Benim oğlum oksijensiz kaldı plesanta dekolmanı oldu kalbi durmak üzereydi 32 haftada ağrıyla gittiğimde farkedildi nst de kalbi 40lara düşmüştü 14 dakika da sezeryan oldum ben çok acılar çektim belimden iğne vurularak oldu ilk doğumumda öyleydi 15 20 dakika beklemişlerde belimden iğne vurulunca hiç canım yanmamıştu şarkı söyleye söyleye doktorlar beraber doğum oldu ama bunda ikimizinde kalbi durmak üzereydi yoğun kanamadan kan kaybı olmuş 5 dakika daha geç ameliyat olsaydım şuan da oğlumda bende yoktun doktor öyle diyor yani çok uzattım kusura bakmayın o kadar acılar çektim ki böyle birine anlatmaya çok ihtiyacım var çok doluyum psikolojim bom bok doğum sonrası bir sabah doktordan izin kağadı aldım hastaneden çıkmam riskliydi enfeksiyon değerim 160 dı oğlumu görmek istedim başka hastanedeydi çok merak ettim gittim ve özel hastaneye sevk etmişlerdi her yeri kablolu minicik kemikleri dışarda nasıl diyim konduramdım ben ama doktor direk yaşamaz dedi ve 3 günde sütüm kesildi geberdim ağlamaktan konuşmaz emeklemez yatağa bağlı olur boğazını bile delebiliriz dedi ilerde beslenme problemleri artarsa ve ben oğlumu bugüne getirene kadar saçımda bir tane beyazım yokken suan siyah saçlarım sayılacak durumda öle öle nefesimi tuta tuta bu aya kadar hamdolsun geldim hala başında bekliyorum geceleri nefes alıyormu hala yanımdan beşiğine bırakamıyorum o uyurken işimi yapmaya gitmiyorum evden çıkamıyorum sadece onun kontürollerine gidebiliyorum o pis doktor yüzünden hayatım mahvoldu şuan oğlum aguluyor deli gibi gülücükler atıyor yabancıyla bizi ayırt ediyor yerinde durmuyor herşey o kadar güzel ki ben Allaha ne kadar dua etsem az he belki beyin hasarı daha sonra çıkar diyor doktorlar ama yine de hamdolsun o pis doktorun söylediği hiç biri olmadı yutma ve emme problemimiz vardı eve geldiğinde ama onuda aştık 3 numaralı biberon ucuna geçebildik çok şükür gazımızda baya azaldı bir tek kucak sevdası var onada razıyım o iyi olsun ben hep taşırım kucağımda sırtımda nefes alsın yeter çok uzattım tekrardan özür dilerm tutamadım kendimi