o kadar çok duyuyorum ki..hak ediyor dövüyorum diyenleri..ben sinirlenince sadece yüksek sesle bağırırım,kendimi sıkarım ama kızım 11 yaşında daha bir tokat bile atmamışımdır,atamam ki zaten,,,bağırdığım zaman kızım ağlıyor dayanamıyorum bende ağlıyorum..pişman oluyorum ona bağırdığım için...ama oluyor çıldırtıyor bazen..birde çocuğa karşı onu aşağlayacak,rencide edici konuşmalar yapanları duyuyorum..onun kişiliğindeki etkisi nasıl olur bir düşünün..kendinizi onun yerine koyun..çok zordur herhalde yaaa..peki arkadaşlar sizler çocuklarınıza,yiğenleriniza nasıl davranıyorsunuz,çevrenizde kötü davrananlar varmı??:enbuyukkk:
nu hırpalamamak sakinleştirici hap bile kullanmayı düşündüğüm oluyor.O kadar zor durumlarda bırakıyorki ,beni dışarıya çıkınca, misafir gelince ya bir yere gittiğimde,herkes hayretle izliyor oğlumu.Allah canını sağ etsin evlatlarımızın ama öyle uzaktan göründüğü gibi değil bekarken çocuğunu döven annelere nefretle bakardım 
ama ne yazıkki onu durdurmak için zaman, zaman bende canını az da olsa yakmak zorunda kalıyorum bu beni ondan daha çok yaralıyor .çaresizlikten bazen oturup ağlayasım geliyor.
