Ailem çok cahil

Ailen dahi olsa giyimine , telefonuna karışamaz. Sen 18 yaşında reşit bir bireysin. Gerçekten çok cahillermiş. Yaşadıkların çok can sıkıcı şeyler. Umarım en kısa sürede kendini toparlar, güzel bir bölüm okuyup o evden uzaklaşır,kendine güzel bir hayat kurarsın. 🌸
Çok teşekkürler bazen evde durmadan üzerime gelince bende mi bir sıkıntı var acaba diye düşünüyorum durmadan yoksa yaşadıklarım normal değil mi ? diyorum daha nice şeyler yaşadım ailem yüzünden bazı şeyler denilmiyor anlatılmıyor destekleriniz için teşekkürler iyi ki varsınız ❤️
 
Çok teşekkürler bazen evde durmadan üzerime gelince bende mi bir sıkıntı var acaba diye düşünüyorum durmadan yoksa yaşadıklarım normal değil mi ? diyorum daha nice şeyler yaşadım ailem yüzünden bazı şeyler denilmiyor anlatılmıyor destekleriniz için teşekkürler iyi ki varsınız ❤️
Yaşadıkların normal şeyler değil tabiki.
 
Yaşadıkların normal şeyler değil tabiki.
Aile içinde yaşayınca insan artık ya alışıyor yada normal karşılıyor yıllarca ne çektiğimi bir Allah bilir daha düzelmiş halleri yaptıkları davranışları kabul etmedim ben yıllarca kendimi savundum ve savundugum için yapmadıkları kalmadı sende bir gariplik var diyorlar sen yurt dışında yaşamıyorsun diyorlar
 
Aile içinde yaşayınca insan artık ya alışıyor yada normal karşılıyor yıllarca ne çektiğimi bir Allah bilir daha düzelmiş halleri yaptıkları davranışları kabul etmedim ben yıllarca kendimi savundum ve savundugum için yapmadıkları kalmadı sende bir gariplik var diyorlar sen yurt dışında yaşamıyorsun diyorlar
Cahiller işte ne desen değişmezler. Asıl garip olan kendileri. Bunun yurt dışında yaşamayla hiçbir alakası yok.
 
Böyle cahil bir aileden gelen biri olarak yorum yapma gereği duydum
Ortaokulu bitirdikten sonra babam sirf masraf olmasın diye kız kısmı okumaz diye diretti ..annemde ona hak vererek beni hep baskıladi...sürekli ev işi yap çeyiz dantel falan yap kardeşine bak,yatma kalk sürekli iş yap...çok kötü bir hayatım vardı hani evlensemde kurtulsam diye hayal ederdim daha o yaşımda...hani insanlar çocukluklarına dönmek ister ya ben asla istemem o derece..asla özlemiyorum o günleri..
Yaş 17 olunca işe girmeye niyetlendim sadece kadınların olduğu bir ortama izin veriyordu ailem birkaç denemede başarısız oldum tabiki(hekim asistanı,eczane falan)
Sonra bir akrabamizin vesilesiyle,abimin de desteğiyle (bırakın çalışsın hayatı öğrensin kocamı bekleyecek evde falan demişti)guzel bir şirkete sekreter olarak başladım.cok ezildim,zorbalığa uğradım cehaletimden iş bilmememden dolayı... asagilandim da patronum tarafından ama asla yılmadım ...yeri geldi çay servisi yaptım,temizlik yaptım,tuvaletleri bile yıkadım o derece .gece yarılarına kadar çalışıyordum az bir paraya....evdekilere de hiç belli etmedim bu arada...ise gidiyordum gece gelip yatıyor Saba yine gidiyordum... pazarları bile uyutmazdi annem gezmeye bile gideceksen kırk yılda bir butun evin işini yaptirip öyle gönderir di..bana merhametsizdi kızım ya koleydim onlar icin...ama bunlara rağmen maaşımı alıp kendimce kullaniyordum.. onlara bile veriyordum hatta para tatlı gelmiş olacakki çalışmama hiç sesleri çıkmıyordu..ozgurlesmeye baslamistim o sebeple çalışmam gerekiyordu..
Bu arada Herşeye rağmen Allah razı olsun patronumdan ailemden almadigim eğitimi verdi bana...seviye, üslup,oturup kalkma,insan iletişimi birçok şeyi orada öğrendim..geliştirdim kendimi .. muhasebe departmanında ve genel mud.yardimciligina kadar yukseldim...
Sonra bir şekilde eşimle evlendik ve ayrılmak zorunda kaldım isimden...ayrılırken patronum bana ne zaman istersen kapım sana hep açık tekrar devam edebilirsin işine dedi...en büyük pişmanlığım dir o işi birakmak..
neyse kızım doğdu o aralar eş ailesi sorunları vs...birde çalışmayı kaldiramazdim herhaldeki tekrar başlamadım..ama dışarıdan liseyi bitirdim ehliyetimi aldım...üni.sinavina girmedim onada pişman oldum ne yalan soyleyim..
Son 4 yıldır kendi imkanlarimla bulduğum bir işte (hizmet sektörü) bayağı yol kat ettim ve birim sorumlusuyum...zaman zaman sıkıntı yasasamda iyiki diyorum girmişim ise..eğer oradan da ayrılırsam kesinlikle kurs yada üni.devam edeceğim yaşım 41 bu arada..kızımin zaten son senesi oda mezun oluyor ..eşim emekli ve çalışıyor..maddi durumum cok şükür yerinde...
Kısacası pes etmeyin kendinizi geliştirin ve asla ailenizin yada başkalarının yönlendirmesine izin vermeyin tabi buda maddiyatla olacak birşey malesef..
 
Böyle cahil bir aileden gelen biri olarak yorum yapma gereği duydum
Ortaokulu bitirdikten sonra babam sirf masraf olmasın diye kız kısmı okumaz diye diretti ..annemde ona hak vererek beni hep baskıladi...sürekli ev işi yap çeyiz dantel falan yap kardeşine bak,yatma kalk sürekli iş yap...çok kötü bir hayatım vardı hani evlensemde kurtulsam diye hayal ederdim daha o yaşımda...hani insanlar çocukluklarına dönmek ister ya ben asla istemem o derece..asla özlemiyorum o günleri..
Yaş 17 olunca işe girmeye niyetlendim sadece kadınların olduğu bir ortama izin veriyordu ailem birkaç denemede başarısız oldum tabiki(hekim asistanı,eczane falan)
Sonra bir akrabamizin vesilesiyle,abimin de desteğiyle (bırakın çalışsın hayatı öğrensin kocamı bekleyecek evde falan demişti)guzel bir şirkete sekreter olarak başladım.cok ezildim,zorbalığa uğradım cehaletimden iş bilmememden dolayı... asagilandim da patronum tarafından ama asla yılmadım ...yeri geldi çay servisi yaptım,temizlik yaptım,tuvaletleri bile yıkadım o derece .gece yarılarına kadar çalışıyordum az bir paraya....evdekilere de hiç belli etmedim bu arada...ise gidiyordum gece gelip yatıyor Saba yine gidiyordum... pazarları bile uyutmazdi annem gezmeye bile gideceksen kırk yılda bir butun evin işini yaptirip öyle gönderir di..bana merhametsizdi kızım ya koleydim onlar icin...ama bunlara rağmen maaşımı alıp kendimce kullaniyordum.. onlara bile veriyordum hatta para tatlı gelmiş olacakki çalışmama hiç sesleri çıkmıyordu..ozgurlesmeye baslamistim o sebeple çalışmam gerekiyordu..
Bu arada Herşeye rağmen Allah razı olsun patronumdan ailemden almadigim eğitimi verdi bana...seviye, üslup,oturup kalkma,insan iletişimi birçok şeyi orada öğrendim..geliştirdim kendimi .. muhasebe departmanında ve genel mud.yardimciligina kadar yukseldim...
Sonra bir şekilde eşimle evlendik ve ayrılmak zorunda kaldım isimden...ayrılırken patronum bana ne zaman istersen kapım sana hep açık tekrar devam edebilirsin işine dedi...en büyük pişmanlığım dir o işi birakmak..
neyse kızım doğdu o aralar eş ailesi sorunları vs...birde çalışmayı kaldiramazdim herhaldeki tekrar başlamadım..ama dışarıdan liseyi bitirdim ehliyetimi aldım...üni.sinavina girmedim onada pişman oldum ne yalan soyleyim..
Son 4 yıldır kendi imkanlarimla bulduğum bir işte (hizmet sektörü) bayağı yol kat ettim ve birim sorumlusuyum...zaman zaman sıkıntı yasasamda iyiki diyorum girmişim ise..eğer oradan da ayrılırsam kesinlikle kurs yada üni.devam edeceğim yaşım 41 bu arada..kızımin zaten son senesi oda mezun oluyor ..eşim emekli ve çalışıyor..maddi durumum cok şükür yerinde...
Kısacası pes etmeyin kendinizi geliştirin ve asla ailenizin yada başkalarının yönlendirmesine izin vermeyin tabi buda maddiyatla olacak birşey malesef..
Seninle gurur duydum gücü kadınsın ❤️Ben engelliyim gözlerimden biri görmüyor kısaca biraz zorlu hayatım var zaten babam çalışmama izin vermez 3 sene evde idim okuldan aldılar beni kursa gitmek istedim bana sen or mu alacaksın dediler gitmek istediğim resim kursu idi gitme sebebim zaten gözlerimde sorun var telefona fazla bakıyorum en azından zaman geçer diyordum izin vermiyor o kadar içime herşeyi atıyorum ki anlatamam annem sen engellisin gözlerinde sorun var seni kusurlu erkeler beğenir diyor yıllarca duymadığım laf kalmadı liseye gittim lise de okuldan alınmıştım zaten lise 9 ve 10 okudum sadece yemediğim zorbalık yoktu çokça üzülüyordum annemin bana dedikleri lafları söylüyorlardı alışmıştım ama okudan ağlayarak geldiğimi hep hatırlıyorum hayat çok zor şuan sadece bir gözüm tek görüyor oda miyop şimdiden korkuyorum telefon olmasa intihar bile ederdim derdimi unuturan tek olay telefondu benim için
 
Bugun motivasyonun yok diye ders calismazsin yarinda cok istersin ama firsat kacar zaman olmaz pisman olursun. Bu durum hiç sekmez. Gelecegin zorluklari ve sorumluluklari yaninda bugun ki stres icinde ders calismak cok daha kolay gelecek. Bunu tecrube ederek ogrenmeni istemem cok koyuyor insana. Kendini gelistirip, cok okuyup, ogrenip iyi kazancli bir meslek sahibi olmak hem seni hem hayatini degistirir sonrasinda iyi ki dersin. Sakin bunu aklindan cikarma. Aksi halde okumazsan ya bir sekilde evdeki berbat ortam yuzunden karsina ilk cikan iki cicim diyen erkege gonul verirsin sonra oda buyuk ihtimal bir kac seneye gercek yuzunu gosterir ve b*ktan biri cikar ya da baba evinde asagilanmaya devam edersin. Bi ihtimal daha kacar gider bir yerlerde sürünedebilirsin. Her kosulda ders calisip gelismek, ogrenmek ve meslek sahibi olmak seni daha guclu, daha mutlu birisi yapar ve kaliteli bir hayatin olur. Disari o zaman istedigin kadar cikarsin. Zaten simdi ciksanda bos beles yasitlarinla zaman öldurmus olursun buyuk ihtimal. Anliyorum sosyallesme cok onemli hem insaninda ici gidiyor cani istiyor. Ama su an bu sekilde kisitlanarak savas vermektense az disini sık hayatini ve ozgurlugunu kazan sonra ne istersen yap. En kotu kazancim var hayat benim der basar gidersin evden kurarsin duzenini. Yeterki o gun gelene kadar hazir ol. Bir kiz tanirdim hayalleri vardi 16 yasindaydi tanistigimizda. Ailesi seninki gibiydi. Hemen hemen ayni seyler. Zaman gecti sonra 3 sene boyunca sinava girdi hayalleri icin ama ders calismiyordu sadece sinava giriyordu. Sonuc basarisiz oldu pes etti kayiplara karisti simdi ne halde belli degil. Sende oyle olma. Baski altinda kaldigi bir hayattan yasal haklarini kullanarak kurtulmak varken mutsuzlugu yuzunden bu baskiya boyun egerek omrunu cope atan gencler icimi parcaliyor.
 
Ailem okul okumanızı istiyor okuyun diyor bir işte çalışmamızı istemezler bundan önce benimde aklıma geldi bu çalışayım diye de ailem izin vermez çalışmama
benm ailemde oyleydi hic hayatim olmadi universiteye kadar.uniyide ailemin yaninda okudum ama eskisigibi kisitlamadilar en azindan.yinede aksamlari disari cikamiyordum.en kisa surede okulu bitirip is sahibi oldum baska sehire gittim sonra evlendim derken simdi rahatim.sende okumaya bak
 
Ailem okul okumanızı istiyor okuyun diyor bir işte çalışmamızı istemezler bundan önce benimde aklıma geldi bu çalışayım diye de ailem izin vermez çalışmama
benm ailemde oyleydi hic hayatim olmadi universiteye kadar.uniyide ailemin yaninda okudum ama eskisigibi kisitlamadilar en azindan.yinede aksamlari disari cikamiyordum.en kisa surede okulu bitirip is sahibi oldum baska sehire gittim sonra evlendim derken simdi rahatim.sende okumaya bak
Bugun motivasyonun yok diye ders calismazsin yarinda cok istersin ama firsat kacar zaman olmaz pisman olursun. Bu durum hiç sekmez. Gelecegin zorluklari ve sorumluluklari yaninda bugun ki stres icinde ders calismak cok daha kolay gelecek. Bunu tecrube ederek ogrenmeni istemem cok koyuyor insana. Kendini gelistirip, cok okuyup, ogrenip iyi kazancli bir meslek sahibi olmak hem seni hem hayatini degistirir sonrasinda iyi ki dersin. Sakin bunu aklindan cikarma. Aksi halde okumazsan ya bir sekilde evdeki berbat ortam yuzunden karsina ilk cikan iki cicim diyen erkege gonul verirsin sonra oda buyuk ihtimal bir kac seneye gercek yuzunu gosterir ve b*ktan biri cikar ya da baba evinde asagilanmaya devam edersin. Bi ihtimal daha kacar gider bir yerlerde sürünedebilirsin. Her kosulda ders calisip gelismek, ogrenmek ve meslek sahibi olmak seni daha guclu, daha mutlu birisi yapar ve kaliteli bir hayatin olur. Disari o zaman istedigin kadar cikarsin. Zaten simdi ciksanda bos beles yasitlarinla zaman öldurmus olursun buyuk ihtimal. Anliyorum sosyallesme cok onemli hem insaninda ici gidiyor cani istiyor. Ama su an bu sekilde kisitlanarak savas vermektense az disini sık hayatini ve ozgurlugunu kazan sonra ne istersen yap. En kotu kazancim var hayat benim der basar gidersin evden kurarsin duzenini. Yeterki o gun gelene kadar hazir ol. Bir kiz tanirdim hayalleri vardi 16 yasindaydi tanistigimizda. Ailesi seninki gibiydi. Hemen hemen ayni seyler. Zaman gecti sonra 3 sene boyunca sinava girdi hayalleri icin ama ders calismiyordu sadece sinava giriyordu. Sonuc basarisiz oldu pes etti kayiplara karisti simdi ne halde belli degil. Sende oyle olma. Baski altinda kaldigi bir hayattan yasal haklarini kullanarak kurtulmak varken mutsuzlugu yuzunden bu baskiya boyun egerek omrunu cope atan gencler icimi parcaliyor.
konu sahibi; bu mesaji iyi oku cok hakli dogru yazilmis bir mesaj.daha ustune yazilacak birsey yok bence.ders calismana bahane bulma herzaman hirsli ol.kimse seni beklemez hayatta beklemez kalirsin oyle sonra ortada.
 
Bugun motivasyonun yok diye ders calismazsin yarinda cok istersin ama firsat kacar zaman olmaz pisman olursun. Bu durum hiç sekmez. Gelecegin zorluklari ve sorumluluklari yaninda bugun ki stres icinde ders calismak cok daha kolay gelecek. Bunu tecrube ederek ogrenmeni istemem cok koyuyor insana. Kendini gelistirip, cok okuyup, ogrenip iyi kazancli bir meslek sahibi olmak hem seni hem hayatini degistirir sonrasinda iyi ki dersin. Sakin bunu aklindan cikarma. Aksi halde okumazsan ya bir sekilde evdeki berbat ortam yuzunden karsina ilk cikan iki cicim diyen erkege gonul verirsin sonra oda buyuk ihtimal bir kac seneye gercek yuzunu gosterir ve b*ktan biri cikar ya da baba evinde asagilanmaya devam edersin. Bi ihtimal daha kacar gider bir yerlerde sürünedebilirsin. Her kosulda ders calisip gelismek, ogrenmek ve meslek sahibi olmak seni daha guclu, daha mutlu birisi yapar ve kaliteli bir hayatin olur. Disari o zaman istedigin kadar cikarsin. Zaten simdi ciksanda bos beles yasitlarinla zaman öldurmus olursun buyuk ihtimal. Anliyorum sosyallesme cok onemli hem insaninda ici gidiyor cani istiyor. Ama su an bu sekilde kisitlanarak savas vermektense az disini sık hayatini ve ozgurlugunu kazan sonra ne istersen yap. En kotu kazancim var hayat benim der basar gidersin evden kurarsin duzenini. Yeterki o gun gelene kadar hazir ol. Bir kiz tanirdim hayalleri vardi 16 yasindaydi tanistigimizda. Ailesi seninki gibiydi. Hemen hemen ayni seyler. Zaman gecti sonra 3 sene boyunca sinava girdi hayalleri icin ama ders calismiyordu sadece sinava giriyordu. Sonuc basarisiz oldu pes etti kayiplara karisti simdi ne halde belli degil. Sende oyle olma. Baski altinda kaldigi bir hayattan yasal haklarini kullanarak kurtulmak varken mutsuzlugu yuzunden bu baskiya boyun egerek omrunu cope atan gencler icimi parcaliyor.
Cok haklısın o kadar doğru ki çok teşekkürler
 
benm ailemde oyleydi hic hayatim olmadi universiteye kadar.uniyide ailemin yaninda okudum ama eskisigibi kisitlamadilar en azindan.yinede aksamlari disari cikamiyordum.en kisa surede okulu bitirip is sahibi oldum baska sehire gittim sonra evlendim derken simdi rahatim.sende okumaya bak

konu sahibi; bu mesaji iyi oku cok hakli dogru yazilmis bir mesaj.daha ustune yazilacak birsey yok bence.ders calismana bahane bulma herzaman hirsli ol.kimse seni beklemez hayatta beklemez kalirsin oyle sonra ortada.
Biliyorum üniversiteye gidersem hayatım değişir farkındayım hepsinin
 
okumadan is sahibi olmadan evlenmeyi dusunme.cunku evlenecegin insan da okumamis olur ve sana deger verecek kapasitesi olmaz deger gormezsin kisaca .once okulunu oku mutlaka.
 
okumadan is sahibi olmadan evlenmeyi dusunme.cunku evlenecegin insan da okumamis olur ve sana deger verecek kapasitesi olmaz deger gormezsin kisaca .once okulunu oku mutlaka.
Kesinlikle. Konu sahibi dahil tum gencler bilsin ki gireceginiz ortamlardaki insanlar ne kadar okumus gormus kaliteli insan olursa ileride evlenecegin insanda o ayarda kaliteli insan olur. Sonucta insanin karsisina ortalama zeka puani gorillerle ayni olan bir ortamda cikacak kisilerle yuksek iq lu bir universitede cikacak kisiler arasinda daglar kadar fark olur.
 
Seninle gurur duydum gücü kadınsın ❤️Ben engelliyim gözlerimden biri görmüyor kısaca biraz zorlu hayatım var zaten babam çalışmama izin vermez 3 sene evde idim okuldan aldılar beni kursa gitmek istedim bana sen or mu alacaksın dediler gitmek istediğim resim kursu idi gitme sebebim zaten gözlerimde sorun var telefona fazla bakıyorum en azından zaman geçer diyordum izin vermiyor o kadar içime herşeyi atıyorum ki anlatamam annem sen engellisin gözlerinde sorun var seni kusurlu erkeler beğenir diyor yıllarca duymadığım laf kalmadı liseye gittim lise de okuldan alınmıştım zaten lise 9 ve 10 okudum sadece yemediğim zorbalık yoktu çokça üzülüyordum annemin bana dedikleri lafları söylüyorlardı alışmıştım ama okudan ağlayarak geldiğimi hep hatırlıyorum hayat çok zor şuan sadece bir gözüm tek görüyor oda miyop şimdiden korkuyorum telefon olmasa intihar bile ederdim derdimi unuturan tek olay telefondu benim için
öncelikle geç oldu diye düşünme neleri değiştirirsin hiç bilemezsin
kitap okumak gözlerine iyi gelir dolap gardrops ya da sahaflarda filan ucuza kitap bulabilirsin ya da yine ekran biliyorum ama ücretsiz pdf epub indirip okuyabilirsin zihnine de iyi gelir kafanı başka alemlere çeker dünyadan uzaklaştırır kitap okumak
birisi baristalık yazmış ben eski baristayım insana özgüven pompalayan bir meslektir ha yeri geldi tuvalet temizlerken ağladım ama o dönemden sonra sosyal fobimi yenmiştim taktiklerini vereceğim avmde çalışırsan sabah 10 akşam 10 giriş çıkış saatlerin düzgün olur ayrıca ortak avm tuvaleti kullanılıyorsa sen temizlemek zorunda kalmazsın starbucks iyi şirkettir iyi çalışana sahip çıkar piyasa üstü verir kahve dünyası ürün çeşitliliği daha çok (çikolata vs.) zorlayabilir iş görüşmesine girmiştim sadece öyle anlatmışlardı kurumsal şirkette çalışmak her zaman iyidir eve servis olur tecrübesiz alır öğretirler müdür olarak yükselebilirsin asgari+en az 5 vermiyorsa veya 6-7 civarı yemek ücreti vermiyorsa asla çalışma starbucks hem asgari hem prim hem de yol yemek verir mesela latte art öğren butik yerlerde piyasanın çok çok üstüne çalışırsın afedersin yavşak insanlar da çoktur kimseyle fazla samimiyet kurma sınırın olsun ama çalışırken eğlenmene de bak
onun dışında üniversite elbette okumalısın ne güzel olur ama kyk'dan okul başladıktan 3-4 ay sonra bile yurt çıkabiliyor büyük şehirlerde belediyenin yurtları olabiliyor ama bursu az kişiye veriyorlar yol masrafı yemek masrafı düşünmek zorundasın devlet bursu yanlış değilsem şuan 3 civarı lütfen bunları düşünerek tercih yap bölümlerin ders programlarını ama en önemlisi çıkınca bulabileceğin iş imkanlarını inceleyip tercih yap belki hem okuyup hem çalışmak zorunda kalabilirsin ama mutlaka ailenden uzak şehirde olmalı o evden çık yani ondan hariç olarak da benim düşünceme göre önlisans okuyup direkt meslek öğrenmek daha mantıklı önlisans bölümleri lütfen araştır ya da okuyup yazmayı seviyorsan lisans okuyarak derslerine kasarak hocalarla aranı iyi tutarak akademide kal yüksek lisans yap hoca ol ve şunu unutma oku ya da okuma her zaman çevrendeki insanlar seni bir yere taşıyacaklar iş dünyasında da özel hayatında da
gittiğin şehirde insanlara temkinli yaklaş insanları test et ve okumak/çalışmak her zaman ön planda olsun önceliğin olsun seni şuraya taşıyacam şöyle şeyler yapacaz diyen insanlara balıklama atlama en çok kendine güven
kpss süreçlerini şimdiden araştır ben yabancı dil dizi izleyerek ingilizce öğrendim bu da her yerde işine yarar en az 1 dil daha öğren
istediğin her şeyi başarırsın bu konuda kendine özgüven aşıla ve çabalamaya devam et sorunlu olan sen değilsin ailen yolun açık olsun
 
ya ben şimdi gördüm engellilik durumunu özür dilerim tam okumamışım
işyerlerinin engelli kontenjanından aldığı bir sürü insan var işkur'daki ilanları ve kariyer.net gibi yerlerdeki ilanları inceleyebilirsin kahveciler de yine aynı şekilde alıyor neredeyse her yer çalışan alıyor bu şekilde
okuma yazmada sıkıntı yaşıyor musun?
 
Ben yerinde olsam üniversiteye gitmeye uğraşmam.Gir ortaöğretim kpssye atan memur ol , baska bir meslek hayalin varsa bilemem ama en mantıklısı bu gibi düşünüyorum
 
Doğduğumuz aileleri bizler seçmiyoruz.
Öyle bir seçim hakkı verilmemiş bizlere.
Senin yapabileceğin tek şey geleceğini kendin inşa etmek.
Evet yaşadıkların kolay değil genç bir kız için.
Yaşatılanlar da hoş değil.
Ama geleceğini eline alırsan eğer, senden özgürü olmaz.
Ailen ne kadar cahilse, sen de o kadar kendini geliştirmelisin.
 
Ailem çok cahil ne yapacağım bilmiyorum ölsem böyle yaşamaktan iyidir 18 yaşındayım insan gibi giyinmiyorum kapanmak istemediğim için bana dizime kadar tuniker alıyorlar kapalı kıyafetler giyiyorum komik duruyor dışarıya çıkmamız yasak gezmek yasak arkadaş edinemiyoruz hangi arkadaş 7/24 telefon ile mesajlaşır herkes geziyor dolaşıyor evde oyun oynuyorum sanki biri ölmüş sen erkekmisin evlensen eve gelse eve almam hayırsız evlat çok cahiller olduğundan fazla hep böyle hayat geçmiyor babam telefon ile oynadığımı görse telefonu kaldırır ite davranır gibi bana davranıyorlar en son yemek yaptım inanın bana en az 3 saat mutfakta idim herşey hazır sadece bir şey kaldı elimi kestim yanlışlıkla Allah senin belanı versin geber daha beter ol o bıçak yeni aldım diye bela okudu ben de orda elimi kesmiştim çok fena diğer kardeşlerime böyle davranılmıyor sadece bana böyle davranılıyor onlar bir şey yapmak istemese sorun yok ama ben yapmasam hayırsız oluyorum o kadar ailemin elinde yoruldum sadece babam eve para getirir annem temizlik yapar diye şükür ediyoruz
Ilk kiz cocugu musun bende benzee seyler yasadim
 
Back
X