay sonra öğrendim her şey okadar anlamsız o kadar zor güçlü durmaya çalışıyorum ama içten içe ölüyorum yapamıyorum
Annemin tek isteği ilk torununu görebilmekti ona ayrı yanıyorum düşündükçe deliriyorum.

Bebeğimde çok zor hala bi rutin oturtamadım kaynanam kafamda bik bik yok çocuk üşüdü gazı ondan yok sen ne yedin çocuk gaz oldu artık dayanamıyorum kendimi öldürecem bıktım hayatımın her zerresinden yetmezmiş gibi ağrım var hala 1 ayda nasıl geçmez nolur biri bir şey söylesin ya bir ayda geçmeyen sezeryan mı olur hala yatarken su topluyor ödemden baskıdan duramıyorum hangi birine neye yanayım ya ne yapayım nefes bile almak istemiyorum artık her şey çok zor

Başınız sağolsun Allah sabırlar versin, yaşadıklarıniz hiç kolay değil. Mutlaka psikiyatri uzmanına muayene olun.
Eşinize söyleyin KV sustursun ,hatta başka yardımcı varsa KV gonderin gitsin

Dreamies · 14 Şubat 2026

Monny .!.:
Nereden başlayıp nereye bağlayacağımı bile bilemiyorum.Bir ay önce anne oldum.Her şey çok zordu normal planlarken çocuğun kalp atışlarının düşmesiyle sezeryana döndük ameliyatımda sonrasıda inanılmaz zordu.Çocuğumu istediğim gibi bakamadım çünkü yataktan kalkamadım kalkmayı bırakın kullandığım ilaçlar yüzünden ne hastanedeki 5 günü ne de sonrasında ki yaklaşık 10 günü hatırlamıyorum.

Ağrıya ve acıya dayanamadım yerimden kıpırdayamadığım için tek seçenek olan kaynanamı çağırdık ki asla istemiyordum başıma gelecekleri biliyordum.Asıl mesele ben doğurmadan 10 gün önce annem vefat etmiş ve bana söylememişler annem toprak olmuş ben bir ay sonra öğrendim her şey okadar anlamsız o kadar zor güçlü durmaya çalışıyorum ama içten içe ölüyorum yapamıyorum
Annemin tek isteği ilk torununu görebilmekti ona ayrı yanıyorum düşündükçe deliriyorum.

Bebeğimde çok zor hala bi rutin oturtamadım kaynanam kafamda bik bik yok çocuk üşüdü gazı ondan yok sen ne yedin çocuk gaz oldu artık dayanamıyorum kendimi öldürecem bıktım hayatımın her zerresinden yetmezmiş gibi ağrım var hala 1 ayda nasıl geçmez nolur biri bir şey söylesin ya bir ayda geçmeyen sezeryan mı olur hala yatarken su topluyor ödemden baskıdan duramıyorum hangi birine neye yanayım ya ne yapayım nefes bile almak istemiyorum artık her şey çok zor

Başınız sağolsun. Doktora tekrar gittiniz mi hala ağrı olmaması lazım. Eşiniz nerede?

Laale · 14 Şubat 2026

Başınız sağ olsun. Allahım rahmet eylesin mekanı cennet olsun inşallah.

Bu iş kayınvalide ile olmaz.

Mutlaka yardımcı bir hanım ile görüşün. Allahım güç kuvvet versin inşallah.

TulumbaPati · 14 Şubat 2026

Monny .!.:
Nereden başlayıp nereye bağlayacağımı bile bilemiyorum.Bir ay önce anne oldum.Her şey çok zordu normal planlarken çocuğun kalp atışlarının düşmesiyle sezeryana döndük ameliyatımda sonrasıda inanılmaz zordu.Çocuğumu istediğim gibi bakamadım çünkü yataktan kalkamadım kalkmayı bırakın kullandığım ilaçlar yüzünden ne hastanedeki 5 günü ne de sonrasında ki yaklaşık 10 günü hatırlamıyorum.

Ağrıya ve acıya dayanamadım yerimden kıpırdayamadığım için tek seçenek olan kaynanamı çağırdık ki asla istemiyordum başıma gelecekleri biliyordum.Asıl mesele ben doğurmadan 10 gün önce annem vefat etmiş ve bana söylememişler annem toprak olmuş ben bir ay sonra öğrendim her şey okadar anlamsız o kadar zor güçlü durmaya çalışıyorum ama içten içe ölüyorum yapamıyorum
Annemin tek isteği ilk torununu görebilmekti ona ayrı yanıyorum düşündükçe deliriyorum.

Bebeğimde çok zor hala bi rutin oturtamadım kaynanam kafamda bik bik yok çocuk üşüdü gazı ondan yok sen ne yedin çocuk gaz oldu artık dayanamıyorum kendimi öldürecem bıktım hayatımın her zerresinden yetmezmiş gibi ağrım var hala 1 ayda nasıl geçmez nolur biri bir şey söylesin ya bir ayda geçmeyen sezeryan mı olur hala yatarken su topluyor ödemden baskıdan duramıyorum hangi birine neye yanayım ya ne yapayım nefes bile almak istemiyorum artık her şey çok zor

Başın sağolsun konu sahibi. Maalesef kayınvalideniz tam bir domuz kaynana. Kaç yaşına gelmiş hem acısı olan annesini kaybetmiş hem yeni doğum yapmış ameliyat olmuş kadına resmen kötülük ediyor ve yaptıklarına utanmıyor. Bunu kolundan tutup kapıya atsan haklısın. Sakın ileride kendini toparladığında sana bu yapılanları unutma. Bu sana yapılan hem çocuğuna da yapılıyor.

İnşallah bebeğinle beraber sağlıklı huzurlu güzel hayatınız olur. Şuan en büyük şansın sen iyisin, yakında kendini toparlarsın bebeğin çok şükür sağlıklı.

Kayınvalideyi gönderebilirsen en kısa zamanda çok iyi olur. Başka bir yakının yok mu en azından gündüz yardıma gelse?

Tubismavis · 14 Şubat 2026

Monny .!.:
Nereden başlayıp nereye bağlayacağımı bile bilemiyorum.Bir ay önce anne oldum.Her şey çok zordu normal planlarken çocuğun kalp atışlarının düşmesiyle sezeryana döndük ameliyatımda sonrasıda inanılmaz zordu.Çocuğumu istediğim gibi bakamadım çünkü yataktan kalkamadım kalkmayı bırakın kullandığım ilaçlar yüzünden ne hastanedeki 5 günü ne de sonrasında ki yaklaşık 10 günü hatırlamıyorum.

Ağrıya ve acıya dayanamadım yerimden kıpırdayamadığım için tek seçenek olan kaynanamı çağırdık ki asla istemiyordum başıma gelecekleri biliyordum.Asıl mesele ben doğurmadan 10 gün önce annem vefat etmiş ve bana söylememişler annem toprak olmuş ben bir ay sonra öğrendim her şey okadar anlamsız o kadar zor güçlü durmaya çalışıyorum ama içten içe ölüyorum yapamıyorum
Annemin tek isteği ilk torununu görebilmekti ona ayrı yanıyorum düşündükçe deliriyorum.

Bebeğimde çok zor hala bi rutin oturtamadım kaynanam kafamda bik bik yok çocuk üşüdü gazı ondan yok sen ne yedin çocuk gaz oldu artık dayanamıyorum kendimi öldürecem bıktım hayatımın her zerresinden yetmezmiş gibi ağrım var hala 1 ayda nasıl geçmez nolur biri bir şey söylesin ya bir ayda geçmeyen sezeryan mı olur hala yatarken su topluyor ödemden baskıdan duramıyorum hangi birine neye yanayım ya ne yapayım nefes bile almak istemiyorum artık her şey çok zor

Çok üzüldüm basınız sağolsun ama zor zamanlardan geciyosunuz hassas ve sancılı bi süreç anlayamam belki ama aklınıza geldikce İnşirah okuyun ya da dinleyin elinizden geldiğince psikolojik destek de alın online da olsa kadın doğum doktorunizada mutlaka görünün
Rabbim feraha çıkarsın inşallah

Rabbim dayanamicagimiz yükü yüklemez
Eminim bu günler de geçecektir

Tubismavis · 14 Şubat 2026

Kayınvalidenizde ekstra sizi bunaltmis haklısınız ama siz gerçekten güçlü birisiniz eminim bunlari da atlatirsiniz

Kagu · 14 Şubat 2026

5 aylık oldu bebeğim ama hala arada sızlıyor. 1 aylıkken de ağrılar tamamen geçmemişti. Ağrıması çok normal merak etmeyin.

1 aylık bebekle rutin diye bir şey olmaz onun içinde canınızı sıkmayın. Bizde daha yeni yeni rutin oluşmaya başladı.

sevvvvilll · 14 Şubat 2026

İnsanlar ne kadar anlayışsız gerçekten yeni doğum yapmış lohusa psikolojisi zaten kolay değil bir de acı bir kayıp yaşamışsınız Allah yüreğinize inşirah versin .bir zahmet eşiniz ve ailesi destek olsun çabucak toparlanmanız için önce psikolojik olarak güç almalısınız. ALLAH rahmet eylesin annenize de mekanı cennet olsun

bilinmeyenumara · 14 Şubat 2026

Monny .!.:
Nereden başlayıp nereye bağlayacağımı bile bilemiyorum.Bir ay önce anne oldum.Her şey çok zordu normal planlarken çocuğun kalp atışlarının düşmesiyle sezeryana döndük ameliyatımda sonrasıda inanılmaz zordu.Çocuğumu istediğim gibi bakamadım çünkü yataktan kalkamadım kalkmayı bırakın kullandığım ilaçlar yüzünden ne hastanedeki 5 günü ne de sonrasında ki yaklaşık 10 günü hatırlamıyorum.

Ağrıya ve acıya dayanamadım yerimden kıpırdayamadığım için tek seçenek olan kaynanamı çağırdık ki asla istemiyordum başıma gelecekleri biliyordum.Asıl mesele ben doğurmadan 10 gün önce annem vefat etmiş ve bana söylememişler annem toprak olmuş ben bir ay sonra öğrendim her şey okadar anlamsız o kadar zor güçlü durmaya çalışıyorum ama içten içe ölüyorum yapamıyorum
Annemin tek isteği ilk torununu görebilmekti ona ayrı yanıyorum düşündükçe deliriyorum.

Bebeğimde çok zor hala bi rutin oturtamadım kaynanam kafamda bik bik yok çocuk üşüdü gazı ondan yok sen ne yedin çocuk gaz oldu artık dayanamıyorum kendimi öldürecem bıktım hayatımın her zerresinden yetmezmiş gibi ağrım var hala 1 ayda nasıl geçmez nolur biri bir şey söylesin ya bir ayda geçmeyen sezeryan mı olur hala yatarken su topluyor ödemden baskıdan duramıyorum hangi birine neye yanayım ya ne yapayım nefes bile almak istemiyorum artık her şey çok zor

Öncelikle başınız sağ olsun. Rabbim size sabır versin

Sezaryen dikiş yeriniz su topluyorsa mutlaka bir doktora görünün. Belki dikişlerinizde bir problem vardır. Bakılırsa rahatlarsınız inşallah. Her insanın vücudu bir olmuyor. Bazılarımız çabuk iyileşirken bazılarımız daha geç iyileşebiliyoruz.
1 aylık bebekle rutin oluşturmak biraz zor maalesef. Çünkü daha çok küçük. Prematüre bebek annesiyim. Doğalı 4 ay oldu. Hâlâ bir rutinimiz yok. Bebeğinize ve kendinize biraz zaman tanıyın.
Kayınvalide konusunda pek yorum yapamıyorum. Kelin ilacı olsa kendi başına sürermiş. O konuda iş eşlerimize düşüyor.
Bence eşinizle bu konuları konuşun ve bir psikolog görüşmesi ayarlayın. Belki yabancı ve uzman biriyle konuşmak size iyi gelir. Bu düşüncelerden biraz olsun uzaklaşırsınız.
Yalnız değilsiniz. Emin olun. Hepimiz çok zorlanıyoruz. Ama zamanla her şey yoluna girecek inşallah. Böyle düşünmeye çalışın.

sarahconnor · 14 Şubat 2026

Başınız sağolsun çok üzüldüm

Monny · 15 Şubat 2026

somebdy1 .!.:
Eşiniz yok mu nerede

Eşim burada her fırsatta annesine söylüyor ama asla asla dinlemiyor kendi bildiğini yapıyor yurtdışında yaşıyorum başka kimsem gelebilecek durumda değil vizeleri de yok kimsede yok ondan başka çaremiz yok ama çenesi asla durmuyor benim halimden asla anlamıyor hayatımdan bezdim nefes almak zulm geliyor.Çocuğunkat kat marul gibi giydiriyo 50 kere dedik her şeyi soğuğa bağlıyor evin derecesini ölçüyoruZ 23 24 arası anlatamadık gitti bıktım her şeyden

pelolin · 15 Şubat 2026

Öncelikle başın sağ olsun.. Allah'ım dayanma gücü versin

8.5 ay önce 2.oğlumu kucağıma aldım.
Asla ilki gibi bir doğum olmadı felç kalacağım sandım ağrıdan.. bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmayacak sanıyordum. Tecrübeli bir anne olmama rağmen her doğum kendine özelmiş. Herkese toparlanabilecek miyim diye soruyordum.. ama tertemiz geçti.

Senin de geçecek.. ilk 4 ay çok zor oluyor.
Bebek hep bakım dönemi oluyor.. düzenler, rutinler her şey alt üst oluyor.
İnsana kendisi bile fazlalıkmış gibi hissediyor.
Vücudun kendini mi toparlasın, yoksa yeni düzene mi alışsın dimi

Ama 4 aydan sonra işler daha da kolaylaşıyor.. bebeğin farkındalıkları artıyor yavaş yavaş anne dışında dikkatini çeken şeyler oluyor. Oyuncaklar, çevredeki insanlar.. kontrol altına almak daha da kolaylaşıyor.
Şuan kendi kendine oynamaya başladı.. ek gıda yiyor benden biraz daha bağımsızlaştı çok daha kolay oldu.

Diyeceğim o ki güzel anne bir şekilde büyeyecek ve gittikçe daha da kolaylaşacak

Sana tavsiyem eğer bir destekçin yokaa kitabına uydurmaya zorlama kendini şuanda hiçbir şeyi. Ona da kendine de biraz zaman ver
Sonra ortak yolda buluşacaksınız zaten.. sabret bir 3 ay daha sonrası daha kolay olacak inan bana

TulumbaPati · 15 Şubat 2026

Monny .!.:
Eşim burada her fırsatta annesine söylüyor ama asla asla dinlemiyor kendi bildiğini yapıyor yurtdışında yaşıyorum başka kimsem gelebilecek durumda değil vizeleri de yok kimsede yok ondan başka çaremiz yok ama çenesi asla durmuyor benim halimden asla anlamıyor hayatımdan bezdim nefes almak zulm geliyor.Çocuğunkat kat marul gibi giydiriyo 50 kere dedik her şeyi soğuğa bağlıyor evin derecesini ölçüyoruZ 23 24 arası anlatamadık gitti bıktım her şeyden

Kayınvalideni bir şeyin meşgul etmesi gerekiyor. Gün içinde eşin bir bahane onu evden uzaklaştırsın. Kendi yanında götürsün.

Maddi durumu çok iyi olmayan biriyse, evde türk yemeği hazırlayıp sattırın, eşin söylesin iş yerinden böyle isteyenler oluyor yapar mısın diye. Oyalansın yeterki sizle az uğraşsın.

Salon Kadini · 15 Şubat 2026

Monny .!.:
Nereden başlayıp nereye bağlayacağımı bile bilemiyorum.Bir ay önce anne oldum.Her şey çok zordu normal planlarken çocuğun kalp atışlarının düşmesiyle sezeryana döndük ameliyatımda sonrasıda inanılmaz zordu.Çocuğumu istediğim gibi bakamadım çünkü yataktan kalkamadım kalkmayı bırakın kullandığım ilaçlar yüzünden ne hastanedeki 5 günü ne de sonrasında ki yaklaşık 10 günü hatırlamıyorum.

Ağrıya ve acıya dayanamadım yerimden kıpırdayamadığım için tek seçenek olan kaynanamı çağırdık ki asla istemiyordum başıma gelecekleri biliyordum.Asıl mesele ben doğurmadan 10 gün önce annem vefat etmiş ve bana söylememişler annem toprak olmuş ben bir ay sonra öğrendim her şey okadar anlamsız o kadar zor güçlü durmaya çalışıyorum ama içten içe ölüyorum yapamıyorum
Annemin tek isteği ilk torununu görebilmekti ona ayrı yanıyorum düşündükçe deliriyorum.

Bebeğimde çok zor hala bi rutin oturtamadım kaynanam kafamda bik bik yok çocuk üşüdü gazı ondan yok sen ne yedin çocuk gaz oldu artık dayanamıyorum kendimi öldürecem bıktım hayatımın her zerresinden yetmezmiş gibi ağrım var hala 1 ayda nasıl geçmez nolur biri bir şey söylesin ya bir ayda geçmeyen sezeryan mı olur hala yatarken su topluyor ödemden baskıdan duramıyorum hangi birine neye yanayım ya ne yapayım nefes bile almak istemiyorum artık her şey çok zor

Bebek artik 1 aylik olmus, kendi kendinize idare edebilirsiniz, acik acik gitmesini istediginizi soyleyin, huzura ve sukunete ihtiyacınız var, cocugu insana batmaz merak etmeyin, yalniz halledemem diye dusunup sizi rahatsiz eden insanlari cekmeyin daha fazla.

Basiniz sagolsun, annenizin vefatini gec ogrenmeniz, son anlarini bilmemeniz, yaninda olamamaniz gibi detaylar ölüm acisini anlamayi idrak etmeyi zorlastiriyor, o yuzden terapi almaniz saglikli bir seçenek.

Allah'im sabrinizi eksiltmesin, kuzunuzu saglicakla buyutun

Boleyn Kizi · 15 Şubat 2026

Kızım 3 yaşını geçti. Hapsırırken, hızlıca ayağa kalkarken halen daha acıyor. O acı uzun zaman geçmeyecek sanırım. Korkmayın ama hafifliyor.

Anneniz için çok üzüldüm. Ama sizin hemen şimdi bugün bir psikiyatrist ile görüşmeniz lazım. Bu gidişin sonu lohusa depresyonu olabilir ki o da inanın bir annenin en zorlayıcı imtihanıdır.

Ben de lohusayken çok travmatik şeyler yaşadım. Ben de hep intiharı düşündüm. Kendimi toparlayıp intihar edecektim ama toparlayamadım, camdan atlamaya bile kuvvet bulamadım. Lohusa depresyonu mutlaka tedavi edilmeli.

Ben emzirmedim. Bebeğimin bulunduğu odalara girmedim. O günleri hatırlayınca ağlayıp duruyorum. Benzer yollardan gecmis bir hemcinsiniz olarak sizi hemen bugün psikiyatri hekimine gitmeniz konusunda zorluyorum, baskı yapıyorum. Israr ediyorum
Emrediyorum
Hemen doktora gideceksiniz. Gitmemeniz durumunda yaşayacağınız tek şey son pişmanlık olacak.

doktoranne- · 15 Şubat 2026

Başınız sağolsun, anneniz için çok üzgünüm. Allah rahmet eylesin, nur içinde yatsın.
Doğum yapalı daha bir ay olmuş, iyileşmeniz, hormonlarınızın oturması ve bebeğin düzenini bulması biraz daha uzayacaktır. Her yeni anne gibi zamanla öğreneceksiniz, kimsenin üzerinize baskı kurmasına izin vermeyin. Hiç kimse ilk kez deneyimlediği bir şeyde mükemmel olamaz, bundan otuz yıl önce yenidoğan bebeklere çay veren kaynanalar iyice başımıza hoca kesildi gerçekten. Daha iyi bir durumdaysanız eşiniz annesini evine gönderse daha iyi olur ama madem sizi gereksiz yere darlıyor, mümkünse fırsata çevirin ve o çocuğa bakarken biraz dinlenin/uyuyun. Yeni annelerde görülen uykusuzluk da ruh halini olumsuz etkiliyor malesef.

Yurtdışında yaşadığınızı yazmışsınız, hangi ülkedesiniz bilmiyorum ama bazı Avrupa ülkelerinde evde bakım, anneye destek ve psikolojik yardımlar olabiliyor, varsa muhakkak başvurup yararlanın.Şuan çok zor iki dönemi (anne kaybı ve lohusalık) birlikte yaşıyorsunuz. Yaşadıklarınız ve hissetiklerinizin size böyle düşünceler getirmesi olası. Lütfen bu konuda uzmanlaşmış bir profesyonelden yardım alın, bulunduğunuz ülkenin diline hakim değilseniz Türkiye'den online randevu da bulabilirsiniz.

migrenimsi · 15 Şubat 2026

normalde bebeğe bakım planınız neydi?
kendiniz mi bakacaktınız plan o muydu?

diyelim ki plan oydu
belli ki bu plan işlemiyor
ya da en azından beklediğiniz şekilde ve şu an için işlemiyor

bakın bu olabilir, hepimiz bir sürü plan yapıyoruz hayal kuruyoruz
ama olmuyor
buna takılmamak başka bir plana geçebilmek
esneyebilmek önemli, bulunduğunuz ülke neresi? bi bakının bunun bir destek mekanizması vardır belki?
çoğu kadında serzaryanden toparlanmak -fiziki anlamda diyorum- 1 ayda olmuyor onun için kendinize vakit verin.

ben de çok inat ederim, inanın
demoralize olurum kolayca ve hemen plan değiştiremem ama hiç faydasını görmedim, aksine çok zararını gördüm

en güçlü olanlar değil en kolay adapte olanlar hayatta kalıyor....

bunun haricinde pratiğe bakarsak
1- k.valide türkiyeden mi geldi? 3 aylık mı geldi? yoksa zaten bulunduğunuz ülkede mi yaşıyor?
3 aylık geldiyse kolay kolay erken dönmeyecektir zira vize işlerini hepimiz biliyoruz ki çok zor, gelmişken kalır
yok zaten oradaysa evine gidebilir. hangisi?

2- en sona bıraktım ama en büyük konu
annenizin vefat ettiğini nasıl öğrenemediniz 1 ay onu çözemedim
annemle 2 gün görüşemesem (bizim de aramızda mesafe var) 3. gün ortalığı ayağa kaldırırım
uzakta olan diğer kardeşlerim için de durum bu

yoğun bakımda mıydı?

annenizle vedalaşamamak sizin kapatamadığınız bir yara olarak kalmış herhalde. bunun için destek almak zorundasınız. belki biraz toparlayıp mezarına gitmeniz lazım? belki daha gerçekten vefat ettiğini beyniniz algılayamıyor.

Yapamıyorum

Popüler Üye

Aktif Üye

Guru

Popüler Üye

meseleleri mesele etmezseniz ortada mesele kalmaz

Aşikârdır Zat-ı Hak

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !

Guru

Guru

Üye

Üye

Prematüre Bebek Annesi 👼🏻

Nirvana

Popüler Üye

Aktif Üye

Geçici Olarak Hesap Pasiftir !

Nirvana

LÜTFEN ALINTI YAPMAYIN🤚🏻🤚🏻🤚🏻

Aktif Üye

Nirvana

Benzer Konular