Herkesi tek tek alıntılayamadım yazan herkese teşekkür ediyorum ben de hepinizi seviyorum panpalar. Gün içinde meşguldum yazamadım.
Burda kabahatli benim onun için bu kadar vicdan azabı çekiyorum. Haklı olsaydım sadece üzülürdüm ama bende acaip bir vicdan azabı var son söyledikleri kulağımdam gitmiyor.
Annem bizi maddi manevi tek başına büyüttü, babam burda yazılan çizilen anneci tipte bir adamdır, fesat babaanne hala kombinasyonu da olunca en sonunda babam anneciğinin yanına döndü annem de tek kaldı. Sonradan öğrendim ki babam bizimleyken de maddi bir faydası yokmuş babaaneme ev almış vs annem o zaman da sıkıntı çekmiş. Babam gittikten sonra da çok az yardım gördü maddi olarak.
Tek başına çabaladı, çok zor şartlarda çalıştı, çok yoruldu. Hayatını bizi yetiştirmeye adadı. Çok kısmetleri çıktı, fabrika sahibinden hastane sahibi doktora kadar, genç çok güzel bir kadındı da ama el adamı size of derse katili olurum dedi. Gerçekten hayatını bize adadı.
Ben para meselesi yüzünden bana çirkef dedin yazıklar olsun dedim, çok üzülünce çok atarlandım iyice bağırıp çağırınca dayanamadı. Yüzüme bakıp hayatımı size feda ettim dedi. O anda o kadar kötü oldum ki, ne detse desin bu gerçeği unutmamam gerekiyor, canımı istese bile of dememeliyim. O cümleden sonra öldüm zaten. O kadar haksızlık yaptım ki kendimi affedemiyorum.
Pazar sabahı da yola çıktım öylece yetim gibi, el sallayanım bile olmadı. Yol boyu vicdan azabından ağladım zaten.
Çektiğim sıkıntıları anlatmaya hala niyetim yok bitti gitti sonuçta. Binbir zorlukla büyüttüğü kızının başına gelenleri duysa yüreğine iner herhalde. Zaten çok çekti ,daha fazla üzülmesini istemiyorum.