• Merhaba, Kadınlar Kulübü'ne ÜCRETSİZ üye olarak yorumlar ile katkıda bulunabilir veya aklınıza takılan soruları sorabilirsiniz.

Tükendim

  • Konu Sahibi Konu Sahibi mahh
  • Başlangıç Tarihi Başlangıç Tarihi
Evinin olduğunu bile sanmıyorum. Ya vergi rekortmeni olsa da böyle konuşamaz ama verdiği vergi bile yok üstüne vergi rekortmeni tribine giriyorlar sinir oluyorum.
Çok tatlısınız çok teşekkür ederim ama artık bu hayatta daha iyi bir unvan ve pozisyon ile var olmak istiyorum.
Son cümlenizi öyle kurmayın olumlu enerjiyi çekin kendinize dilinize de öyle yansıtın buna çok inanıyorum
 
seni cok iyi anliyorum benim de 2009-22 arasinda calistigim iste işigim sönmüştü. oyle ki işten ayrıldım birkac ay geçti, beni görenler "ne yaptin yüzüne, parliyorsun" falan demislerdi.
cidden kötü iş ortami insanin enerjisini emiyor.
ama sana birsey soyleyeyim mi? o ortamdan ciktiktan sonra ilginc bir sekilde cogu sey siliniyor ve guzel anilari hatirliyor, hatta özlüyorsun
benim oda arkadaslarim cidden beynimi küçültürlerdi. 23 yasinda evlenemedim diye aglayan, dayak yedigi sevgilisine dogum gununde saat alan insanlar vardi, patronum kıro'nun sözlük anlamiydi. cok kaotik bir is yeriydi devamli bir kaos cikardi, beraber calistigi dostlari dosya calardi, iyi elemanlar kucuk kucuk belli olmayacak rakamlarda masraflar girip sirketi hortumlardi, adami satar bilgilerini dusmanina verirlerdi falan. hep bir kaos vardi. yeni tanistigim kim bana isimi sorsa "iyy is yerinde calismaya zor tahammul ediyorum, bir de is disinda konusamam" der ne js yaptigimi bile söylemezdim😂
ama ilginc bir sekilde simdi orayla ilgili hep mutlu anilarim var, hep eglenceli anlar var. hatta yakin zamanda kizlarla bulustuk o kadar eglendim ki - bir sonraki bulusmayi benim evde yapacagiz.
sana tavsiyem hicbir seyi kisisel almamaya calis.
o yaygarayi cikaran kadin salak salak davraniyor ama sana degil, oradaki hemsire figürüne . hic umursama icinden "mal" de gec. ben de o işteyken bazen cook sinirli insanlar arardi. cunku atiyorum bugunun degeriyle bir milyon para kazanmis adam bizim sayemizde. ikiyuzelli bini konisyon, kalanini adama vermemiz lazim ama resmi sure 45 gune kadar.
boyle olunca bizim patron 44 gun o paralark faizde tutar son anda oderdi. insanlar da tabii kj paranin geldiğini ogreniyor ille de parayi isterdi - dolandirici misiniz diye neler neler soylerdi. hic mesela kisisel almazdim "hakkaten bizim patronun dalyaprakligi, ben neler diyorum adama bu telefondaki de diyebilir, bana ne. hakli adam" modunda oluyordum. sirkete yapilan hicbir elestiriyi üstüme almazdim çünkü ben isimi duzgun yapıyorum . bir yanlisim olduysa da beni denetlemek icin para alan - son imzayi atan insanlardan donmesi gerekiyordu. o sallabas okumadan imzaladiysa bu benim sucum degil. sonucta benden cok maas aliyor ve son imza onun hakki:)
gibi gibi - kendimj sürecin disinda tutmaya çalışıyordum.
sana da onu tavsiye ederim.
is degistirmeyi dusunme çünkü inan manyak her yerde manyak
sen zannediyor musun o olay çıkaran kadin markette de toksik degil ya da bankada da kavga cirarmiyor? avukat olsan o kadin gibiler avukata da hakaret ederdi.
toksik insandan kacis yok
 
Merhaba uzun soluklu hastalık deneyimlerim , 1.5 sene mezun olduktan sonra hasta kayıtta çalışmak biri olarak en rahat bölümün yeni doğan yoğun bakım olduğunu düşünüyorum bir hemşire için. Büyük hasta pisligi derdi yok, virvir konuşan hastasınin serumu 5 dk geç çıktı diye ortalığı yıkan hasta yakını yok. Muhatap.olacaginiz tek sey bebisler ve bazen biraz deprosyonlu lohusalar onları da çok görmüyorsunuz zaten. Sadece daha titiz bir bölüm ama mesleğinizi seviyorsanız geçebileceğiniz en iyi yer.
Bizim yeni doğan yoğun bakımda ebeler çalışıyor sadece. Bir de çok aşırı soğukkanlı olmak lazım ya bebeği aspire et, damar yolu aç falan yapamam gibi hissediyorum. Yani sevdiğim bir bebek ağlamaya başlayınca bile ne yapacağımı bilemiyorum. Ama dediğim gibi ebeler çalışıyor zaten.
 
Meslekte 12.yılım bazen şöyle bir bakıyorum o kadar yıpranmışım ki.Eğer imkanın varsa yapabilirim diyorsan yoğun bakıma geçmeni öneririm ne kadar az insanla muhatap olmak, o kadar az yorulmak ve mesleki doyum olarakta çok farklı bir birim.

En azından bu hastanede nasıl saç kurutma makinesi olmaz diyen tiplerle uğraşmıyorsun. Gerçekten senin yardımına ve bakımına muhtaç kişiler oluyor ve o zaman biraz daha kolaylaşıyor.
Ya tamamen farklı bir çalışma alanına nasıl geçebilirim peki hiç gördüğünüz duyduğunuz bir yol var mı
 
Ya tamamen farklı bir çalışma alanına nasıl geçebilirim peki hiç gördüğünüz duyduğunuz bir yol var mı
Benim arkadaşım dışardan sosyal hizmetler okuyup ünvan değişikliği sınavı ile sosyal hizmetlere geçmişti. Aynı şekilde biyoloji okuyup biyolog olanda var.

Ünvan değişikliği sınavı Kpss'ye göre kapsamı daha dar ve bir nebze daha kolay bir sınav düşünürseniz
 
Benim arkadaşım dışardan sosyal hizmetler okuyup ünvan değişikliği sınavı ile sosyal hizmetlere geçmişti. Aynı şekilde biyoloji okuyup biyolog olanda var.

Ünvan değişikliği sınavı Kpss'ye göre kapsamı daha dar ve bir nebze daha kolay bir sınav düşünürseniz
Düşünürüm tabi ki ama yks çalışmak istiyorum zaman bulamıyorum. Beş ay falan kaldı sanırım elimden geldiğince konulara baksam bir şeyler kazanabilir miyim acaba
 
Hemşirelik ya da ebelik düşünen birisiyim bu konuyu okuyunca cidden korktum çok zor Allah yardımcınız olsun.
 
Düşünürüm tabi ki ama yks çalışmak istiyorum zaman bulamıyorum. Beş ay falan kaldı sanırım elimden geldiğince konulara baksam bir şeyler kazanabilir miyim acaba
Bence kazanırsınız denemekten zarar gelmez.Çalışamasanız bile mutlaka sınava girin ne olacağı belli olmaz.Benim yaptığımı yapmayın. Yaş ve yıllar geçtikçe insanın gözü kesmiyor artık değişiklik yapmaya hep keşkelerle bahanelerle yıllarım geçti şu hastanede.

Bir yerden başlamak bir gün değişeceğini hissetmek bile size çok iyi gelecek sıkışmış hissinden kurtulacaksınız.
 
Hemşirelik ya da ebelik düşünen birisiyim bu konuyu okuyunca cidden korktum çok zor Allah yardımcınız olsun.
Eğer olacaksanızda KPSS çok çalışıp devlet hastanesi olmalı. Şehir hastaneleri, Eğitim araştırma hastaneleri, Üniversite hastaneleri kölelik resmen.

Özelleri saymıyorum bile oralardakilerin Allah kat kat yardımcısı olsun
 
Eğer olacaksanızda KPSS çok çalışıp devlet hastanesi olmalı. Şehir hastaneleri, Eğitim araştırma hastaneleri, Üniversite hastaneleri kölelik resmen.

Özelleri saymıyorum bile oralardakilerin Allah kat kat yardımcısı olsun
İnanamıyorum cidden mi Allah yardımcısı olsun hemşirelerin doktorun ayrı hastaların ayrı sekreterin ayrı tribini çekiyorlar demek. Komşum hemşire pandemide çekmediği eziyet kalmadi kadincagizin zor meslek Allah yardım etsin
 
Alese sayısal mezunu biri girip 70 alabilir. Bu sene tüm aleslere gir. Önce yüksek lisans başvurusu için, sonrasında da okulda kalmak için. Ama senin gibi sayısal mezunu birinin 0 dan çalışmasına gerek yok bence. Allah yardımcın olsun. Ales puanın olunca yaş da müsaitse bir de Ylsy kadrolarına bak.
 
türkiyede sağlık sektöründe çalışılmaz ama yaptık bi hata işte. yuvarlarsam 10 yıl genel yoğun bakım 4 yıldır da halk sağlığı hemşiresiyim her sektör her alan ayrı berbat öncelikle. geçen gün topuk kanı alacağım zaman bebeğine iğne batırdım diye şikayet edeceğini söyledi biri, dedim başka nasıl alacaktım kanı?! insülin iğnesi olmalıymış, bir diğeri iğne yaptığım yere laf söyledi ki ben yoğun bakım hemşireliği sertifikası verecek donanımda bi hemşireyim bunun ne demek olduğunu bilirsiniz,bana bile işimi öğretiyorlar. hadsizlikler, saygısızlıklar, hekime, bankacıya, evdeki eşine yapamadığı muameleyi sana yaparlar.

her meslekte iyi çalışan kötü çalışan vardır bizde iyi çalışan ödüllendirilmez ki ödül beklediğimizden değil bi farkımız olsun bi teşvik olsun diye insan takdir görmek ister ama bu asla yoktur üstüne iş yüklenilmiş halde bulursun kendini. ben de isteyerek okumadım hatta ağlaya ağlaya bitirdim okulu ama direk atandım mesela hiç kpss zorlamadım okurken girdim sınava. ablam öğretmen 4 yıl bekledi ve diyarbakıra atandı çok zorlandı. şimdi geriye dönüp baktığımda mesleki açıdan beni tatmin eden şey sanırım ekonomik olarak bağımsız olmak ve insanlara yardım ediyor olmak. sana bölüm değiştirmeni önersem de pek faydası olmayacak belki yoğun bakım hasta yakını yok ve mesleki tatmini çok fazla daha katanılır. bence öğretmenliğe geçmeye çalış gerekirse tekrar oku atan öğretmenlik de zor ama hemşirelikten kat kat daha iyidir emin ol.
 
türkiyede sağlık sektöründe çalışılmaz ama yaptık bi hata işte. yuvarlarsam 10 yıl genel yoğun bakım 4 yıldır da halk sağlığı hemşiresiyim her sektör her alan ayrı berbat öncelikle. geçen gün topuk kanı alacağım zaman bebeğine iğne batırdım diye şikayet edeceğini söyledi biri, dedim başka nasıl alacaktım kanı?! insülin iğnesi olmalıymış, bir diğeri iğne yaptığım yere laf söyledi ki ben yoğun bakım hemşireliği sertifikası verecek donanımda bi hemşireyim bunun ne demek olduğunu bilirsiniz,bana bile işimi öğretiyorlar. hadsizlikler, saygısızlıklar, hekime, bankacıya, evdeki eşine yapamadığı muameleyi sana yaparlar.

her meslekte iyi çalışan kötü çalışan vardır bizde iyi çalışan ödüllendirilmez ki ödül beklediğimizden değil bi farkımız olsun bi teşvik olsun diye insan takdir görmek ister ama bu asla yoktur üstüne iş yüklenilmiş halde bulursun kendini. ben de isteyerek okumadım hatta ağlaya ağlaya bitirdim okulu ama direk atandım mesela hiç kpss zorlamadım okurken girdim sınava. ablam öğretmen 4 yıl bekledi ve diyarbakıra atandı çok zorlandı. şimdi geriye dönüp baktığımda mesleki açıdan beni tatmin eden şey sanırım ekonomik olarak bağımsız olmak ve insanlara yardım ediyor olmak. sana bölüm değiştirmeni önersem de pek faydası olmayacak belki yoğun bakım hasta yakını yok ve mesleki tatmini çok fazla daha katanılır. bence öğretmenliğe geçmeye çalış gerekirse tekrar oku atan öğretmenlik de zor ama hemşirelikten kat kat daha iyidir emin ol.
Ya bakın biz de üniversite mezunuyuz. Ben çok iyi bir üniversiteden mezun oldum mesela hiç istemeye istemeye girmiş olsam da. Üstüne derece ile mezun oldum. Akademide kalmamı isteyen hocalarım oldu o zaman şartlarım çok kötüydü hem değerlendiremedim hem de mesleği sevmediğim için çok ilerlemeye hevesim olmadı. Atandık ve biz de devlet memuruyuz. Ama yüzlerce meslek çeşidi var. Lise mezunu olan, barajı geçip zar zor bir üniversite okuyan, özelde veya kamuda çalışan.. . Kimse gidip bankacıya "Kız bir hesap aç hele bana." diyemez, bir öğretmene bacı diye hitap edemez, örneğin nüfusta çalışan düz bir memura canım imzalamam gereken evrakı imzalamak istemiyor diye avaz avaz bağırıp çağıramaz, bir polise küfür edemez vs ama bize yapma hakkını görüyorlar kendilerinde. Mesela hastanenin diyetisyeninin yanına gittim geçen, en ücra şehirlerin birinde bölümü okumuş benim puanımın yarısı etmez ama giren çıkan ona hocam diye hitap ediyordu bana abla diye. Ben bu kadar bir mesleğin itibarsızlaştırılmasına, bu kadar yoğun çalışırken, sistem bizim sayemizde ayakta kalırken bu kadar terbiyesizliğe ve saygısızlığa maruz kalınmasına anlam veremiyorum ve dediğim gibi şimdiden tükendim yapamıyorum. Gerçekten psikolojim bozuldu artık. Yeni bölüm kazansam en azından unvan değişikliği yaparım diye kendimi teselli ederim ama yks çalışmak için de çok yorgun oluyorum.
 
Alese sayısal mezunu biri girip 70 alabilir. Bu sene tüm aleslere gir. Önce yüksek lisans başvurusu için, sonrasında da okulda kalmak için. Ama senin gibi sayısal mezunu birinin 0 dan çalışmasına gerek yok bence. Allah yardımcın olsun. Ales puanın olunca yaş da müsaitse bir de Ylsy kadrolarına bak.
Alese girerim normalde ben İstanbul da yaşıyordum orada onlarca devlet ve vakıf üniversitesi imkanı vardı ama burası küçük bir şehir kontenjan pek açmıyor açsa da yüksek kapatıyor. Çalışmadan yapabileceğimi sanmıyorum o yüzden.
 
Bence kazanırsınız denemekten zarar gelmez.Çalışamasanız bile mutlaka sınava girin ne olacağı belli olmaz.Benim yaptığımı yapmayın. Yaş ve yıllar geçtikçe insanın gözü kesmiyor artık değişiklik yapmaya hep keşkelerle bahanelerle yıllarım geçti şu hastanede.

Bir yerden başlamak bir gün değişeceğini hissetmek bile size çok iyi gelecek sıkışmış hissinden kurtulacaksınız.
Elimde bir umut olsa gerçekten daha sağlam duracağım en azından. Teşekkür ederim 🙏
 
türkiyede sağlık sektöründe çalışılmaz ama yaptık bi hata işte. yuvarlarsam 10 yıl genel yoğun bakım 4 yıldır da halk sağlığı hemşiresiyim her sektör her alan ayrı berbat öncelikle. geçen gün topuk kanı alacağım zaman bebeğine iğne batırdım diye şikayet edeceğini söyledi biri, dedim başka nasıl alacaktım kanı?! insülin iğnesi olmalıymış, bir diğeri iğne yaptığım yere laf söyledi ki ben yoğun bakım hemşireliği sertifikası verecek donanımda bi hemşireyim bunun ne demek olduğunu bilirsiniz,bana bile işimi öğretiyorlar. hadsizlikler, saygısızlıklar, hekime, bankacıya, evdeki eşine yapamadığı muameleyi sana yaparlar.

her meslekte iyi çalışan kötü çalışan vardır bizde iyi çalışan ödüllendirilmez ki ödül beklediğimizden değil bi farkımız olsun bi teşvik olsun diye insan takdir görmek ister ama bu asla yoktur üstüne iş yüklenilmiş halde bulursun kendini. ben de isteyerek okumadım hatta ağlaya ağlaya bitirdim okulu ama direk atandım mesela hiç kpss zorlamadım okurken girdim sınava. ablam öğretmen 4 yıl bekledi ve diyarbakıra atandı çok zorlandı. şimdi geriye dönüp baktığımda mesleki açıdan beni tatmin eden şey sanırım ekonomik olarak bağımsız olmak ve insanlara yardım ediyor olmak. sana bölüm değiştirmeni önersem de pek faydası olmayacak belki yoğun bakım hasta yakını yok ve mesleki tatmini çok fazla daha katanılır. bence öğretmenliğe geçmeye çalış gerekirse tekrar oku atan öğretmenlik de zor ama hemşirelikten kat kat daha iyidir emin ol.
O kadar doğru ki gerçekten. İnsanla uğraşmak çok zor.Hele servis hemşiresi olmak odam niye temizlenmedi, doktor hala niye gelmedi, televizyon kumandası yok, klima çalışmıyor,klozet bozuldu, tuvalet kağıdı neden kimse vermiyor.ve bunlar temizlik personeli önünden geçip giderken oluyor.Hemşirelik değil herşeyin sorumlusu amele gibi hissediyordum bazen.Doktorun arkasından birer tur atıp tutmalar sonra doktor gelince süt dökmüş kediye dönüp eline sağlık doktorcumlar..

Ayy hatırladıkça travmalarım tetiklendi resmen
 
Ya bakın biz de üniversite mezunuyuz. Ben çok iyi bir üniversiteden mezun oldum mesela hiç istemeye istemeye girmiş olsam da. Üstüne derece ile mezun oldum. Akademide kalmamı isteyen hocalarım oldu o zaman şartlarım çok kötüydü hem değerlendiremedim hem de mesleği sevmediğim için çok ilerlemeye hevesim olmadı. Atandık ve biz de devlet memuruyuz. Ama yüzlerce meslek çeşidi var. Lise mezunu olan, barajı geçip zar zor bir üniversite okuyan, özelde veya kamuda çalışan.. . Kimse gidip bankacıya "Kız bir hesap aç hele bana." diyemez, bir öğretmene bacı diye hitap edemez, örneğin nüfusta çalışan düz bir memura canım imzalamam gereken evrakı imzalamak istemiyor diye avaz avaz bağırıp çağıramaz, bir polise küfür edemez vs ama bize yapma hakkını görüyorlar kendilerinde. Mesela hastanenin diyetisyeninin yanına gittim geçen, en ücra şehirlerin birinde bölümü okumuş benim puanımın yarısı etmez ama giren çıkan ona hocam diye hitap ediyordu bana abla diye. Ben bu kadar bir mesleğin itibarsızlaştırılmasına, bu kadar yoğun çalışırken, sistem bizim sayemizde ayakta kalırken bu kadar terbiyesizliğe ve saygısızlığa maruz kalınmasına anlam veremiyorum ve dediğim gibi şimdiden tükendim yapamıyorum. Gerçekten psikolojim bozuldu artık. Yeni bölüm kazansam en azından unvan değişikliği yaparım diye kendimi teselli ederim ama yks çalışmak için de çok yorgun oluyorum.
Ben de öyle, benden daha yüksek sıralaması olan arkadaşlarım ortalama bi üniversitede mühendislik okuyup şu an daha mutlu çalışıyorlar.benim öyle bi lüksüm olmadı maalesef.
Bizi tüketen itibarsızlık aslında, her önüne gelen hemşire olmuş lise mezunu da 2 yıl okuyanı da… o zaman ben niye 4 yıl üniversite okudum belli bi zeka gerekiyor puanları bu kadar düşük olmamalı hemşireliğin. Memur olmak isteyen herkes ilk sağlık düşünüyor, çünkü en kolay kazanılan en kolay atanan grup. Uzmanlaşma da yok müdürün seni nerde uygun görürse orada çalışıyorsun adamın varsa rahat yerlerdesin yoksa geçmiş olsun. Ben de çok tükendim inan emekliliğim gelsin 1 dk daha durmam.
 
Siz meslek değiştirseniz hatta çalışmayıp sadece okusanız yine benzer iş veya okul arkadaşlarına denk geleceksiniz. Kendinizi bu yönde geliştirmeye bakın hatta destek alın. Tükenmenin sonrası depresyon olur. Uzadıkça çığ gibi büyüyor.

Size başka tavsiye veremeyeceğim. Kelin ilacı olsa başına sürermiş :KK53: Ben de mükemmelliyetçiliğimden, kuralcılığımdan vs ödün vermeliyim ama beceremiyorum.
 
Hemşireyim ve çalışmaya başlayalı sadece iki buçuk yıl oldu. Ve bu kadar kısa bir sürede inanılmaz yıprandığımı hissediyorum. Ruhsal bir yıpranma zaten var ama fotoğraflarımı karşılaştırdığımda bile fiziksel yıpranmayı da somut bir şekilde görebiliyorum ve bu beni çok üzüyor. Bölümü seçerken hür irademle yaptığım bir seçim değildi. Zaten sorunlu bir ailem var hatta bildiğiniz sorunlu ailelerden değil çok çok berbat. Bir noktada mecbur bırakıldım. Çok iyi bir puanla kazandım derece yaparak mezun oldum. Çalışmaya başladıktan sonra da gerçekten çok büyük bir titizlikle yaptım yapıyorum işimi ama şimdiden tükendiğimi hissediyorum.
Dün bir kavga oldu mesela. Hastaneye gittiğinizde bir takım evraklar imzalayıp yatış yaparsınız bunu doksan yaşındaki okuma yazması olmayan dedem bile bilir. Şahıs ben doldurmam evrak siz yazın imzalayın ben bugün ilaçlarımı almadım yazı yazamam diye kavga çıkarttı. Ama anlatamam avaz avaz bağırıyor kendini yere atıyor. Tamam yatış yapma git o zaman diyoruz yatacağım gitmem siz dolduracaksınız diyor. Hani biri kavga çıkartır bunun hemşire ile alakası yoktur ama tamamen hastadan ve hemşireden bağımsız birtakım mağduriyetler olmuştur hasta mağduriyetinden kaynaklı saldıracak yer arıyordur falan hani yine haklı değil ama anlıyorsun neden yaptığını. Ama bu olayda ben neye uğradığımı şaşırdım. Sürekli aynı şeyler oluyor. Kimseye gücü yetmeyen insanlar hiç bizimle alakası olmayan konular için bizimle kavga ediyor. Hani viral olan videolar var ya hemşire sekreterdir ama sekreter hemşire değildir, hemşire temizlik personelidir ama temizlik personeli hemşire değildir diye sürekli keşfette çıkan aslında tam da öyle. Biri işini yapmıyorsa o iş finalde mutlaka bizim üzerimize kalır hasta sinir boşaltacaksa ilk ve tek hedef biz oluruz. Üslup zaten sıkıntı. Dün bir hasta yakını diyor ki "Şş kız gel hele serumu çıkart." Başlarda çok uyarıyordum hitaplarda lütfen dikkat edelim diye ama artık ona bile hiç halim yok. Yani yapılan değişik muameleleri yazmaya kalksam sabahı bulur. Bu kulaklar duyacağımız şekilde açık açık bize küfür edenleri bile duydu maalesef ki.
Ekip işi olması ayrı sıkıntı. Ben hep çok çalışkan nöbet çıkışı tek bir eksik dahi bırakmayan bir insan oldum. Bunu gerçekten kendimi övmek için söylemiyorum, iş yerindeki herkes söylüyor. Ama artık milleti idare etmekten çok sıkıldım. Çünkü işten kaçmak isteyen var, dikkatli çalışma özelliği olmayan işi baştan savma yapan var, sürekli arkasını toplamak zorunda olduğumuz var. Ama finalde benden kıdemli oldukları için benden fazla para alıyorlar. Bir şeyi şikayet edince sorumlu sadece ben ne yapabilirim herkes senin kadar çalışkan değil senin gibi kendini hırpalamıyor falan diyor. Hani belki bir bakıma haklı da çünkü disipline çalışma özelliği olmayan birine bunu tehditle falan mı biri yükleyecek? İş yükünü ekip arkadaşına yüklemek kul hakkı ve alınan maaşında hakkının verilmesi lazım bunu otuz kırk küsür yaşındaki insanlara o mu öğretecek? Ben hep elime gelen işi en iyi yapmaya çalışan biri oldum. Ya bu günlük yaşamamım için de öyle mesela bir yeri temizleyeceğim diyelim ayna gibi yapmadan bırakmam. Bir yemek yapacağım diyelim uğraşırım saatlerce en lezzetli halini çıkartırım. Mesela okulda bir proje ödevi oldu diyelim herkes benimle aynı gruba düşmek için uğraşırdı çünkü elimi attığım ödev hep bir şekilde en iyisi olurdu. Bunu anlatma sebebim ben ekip çalışmasına da uygun değilim yani sömürüye ve kullanılmaya çok açığım. Mesela sağlıklı olduğu halde rapor alan insanlar var. Ben en hasta halimde bile rapor hiç almadım yıllardır ve hele sağlıklı olduğu halde rapor benim için direkt haram paradır çünkü o çalışmadığın günün çalışmış gibi parasını alıyorsun.
Şimdi zaten kimse işe bayıldığı için değil herkes ekmek parası için mecburen çalışıyor diyeceksiniz evet biliyorum ben de bunun için çalışıyorum. Ama gerçekten bu kadar zorlayıcı faktör normal mi? Dünden beri ağlıyorum. Çünkü gerçekten hep zoruma gidiyor ama bu defa aşırı aşırı zoruma gitti anne baba çocuğuna öyle bağıramaz bize ağzına ne gelirse saydı. Ya bazen yirmi dört saat hiç oturmadan, dinlenmeden bazen bir yudum su içemeden bazen yoğunluktan yemek yiyemeden çalışıyorum. Ama karşılığında bir kıymet değer yok sürekli saygısızlık var.
Tekrar bir bölüm okuyayım ya da yüksek lisans yapayım diyorum ama yoğunluktan hiç ders de çalışamıyorum.
Sizce kendime başka yollar nasıl yaratabilirim?
Aile ve Sosyal Hizmetlere kurumlar arası geçiş yapabilirsin. Hemşire kadrosu ile kafan rahat eder
 
Back
X