Eşimle anlaşamama ve sorunlarımız, hemen boşanmaya karar verilir mi?

Şuan da yetişemiyorsunuz böyle palaçor bir adam varken o eve birde bebek gelirse tımarhanelik olursunuz kuşun bokuna yemine mukayet olamayan adam bebek bakacak ha çok net söylüyorum yer içer uyur kriz geçirirsiniz elinizde çocukla gözünüzü kırpmadan boşarsınız.. adamın totosu rahat geniş ve palaçor bi bu yüzden boşanılırmı derseniz ben boşarım nefret ederim buda büyük bir karakter zıtlaşmasıdır bana göre aynı yaşam alanını kullanıyorum sonuçta bir ömür koca adamın totosunu benmi toplayacağim..

Vallahi okurken daraldım ilk defa bu kadar daraldım adamın karşısına geçip benim bile saydırasım geldi olmuyorsa olmuyordur buda bir uyumsuzluk ve adam kullanmadır birinin üzerine yıkılmaktır... adı basit bir temizlik ama detaylı düşünürsek okadarla bitmiyor insan dağınık bir yapıda olsa bile sevdiği için kıyamadığı için şu kadına yazıktır çalışıyor didiniyor deyip birşeylerin ucundan tutar kuru kuru seviyorumlar haklısınlar özürler boş.. gitsin kendi gibisini bulsun çöpçü gibi yaşasınlar SAKIN DOĞURMAYIN nolur.
 
Bir çocuğunuz olursa hem ev işleri, kuşlar, bebek, kocanızın pisliğiyle net delirirsiniz. Bence özür dileyince affettiğini bildiği için rahat. Umrunda değil, özür dilemek geçiştirmek olmuş.
 
merhaba,
müsaade ederseniz yaşadığınız duruma farklı bir açıdan ışık tutmak isterim.

amacım sizi kırmak değil. hayatta tavrın değişirse hayatın değişir mottosunu önemseyen biriyim. lütfen böyle okursanız çok sevinirim.

önce tespitlerimi yazayım,

- çocuk istediğinizi fakat bu isteğinizi eşinizin maddi gerekçelerle kabul etmediğini söylemişsiniz. siz çocuk istiyor musunuz?

- ''evde baktığımız, çocuğumuz gibi gördüğümüz 3 büyük kuşumuz var.'' demişsiniz. kuşlar sizin çocuğunuz mu? olabilir mi?

- sizin daha önce kuşlarınız ve bir kediniz vardı. ama eviniz temizdi. sonra eşinizle birlikte yaşamaya başladınız. o evde kuşlar yoktu. birlikte yaşamaya başlarken kuşlar ve kedilere ne oldu? sahiplendirdiniz mi? özgür mü bıraktınız? onlardan vazgeçtiniz mi? birlikte yaşamak, evlenmek, çocuk sahibi olmak için mi?

neden bir evde hem kuş hem kedi bakılır? sadece sembol olarak düşünün.

- evlenmeden önce birlikte yaşarken eşiniz bu kadar kirletmiyordu evi. ne oldu imzayı attı ve kirletmeye mi başladı? evlendiniz ve yurtdışına gittiniz. çocuk sahibi olmak ve ona çok daha iyi bakabilmek için ama kader ağlarını ördü? ne yaparsanız yapın çocuk sahibi olmak için uygun bir zemin oluşmadı.

- kuşları asla kafese mahkum etmediğinizi 2 ayrı yerde belirtme gereği duymuşsunuz. neden ? özgür mü kuşlarınız ? özgür değiller mi ?

- eşiniz evlilikle birlikte kuş sevginizi benimsemiş ve kuş edinmeniz konusunda engel olmamış. onları fazlasıyla seviyor ve koruyor. elektrikli ocağa ısıyı fark etmeden konacaklarını düşünebilecek kadar kör olmuş derecede. ve sonra kavga. bommm. temiz tencere yağlı ocak. eşiniz iyi bir baba olur mu? çocuğunuz olursa onu korur mu?

- ne olursa o evde boğulmazsınız. özgür değil misiniz kuşlarınız gibi? uçtunuz kuşlar gibi başka ülkelere orada da nefes alamıyorsunuz. neden ?

- bu eşle bu evle bu maddi imkanla, hele yaşım da geçiyor, rezervim de azaldı ---- nasıl çocuk yaparım diyorsunuz.
boşanmak bile düşünülebilir ama kimseyi inandıramam temizlik bir gerekçe olabilir mi diye düşünmüyor da değilsiniz. boşanıp başka biriyle evlenmek ve çocuk yapmak bile aklınıza geliyor. halbuki bu eşi işi siz seçtiniz. maddi olarak eşinizin uyarısıyla tutumlu olmaya çabalıyorsunuz. kuş sevgisi sizin. onlarsız yaşayamayan sizsiniz.

velhasıl

siz bilinçaltı düzeyde çocuk sahibi olmak istemiyorsunuz. çünkü çok çocuğunuz var.

eşiniz evlenince çocuğunuz olmuş. çünkü çocuğunuz olması şartıyla evlenmişsiniz. tüm yaşamınızda ikili ilişkiler boyutunda sınanmışsınız.

kuşlarınız çocuklarınız olmuş. size çok benziyorlar. özgür değiller. nefes alamıyorlar. ara ara uçuyorlar sizin gibi.

nerede kirlendi her şey.
nerede ilk özgür olmalıyım diye yemin biçtiniz kafeslere girdiniz
nerede başladı o kaçmalar.

ama eş zamanlı kalma isteği

o neyi istediğini bilememek.

belki bilip bilmeseydim demek


en başta dedim ya

''tavrımız değişirse dünyamız değişir '' diye


en en önce içinizdeki o güzel çocuğu yeniden doğurabilirsiniz.
kaçmasın uçmasın. o kuş değil.
o yalnız tek güçlü malena da değil.
o özünüz.

kolaylıkla
sevgiler.



-
 
merhaba,
müsaade ederseniz yaşadığınız duruma farklı bir açıdan ışık tutmak isterim.

amacım sizi kırmak değil. hayatta tavrın değişirse hayatın değişir mottosunu önemseyen biriyim. lütfen böyle okursanız çok sevinirim.

önce tespitlerimi yazayım,

- çocuk istediğinizi fakat bu isteğinizi eşinizin maddi gerekçelerle kabul etmediğini söylemişsiniz. siz çocuk istiyor musunuz?

- ''evde baktığımız, çocuğumuz gibi gördüğümüz 3 büyük kuşumuz var.'' demişsiniz. kuşlar sizin çocuğunuz mu? olabilir mi?

- sizin daha önce kuşlarınız ve bir kediniz vardı. ama eviniz temizdi. sonra eşinizle birlikte yaşamaya başladınız. o evde kuşlar yoktu. birlikte yaşamaya başlarken kuşlar ve kedilere ne oldu? sahiplendirdiniz mi? özgür mü bıraktınız? onlardan vazgeçtiniz mi? birlikte yaşamak, evlenmek, çocuk sahibi olmak için mi?

neden bir evde hem kuş hem kedi bakılır? sadece sembol olarak düşünün.

- evlenmeden önce birlikte yaşarken eşiniz bu kadar kirletmiyordu evi. ne oldu imzayı attı ve kirletmeye mi başladı? evlendiniz ve yurtdışına gittiniz. çocuk sahibi olmak ve ona çok daha iyi bakabilmek için ama kader ağlarını ördü? ne yaparsanız yapın çocuk sahibi olmak için uygun bir zemin oluşmadı.

- kuşları asla kafese mahkum etmediğinizi 2 ayrı yerde belirtme gereği duymuşsunuz. neden ? özgür mü kuşlarınız ? özgür değiller mi ?

- eşiniz evlilikle birlikte kuş sevginizi benimsemiş ve kuş edinmeniz konusunda engel olmamış. onları fazlasıyla seviyor ve koruyor. elektrikli ocağa ısıyı fark etmeden konacaklarını düşünebilecek kadar kör olmuş derecede. ve sonra kavga. bommm. temiz tencere yağlı ocak. eşiniz iyi bir baba olur mu? çocuğunuz olursa onu korur mu?

- ne olursa o evde boğulmazsınız. özgür değil misiniz kuşlarınız gibi? uçtunuz kuşlar gibi başka ülkelere orada da nefes alamıyorsunuz. neden ?

- bu eşle bu evle bu maddi imkanla, hele yaşım da geçiyor, rezervim de azaldı ---- nasıl çocuk yaparım diyorsunuz.
boşanmak bile düşünülebilir ama kimseyi inandıramam temizlik bir gerekçe olabilir mi diye düşünmüyor da değilsiniz. boşanıp başka biriyle evlenmek ve çocuk yapmak bile aklınıza geliyor. halbuki bu eşi işi siz seçtiniz. maddi olarak eşinizin uyarısıyla tutumlu olmaya çabalıyorsunuz. kuş sevgisi sizin. onlarsız yaşayamayan sizsiniz.

velhasıl

siz bilinçaltı düzeyde çocuk sahibi olmak istemiyorsunuz. çünkü çok çocuğunuz var.

eşiniz evlenince çocuğunuz olmuş. çünkü çocuğunuz olması şartıyla evlenmişsiniz. tüm yaşamınızda ikili ilişkiler boyutunda sınanmışsınız.

kuşlarınız çocuklarınız olmuş. size çok benziyorlar. özgür değiller. nefes alamıyorlar. ara ara uçuyorlar sizin gibi.

nerede kirlendi her şey.
nerede ilk özgür olmalıyım diye yemin biçtiniz kafeslere girdiniz
nerede başladı o kaçmalar.

ama eş zamanlı kalma isteği

o neyi istediğini bilememek.

belki bilip bilmeseydim demek


en başta dedim ya

''tavrımız değişirse dünyamız değişir '' diye


en en önce içinizdeki o güzel çocuğu yeniden doğurabilirsiniz.
kaçmasın uçmasın. o kuş değil.
o yalnız tek güçlü malena da değil.
o özünüz.

kolaylıkla
sevgiler.



-
Merhaba, öncelikle teşekkür ederim değerli yorumlarınız için.

Tek tek cevap verecek olursam:
- çocuk istediğinizi fakat bu isteğinizi eşinizin maddi gerekçelerle kabul etmediğini söylemişsiniz. siz çocuk istiyor musunuz?
evet istiyorum ama şu an bu evlilikte sorunlarımızı çözmeden ve maddi olarak güçlü hissetmeden çocuk yapamam. bi çocuğum olsun cok ıstıyorum. ama zamanını bekliyorum.
- ''evde baktığımız, çocuğumuz gibi gördüğümüz 3 büyük kuşumuz var.'' demişsiniz. kuşlar sizin çocuğunuz mu? olabilir mi?
bi çocugum yok anne de değilim ama kendimden daha iyi bakıyorum diyebilirim kuşlarıma, kendim rahatsızlansam doktora gitmem ama onların her ay veteriner kontrollerini aksatmam. Ve yasadıgımız ülkede böyle şeyler oldukça pahalı. Onlar beni seçmedi, ben onları sahiplenmeyi ya da almayı seçtim. Onlara en iyi şekilde bakmak zorundayım ve onların bakımı ile ilgili yaptııgm hiçbir şey gözüme batmıyor, üşenmiyorum da.
- sizin daha önce kuşlarınız ve bir kediniz vardı. ama eviniz temizdi. sonra eşinizle birlikte yaşamaya başladınız. o evde kuşlar yoktu. birlikte yaşamaya başlarken kuşlar ve kedilere ne oldu? sahiplendirdiniz mi? özgür mü bıraktınız? onlardan vazgeçtiniz mi? birlikte yaşamak, evlenmek, çocuk sahibi olmak için mi?
kuşlarımın ikisi engelli kuşlardı ve kımse bakmadıgı ıcın ben sahiplenmiştim diğeri sağlıklı dişi bir kuş ama maalesef onları kaybettim, engelli kuslarımı bağışıklıkları hastalıkları yuzunden diğer kızımı da yumurta sıkısması yuzunden ilk kaybımadn 3 ay sonra kaybettim ve elımden gelenı yapmama ragmen olmadı, melek oldular.. Kediye ise geçici yuva olmuştum. kuşların bulundugu odaya kediyi sokmuyordum kısa bir süre baktım kediye zaten. kuşlarım vefat ettikten bir süre sonra da şuanki eşimle yasamaya başladım zaten. tekrar kus alacaktım ya da sahiplenecektim ama yurtdısı planımız oldugu ıcın ve onları goturmemeız ınanılmaz zor olacagı için o sıra almadım, sahiplenmedim. buraya gelir gelmez de zaten ikisini sahiplendim birini de satın aldım. özgürlük demişsiniz ama kuslarımın evde gayet özgür oldugunu dusunuyorum. onları dısarı bıraksam yasayamazlar cunku ev kusları, dısarıda yasayabıleceklerıne ve mutlu olabıleceklerıne ınansam dısarıda özgür bırakırdım zaten. evde de genelde omzumdalar, orada burada uçmaktansa omzumda durmayı tercih ederler.
neden bir evde hem kuş hem kedi bakılır? sadece sembol olarak düşünün.
dediğim gibi yavru bir kedinin geçici yuvaya ihtiyacı vardı. ve onların odasına sokmadım kediyi, kediye dokunduktan sonra ellerimi yıkayıp kusların odasına gırdım zaten, ölüm sebeplerini detaylı ögrenmek için(çünkü kendimi sucladım kedi yuzunden mi diye, kedi gittikten 2 ay sonra kaybetmeme ragmen bunu dusunup kafayı da yedım) otopsi yaptırdım.(bir çok insana sacma gelebilir ama onlar benım ıcın cok onemliydi) kedinin bulastırdıgı bır hastalık degıl, engelli ve hasta kuslardı zaten, hastalıkları yuzunden melek olmuşlar.
evlenmeden önce birlikte yaşarken eşiniz bu kadar kirletmiyordu evi. ne oldu imzayı attı ve kirletmeye mi başladı? evlendiniz ve yurtdışına gittiniz. çocuk sahibi olmak ve ona çok daha iyi bakabilmek için ama kader ağlarını ördü? ne yaparsanız yapın çocuk sahibi olmak için uygun bir zemin oluşmadı.
İkimizde Türkiyedeyken tek bir işte sabah 9 aksam 6 çalısan normal insanlardık. O zamanlar en azından çöpünü yere degıl de çöpe atıyordu. Ya da ben yemek yaptıysam ve o bulaşıkları toplıcam diyip toplamamıssa, neden toplamıyosun da şu anda dizi izleyebiliyosun gibi şeyler söylediğimde karsılıgında calısıyorum cümlesini kuramıyordu. eve, kendimize, temizliğe daha cok vakit ayırabılıyoduk ve kusların pisliği de yoktu. normal ev işi o kadar yormuyodu. aslına bakarsanız su anda benı yoran bogan bıtıren sey bana yaptıgı saygısızlık, evi pisletmesi degıl. yeni temizlenmiş yere kusları getırıp ortalıgı batırıp sonrasında hiçbirşey yapmayı tekrar işine dönmesi ve ben bunun bir sorun oldugunu soyledıgımde bunu kucumsemesi ve kaale almaaması, dünyada tek temızlık yapan ve evıne onem veren ınsanın ben oldugumu dusunup benı manipule etmeye calısması. Yurtdısı secenegımız hep kafamızda vardı ve ileride cocuk yapmak ıcın ve kendımıze daha ıyı bır hata sunmak ıcın buraya tasındık. burada hayata tamamen çıplak baslıyorsunuz aslında hala bazı seylerı yerıne oturtamadık, bunun boyle olacaıgnın gelırken de farkındaydık. cocuk ıcın duzgun bır hayat ıcın en az bes sene beklememız gerekır dıye dusunduk hep ama benım saglık sorunumu ogrenınce ben telasa kapıldım sadece o yuzden son zamanlarda cocuk fıkrını cok one surmeye basladım. o ise tüp bebek deneriz evlat ediniriz merak etme illa bi tedavisi vardır yaparız diye tavsiyelerde bulundu. henüz uygun bir zemin olusmadı daha zamanı var, ben biraz acele ediyorum sadece.
ne olursa o evde boğulmazsınız. özgür değil misiniz kuşlarınız gibi? uçtunuz kuşlar gibi başka ülkelere orada da nefes alamıyorsunuz. neden ?
bana saygı duyması, benım evin temizliği için gösterdiğim cabayı tam olarak olmasa da en azından biraz da olsa onun da göstermesi durumunda ben bu evde bogulmam. özgürüm, özgür hissediyorum.
- kuşları asla kafese mahkum etmediğinizi 2 ayrı yerde belirtme gereği duymuşsunuz. neden ? özgür mü kuşlarınız ? özgür değiller mi ?
Kuşlarımın özgür ve mutlu oldugunu dusunuyorum, 2 ayrı yerde belirtme gereği duydum cunku genelde toplumumuzda biri kus alırsa kafese kapatır ve süs gibi durur. bu yuzden ne cok pislik cıkar ne de kuslar ozgur olur. Özgürlükten kastımsa şu rahatça uçabiliyorlar, günlük egzersizlerini yapabılıyorlar, özel mamalar, yemler, saglıklı kuruyemişler, organık yumurtalar vs veriyoruz. istedikelri zaman istedıklerı yerde duş alabılıyorlar odalarında onlar ıcın her zaman akan sular ve cesıtlı yerlerde su bulunduuryoruz. bunun dısında bunlar zaten ev kusu dısarda yasayamazlar, biz elektrikli sobayı kendımıze acmazken onların odasında acık bırakıyoruz gece uyurken, dısarda nasıl yasasınlar...
- eşiniz evlilikle birlikte kuş sevginizi benimsemiş ve kuş edinmeniz konusunda engel olmamış. onları fazlasıyla seviyor ve koruyor. elektrikli ocağa ısıyı fark etmeden konacaklarını düşünebilecek kadar kör olmuş derecede. ve sonra kavga. bommm. temiz tencere yağlı ocak. eşiniz iyi bir baba olur mu? çocuğunuz olursa onu korur mu?
O da kuşları çok sever, engel olma gibi bi durumu hiç olmadı mutlu da oldu. eşim iyi bir baba olur mu bilmem ama şu an kuşlar için bu kadar endişelenen ve her seylerıne kosan biri eminimki iyi bir baba olur, öyle dusunuyorum. bana bir şey oldugunda da aynı hassasiyeti gösteriyor. regl oldugumda bıle bu hassaslıkta davranıyor, pamuklara sarıp bakıyor diyebilirim.
- bu eşle bu evle bu maddi imkanla, hele yaşım da geçiyor, rezervim de azaldı ---- nasıl çocuk yaparım diyorsunuz.
boşanmak bile düşünülebilir ama kimseyi inandıramam temizlik bir gerekçe olabilir mi diye düşünmüyor da değilsiniz. boşanıp başka biriyle evlenmek ve çocuk yapmak bile aklınıza geliyor. halbuki bu eşi işi siz seçtiniz. maddi olarak eşinizin uyarısıyla tutumlu olmaya çabalıyorsunuz. kuş sevgisi sizin. onlarsız yaşayamayan sizsiniz.

evet aileme bu sebepten bosandıgımı acıklayamam, bu kadar pis olmasını garipserler, iğrenirler falan ama bu yüzden bosanılmaz derler, yine onun ailesi de oyle. ben bugüne kadar ne arkadaslarıma ne aileme ne de onun ailesine bu durumumuzu anlatmadım, hiçbir sorunumu da anlatmam, hem onu rencide etmemek için hem de konu dallanıp budaklanmasın diye. evet bosanıp baskasıyla cocuk yapmak aklıma bıle gelıyor cunku bı cocugum olmasını her seyden cok ıstıyorum, kim bilir belki rezervim azaldıgı ve aslında suanda da elımde olmayan bıseyı kaybetme duygusunu hıssettıgım ıcın bu kadar cok ıstıyorum. maddi olarak eşimin uyarısıyla tutumlu olmaya cabaladım cunku o gerçekten cok tutumlu ve hiçbir gereksiz harcama yapmayan kendıne bir parça tişört bile almayan biriydi. tek amacı para biriktirip ev araba sahibi olup rahat bir hayat yasamak oldugunu soyluyor. ve onun da kusları en az benım kadar sevdıgıne emınım.

değerli yorumlarınız için teşekkürler..

bu arada ben de klinik psikologum ve hangi noktadan yaklasıtıgınızı anlayabılıyorum
 
Bir çocuğunuz olursa hem ev işleri, kuşlar, bebek, kocanızın pisliğiyle net delirirsiniz. Bence özür dileyince affettiğini bildiği için rahat. Umrunda değil, özür dilemek geçiştirmek olmuş.
ben o özür dileyince affetmiyorum. o sadece diline pelesenk etmiş özür dilemeyi. konu kapansın diye dileyip duruyor benım ıcın bı anlamı yok ozur dılemesının bunu ona soyledım zaten. dün yasadıklarımızdan sonra bugun kalkıp kendısı bir yerleri temızledı, bana daha anlayıslı davranmaya basladı. hatta kahvaltı sonrası mutfagı o topladı. ama sanmıyorum kı yarın da bu devam etsın. yarın eskı halıne donecektır muhtemelen
 
Merhabalar, 3 senedir evliyim. 7 yıllık bir ilişkimiz var. 1 sene önce de yurtdısına tasındık. henüz cocugumuz yok, ben cocuk ıstıyorum yasım da gecıyor ama eşim hazır olmadıgımızı soyluyor, maddi olarak çok hazır degılız haklı aslında. evde baktıgımız cocugumuz gibi gördüğümüz 3 büyük tür kuşumuz var. Evlenmeden bir süre önce beraber yasadık. o zamanlar kuşlarımız yoktu, eşim yine temiz biri değildi ama en azından suan oldugundan daha az kirletiyordu evi. Ben bir tam zamanlı işte iki farklı da freelance işte çalışıyorum, baya yogun calısıyorum eşim de aynı şekilde çok yogun calısıyor. ikimizde evden calısıyoruz. evin tüm sorumlulugu(yemek, bulaşık, temizlik, çamaşır, market alışverişi, çöplerin günlük çöpe götürülmesi, kuşların bakımı, temizliği vs.) her şey bende. O bu kadar yogun calısmıyorken iş bölümü yapmayı teklıf ettıgımde ılk bigün iş bölümüne uyup sonrasında asla yapmıyordu ve her seferınde özür dileirm unutmuşum diyordu. Ama cok yogun calısmaya baslayınca ondan tek beklentım evi dagıtmaması kirletmemesi oldu. Yani muz yiyorsa muz kabugunu ortalıkta bırakmaması kapalı bir çöpe gidecek pakete koyup çöpe atması mesela. Ya da ben yerleri yeni silmişken kuşları sildiğim odayı goturup her yeri yem ve kuş boku yapmaması( götüredebilir ben kusları asla kafese mahkum etmıyorum, sadece yeni temizlemişim eğer ve battıysa orası sen de temizle diyorum) ama bunları yapmıyor. ve benım bunları sorun etmemi anormal birşeymiş ve dünyada en cok temizlik yapan insan benmısım kımse boyle olamazmıs, kimse benım kadar evine önem veremezmiş gibi şeyler söyleyip, evi temizlememin anormal bişey oldugunu belirtiyor. Ki yasadıgımız ev yeni gelin evleri gibi değil evde 50 senelik eşyalar var, kendi koltugum vs yok, her şey ikinci el ve çok eski. Bir aralar bulaşık makinem bile yoktu, her şeyi elimde yıkardım, o zamanlar da bir salatalıgın kabugunu soymak için 3 tane ayrı bıcak ve soyucu kullanan sevgili eşime” ben yıkıyorum bunları sen yıkamıyorsun gerekmedikçe çok kullanmayalım cok yoruluyorum” dediğimde garipseyip sen de hayatını kolaylastıracak seylerı kullanmıyosun(soyucu) diyerek tavır alırdı. O zamanlarda yine tam zamanlı bir işte calısıyordum, o da bu kadar yogun calısmıyordu. Her neyse çok doldugum icin iki hafta evde hiçbir iş yapmadım ve evi karıncalar, sinekler örümcekler bastı, (nemli ve sıcak bır yerde yasıyoruz) her yer yem kabugu ve kuş boku oldu. O bundan hiç rahatsız değilken (sadece sinek ve karıncalardan rahatsız oldu) her gün sinirim bozuldu ağladım bu şekilde yasadıgım ıcın dayanamayıp son beş gündür her yeri temizlemeye basladım ama ona da anlaması için bazı görevler verdim mesela kuşların bulundugu odayı temizlemek ve onlne siparişlerden gelen karton çöpleri atmak. çöpler beş gündür salonun ortasında duruyor atılmadı. kuşların odası da temızlenmedı. (bu arada ben her gün evi kendım süpürmesem de robota süpürüp sildiririm, onu da bırakmıstım ve asla bır kere bıle calıstırmadı bu süre zarfında). Bu sabah da cok buyuk bır kavga ettik, elektirikli ocak kullanıyoruz ve ocagın ustu haliyle sıcak kalıyor tavayı aldıgımda. tavayı alıp masaya koydum. kalktı makıne temız dımı dedı evet dedim. makıneden tencere alıp ocagın üstüne koyuyordu, napıyorsun temiz şeyi neden koyuyorsun yaglı ocaga dedim, kuş konar sıcak yere dedi. o zaman kuşların odasının kapısını kapat 10 dakıka gelmesinler dedim. tavır yaptı, neden tavır yapıyosun dıye sordum bıkac kere yok bısey dedı, kahvaltı falan etmeyıp masadan kalktı. ben de cok sınırlenıp bu tavırlarını artık cekemeyecegımı ve artık arkasını toplamak ıstemedıgımı soyledım. özür dileyip durdu ama hepsi konu kapansın dıye soylenen ozurlerdendı. sonrasında ona bagırdıgımı soyledı bu yuzden agladı falan. eften püften saçma bir kavga belki ama bu döngü sürekli tekrarlanıyor ve ben artık cok yoruldum. temız olmayı ıstemek, sineksiz bir evde yasamak, ayagıma yem kabugu ya da kuş boku gelmeden yasamak da mumkun. ben tek basımayken de 4 kus ve bır kedı bakıyordum kuslarım hep dısardaydı ve evım tertemızdı cunku bu sorumlulugu alırdım. ama burda ben sorumluluk almak ıstedıgımde bıle garıp karsılanıyorum sankı ben abartıyomusum temızlık olayını gıbı karsılanıyorum ve bu artık benı bogmaya basladı. bu evde nefes alamıyorum. mesela fırın kagıdı bıtıyor cekmeceden son fırın kagıdını alıyor paketını yere atıyor, mutfaktan gıdene kadar beklıyorum alacak mı almıcak mı dıye, almadan gıdıyor o paket yerde kalıyor. bunu ona hatırlattıgımda da ozur dılerım unuttum, her ozur dılemesı bu sekılde gerçek bır ozur degıl oylesıne soylenmıs bır sey. ne kadar yoruldugumu da goruyor. ben de temizlik hastası, evi süper temiz düzenli olan biri degılım bu arada sadece pislik içinde yasamak hosuma gıtmıyor normal bı ınsanım. bu sebepten bosanılmaz belkı ama cok düşünüyorum artık birbirimize uyumlu olmadıgımızı hayatta ısteklerımızın hedeflerımızın vs farklı oldugunu. ben bu adamın psılıgı ıle ugrasırken bır de nasıl cocuk yapıcam mesela. hem cocuk hem iş hem temızlık benı cok yorar ve bana yardım edecegını asla dusunmuyorum. ben mı abartıyorum yoksa haklılık payı var mı?

Not: kuşlarla alakalı bir sorunum yok onları çok seviyorum, onlarsz bır hayat dusunemıyorum. dediğim gibi öncesinde tek basıma da kuş baktım ve ev bu sekılde pislenmiyordu. Ve tartıslamalarımızın %90 ı bu temızlık konusu ya da bazen onun kişisel temizliğinden kaynaklanıyor. Onun benden rahatsız oldugu birkaç şey vardı, bana söylemeyip hep içine atıyordu. bu sene içinde sonunda bana açıldı ve ben o sorunu cozmek için elımden gelenı yaptım hala daha yapıyorum. (Konu genel olarak paraydı, benım onun kadar tutumlu olmamam maaşımın cogunu harcayıp birikim yapamamaktı)
Canım sen ona eşlik değil annelik yapıyorsun bildiğin. Benim eşim de bu kadar olmasa da dağınık ama çoğu şeyi kasıtlı yapmadığını biliyorum ve en azından elinden gelen işleri yapıyor, bir şeyi yere attıysa söyleyince özür dilemek yerine kalkar toplar. İcraat yapsın yoksa ömür törpüsü ya
 
Çöp poşetinin ambalajını bile yere atmaktan erinmeyen, yerden alamayacak kadar rahat olan bu adamı bu saatten sonra değişir diye beklerseniz kendinizi boşa yormuş olursunuz. Bazı insanlar vurdumduymaz ve rahattır. Bebek şu durumda düşünürseniz her şeyi x2 düşünün. O dönemde insanın yardıma ihtiyacı olur sizinkini bırakın yardımı kendi arkasını toplamadığından ne işiniz biter ne de gücünüz yeter.
 
Durum değişmeden çocuk yapmayın. Temizlikçi tutun o zaman belki evi kıymetli olur. Ya da işlerinizden birini bırakın vaktim kalmıyor sen bana acımıyorsun diyin. Herkese anladığı dilden…
 
bana sen temizlik hastasısın gibi geldi adamı çıkmaza sokmuşsun ağlamış hatta bence biraz gevşe kocanı mı sevmiyorsun yoksa? adam burası neden dağınık vs diye tartışmıyor da anladığım kadarıyla. bence çöpü kocana attır, eline alışveriş listesi ver markete yolla bunu da güler yüzlü şekilde yap alışsın buradan başla.
 
Merhabalar, 3 senedir evliyim. 7 yıllık bir ilişkimiz var. 1 sene önce de yurtdısına tasındık. henüz cocugumuz yok, ben cocuk ıstıyorum yasım da gecıyor ama eşim hazır olmadıgımızı soyluyor, maddi olarak çok hazır degılız haklı aslında. evde baktıgımız cocugumuz gibi gördüğümüz 3 büyük tür kuşumuz var. Evlenmeden bir süre önce beraber yasadık. o zamanlar kuşlarımız yoktu, eşim yine temiz biri değildi ama en azından suan oldugundan daha az kirletiyordu evi. Ben bir tam zamanlı işte iki farklı da freelance işte çalışıyorum, baya yogun calısıyorum eşim de aynı şekilde çok yogun calısıyor. ikimizde evden calısıyoruz. evin tüm sorumlulugu(yemek, bulaşık, temizlik, çamaşır, market alışverişi, çöplerin günlük çöpe götürülmesi, kuşların bakımı, temizliği vs.) her şey bende. O bu kadar yogun calısmıyorken iş bölümü yapmayı teklıf ettıgımde ılk bigün iş bölümüne uyup sonrasında asla yapmıyordu ve her seferınde özür dileirm unutmuşum diyordu. Ama cok yogun calısmaya baslayınca ondan tek beklentım evi dagıtmaması kirletmemesi oldu. Yani muz yiyorsa muz kabugunu ortalıkta bırakmaması kapalı bir çöpe gidecek pakete koyup çöpe atması mesela. Ya da ben yerleri yeni silmişken kuşları sildiğim odayı goturup her yeri yem ve kuş boku yapmaması( götüredebilir ben kusları asla kafese mahkum etmıyorum, sadece yeni temizlemişim eğer ve battıysa orası sen de temizle diyorum) ama bunları yapmıyor. ve benım bunları sorun etmemi anormal birşeymiş ve dünyada en cok temizlik yapan insan benmısım kımse boyle olamazmıs, kimse benım kadar evine önem veremezmiş gibi şeyler söyleyip, evi temizlememin anormal bişey oldugunu belirtiyor. Ki yasadıgımız ev yeni gelin evleri gibi değil evde 50 senelik eşyalar var, kendi koltugum vs yok, her şey ikinci el ve çok eski. Bir aralar bulaşık makinem bile yoktu, her şeyi elimde yıkardım, o zamanlar da bir salatalıgın kabugunu soymak için 3 tane ayrı bıcak ve soyucu kullanan sevgili eşime” ben yıkıyorum bunları sen yıkamıyorsun gerekmedikçe çok kullanmayalım cok yoruluyorum” dediğimde garipseyip sen de hayatını kolaylastıracak seylerı kullanmıyosun(soyucu) diyerek tavır alırdı. O zamanlarda yine tam zamanlı bir işte calısıyordum, o da bu kadar yogun calısmıyordu. Her neyse çok doldugum icin iki hafta evde hiçbir iş yapmadım ve evi karıncalar, sinekler örümcekler bastı, (nemli ve sıcak bır yerde yasıyoruz) her yer yem kabugu ve kuş boku oldu. O bundan hiç rahatsız değilken (sadece sinek ve karıncalardan rahatsız oldu) her gün sinirim bozuldu ağladım bu şekilde yasadıgım ıcın dayanamayıp son beş gündür her yeri temizlemeye basladım ama ona da anlaması için bazı görevler verdim mesela kuşların bulundugu odayı temizlemek ve onlne siparişlerden gelen karton çöpleri atmak. çöpler beş gündür salonun ortasında duruyor atılmadı. kuşların odası da temızlenmedı. (bu arada ben her gün evi kendım süpürmesem de robota süpürüp sildiririm, onu da bırakmıstım ve asla bır kere bıle calıstırmadı bu süre zarfında). Bu sabah da cok buyuk bır kavga ettik, elektirikli ocak kullanıyoruz ve ocagın ustu haliyle sıcak kalıyor tavayı aldıgımda. tavayı alıp masaya koydum. kalktı makıne temız dımı dedı evet dedim. makıneden tencere alıp ocagın üstüne koyuyordu, napıyorsun temiz şeyi neden koyuyorsun yaglı ocaga dedim, kuş konar sıcak yere dedi. o zaman kuşların odasının kapısını kapat 10 dakıka gelmesinler dedim. tavır yaptı, neden tavır yapıyosun dıye sordum bıkac kere yok bısey dedı, kahvaltı falan etmeyıp masadan kalktı. ben de cok sınırlenıp bu tavırlarını artık cekemeyecegımı ve artık arkasını toplamak ıstemedıgımı soyledım. özür dileyip durdu ama hepsi konu kapansın dıye soylenen ozurlerdendı. sonrasında ona bagırdıgımı soyledı bu yuzden agladı falan. eften püften saçma bir kavga belki ama bu döngü sürekli tekrarlanıyor ve ben artık cok yoruldum. temız olmayı ıstemek, sineksiz bir evde yasamak, ayagıma yem kabugu ya da kuş boku gelmeden yasamak da mumkun. ben tek basımayken de 4 kus ve bır kedı bakıyordum kuslarım hep dısardaydı ve evım tertemızdı cunku bu sorumlulugu alırdım. ama burda ben sorumluluk almak ıstedıgımde bıle garıp karsılanıyorum sankı ben abartıyomusum temızlık olayını gıbı karsılanıyorum ve bu artık benı bogmaya basladı. bu evde nefes alamıyorum. mesela fırın kagıdı bıtıyor cekmeceden son fırın kagıdını alıyor paketını yere atıyor, mutfaktan gıdene kadar beklıyorum alacak mı almıcak mı dıye, almadan gıdıyor o paket yerde kalıyor. bunu ona hatırlattıgımda da ozur dılerım unuttum, her ozur dılemesı bu sekılde gerçek bır ozur degıl oylesıne soylenmıs bır sey. ne kadar yoruldugumu da goruyor. ben de temizlik hastası, evi süper temiz düzenli olan biri degılım bu arada sadece pislik içinde yasamak hosuma gıtmıyor normal bı ınsanım. bu sebepten bosanılmaz belkı ama cok düşünüyorum artık birbirimize uyumlu olmadıgımızı hayatta ısteklerımızın hedeflerımızın vs farklı oldugunu. ben bu adamın psılıgı ıle ugrasırken bır de nasıl cocuk yapıcam mesela. hem cocuk hem iş hem temızlık benı cok yorar ve bana yardım edecegını asla dusunmuyorum. ben mı abartıyorum yoksa haklılık payı var mı?

Not: kuşlarla alakalı bir sorunum yok onları çok seviyorum, onlarsz bır hayat dusunemıyorum. dediğim gibi öncesinde tek basıma da kuş baktım ve ev bu sekılde pislenmiyordu. Ve tartıslamalarımızın %90 ı bu temızlık konusu ya da bazen onun kişisel temizliğinden kaynaklanıyor. Onun benden rahatsız oldugu birkaç şey vardı, bana söylemeyip hep içine atıyordu. bu sene içinde sonunda bana açıldı ve ben o sorunu cozmek ıcın elımden gelenı yaptım hala daha yapıyorum. (Konu genel olarak paraydı, benım onun kadar tutumlu olmamam maaşımın cogunu harcayıp birikim yapamamaktı)
Çocuk büyütüyorsunuz zaten, bunun eğitimi bitmeden ikinciyi yapmayın, evin içine çöp atan birini düşünemiyorum. Anası hiç mi eğitmemiş. Oğlum iki yaşında çöpe at deyince gidip çöp kutusuna atıyor.🤷🤷
 
Merhabalar, 3 senedir evliyim. 7 yıllık bir ilişkimiz var. 1 sene önce de yurtdısına tasındık. henüz cocugumuz yok, ben cocuk ıstıyorum yasım da gecıyor ama eşim hazır olmadıgımızı soyluyor, maddi olarak çok hazır degılız haklı aslında. evde baktıgımız cocugumuz gibi gördüğümüz 3 büyük tür kuşumuz var. Evlenmeden bir süre önce beraber yasadık. o zamanlar kuşlarımız yoktu, eşim yine temiz biri değildi ama en azından suan oldugundan daha az kirletiyordu evi. Ben bir tam zamanlı işte iki farklı da freelance işte çalışıyorum, baya yogun calısıyorum eşim de aynı şekilde çok yogun calısıyor. ikimizde evden calısıyoruz. evin tüm sorumlulugu(yemek, bulaşık, temizlik, çamaşır, market alışverişi, çöplerin günlük çöpe götürülmesi, kuşların bakımı, temizliği vs.) her şey bende. O bu kadar yogun calısmıyorken iş bölümü yapmayı teklıf ettıgımde ılk bigün iş bölümüne uyup sonrasında asla yapmıyordu ve her seferınde özür dileirm unutmuşum diyordu. Ama cok yogun calısmaya baslayınca ondan tek beklentım evi dagıtmaması kirletmemesi oldu. Yani muz yiyorsa muz kabugunu ortalıkta bırakmaması kapalı bir çöpe gidecek pakete koyup çöpe atması mesela. Ya da ben yerleri yeni silmişken kuşları sildiğim odayı goturup her yeri yem ve kuş boku yapmaması( götüredebilir ben kusları asla kafese mahkum etmıyorum, sadece yeni temizlemişim eğer ve battıysa orası sen de temizle diyorum) ama bunları yapmıyor. ve benım bunları sorun etmemi anormal birşeymiş ve dünyada en cok temizlik yapan insan benmısım kımse boyle olamazmıs, kimse benım kadar evine önem veremezmiş gibi şeyler söyleyip, evi temizlememin anormal bişey oldugunu belirtiyor. Ki yasadıgımız ev yeni gelin evleri gibi değil evde 50 senelik eşyalar var, kendi koltugum vs yok, her şey ikinci el ve çok eski. Bir aralar bulaşık makinem bile yoktu, her şeyi elimde yıkardım, o zamanlar da bir salatalıgın kabugunu soymak için 3 tane ayrı bıcak ve soyucu kullanan sevgili eşime” ben yıkıyorum bunları sen yıkamıyorsun gerekmedikçe çok kullanmayalım cok yoruluyorum” dediğimde garipseyip sen de hayatını kolaylastıracak seylerı kullanmıyosun(soyucu) diyerek tavır alırdı. O zamanlarda yine tam zamanlı bir işte calısıyordum, o da bu kadar yogun calısmıyordu. Her neyse çok doldugum icin iki hafta evde hiçbir iş yapmadım ve evi karıncalar, sinekler örümcekler bastı, (nemli ve sıcak bır yerde yasıyoruz) her yer yem kabugu ve kuş boku oldu. O bundan hiç rahatsız değilken (sadece sinek ve karıncalardan rahatsız oldu) her gün sinirim bozuldu ağladım bu şekilde yasadıgım ıcın dayanamayıp son beş gündür her yeri temizlemeye basladım ama ona da anlaması için bazı görevler verdim mesela kuşların bulundugu odayı temizlemek ve onlne siparişlerden gelen karton çöpleri atmak. çöpler beş gündür salonun ortasında duruyor atılmadı. kuşların odası da temızlenmedı. (bu arada ben her gün evi kendım süpürmesem de robota süpürüp sildiririm, onu da bırakmıstım ve asla bır kere bıle calıstırmadı bu süre zarfında). Bu sabah da cok buyuk bır kavga ettik, elektirikli ocak kullanıyoruz ve ocagın ustu haliyle sıcak kalıyor tavayı aldıgımda. tavayı alıp masaya koydum. kalktı makıne temız dımı dedı evet dedim. makıneden tencere alıp ocagın üstüne koyuyordu, napıyorsun temiz şeyi neden koyuyorsun yaglı ocaga dedim, kuş konar sıcak yere dedi. o zaman kuşların odasının kapısını kapat 10 dakıka gelmesinler dedim. tavır yaptı, neden tavır yapıyosun dıye sordum bıkac kere yok bısey dedı, kahvaltı falan etmeyıp masadan kalktı. ben de cok sınırlenıp bu tavırlarını artık cekemeyecegımı ve artık arkasını toplamak ıstemedıgımı soyledım. özür dileyip durdu ama hepsi konu kapansın dıye soylenen ozurlerdendı. sonrasında ona bagırdıgımı soyledı bu yuzden agladı falan. eften püften saçma bir kavga belki ama bu döngü sürekli tekrarlanıyor ve ben artık cok yoruldum. temız olmayı ıstemek, sineksiz bir evde yasamak, ayagıma yem kabugu ya da kuş boku gelmeden yasamak da mumkun. ben tek basımayken de 4 kus ve bır kedı bakıyordum kuslarım hep dısardaydı ve evım tertemızdı cunku bu sorumlulugu alırdım. ama burda ben sorumluluk almak ıstedıgımde bıle garıp karsılanıyorum sankı ben abartıyomusum temızlık olayını gıbı karsılanıyorum ve bu artık benı bogmaya basladı. bu evde nefes alamıyorum. mesela fırın kagıdı bıtıyor cekmeceden son fırın kagıdını alıyor paketını yere atıyor, mutfaktan gıdene kadar beklıyorum alacak mı almıcak mı dıye, almadan gıdıyor o paket yerde kalıyor. bunu ona hatırlattıgımda da ozur dılerım unuttum, her ozur dılemesı bu sekılde gerçek bır ozur degıl oylesıne soylenmıs bır sey. ne kadar yoruldugumu da goruyor. ben de temizlik hastası, evi süper temiz düzenli olan biri degılım bu arada sadece pislik içinde yasamak hosuma gıtmıyor normal bı ınsanım. bu sebepten bosanılmaz belkı ama cok düşünüyorum artık birbirimize uyumlu olmadıgımızı hayatta ısteklerımızın hedeflerımızın vs farklı oldugunu. ben bu adamın psılıgı ıle ugrasırken bır de nasıl cocuk yapıcam mesela. hem cocuk hem iş hem temızlık benı cok yorar ve bana yardım edecegını asla dusunmuyorum. ben mı abartıyorum yoksa haklılık payı var mı?

Not: kuşlarla alakalı bir sorunum yok onları çok seviyorum, onlarsz bır hayat dusunemıyorum. dediğim gibi öncesinde tek basıma da kuş baktım ve ev bu sekılde pislenmiyordu. Ve tartıslamalarımızın %90 ı bu temızlık konusu ya da bazen onun kişisel temizliğinden kaynaklanıyor. Onun benden rahatsız oldugu birkaç şey vardı, bana söylemeyip hep içine atıyordu. bu sene içinde sonunda bana açıldı ve ben o sorunu cozmek ıcın elımden gelenı yaptım hala daha yapıyorum. (Konu genel olarak paraydı, benım onun kadar tutumlu olmamam maaşımın cogunu harcayıp birikim yapamamaktı)
Boşanma kelimesini ağzınıza aldığınız bir evlilikte çocuk dünyaya getirmeyin. Eşiniz bencil ve pis maalesef. Tabii "boşan" demek çok iddialı olur, evliliğinizin dinamiğine, beklentilerinize göre bunun kararını siz vereceksiniz
 
Türkiyedeyken bunu yapıyordum, o haline dayanamayıp (suankınden daha az pisit) bir yardımcı cagırıyordum ama burada temizlik yapmaya gelen insan bile eve ayakkabıyla giriyor. klozeti sildiği bezle lavaboyu siliyor. sürekli onu takıp etmem gerekicek cok güvenemıyorum

Kuş boku olan eve zaten ayakkaniyla girsin. Hanimefendi, sizin evi resmen mok götütüyor hala eve ayakkabiyla girer diye gerilmeniz anlamsiz
 
X