Merhaba sizin yazdıklarınızı görüyorum hep yaşadıklarınızın aynısını yaşadım hatta belki daha beterini. 24 saat elimde telefon sürekli hastalık araştırıyordum. Kötü bi hastalığın belirtisi bende olmasa bile ertesi gün oluyordu. Markete diye gidip hastaneye gidiyordum. Benim için en büyük nimet evimin yanında 3 özel hastane olmasıydı. Başka yerde yaşayamam diyordum. 3 hastanenin de hemen hemen her bölümünü gezdim diyebilirim. Bş hastalığa taktım diyelim belirtiler var doktora gidiyorum sonra bir şey çıkmıyor bu defa başka bi yerime takıyorum. Bütün sorular giderilince başa dönüyor yine aynı yere dönüyordum. Sonra doktor beğenmemeye başladım Prof doç arıyordum.bunun yanında psikiyatri bulmuştum ilac da kullanıyordum ama iyi gelmiyordu ben hastanelerden ayrılamıyordum.
artık doktorlar benden bıkmıştı. Hatta bi Dr uzun süre hastaneye uğramayın demişti. Ama ben asla dinlemiyordum bütün ilgim vücudumdaydı her dakika demiyorum her saniye vücudumu inceliyordum. Bu döngü hiç bitmeyecek gibiydi. Öncelikle şunu bilmenizi isterim hepsi geçiyor. İyi bir psikiyatr doktor ve psikoterapiyle atlatıyorsunuz. Benim 3 yıl oldu hala arada yazın yoklar gitsem mi vs diye ama yok gitmiyorum çok da umursamıyorum sonra unutuyorum zaten aman diyorum. Bu süreçte iyi iletişiminizin olduğu bir doktor bulmanızı öneririm yoksa hiçbir işe yaramıyor. Ben şu an o hastanelere yakın olan evimden taşındım. Köyde şehre ve hastaneye 1 saat mesafede olan bi yerde yaşıyorum:) mesele hastaneye yakın olmak hastalık korkusu diyoruz da aslında hayatımızda yolunda olmayan şeyleri bedenimizde arayarak kapatmaya çalışıyoruz.
Size meşgul olun demeyeceğim onlar spor film onlar inanın o süreçte işe yaramıyor yaşayan bilir derler ya. Önce bu süreci kabullenin ve geçeceğine inanın. Geçecek ve neler yapmışım ben diyeceksiniz bir gün :) Şimdiden şifalar dilerim